Nim skończy się noc

Genialny i bardzo dobrze poprowadzony kryminał, który zrobił na mnie ogromne wrażenie. Zdecydowanie na plus zasługuje tutaj osadzenie go w tym mrocznym miejscu. Przeniesiemy się do kompletnej głuszy, zamkniętego hermetycznego świata. Autor dobrze wykreował głównych bohaterów, całość ogranicza się do sześciu osób, ale za to dzięki temu ta książka jest jeszcze bardziej tajemnicza. Jak zaczęłam czytać, to nie mogłam się od niej oderwać i zdecydowanie jest to rewelacyjny thriller! Książka całkowicie do mnie trafiła! 

Bartosz Szczygielski znowu to zrobił. Znowu napisał thriller, w którym poznajemy jego pióro z całkiem innej strony.

"Nim skończy się noc" może wydawać się thrillerem, jakich dużo – miejsce odcięte od świata, kilku bohaterów, niepokojąca atmosfera i trup w tle. I to wszystko znajdziecie w tej książce, jednak Bartosz Szczygielski zrealizował temat bezkonkurencyjnie i w swoim genialnym stylu.

Już od początku totalnie wkręcił mnie w tę intrygę i wiedziałam, że mogę się spodziewać niespodziewanego. Autor budował napięcie powoli, ale systematycznie ono wzrastało, a atmosfera stawała się coraz bardziej gęsta.

Ponadto ciągle coś mi nie pasowało. Skąd się wziął policjant? Dlaczego jest sam? Dlaczego nikt się nie interesuje trupem? Kto jeszcze jest na tym odludziu? (I naprawdę worki na papier toaletowy są to taki pewniak? ;)) To wszystko sprawiało, że trudno mi się było oderwać od lektury, chociaż przypuszczam, że niekoniecznie będą w nią tak zaangażowani czytelnicy poszukujący mocnych wrażeń.

Ale to nie intryga jest najmocniejszą stroną książki. Bartosz Szczygielski po mistrzowsku wykreował swoich bohaterów – wiarygodnie, z troską o każdy szczegół. Każdy z nich reprezentuje inny typ osobowości i razem tworzą prawdziwie wybuchową mieszankę. Z przyjemnością obserwowałam ich potyczki, dialogi, knucie.

Styl Autora jest nie do podrobienia. Bartosz Szczygielski stworzył scenerię budzącą niepokój, intrygę, w której niczego nie można być pewnym, różne przestrzenie czasowe, a to wszystko okrasił kapitalnym poczuciem humoru.

Przyznaję – thriller "Nim skończy się noc" nie zrobił na mnie tak dużego wrażenia jak Nie chcesz wiedzieć (z tą książką zresztą niewiele ma szans), jednak trafił w mój gust i świetnie z nim spędziłam czas. No i jeszcze jedno: Bartosz Szczygielski to mistrz podziękowań!

Tytuł: "Nim skończy się noc"

Autor: Bartosz Szczygielski

Data premiery: 10.08.2022r.

Wydawnictwo: Czwarta Strona

Wyobraźcie sobie, że macie szansę spędzić romantyczne chwile ze swoim partnerem w domku z kominkiem... Tylko Ty i Twój/a partner/ka... Nikt u nic Wam nie przeszkadza. Może jedynie śnieg za oknem...

.

.

Stop!

Prosiłam, żebyście wyobrazili sobie romantyczną scenerię?

Tak naprawdę pojechaliście żeby naprawić swój związek, bo jest w rozsypce i chcecie zrobić wszystko by go naprawić...

.

.

Ale coś tu nie gra...

Coś tu nie pasuje...

Chyba już wiem co...

Zwłoki...

Tylko kto jest mordercą i jak ten człowiek znalazł się w tym domku?

Przecież byliście sami. W dwójkę...

.

Ale chwila, chwila... W dwóch innych domkach też są pary... przyjechali dokładnie po to samo co Wy - chcą naprawić swoje małżeństwo.

.

.

Zatem moi mili... rozpoczęła się gra. Kto z Was zabił? Kim jest trup?

.

.

.

Dokładnie taką historię dostajemy w książce Bartosza Szczygielskiego pt. "Nim skończy się noc". Z tym, że swoje małżeństwa pojadą ratować Agata, Monika i Justyna.

Tylko czy można uratować coś, co oparte jest na tajemnicach i kłamstwach?

.

Na to pytanie otrzymacie odpowiedź, gdy przeczytacie tę książkę 😁

Ja Wam już niczego więcej nie zdradzę🤫

.

.

