Ostatnie słowo

William zarobkowo pisze i sprzedaje początki powieści. Wielu autorów skorzystało z tej okazji. Weronika jest jednak bardziej dociekliwa. Usilnie namawia Williama, by dopisał dalszy ciąg. Staje się natarczywa. Mężczyzna skrywa pewien sekret więc ciągła obecność kobiety jest dla niego problematyczna.

Zaginięcie dziecka zawsze wiąże się z ogromnymi emocjami. Liczy się czas i zaangażowanie w poszukiwania. Oprócz policji do akcji włącza się więc znany prywatny detektyw. W toku sprawy na jaw kolejno zaczynają wypływać niewygodne fakty, a śledczy odkrywają także inną zbrodnię.

Kto za tym wszystkim stoi? Czy te wydarzenia mają punkt wspólny?

I wreszcie, co ukrywa William?

Kolejny raz Pani Agnieszka nie zawiodła. Fabuła zaintrygowała mnie do tego stopnia, że książkę dosłownie pochłonęłam w ciągu jednego dnia. Bardzo lubię motyw książki w książce, a w tym wypadku został on wpleciony idealnie. Dwie równorzędnie rozgrywające się historie, ale momentami te dwa światy niemalże zlewają się w jeden. Granica jest bardzo subtelna, przez co łatwiej jest wczuć się w klimat.

Autorka opisując losy bohaterów świetnie operuje napięciem. Wodzi czytelnika za nos, rzuca przynętę i czeka aż się na nią złapie, a ostatecznie rozwiązanie i tak podąża własną drogą.

Świetny thriller. Polecam!

„Ostatnie słowo” Agnieszka Pietrzyk.

William to twórca zamieszkujący w ustronnej części Dawid. Pracę na uniwersytecie łączy z tworzeniem początków powieści. W większości przypadków zdalnie, każdy kto tylko może zapłacić dostaje wstępne rozdziały, które może rozwinąć i wykreować po swojemu.

Gdy pewnego dnia przybywa do niego Wera aby osobiście zlecić wykonanie usługi mężczyzna choć opornie godzi się na jej warunki. Przyspieszona praca ma obejmować wstęp do historii o zaginięciu dziecka.

Na jakim etapie William skończy „tworzenie” dla nowej klientki ?

Jaki prawdziwy cel wizyty ma kobieta ?

Czy fikcja literacka może być odzwierciedleniem rzeczywistych wydarzeń ?

„Ostanie słowo” to książka o początkach, które mają dać nadzieję. To opowieść o zdeterminowanych osobach, które nie cofną się przed niczym aby osiągnąć cel.

Mamy tu kryminał i thriller a łączenie dwóch odrębnych historii doprowadza nas do swoistego szaleństwa. Strach miesza się ze zniesmaczeniem. Ciekawość z troską.

Ciągłość akcji dosypuje wciąż i wciąż emocji. Bohaterowie grają, każdy na swój sposób i choć próbujemy ich usprawiedliwiać to kolejne decyzje robią nam w głowie totalny misz masz.

Wszystko jest pokręcone i zaburzone. Celowość przeplata się z wyobraźnią. Dwie różne zagadki dające tak naprawdę jedną odpowiedź. Gdzie?

Bardzo podobało mi się, że dostajemy dwie historie które łączą się tak spójnie. Na koniec niespodzianka… nie wszystkie karty uda się tu odkryć… oj nie wszystkie.

Ogromnie mi się ta książka podobała. Wciągnęła mnie od pierwszych chwil w których poznałam bohatera, który pisywał dla innych początki książek. Zwykle bywało to tak, że ktoś wyznaczał mu rodzaj literatury i podawał co chciałby napisać. On pisał dla nich początki, oni wpierw przelewali mu pieniądze i po siedmiu dniach uzyskiwali to o co prosili. Pewnego jednak dnia do jego domu przybywa kobieta, która wręcz żąda natychmiastowego tekstu. Nie jest też zwyczajną osobą, a nasz pisarz początków ciężko miał się skupić, gdyż chwilę wcześniej zakopywał jakieś zwłoki. Nie spodziewał się jednak tego, że nic nie pójdzie tak jak zawsze.

