Pomocnik kata

Dwudziestolecie międzywojenne to okres w którym pedofilia nie była przestępstwem karanym wysokim wyrokiem skazującym. Kiedy więc niejaki Józef Miękki dopuścił się tego jakże okrutnego występku na niespełna dziesięcioletniej Celince H., to dwuletni wyrok nie zbulwersował prawie nikogo. Prawie, bo komisarz Edward Popielski, zwany potocznie „Łyssym”, który wytropił sprawcę owego przestępstwa, zmusił go do przyznania się do winy i postawił przed obliczem sprawiedliwości, po usłyszeniu tego wysoce niesprawiedliwego wyroku, postanowił wziąć sprawę w swoje ręce. Choć Józef Miękki, po usłyszeniu orzeczenia, słowami: „Rok nie wyrok, dwa lata jak dla brata!” śmiał się komisarzowi Popielskiemu prosto w twarz, to nie było mu dane doczekać w więzieniu do końca wyroku. Skazaniec, po niespełna trzytygodniowym pobycie za więziennymi kratami, zginął od ciosów zadanych starannie naostrzoną łyżką do zupy. Sprawiedliwości, na której zależało komisarzowi Popielskiemu, stało się zadość.

Kiedy pewnego jesiennego wieczoru, w Cyrku Staniewskich na Ordynackiej w Warszawie, znika dziewięcioletnia dziewczynka, a zrozpaczony ojciec odnajduje ją związaną w toalecie w towarzystwie eleganckiego, pięknie ubranego, pachnącego perfumami mężczyzny, to jedyną rzeczą na której zależy rodzicowi jest zemsta. Sprawa zaczyna się komplikować, kiedy okazuję się, że ojcem jest gruziński książę Galaktion Kwaracchelia, fanatyczny wróg Sowietów, a sprawcą ambasador Rosji w Polsce, Piotr Wojkow, carobójca i sowiecki bohater. Samosąd w tym wypadku pachnie konfliktem międzynarodowym. Gruziński książę ma jednak w Polsce sprzymierzeńców. Czy jednak jego związki z Polakami są na tyle silne, że Ci będą skłonni pomóc mu w dokonaniu zemsty?

7 czerwca 1927 roku na dworcu kolejowym w Warszawie zostaje zastrzelony ambasador ZSRR Piotr Wojkow. Sprawcą owego czynu jest młody białoruski patriota, dziewiętnastoletni student Borys Kowerda. Ów młodzian, będąc pod dużym wpływem swojego nauczyciela łaciny, profesora Koczarskiego, mordując przedstawiciela ZSRR, dokonuje zemsty na znienawidzonych bolszewikach, którzy pohańbili jego ojczyznę.

Czy jednak decyzja o zamachu na ambasadora Wojkowa narodziła się w młodym i porywczym umyśle studenta? Jeśli okaże się, że pod nazwiskiem profesora Koczarskiego ukrywa się komisarz Edward Popielski, to przesłanki, które doprowadziły do zamachu mogą mieć zupełnie inne oblicze.

Sprawa, w której karty rozdaje historia, a rozgrywa zemstą, może jednak zaskoczyć nawet tak wytrawnego gracza jakim jest sam komisarz Popielski. Komu tak naprawdę zależało na śmierci Wojkowa? Czy sprawa córki gruzińskiego księcia była jedynym występkiem jaki był udziałem ambasadora? I do czego tak naprawdę doszło owego feralnego wieczoru w Cyrku Staniewskich na Ordynackiej?

Śledztwo które poprowadzi Popielski wplącze go w sam środek szpiegowskich porachunków między Polską a ZSRR.

Marek Krajewski, jak przystało na prawdziwego mistrza, pisząc "Pomocnika kata" stworzył kolejną kryminalno - szpiegowską perełkę. Zarówno akcja powieści jak i sami bohaterowie zaskakują czytelnika praktycznie do samego końca książki. W "Pomocniku kata" idealnie przeplatają się ze sobą wątki kryminalne i szpiegowskie, trudno jest czytelnikowi rozszyfrować kto jest tutaj przyjacielem, a kto wrogiem i w jakim kierunku może pójść nowo rozpoczęty wątek akcji. Na uwagę zasługuje również klimat powieści. Autorowi świetnie udało się odtworzyć przedwojenny koloryt warszawskich salonów, ale również małych, cichych miasteczek położonych na  wschodnich rubieżach Rzeczpospolitej. 

Jeśli szukacie wciągającej lektury to ja polecam Wam "Pomocnika kata" Marka Krajewskiego!

Marek Krajewski i jego książka pod tytułem Pomocnik kata to jedna z moich ulubionych książek w ostatnim czasie. Wręcz uwielbiam styl pisania Pana Marka. W jego książkach jest coś, co sprawia, że dosłownie nie mogę się od nich oderwać i niezależnie od fabuły poprawiają mi humor. Pomocnik kata to świetny kryminał oby więcej takich powstawało. Sięgając po tą książkę w księgarni nie wiedziałam jaki skarb właśnie kupiłam. Polecam wszystkim fanom dobrych powieści kryminalnych. Ta książka wciąga, a jednocześnie mega dobrze się ją czyta. U mnie ta książka zdecydowanie trafia na listę książek, do których na pewno jeszcze powrócę.

Panie Krajewski, chylę czoła! Absolutnie i bezapelacyjnie autor zasługujący na wielkie oklaski i wszelkie możliwe wyróżnienia. Na co dzień jestem fanem fantasy i horrorów, postanowiłem jednak nieco zmienić utratą już ścieżkę i sięgnąć po coś innego. Tak oto w ręce wpadły mi książki Marka Krajewskiego. Jak ocenić "Pomocnika kata"? Oczywiście jak najlepiej. Opowieść, która toczy się w międzywojennej Polsce.. Treść płynie dość wartko, czyta się bardzo przyjemnie, lecz warto wiedzieć, że trzeba przeczytać poprzednie części powieści, by złapać wątek o co chodzi. Fajny szpiegowski kryminał, jak dla mnie 10/10.

Dotychczas czytałem kryminały innych polskich autorów, takich jak Przemysław Piotrowski czy Mieczysław Gorzka. Co do twórczości Marka Krajewskiego nie byłem przekonana, ale tkwiłem w wielkim błędzie. Oprócz kryminalnej historii, morderstwa, śledztwa i procesu karnego, mamy tu do czynienia ze szczegółowo odmalowanym tłem historycznym. To w realiach dwudziestolecia międzywojennego obserwujemy źródła konfliktu, który może skończyć się wojną między Polską z ZSRR. Dla fanów dobrych kryminałów i mrocznych finałów ta książka to strzał w dziesiątkę. Co prawda grozi nieprzespaną nocą, ale naprawdę warto.

Skomplikowana, trzymająca w napięciu historia, otoczona polsko-sowiecką, napiętą atmosferą. Dobrze odwzorowane realia międzywojennej Polski, dokładna topografia miast, takich jak Lwów czy Warszawa jak również terenów Wołynia. W niektórym miejscach akcja nieco się wlecze, spowodowane jest to precyzyjnymi opisami, np. pomieszczeń. Duży plus za umiejętne pomieszanie autentycznych faktów z fikcją oraz za znakomity, płynny język. Autor stworzył wspaniałą intrygę oplecioną wokół słabo znanej obecnie postaci Edwarda Popielskiego. Mimo, że w niektórych momentach treść jest trochę nużąca - od tej pozycji naprawdę ciężko się oderwać.