Było to moje pierwsze spotkanie z autorem i zaliczam je do udanych! Mam na półce jeszcze inną książkę Bartosza Szczygielskiego i z całą pewnością ją przeczytam:)

Jeśli lubicie zawiłe zagadki i akcję, w której wszystko jest prawdopodobne, to dobrze trafiliście. W tej książce nic nie jest oczywiste. Jak dobrze ktoś ujął, mamy tu do czynienia z serialem "trudne sprawy" w kryminalnym wydaniu.

Bohaterowie książki Szczygielskiego przechodzą trudne momenty w ich związkach. Los sprawia, że trafiają do ośrodka, który znany jest z terapii dla par. Jest to miejsce, w którym telefony są pozbawione zasięgu, a o intrenecie również można pomarzyć. Pewnej nocy pojawia się tam nieoczekiwanie policjant, który od razu natyka się na zwłoki, na temat których uczestnicy turnusu milczą jak zaklęci. Co wydarzyło się w tym uroczym, pozbawionym technologii miejscu? Czy uda się rozwiązać przyczynę zagadkowej śmierci?

Wciągający thriller, miejscami szokujący. Mnogość akcji, wynikająca z dużej liczby bohaterów nie ułatwia rozwiązania zagadki. Dostajemy tu pełen wachlarz problemów, które mogą wystąpić w związkach, lekko przesadzonych w celu podbudowania napięcia. A to nie odpuszcza. Co stronę dowiadujemy się nowych, często absurdalnych szczegółów, które tylko podsycają ciekawość czytelnika.

Ja uważam, że tą pokręconą książkę warto przeczytać ze względu na oryginalność jej akcji.

Są książki,na które już po przeczytaniu opisu,czy zobaczeniu okładki chciałoby się rzucić łapczywie.Są i takie,które wybiera się z braku laku,nie robiąc sobie wielkich nadziei i rzadko,ale jednak ,udaje się natrafić na coś,co okazuje się miłą niespodzianką.Tak w moim przypadku było z tą książką.Lektura ta na pewno wymaga skupienia bo autor sprawnie wplata przeszłość i miesza z teraźniejszością,ale za to na pewno nie można mówić o nudzie ..

,Trzy pary,sześć osób i setki kłamstw.Do tego śmierć,która przyszła wcześniej,niezapowiedziana,by zabrać ...kogoś.

"Nim skończy się noc" to na pewno emocjonujący thriller o ludzkich słabościach i konsekwencjach budowania relacji opartych na kłamstwach.Polecam

Małżeństwo to instytucja która spaja dwójkę ludzi. Jest to także związek który chcemy pielęgnować, otaczać miłością i wierzyć w przyszłość. Są takie małżeństwa którym nie udaje się stworzyć dobrej relacji ale przed utrata siebie wzajemnie decydują się na naprawę związku...

Myślałam że książki o małżeństwie i o odosobnieniu pozwolily mi na poznanie wszelkich możliwych kombinacji. Myślałam że fabuła w tym temacie może być już nudna i nie przyniesie mi nic nowego co mogłoby mnie zaskoczyć..

Bardzo się myliłam. Biorąc do ręki tą książkę nie wiedziałam czego się spodziewać. Tematyka małżeństw została już chyba przedstawiona na wszystkich możliwych płaszczyznach. Jednak tutaj autor zrobił coś zupełnie innego. Prócz fabuły która była dość zagadkowa skupił się na profilach psychologicznych swoich postaci. W mojej ocenie była to powieść która posiadała jedna z najlepszych charakterystyk jakie dotąd czytałam. Z jednej strony z każdych z postaci mogłam czytać jak z otwartej księgi, z drugiej strony tworzyli oni specyficzną zagadkę. Ich zachowania czasem dość mylące grały tutaj odpowiednią rolę.

Nim skończy się noc to książka która poróżni wielu czytelników. Znajdzie ona swoich zwolenników jak i przeciwników. Ja należę do tej pierwszej grupy lecz nie łatwo było mi się do niej przekonać. Całość posiada obszerne opisy zarówno danych sytuacji jak i emocji i zachowań bohaterów. Wielu czytelników może się przez to zrazić jednak nie warto tego robić ! Właśnie te opisy chowają a raczej odkrywają przed nami możliwe drogi zakończenia tej historii. Autor bardzo skrzętnie przemyślał swoją książkę i bardzo dobrze ukrył odpowiedzi na niektóre pytania, dlatego tak ważne jest tutaj skupienie się i analizowanie! To co wysuwa się na piedestał to przedewszystkim kłamstwo i manipulacja. Pewne powiązania stanowią przeczynę tego co wydarzy się w tej historii a dzieje się bardzo wiele !

