Horrory z życia rodzinnego, w których nie ma potworów.
Bo nie musi ich być – drzemią w każdym z nas.
Para odkrywająca tajemnice opuszczonej willi, w której znajduje schronienie podczas burzy śnieżnej… Radio odbierające sygnały z przeszłości i przyszłości, co wywraca do góry nogami życie jego właściciela… Niepokojący sen, który zaczyna stopniowo przenikać do rzeczywistości… Człowiek z obsesją na punkcie tajemniczego kamienia, który może być bramą do innego wymiaru lub wynikiem choroby psychicznej… Dwóch spierających się o ziemię sąsiadów, którzy trafiają do bardzo nieprzyjemnego miejsca… Głuchoniemy autostopowicz pomagający kierowcy uporać się ze zdradą żony… Wyrzuty sumienia człowieka, który przetrwał, wobec tych, co mieli mniej szczęścia, zamieniające go w prawdziwą ofiarę…
Wszystko to dzieje się po zachodzie słońca, kiedy w relacje między ludźmi wkrada się niesamowitość, a to, co oczywiste, staje się nierozpoznawalne; fantazja miesza się z rzeczywistością i naturalne światło może przestraszyć. To idealna pora dla Stephena Kinga. Żadne inne godziny nie dają mu takiego tła do stworzenia subtelnego, a jednocześnie przerażającego świata.
Zbiór 13 opowiadań, w którym Stephen King ujawnia niezwykłą umiejętność odkrywania ludzkich lęków i budowania wokół nich historii, które wprawiają w przerażenie, wywołują dreszcz niepokoju albo obrzydzenie.
Niektóre z tych utworów ukazały się w prasie, m.in. W „New Yorkerze“, „playboyu“ czy „Paris Review“.
Opinie o książce
Ten zbiór przypomina, że twórczość Kinga wykroczyła poza swoje gatunkowe korzenie. To nie są opowiadania, które nie mają żadnego związku z prawdziwym światem, bo dobre pisanie z pogranicza fantastyki i horrorów zawsze opiera się na rozpoznawalnych emocjach.
„The New York Times“
Horror potrzebuje ofiar i – podobnie jak wcześniej Hitchcock – King z przyjemnością je dostarcza. (…) Bohaterowie opowiadań Kinga są uwięzieni w stworzonym przez niego wszechświecie, a czytelnik razem z nimi.
„The Guardian“
Czy książka "Po zachodzie słońca" to jedna spójna powieść?
"Po zachodzie słońca" to zbiór trzynastu niezależnych opowiadań, a nie jedna ciągła historia fabularna. Każdy utwór prezentuje zupełnie inną narrację oraz bohaterów, co pozwala na swobodną lekturę w dowolnych odstępach czasu bez obawy o zapomnienie kluczowych wątków. Stephen King skupia się tutaj na skondensowanej formie literackiej, eksplorując różnorodne odcienie grozy oraz mroczne zakamarki ludzkiej psychiki. Jest to idealna propozycja dla czytelników, którzy preferują dynamiczne opowieści kończące się szybkim i często zaskakującym rozwiązaniem akcji.
Jaki rodzaj grozy dominuje w tym zbiorze opowiadań?
W tym konkretnym zbiorze dominuje groza psychologiczna oraz motywy nadprzyrodzone wplecione w pozornie zwyczajną rzeczywistość. Autor buduje napięcie poprzez ukazywanie mrocznej strony ludzkiej natury w sytuacjach ekstremalnych i momentach granicznych. Wewnątrz tomu czytelnik odnajdzie zarówno klasyczne horrory, jak i thrillery z silnie zarysowanym elementem suspensu. Każda historia stawia przede wszystkim na budowanie gęstej atmosfery niepokoju zamiast na epatowanie brutalnością czy prostymi efektami.
Czy ten tytuł jest odpowiedni dla osób zaczynających przygodę z Kingiem?
Ten tytuł stanowi doskonały punkt wejścia w twórczość Stephena Kinga ze względu na ogromną różnorodność poruszanych tematów. Krótkie formy literackie pozwalają sprawnie zapoznać się z warsztatem tego autora bez konieczności natychmiastowego angażowania się w lekturę wielotomowych sag. Opowiadania zawarte w tym tomie pokazują pełne spektrum możliwości pisarza, od surowego realizmu po czystą fantastykę grozy. To optymalny wybór dla osób chcących sprawdzić, czy specyficzny klimat i styl pisarski tego twórcy odpowiadają ich indywidualnemu gustowi.
Dla kogo książka "Po zachodzie słońca" może okazać się nieodpowiednim wyborem?
Książka ta nie będzie satysfakcjonująca dla osób poszukujących wyłącznie obszernych, wielowątkowych sag o epickim rozmachu i setkach stron opisu. Ze względu na formę krótkich opowiadań, niektóre wątki kończą się gwałtownie, pozostawiając czytelnika z celowymi niedopowiedzeniami i brakiem pełnego domknięcia losów bohaterów. Osoby o bardzo wysokiej wrażliwości mogą odczuwać silny dyskomfort przy lekturze fragmentów dotyczących traumatycznych przeżyć oraz klaustrofobicznych sytuacji bez wyjścia. Nie jest to również pozycja dla czytelników oczekujących lekkiej, radosnej lub czysto rozrywkowej lektury pozbawionej mrocznych akcentów.
Jakie główne motywy tematyczne łączą historie zawarte w tym zbiorze?
Głównym spoiwem łączącym wszystkie historie jest motyw cienkiej granicy między codzienną normalnością a nagłym szaleństwem. King analizuje w nich, jak zwykli ludzie reagują na niewytłumaczalne zjawiska, które brutalnie wdzierają się w ich uporządkowany dotąd świat. Wiele utworów dotyka uniwersalnych tematów straty, żałoby oraz desperackiej walki o przetrwanie wbrew wszelkim przeciwnościom losu. Lektura dostarcza spójnego obrazu literackiego mroku, który od dekad jest znakiem rozpoznawczym twórczości tego amerykańskiego pisarza.
