Spalone mosty. Stajnia w Pieńkach. Tom 2

"Spalone mosty" to druga część serii "Stajnia w Pieńkach".

Poznajemy w niej dalsze losy Magdy i jej życie na wsi, któremu niestety daleko do sielanki.

Nowi bohaterowie, spora dawka humoru, wartka akcja sprawią że tej książki nie da się odłożyć.

Polecam i już sięgam po kolejną część ;-)

"Spalone mosty" autorstwa Izabelli Frączyk to pozycja idealnie wpisująca się w grudniowy klimat. Frączyk opisuje przygotowania bohaterów do świąt. Jest to kontynuacja historii przedstawionej w "Stajni w pieńkach". Główna bohaterka Magda nie zostawia daleko za sobą dawnych problemów. Autorka w piękny sposób ukazuje determinację, chęć realizacji marzeń i osiągnięcia celów. Zostanie również rozwikłana pewna tajemnica. Powieść należy do grona lekkich i przyjemnych, jednakże o dużych walorach językowych. Pozycja ta doskonale sprawdzi się jako forma zimowego relaksu w towarzystwie kubka ciepłej herbaty.

Zakochałem się w tej książce! Od małego żywię wielką miłość do koni(co za wspaniałe, dostojne zwierzęta!), która na przestrzenu lat nieco wyblakła. Czytając "Spalone mosty" poczułem, jak ta sama miłość kwitnie we mnie na nowo. Książka ta sprawiła, że naszło mnie dzikie pragnienie wyrwania się z nudnego, codziennego życia w wielkim mieście, rzucenia wszystkiego, i zamieszkania gdzieś na wsi, założenia własnej stajni i prostego życia wśród koni. Odkładam ją na półkę głęboko poruszony, zaskoczony głębią relacji między człowiekiem a zwierzęciem, i z cichą nadzieją, że kiedyś spełnię swoje wielkie marzenie o innym życiu.

„Spalone mosty” to druga część serii „Stajnia w pieńkach”. Czy druga część może być lepsza niż pierwsza? Nie zawsze się to zdarza, ale w tym przypadku tak jest. Powrót do stajni w Pieńkach, do jej bohaterów i wydarzeń, które tam miały miejsce był jedynie przyjemnością.

Głowna bohaterka, Magda, odziedziczyła po babci podupadającą stajnię. Młoda kobieta postanawia ją odbudować i rozwinąć. Nie jest to jednak takie proste. W tej części Magda dalej rozbudowuje stajnię i stara się jak może wiązać koniec z końcem. Pomaga jej w tym Ala, która czeka aż jej ukochany, Krzysiek, wyjdzie z więzienia. Adam, który jest właścicielem pobliskiego hotelu. Oraz kilkoro innych przyjaciół, których poznajemy również w trakcie książki. W tej części zostanie też rozwiązana jedna tajemnica, ale tego nie zdradzę. W tej książce przypatrujemy się też bohaterów jak spędzają święta, więc to jest idealna książka na grudzień. Boże Narodzenie ma tu niesamowicie piękny klimat.

Książka jest świetna. Czyta się ją jednym tchem. Nawet nie wiadomo kiedy strony uciekają. To powieść o sile przyjaźni, miłości i stawianiu czoła przeciwnościom losu. Ta książka otula jak ciepły koc w wietrzny, jesienny wieczór. Zapalić tylko zapachową świeczkę, zrobić duży kubek herbaty, usiąść pod kocem i wsiąknąć w przepięknie wykreowany przez autorkę świat. Brzmi jak idealny wieczór, prawda? I tak jest. To lekka, ciepła i przyjemna powieść. Na samą myśl o niej pojawia mi się na ustach uśmiech. Poza tym książka jest niesamowicie zabawna. Liczne śmieszne sytuacje nie pozwalają się nudzić czytając ją. Dodam jeszcze, że to książka o wielkiej odwadze i o wielkim wsparciu ze strony przyjaciół. Jest tu nadzieja, dla nas czytelników, że wszystko będzie dobrze (w swoim czasie)

Co tu więcej powiedzieć. Seria „Stajnia w Pieńkach” po tym tomie stała się moją ulubioną. Autorka kończąc książkę zostawia czytelnika z dużym niedosytem. Chce się więcej, ale całe szczęście, te więcej nastąpi. A ja już nie mogę się doczekać, żeby sięgnąć po kolejne tomy. To chyba najlepsza rekomendacja dla książki?