Bardzo podobał mi się klimat w jakim została napisana książka. Jej zarazem ciężki ale i w niektórych

Momentach trochę humorystyczny. Zależy to też od tego jak czytelnik odbierze dana sytuację. Warto zwrócić uwagę na duszny klimat, podszyty niepewnością i obawą. To właśnie dzięki temu czułam że lektura pochłania mnie w coraz większy mrok i strach. Odosobnienie w jakim znaleźli się głównie bohaterowie a także zdanie na siebie wnosi tutaj dość dużo, gdyż w pewnym momencie nie wiadomo komu można wierzyć komu nie. Kto kłamie a kto chce zrobić coś gorszego. Styl pisania autora także jest przyjemny ale bardzo zagadkowy. Tak jak wcześniej wspomniałam trzeba się skupić aby się nie pogubić zarówno w wydarzeniach jak i w analizie tego co już poznaliśmy. Jedyne zastrzeżenie mam do zakończenia. Myślę że nie do końca wyszło to tak jak miało. Trochę mnie rozczarowało aczkolwiek było dość barwne. Myślę że temat małżeństwa jak i prawdziwych codziennych problemów to przepis na suksec w tematyce książkowej! Polecam :)

"Trzy pary, sześć osób i setki kłamstw. I ktoś, kogo nikt się nie spodziewał" - śmieszna sprawa, chyba pierwszy raz zdarzyło się tak, że opis z okładki spodobał mi się bardziej niż cała książka.

Miała być intryga, morderstwo w górach i trafne spostrzeżenia na temat ludzkiej natury, a wyszła nuda, nuda, trochę irytacji, znowuż nuda i mało zrozumiałe zakończenie, na które nawet nie warto było czekać. Starałam się dostrzec coś pozytywnego w tym tytule, ale nie potrafię. Cieszę się, że znaleźli się czytelnicy, którym się bardzo podobało, ale ja niestety plasuję się dosyć daleko od tej grupy.

Postacie to parada stereotypów, a stworzone pary działają na zasadzie przeciwieństw. Kobieta sukcesu/ostra babka, która gardzi domem tak bardzo, że nie jada w nim nawet śniadań i jej mąż, zgnuśniały informatyk z nadwagą, wprowadzają się do jednego domku, w drugim przebywają gwiazdy internetu - inteligentna, przedsiębiorcza fitnesiara i małżonek osiłek aka bucowaty przygłup, w ostatnim zaś znajdziemy typ zaborczy i jego zastraszoną ofiarę. Wszystko już wiemy, łatki zostały przypisane, a każdy kolejny rozdział to po prostu drążenie i umacnianie przyjętych na samym początku założeń. Za dużo tego było, czułam się przytłoczona ciągłym analizowaniem postaci, w których istnienie nawet nie uwierzyłam. Sam narrator przyznaje się do tego kategoryzowania i nawet nazywa bohaterów ciężkimi przypadkami. To... może chociaż wątek kryminalny nas zaskoczy?

Akcji tutaj jak na lekarstwo, a suspens nie ma jak zadziałać, kiedy czytelnik słodko śpi. Ktoś tam jest, coś podrzuca, ale kto i po co to kwestie, które z każdą stroną coraz mniej mnie obchodziły. Sześć osób podejrzanych, żadna nie chce się przyznać, a obok leży trup - jeśli brzmi to dla ciebie jak fabuła jednej z powieści Agathy Christie, to brawo, bo nawet narrator zauważył to podobieństwo! Z tą różnicą, że "Nim skończy się noc" wydaje się być bardzo lichą podróbką królowej kryminału.

Antypatyczni bohaterowie, przegadanie, sztuczność... spróbujcie, przeczytajcie, ale na własną odpowiedzialność.

Tak się jakoś złożyło, że „Nim skończy się noc” jest dopiero drugą książką Bartosza Szczygielskiego, jaką przeczytałam, chociaż w swojej karierze napisał już kilka.

Pomimo że po lekturze „Kroku trzeciego” daleko było mi do zachwytu, to jednak wtedy dostrzegłam, że autor jest bystrym obserwatorem otaczającej go rzeczywistości i porusza mnóstwo problemów, które dotyka nasze społeczeństwo. Udowodnił, że w inteligentny, chwilami cyniczny, niepozbawiony złośliwości sposób, potrafi przekazać swoje obserwacje dotyczące ludzkich zachowań. Autor o sobie mówi, że jest marudny i uśmiecha się tylko wtedy, gdy widzi pączki, ale tym stwierdzeniem bardzo mnie ujął, bo pokazał, że jest osobą z poczuciem humoru i dużym dystansem do siebie.