Autorka w dużej mierze postawiła tu na tajemnice. Co postać, to posiadała większe sekrety, które odkrywane były bardzo wolno. Napięcie podczas czytania jest ogromne, gdyż lawirujemy między czasem w którym historia dotyczy się pisarza i tym, który zaczął pisać, bo my czytamy każde jego słowo. W pewnym momencie zaczęłam się zastanawiać która z opowieści jest prawdziwa, bo styl między dwoma początkami był taki sam. Jeśli już ktoś tu się pojawia, to albo tylko na chwilę, albo ma sporo na sumieniu i co jakiś czas policja powraca do jego osoby, by poznać co takiego ważnego ukrywa. Opowieść z książki dotyczy dziewczynki, która nagle zaginęła wychodząc z samochodu. To od przepytywanych osób dowiadujemy się ile tak naprawdę postaci w tym uczestniczyło, bo nie każdy akurat zauważył tutaj wszystkich. Dziwna była reakcja na tą sytuację bliższych osób, gdyż obie córki nie były zwyczajne. Miłość gra tutaj dziwną rolę, gdyż jest zastępowana przeróżnymi rzeczami, które dają uciechę tylko na chwilę. Również ojciec, który miał je pilnować wykazał się małym rozsądkiem, lecz porównując go z innymi, bardziej kochał od pozytywnej strony. Trudno jest opowiedzieć coś więcej, gdyż cudownie się ją smakuje skrawek po skrawku. Ma duży nacisk psychologiczny, nie każdy bowiem o tym samym myśli w podobny sposób. Polecam do przeczytania, bo zapewne jak ja przepadniecie od pierwszej strony. Naprawdę dobra!

Wiliam pisze na zlecenia początki powieści jednego pewnego dnia na jego progu staje klienta, która chce opowieść inną niż wszystkie do tej pory. W sumie zadanie jak każde inne, w końcu to jego praca. Jednak pomimo otrzymania wstępu Wera nie znika z jego życia, a wręcz przeciwnie namawia go, aby napisał kolejne części o zaginięciu Matyldy. Wobec takiego postawienia sprawy nie ma wyjścia i musi pisać ciąg dalszy. Tylko nie zdaje sobie sprawy co się stanie jeśli napisze to ostatnie słowo.

To moje pierwsze spotkanie z autorką i jestem pozytywnie zaskoczona. Czytało mi się z wielką przyjemnością tym bardziej, że mamy tutaj nie jedną, a dwie książki. Motyw ten mi się bardzo spodobał, co tylko spowodowało, że człowiek chciał jak najszybciej skończyć i dowiedzieć się co będzie dalej w obu historiach. Wszyscy bohaterowie super wykreowani ze swoimi poglądami wartościami cały czas dążący do swoich celów. Dialogi między nimi świetnie wykreowane można znaleźć humor, ironię, a nawet i sarkazm. Przez to, że mamy książkę w książce to nie jest zwykły thriller psychologiczny, a także niezłą zagadkę do rozwiązania. Dodatkowo autorka porusza bardzo ważne kwestie jak strata dziecka, czy moralność i daje nam do myślenia co my byśmy zrobili w takiej sytuacji.

Zakończenie totalne zaskoczenie, tego się nie spodziewałam ale również daje do myślenia, iż nie wolno działać pochopnie oraz pod wpływem emocji.

#współpracareklamowa Dziękuję wydawnictwu za egzemplarz recenzencki.

Historia pełna emocji, głównym wątkiem jest strach i strata dziecka, która ukazuje do czego zdolni są ludzie w sytuacji zagrożenie życia ich najbliższych. Nie mogłam się oderwać, cały czas odczuwałam napięcie i duszną atmosferę. Brakuje mi słów by opisać jak dobrze czytało mi się tę historię, to poprostu książka w książce, obie naszpikowane emocjami, a rozwiązywanie na raz dwóch, a nawet 3 spraw było genialne. Uwielbiam zaskakujące zakończenia, a tu było takich zaskoczeń aż pełno. To moje pierwsze spotkanie z piórem autorki, jestem jednak pewna że nie ostatnie, a książka wyląduje w rolce tego roku

Współpraca reklamowa z @czwartastronakryminalu

Motyw książki w książce... Lubicie?