Nowa seria Izabelli Frączyk to niepozorna lektura dla każdego. Utrzymana w charakterystycznym stylu powieści obyczajowej z tomu na tom opisuje o perypetiach Magdy, która odziedziczyła starą stadninę koni. To już druga część serii i jedno co mnie zaskakuje - kolejna która w zasadzie liczy sobie niewiele stron. Zazwyczaj podobne serie pisane są po kilkaset stron w grubych wydaniach i chociaż jestem właśnie zwolenniczką potężnych tomów, tutaj nie przejmuję się objętością. Wydaje mi się, że gdyby autorka dodała coś jeszcze, książki nie byłyby tak dobre.

Magda już w poprzedniej części pokazała mi się od dobrej strony. To kobieta, która swoje przeszła w życiu i chociaż myślała, że wyszła już na prostą - los się odwrócił. Okazało się, że w spadku po swojej babci otrzymała stajnię, która wymagała od niej sporych zmian. Podjęła je bez zbędnych narzekań i to spodobało mi się w niej najbardziej - poddała się chwili i stworzyła swoje miejsce na ziemi. Teraz wydaje się, że wszystko jest tak jak być powinno. Tylko czy spokój nie jest zazwyczaj zwiastunem burzy?

Izabella Frączyk napisała bardzo pasjonującą historię o spełnianiu marzeń. Znacie wszystkie te utwory muzyczne, które zmuszają do chwytania chwili? Podobnie jest z tą książką, tylko zamiast muzyki mamy papier, ale wciąż pozostaje kluczowy aspekt - słowa. Przez swoją barwną i jednocześnie lekką formę autorka przekazała jak ważna jest siła przyjaźni, determinacji i wspólnoty. Jestem pewna, że wieli czytelników po przeczytaniu kolejnego tomu serii dojdzie do wniosku, że niezwykle miło byłoby zamieszkać w podobnej posiadłości, w otoczeniu koniu i świętego spokoju. Bo chociaż na przykładzie Magdy widzimy jak bardzo zafascynowany jest los rzucaniem kłód pod nogi, to razem można pokonać wszelkie niedogodności.

Jest w tej książce wszystko co powinna mieć powieść obyczajowa - historia prostego życia, która zmusza do chwili zatrzymania się i refleksji. Są bohaterowie: pełnowymiarowi i ciekawi, bardzo podobni do nas. Są także nieoczekiwane zwroty akcji i prostota zwykłych chwil. Ale to co przekonuje najbardziej to emocje. Poznałam prawdziwą definicję przyjaźni, w której bohaterowie wspólnymi siłami stawiali czoła wszelkim przeciwnością i - przyznaję - po cichu im tego zazdrościłam, bo autorka bardzo wiarygodnie opisała łączącą bohaterów relację.

"Spalone mosty" to niczym niewymuszona, prosta historia o życiu z jednoczesnym przesłaniem - w pełni korzystaj z każdego dnia. Nie zabrakło w tej powieści poczucia humoru, który szybko rozładowywał wszelkie wybuchy smutku. Nie zabrakło też nadziei, która w życiu jak się okazuje jest niezwykle potrzebna. Drugi tom to kolejna dobra historia i przede wszystkim świetna kontynuacja losów kobiety takiej jak my, a jednak w pewien sposób niezwykłej. Idealna lektura na upalny dzień!