Czy można wykorzystać schematy znane z innych książek i zadziałać na wyobraźnię odbiorcy? Okazuje się, że gdy jest się takim pisarzem jak Szczygielski, nie tylko można wykorzystać zgrane tematy, ale sięgnąć po nie z premedytacją i stworzyć z nich coś niezwykłego i zaskakującego. W klaustrofobicznej przestrzeni, odciętej od świata niczym w pułapce, umieścił siódemkę bohaterów, całość dopełnił śnieżną i mroźną zimą oraz narastającym poczuciem zagrożenia. Bohaterkami tego inteligentnego thrillera uczynił przede wszystkim kobiety. Są wyraziste, niejednoznaczne z całą gamą problemów w swoich związkach. Każda z nich jest niezwykle ciekawą postacią i spokojnie mogłaby być bohaterką oddzielnej powieści, ale zebrane wszystkie razem tworzą tu niesamowitą mieszankę.

Pozornie to historia, jakich wiele i wydawało mi się, że autor nie będzie w stanie niczym mnie zaskoczyć. Trzy pary małżeńskie postanawiają w odosobnieniu, daleko w Bieszczadach, w miejscu odciętym od możliwości kontaktu ze światem zewnętrznym, naprawić swoje związki małżeńskie, które przechodzą głęboki kryzys. Chcą sobie dać jeszcze jedną szansę, by spojrzeć na swoich partnerów z innej perspektywy. Od początku moją uwagę przyciągała inteligentna gra słów oraz niesamowita kreacja postaci.

Na scenie, wkrótce pojawia się jeszcze jedna przypadkowa osoba i denat. Rozpoczyna się pomiędzy grupą obcych sobie ludzi swoista gra psychologiczna. Z ogromną fascynacją obserwowałam ludzi, którzy skazani na siebie, zamiast ze sobą współpracować, wzajemnie się oskarżają. Wrażenie zrobiła na mnie klaustrofobiczna przestrzeń, odcięta od świata, zasypana śniegiem. Wszyscy bohaterowie powieści znajdują się niejako w pułapce, ale nie robią nic, żeby się z niej wydostać.

Ich zachowanie dziwi także komisarza policji Jakuba, który próbuje dowiedzieć się, kim był zamordowany i kto popełnił zbrodnię. Każde z mieszkańców domków wydaje mu się na swój sposób podejrzane, ale nie potrafi określić, które z nich najbardziej. Wszyscy kłamią i coś ukrywają, tego jest pewien. Nie wie tylko, kto tak naprawdę jest z nim szczery, a kto toczy tylko sprytną grę.

Konflikt między uczestnikami narasta, atmosfera niedopowiedzeń gęstnieje. Jakub już wie, że wszyscy kłamią, a on sam jest na straconej pozycji. Znalazł się w nieodpowiednim czasie w nieodpowiednim miejscu.

Ten thriller to bardzo inteligentna gra autora z czytelnikiem. Bartosz Szczygielski niezwykle powoli odsłania przeszłość swoich bohaterów za pomocą retrospekcji, pokazuje, kim są i dlaczego tak daleko od domu próbują naprawić swoje związki. Kredowe Wzgórza miały być dla nich ostatnią deską ratunku, próbą odbudowania tego, co dawno stracili. Odcięci od wirtualnego świata mieli mieć szansę spojrzenia na siebie z dystansu, lecz odosobnienie w miejscu, które w pewnym momencie staje się dla nich groźne, ujawnia tylko wszystkie ich najgorsze cechy charakteru. Wychodzą na jaw skrywane tajemnice i spadają maski, które na co dzień nosili. Postawieni w niecodziennej sytuacji, zachowują się w sposób, o jaki by się wcześniej nawet nie podejrzewali.

Współmałżonkowie zaczynają inaczej patrzeć na siebie, ale wcale nie tak, jak zakładałaby to teoria psychologiczna. Stopniowo wyłania się obraz wszystkich relacji małżeńskich, powody, dla których nie potrafią już ze sobą normalnie rozmawiać.

Im dalej, tym coraz bardziej intrygowała mnie ta niesamowita sytuacja. Wszyscy włącznie z Jakubem zachowują się bardzo dziwnie, nieadekwatnie do sytuacji. Już nie chodziło mi wcale o postać mordercy, o to kim jest i dlaczego to zrobił. Nie wzbudzało to tak mojej ciekawości, jak to, co faktycznie łączy te pary i w jaki sposób ich historie są ze sobą powiązane.