Po świetnym "Terytorium" autorka trafiła do czołówki mojego prywatnego rankingu polskich pisarek. "Ostatnim słowem" tylko umocniła tam swoją pozycję.

Z tak ciekawym pomysłem na fabułę już dawno się nie spotkałam. Książkę tę ciężko również zakwalifikować jeśli chodzi o gatunek literacki. Pani Agnieszka stworzyła świetną mieszankę thrillera psychologicznego i powieści obyczajowej ze świetną kryminalną intrygą.

„Chciałabym napisać książkę o największym koszmarze. O tym, czego ludzie najbardziej się boją”. Z taką propozycją współpracy trafia do Williama Krigera pewna kobieta. Mężczyzna bowiem ma dość nietypowe zajęcie. Pisze początki powieści na zlecenie "kolegów po fachu", którzy mają z tym problem. Pozornie wszystko gra. Zlecenie, kilka godzin pracy, kasa się zgadza klientka zadowolona. Jednak choć Kriger realizuje zlecenie Wera nie znika. Wręcz przeciwnie. Jej oczekiwania rosną a obecność w jego domu staje się coraz bardziej uciążliwa.

Co tak naprawdę kryje się za zleceniem Wery?

Co się wydarzy gdy Krieger napisze ostatnie słowo jej powieści?

"Ostatnie słowo" to była prawdziwa czytelnicza uczta. To książka w książce. To dwie historie naznaczone cierpieniem człowieka. Człowieka, który jest na skraju, który nie ma już nic do stracenia. Zdesperowany, pokonany...

Mroczny i gęsty niczym mgła klimat, ogromny ładunek emocji i ten niepokój sączący się z każdej strony, z każdego zdania. Ale to jeszcze nie koniec, autorka nie oszczędza czytelnika i miesza to wszystko z mega trudną tematyką. Wodzi nas za nos, podsuwa mylne tropy sprawiając, że nie sposób oderwać się od tej historii. Dwa równolegle prowadzone wątki splata w jedną całość zakończeniem wyrywając czytelnika z butów.

Polecam. Musicie to przeczytać.

W małej miejscowości ginie pięcioletnia Matylda, rodzina robi wszystko by ją odnaleźć. Zatrudniają prywatnego detektywa i mają nadzieję odnaleźć ją żywą. Kiedy w sąsiedniej miejscowości zostają znalezione zwłoki innej dziewczynki, na rodzinę i mieszkańców pada blady strach. Pojawiają się plotki o czarnym samochodzie, pojawiającym się w okolicy porwania Matyldy. Czy ta sama osoba odpowiada za porwanie Matyldy i zabicie drugiej dziewczynki?

William Kriger mieszka na wsi i zarabia w nietuzinkowy sposób, bowiem pisze początki książek na zamówienie. Pewnego dnia zjawia się u niego kobieta imieniem Wera i zamawia u niego początek książki. Kobieta jest namolna i ekscentryczna, wymusza na Williamie napisanie kolejnych rozdziałów, on niechętnie się zgadza w obawie, że kobieta wyjawi jego mroczny sekret. Dlaczego kobieta jest tak zdesperowana by poznać zakończenie książki i co zrobi kiedy pozna ostatnie słowo?

„Ostatnie słowo” to ciekawie skonstruowany thriller, od którego nie sposób się oderwać. Jest to książka w książce z intrygującą fabułą. Obie historie są naznaczone cierpieniem człowieka, który jest zdesperowany i przekonany, iż nie ma nic więcej do stracenia, a w konsekwencji decyduje się na krok ostateczny. Poruszany jest motyw zaginięcia dziecka. Ukazuje ból, rozpacz, niemoc i cierpienie rodziny, jak i strach okolicznych mieszkańców o własne dzieci, w obawie, że je też spotka coś złego. Gęsta atmosfera spowija karty powieści, a napicie nie opuszcza do samego końca. Powieść jest dynamiczna, pełna zwrotów akcji oraz niepokoju. Świetne połączenie wszystkich wątków w jedną spójną całość. Do samego końca czytelnik jest zwodzony za nos i podsuwane są mylne tropy co do przebiegu zdarzeń, przez co nie sposób się od niej oderwać. Emocje wylewają się z kart tej powieści, czytelnik przeżywa z bohaterami ich dramat, który prowadzi do zaskakującego zakończenia, gdzie pewnych decyzji nie da się już cofnąć.