W „Nim skończy się noc” autor wykazał się doskonałą znajomością ludzkiej psychiki, napisał thriller, w którym bezlitośnie obnaża ludzką naturę. Pokazał, że relacje zbudowane na kłamstwach mają swoje konsekwencje i wyrządzają nieodwracalne szkody. Uraczył mnie inteligentną narracją, skomplikowanymi kreacjami postaci, mnóstwem kłamstw i intryg. Zapewnił dużo mocnych wrażeń i zaskoczył rozwiązaniem. Bartosz Szczygielski udowodnił, że potrafi stawiać sobie wyzwania i je realizować.

Nie określiłabym książki jako thriller. Bardziej jest to książka obyczajowa z wątkiem kryminalnym. Mimo to, świetnie się bawiłam. Szczególnie podobały mi się skrupulatne opisy psychologiczne bohaterów. Uwielbiam to! Wciągnęła mnie też niesamowicie intrygująca fabuła. No i te postacie! Prawdziwa uczta czytelnicza. Mimo, że końcówka nie wbiła mnie w fotel, bo nieco ją przewidziałam, to nie żałuję, że sięgnęłam po tę pozycję. I tak, poleciłabym ją. Moim zdaniem warto się z nią zapoznać. Byłą to moja pierwsza pozycja autora i z pewnością nie ostatnia.

Przyznam szczerze, że jeszcze nigdy nie miałam okazji poznać pióra Bartosza Szczygielskiego. Choć trzymałam jego powieści w swoich dłoniach (wypożyczając je dla mamy, która jest ich miłośniczką), to sama jednak nie sięgnęłam jeszcze po żadną z nich. Zmieniło się to za sprawą książki Nim skończy się noc, która jakiś czas temu trafiła w moje ręce. Czy pozycja ta okazała się dobra i godna polecenia? Czy zachęciła do poznania twórczości autora w całości? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie w tej recenzji.

Małżeństwo to nie taka łatwa sprawa, jak by się mogło wydawać. Choć zazwyczaj w takiej relacji dwoje ludzi zna się bardzo dobrze, to bardzo szybko może okazać się to kłamstwem. Bohaterowie tej książki stanęli właśnie przed takim problemem. Agata kocha swojego męża, ale męczy ją jego obecność. Monika nie czerpie już żadnej satysfakcji ze swojego małżeństwa, a pociechy szuka poza nim. Justyna przeżywa ogromną tragedię całkowicie sama, choć w teorii nie powinna. Wszystkie kobiety spędzają weekend ze swoimi mężami w niemalże idealnym miejscu. Wszystko to, by naprawić swoje związki. Jednak... co w momencie, gdy wszystko zaszło tak daleko? Co, kiedy na każdego z nich czyha niebezpieczeństwo, a urokliwe miejsce zaczyna przypominać horror? I szóstka i jedna osoba, której nie powinno tam być. Jak zakończy się ich spotkanie?

Zacznę może od tego, jak pokręcona okazała się ta powieść. Zaczynając jej lekturę, odczuwałam zaciekawienie, choć sam proces jej czytania nie szedł mi za lekko. Dopiero po przekroczeniu kilkudziesięciu stron poczułam się wciągnięta w tę historię, choć nadal miałam wrażenie, że będzie to naprawdę specyficzna pozycja. Jak się okazało, wcale się nie pomyliłam, a Nim skończy się noc skończyła się tak, że... Nie wiem co powiedzieć.

Główni bohaterowie zostali przedstawieni bardzo ciekawie, dzięki czemu z każdą z tych postaci mogłam w pewnym stopniu się zżyć. Najbliżej mi jednak było do Justyny, która poprzez tragedię sama zamknęła się w klatce, z której bardzo chciała uciec, jednak nie bardzo wiedziała, jak tego dokonać. Pozostali bohaterowie ogromnie mnie ciekawili i w pewien sposób fascynowali – podejmowane przez nich decyzje i sposób radzenia sobie z danymi sytuacjami dość dużo powiedziały mi o ich charakterach. Uważam ten aspekt powieści za naprawdę dobry smaczek, który postanowił dodać autor, a który wyszedł powieści tylko na dobre.

Sceneria, w jakiej toczy się akcja niejednokrotnie wywoływała u mnie ciarki na plecach. Nie dość, że dookoła unosiła się aura tajemniczości i takiej nieuchronnie zbliżającej się konfrontacji, to jeszcze zimowy i mroźny klimat. Nie ma co, Bartosz Szczygielski kupił mnie właśnie tym i mam wrażenie, że sama podczas lektury marzłam (choć mogła to być również rzeczywistość, kto wie). Autor ma bardzo dobre pióro, dzięki któremu udało mu się tak dobrze przedstawić nie tylko swoich bohaterów, ale i scenerię dookoła ich oraz ten leśny klimat.

Największym minusem książki według mnie jest zakończenie. Z jednej strony dobre i satysfakcjonujące, lecz z drugiej pozostawiające pewien niedosyt, no bo jak to tak można zakończyć taką akcję? Mam szczerą nadzieję na jakąś kontynuację w przyszłości, bo jestem szalenie ciekawa tego, jak potoczą się dalsze losy bohaterów.

Nim skończy się noc to pozycja zaskakująca, choć na pierwszy rzut oka wcale tego po sobie nie pokazuje. Cieszę się, że miałam szansę ją poznać i zdecydowanie będę sięgać po kolejne książki autora - jeśli są napisane równie dobrze, to podejrzewam, że na listę ulubionych autorów wciągnę właśnie pana Szczygielskiego.

Jeśli szukacie ciekawego i dobrego thrillera psychologicznego, to zdecydowanie polecam Wam ten tytuł.

Agata i Michał, Monika i Grzegorz, Justyna i Tomasz, te trzy małżeństwa niezależnie od siebie decydują się na wyjazd do domków w górach, by naprawić swoje związki. Chcą oderwać ale od codzienności, z dala od cywilizacji i dzwoniących telefonów. Zapowiadał się romantyczny weekend- las, spokój, sypiący śnieg za oknem i oni.. Sielankę przerywa pojawienie się kogoś, kogo nikt się nie spodziewał.. I śmierć, która przyszła niespodziewanie..

Trzy pary, sześć osób i setki kłamstw.

Bartosz Szczygielski to Autor, po którego książki sięgam z ogromną przyjemnością, dlatego nie mogłam sobie odmówić kolejnej historii spod jego pióra. "Nim skończy się noc" to ciekawie skonstruowany thriller psychologiczny, w którym pierwsze skrzypce grają kłamstwa i mocno skrywane tajemnice. Pomimo wolno toczącej się akcji, książka wciąga i czyta się ją błyskawicznie. Chęć poznania zakończenia, które z pewnością szokuje, sprawia że ciężko odłożyć powieść na półkę. Niewątpliwie książki Bartosza Szczygielskiego cechuje wysoki poziom psychologiczny wykreowanych bohaterów. Tak było i tym razem, postacie wykreowane przez Autora są tak po prostu ludzkie, mają swoje wady, zalety, słabości, tajemnice..

Choć tak pozycja nie będzie moją ulubioną z dorobku Autora, to jednak uważam, że to dobry thriller i szczerze polecam Wam wybrać się w Bieszczady i wraz z bohaterami pomału odkrywać ich kolejne tajemnice.

Czwarta Strona Kryminału to kopalnia talentów i świetnych książek. Rzadko się zdarza, żeby większość wyborów była trafiona i warta uwagi. Czy tym razem książka również trafiła do czołówki tych najlepszych?

'W ludzkim ciele po śmierci zachodzą procesy, których opisami zapewne straszono dzieci już w średniowieczu.'

Trzy małżeństwa, które nigdy wcześniej się nie znały decydują się niezależnie od siebie na weekendowy wyjazd do domków w środku lasu. Ma to być pewnego rodzaju szansa na naprawę związków. W pewnym momencie pojawia się jeszcze ktoś dodatkowy, mężczyzna którego nikt się nie spodziewał. I śmierć. Kto jest winny?

Autor tym razem zdecydował się na popularny schemat: kilka osób i zamknięta przestrzeń. Ilość bohaterów jest ograniczona, więc wiemy, że ktoś jest winny. Tylko kto?

Historię poznajemy z perspektywy każdej z osób w dwóch liniach czasowych: wcześniej i obecnie. Dzięki temu zabiegowi dowiadujemy się po kolei jak doszło do zdarzeń, które dzieją się aktualnie. Każde z małżeństw ma swoje problemy, jednak w momencie morderstwa obcy ludzie niejako solidaryzują się ze sobą. Nie sposób wskazać winnego. Całość nie jest oczywista, a zakończenie wbija w fotel.

'Byli w końcu małżeństwem, które przechodziło kryzys. Jeszcze mogli z niego wyjść. Wystarczyło, by któreś z nich faktycznie się postarało.'