„Ostatnie słowo” to wyborna lektura z nietuzinkowy motywem książki w książce i wciągającą fabułą.

Gorąco polecam!

William Kriger zarabia na życie wymyślając początki książek. Pewnego dnia u progu jego drzwi zjawia się Weronika, której marzeniem jest napisanie książki o największym ludzkim koszmarze. Ulegając namowom kobiety, Kriger decyduje się napisać dla niej początek książki, nie mając pojęcia co się stanie, kiedy napisze „Ostatnie słowo”…

Najnowsza książka Agnieszki Pietrzyk dwuwarstwowa opowieść podzielona pomiędzy losami Williama, a fabułą książki, której ten początek napisał na prośbę Weroniki. Motyw książki w książce nie jest w literaturze czymś nieznanym i przywodzi w pierwszym skojarzeniu myśl nawołującą do jednego z najsłynniejszych dzieł mistrza grozy, która notabene została nawet zekranizowana. Pietrzyk w swojej książce bawi się czytelnikiem, prowadząc go niczym dziecko za rękę po tajemniczych zakamarkach opowieści, w których czyha ludzka zawiść, niepohamowana rządza zemsty i chory umysł. Wszystko to w otoczeniu panującego wokół strachu i nieustannej ciekawości, którą autorka starannie podsyca, dochodząc w punkcie kulminacyjnym do temperatury jej wrzenia.

„Ostatnie słowo” to ciekawie skonstruowany thriller, który w przeciwieństwie do jemu podobnych historii, nie zanudza ukazując finalnie prawdziwą stronę ludzkiej natury, mieniącą się w odcieniach czerni i szarości. Świetna książka, która pozwoli Wam zapomnieć na jakiś czas o przyziemnych sprawach życia codziennego, gwarantując dobrą czytelniczą rozrywkę. Polecam z tego skorzystać…

Współpraca z wydawnictwem Czwarta Strona.

„Ostatnie słowo” Agnieszki Pietrzyk to znakomity thriller psychologiczny, który zręcznie bawi się konwencją "książki w książce”, tworząc opowieść pełną napięcia i niepewności.

William Kriger, główny bohater, zarabia na życie piszą początki książek na zamówienie. Jego życie nagle się zmienia, gdy pojawia się Weronika, kobieta z zadaniem, które wykracza poza jego zwykłe zlecenia…

Czy William podejmie się tego zlecenia? Jak zakończy się ta współpraca?

Powieść wyróżnia się złożonością fabuły i głębią, dzięki, której zostajemy wciągnięci w świat Williama, jego tajemnic i relacji z Weroniką, która wydaje się mieć własne, ukryte motywy i sekrety. Autorka wprowadza nas w labirynt ludzkich emocji, dylematów i desperacji, jednocześnie zachowując przy tym wysoki poziom suspensu.

Bohaterowie są wyraziści i pełni charakteru, i choć nie zawsze budzą naszą sympatię, z przyjemnością śledzi się ich losy. Narracja poprowadzona jest tutaj dwutorowo, gdzie równolegle śledzimy losy Williama i postaci z jego książki, co intryguje i uniemożliwia oderwanie się od lektury.

„Ostatnie słowo” to wyśmienity thriller, który zmusza do refleksji nad granicami ludzkiej psychiki oraz pokazuje, jak daleko można się posunąć pod wpływem silnej desperacji. Zaskakuje, pochłania i zachęca do sięgnięcia po inne książki Autorki.

Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od wydawnictwa @czwartastronakryminalu, a Autorce za wyśmienitą lekturę (współpraca reklamowa) 🩷.

„Ostatnie słowo” to prawie 450 stron wspaniałego napisanego thrilleru psychologicznego z motywem książki w książce. Wciąga od pierwszych stron i posiada ciekawy pomysł na fabułę.