Bardzo wciągająca historia. Mamy pewne schematy, ale nie przeszkodziły one w tym, aby nie móc się oderwać od książki. Samo zakończenie było zaskakujące, nie dało się go przewidzieć. Z pewnością książka jest inna od poprzednich autora. Ale to nie znaczy, że gorsza, bo zdecydowanie jest na wysokim poziomie. Polecam!

'Grupy zdesperowanych ludzi są gotowe na wszystko, choć jako jednostki są zupełnie niezdolne do przemocy. W takim przypadku cała uwaga się rozprasza, nikt nie jest winny, nikt nie jest odpowiedzialny. Nie do końca.'

Sielanka w bieszczadzkich lasach? Z pewnością nie, jeśli opowieść wyszła spod pióra tego autora! I z satysfakcją mogę potwierdzić, że autor ponownie pokazał swoje nieszablonowe podejście i świeże spojrzenie na zdawałoby się dość sztampowy temat.

Luksusowe lofty w głębi lasu, trzy pary z problemami małżeńskimi, jeden trup i policjant, który niespodziewanie pojawia się w tej głuszy. Tak niewiele trzeba, by stworzyć powieść zagmatwaną, intrygującą, pełną niedomówień i kłamstw. By obnażyć naturę człowieka i odkryć jego najgorsze instynkty. W końcu, by zmrozić czytelnika siekącym wiatrem, uwięzić pod zwałami śniegu i jednocześnie rozpalić w nim silne emocje.

Bo autorowi znakomicie udało się oddać klaustrofobiczną atmosferę odciętej od świata pułapki, w której śmiertelnym zagrożeniem okazuje się nie tylko sroga zimowa aura, ale i człowiek. Tylko który? I kim jest ofiara? Podobnie jak policjant Jakub, tak i my zastanawiamy się o co tu chodzi?

"Grali przed nim. Wszyscy" Ale i Jakub skrywa swoje tajemnice. Okaże się w tej grze rozgrywającym czy bezwolnym pionkiem?

Tak jak skąpo autor przekazuje informacje, które mogłyby nakierować na poznanie prawdy, tak dużo hojniej raczy nas niedopowiedzeniami podsycającymi niepokój i budzącymi ciekawość. A z zakończeniem tak przewrotnym i zaskakującym docieramy wraz z bohaterami w miejsce, w którym wierzcie mi, nikt z nas nie chciałby się znaleźć.

Autor nie tylko stworzył intrygującą zagadkę, ale trafnie i wnikliwie wypunktował na przykładzie trzech par z problemami małżeńskimi bolączki współczesnego społeczeństwa. Życie mierzone liczbą „lajków”, zanikające umiejętności utrzymywania relacji, prawdziwego dialogu i zrozumienia. Gwarantuję, że tej książki nie odłożycie nim skończy się noc, lub ostatnie zdanie.

Sielanka w bieszczadzkich lasach? Z pewnością nie, jeśli opowieść wyszła spod pióra tego autora! I z satysfakcją mogę potwierdzić, że autor ponownie pokazał swoje nieszablonowe podejście i świeże spojrzenie na zdawałoby się dość sztampowy temat.

Luksusowe lofty w głębi lasu, trzy pary z problemami małżeńskimi, jeden trup i policjant, który niespodziewanie pojawia się w tej głuszy. Tak niewiele trzeba, by stworzyć powieść zagmatwaną, intrygującą, pełną niedomówień i kłamstw. By obnażyć naturę człowieka i odkryć jego najgorsze instynkty. W końcu, by zmrozić czytelnika siekącym wiatrem, uwięzić pod zwałami śniegu i jednocześnie rozpalić w nim silne emocje.

Bo autorowi znakomicie udało się oddać klaustrofobiczną atmosferę odciętej od świata pułapki, w której śmiertelnym zagrożeniem okazuje się nie tylko sroga zimowa aura, ale i człowiek. Tylko który? I kim jest ofiara? Podobnie jak policjant Jakub, tak i my zastanawiamy się o co tu chodzi?

"Grali przed nim. Wszyscy" Ale i Jakub skrywa swoje tajemnice. Okaże się w tej grze rozgrywającym czy bezwolnym pionkiem?

Tak jak skąpo autor przekazuje informacje, które mogłyby nakierować na poznanie prawdy, tak dużo hojniej raczy nas niedopowiedzeniami podsycającymi niepokój i budzącymi ciekawość. A z zakończeniem tak przewrotnym i zaskakującym docieramy wraz z bohaterami w miejsce, w którym wierzcie mi, nikt z nas nie chciałby się znaleźć.