Pewnego dnia do drzwi domku na wsi Willima Krigera puka klientka. Mężczyzna zajmuje się pisaniem pierwszego rozdziału powieści i z takim zadaniem przychodzi do niego Weronika. Nie jest to jednak zwykła klientka. Jej oczekiwania są większe. Nie znika z jego życia po zrealizowaniu zlecenia, a wymusza na nim napisania kolejnych rozdziałów. Kobieta jest zdesperowaną matką, która chce poznać los swojego dziecka po tym jak pewnego dnia znika bez śladu. William za każdym razem ulega Weronice. Ukrywa bowiem w ogródku pewien sekret. I nie wie co się stanie gdy napisze ostatnie słowo tej historii.

Książka porwała mnie bez reszty. Uwielbiam gdy akcja dzieje się na dwóch płaszczyznach. Tutaj jest to wizyta Weroniki u Williama oraz to co opisał w swojej książce bohater. I połączenie tych dwóch wątków sprawia, że książka jest niebanalna. Oprócz motywu książki w książce znajdziemy tutaj motyw porwania dziecka.

Wątek kryminały jest tutaj bardzo dobrze poprowadzony. Ślepe tropy, zaskakujące zwroty akcji i zakończenie, które wbiło w fotel. Porwanie Matyldy, nie jest tutaj też jedyną zbrodnią. Pani Agnieszka świetnie wykreowała bohaterów. Z każdy z nich jest inny, a jedynie co ich łączy, to fakt, że ciężko ich polubić. Nie wpływa to oczywiście na ogólny odbiór książki, ale każda jedna z postaci sprawiała u mnie niechęć. Każda z nich miałam wrażenie, że jest negatywnie nastawiana do innych ludzi.

Jeśli lubicie thrillery psychologiczne, w których nie od razu można domyśleć się zakończania, to bardzo polecam „Ostatnie słowo”.

A gdyby tak książkę w książce umieścić?

Historię w historii, śmierć w śmierci.

Gdyby nadać jej bieg, emocjami obdarzyć,

otoczyć ją bólem zaginionego dziecka,

gęstym klimatem ją okryć?

A gdyby tak...

małą dziewczynkę ubrać w śliczny płaszczyk?

Gdyby zachwycić się jej blond włoskami,

powrócić do obrazu,

w którym powinna się znajdować,

a w którym jej nie ma.

Zniknęła. Zaginęła. Przepadła.

Dwie siostry. Ania. Matylda.

Tej jednej zabrakło.

I pękło matczyne serce z bólu.

I oszalał ojcowski umysł z rozpaczy.

A gdyby tak maski zdjąć z ich twarzy,

po kolei ludzkie przywary odsłonić?

Początkiem historii czyjeś życie zakończyć,

wytaplać się w niepokoju, mroku.

Gdyby tak nienawiść ukazać,

tę najsilniejszą, największą z możliwych?

Cierpienie zmieniło się w rozpacz,

rozpacz w nienawiść,

a ta w niewinną śmierć.

I przyjdzie czas, że...

z ostatnim słowem koniec nadejdzie

i mocą swoją duszę przerazi.

Z ostatnim słowem cierpienie odejdzie

i siłą swoją prawdę wyrazi.

„ Ostatnie słowo ” oplata zmysły istotą dziecięcej krzywdy.

Niepokoi lepiącym się do skóry i ciasno do niej przylegającym klimatem tajemniczości. Ukazuje przewrotnie jak cienka granica dzieli prawdę od ułudy, rzeczywistość od wyobraźni, realizm od złudzenia. Kreśli wymiar uczucia nienawiści największej jaką można poczuć; najmocniejszej, jaką duszę swoją można nakarmić i najmroczniejszej, prowadzącej do niebywałego zła.

Autorka inteligentnie i z dozą napięcia wodzi czytelnika za nos, prowadząc go intrygującą ścieżką motywu „ książki w książce ”. Powołuje do życia dwie opowieści, ubogacając je w obrazy pełne wrażliwości i emocjonalności, dreszczu niepokoju i aury szarości, by ukazać istotę ciemnej strony ludzkiej natury. A ta bywa przerażająca i przenikająca zmysły. Polecam.