Autor nie tylko stworzył intrygującą zagadkę, ale trafnie i wnikliwie wypunktował na przykładzie trzech par z problemami małżeńskimi bolączki współczesnego społeczeństwa. Życie mierzone liczbą „lajków”, zanikające umiejętności utrzymywania relacji, prawdziwego dialogu i zrozumienia. Gwarantuję, że tej książki nie odłożycie nim skończy się noc, lub ostatnie zdanie.

Nim skończy się noc" to moje pierwsze spotkanie z piórem Bartosza Szczygielskiego, ale za to jakie! Jego najnowsza książka zdobędzie uznanie wielu fanów kryminałów a w szczególności tych, którzy uwielbiają Agathę Christie, ponieważ jest utrzymana w charakterystycznym dla niej klimacie.

W "Nim skończy się noc" autor zdecydował się na minimalizm w ilości postaci oraz miejsc akcji. Głównymi bohaterami są trzy pary: małżeństwo Influenserow- Agata i Tomasz, para pracoholików- Monika i Grzegorz oraz małżeństwo, które nie może poradzić sobie z tragedią, która ich spotkała- Justyna i Michał. Co łączy te pary? Na pierwszy rzut oka wydaje się, że tylko to, że postanowili spędzić uroczy lutowy weekend w malowniczym miejscu położonym w leśnej głuszy pod nazwą "Kredowe Wzgórza", jednak to co połączy ich na prawdę nie śniło się żadnemu z nich w najgorszych koszmarach.

Oprócz wątku kryminalnego nie wątpliwie Szczygielski porusza w tej książce bardzo ważne aspekty psychologiczne oraz społeczne- uzależnienia od smartfonów i internetu, pracoholizmu oraz ukazuje w jaki sposób to wplywa na nas, na relacje z najbliższymi, na funkcjonowanie w społeczeństwie. Są to bardzo ważne sprawy, ponieważ uzależnienie od telefonów, portali społecznościowych oraz rozrywkowych to bardzo powszechny problem i warto sobie uświadomić, że są to najzwyklejsze puste zapychacze, pochłaniacze czasu, którego nikt nam nie zwróci już nigdy i to w jaki sposób korzystamy z dóbr technologicznych zależy tylko od nas.

Według mnie "Nim skończy się noc" jest książka, po która warto sięgnąć zwłaszcza w trakcie trwania upałów, gdyż skutecznie potrafi ochłodzić panującą tam aurą ☺️a tak na poważnie sięgajcie i czytajcie, ponieważ gwarantuje Wam, że emocji nie zabraknie, a czas, który poświęcicie na jej przeczytanie będzie bardzo przyjemny.

Mamy sierpień, czyli lato w całej swej okazałości ☀ jednak dziś temperatura troszkę spadła 🌬

Zastanawiacie się może, czym jest to spowodowane? 🧐

Już śpieszę Wam z wyjaśnieniem❕

To wszystko za sprawą jednej z jutrzejszych premier 🥳🎉

a mianowicie » “Nim skończy się noc” autorstwa Bartosza Szczygielskiego od wydawnictwa Czwarta Strona 🤩💙

czyli powiew zimy w środku upalnego lata, ponieważ akcja książki rozgrywa się właśnie zimą, piękną białą zimą w przeciwieństwie do naszych ostatnich życiowych realiów. Taki mroźny klimacik to idealne wytchnienie w trzydziestostopniowe upały 😁

📖 Jest to wciągająca historia, od której trudno się oderwać. Zapadłam się w niej całkowicie i przerażała mnie tylko drastycznie malejąca liczba stron pozostałych do przeczytania. Można powiedzieć, że czytając książkę miałam poczucie oglądania niezłego serialu na netflix 😅

👫 Bohaterowie książki są bardzo dobrze wykreowani. Autor zadbał byśmy doskonale rozumieli tok myślenia każdego bohatera z osobna, przedstawiając nam szczegółowe życiorysy. Dopieścił również relacje między nimi panujące. Dzięki temu sami możemy na bieżąco analizować i wyciągać wnioski z zachowań bohaterów, co umożliwia nam naprawdę dobre zrozumienie pobudek konkretnych działań.

Minusikiem jest niestety przewidywalność 'sprawców', autor parę razy próbuje nas zmylić, jednak tropy te nie bardzo przekonują czytelnika 😏

Przyznam szczerze, że w zakończeniu też czegoś mi zabrakło.. 🙈 w zwieńczeniu całej historii brakuje mi jakiegoś mocnego akcentu, elementu ‘wow’, czegoś więcej...

Ale wiadomo > im człowiek czyta więcej - tym wybredniejszym czytelnikiem się staje 😅📚

Tak czy siak, na pewno nie są to kwestie zniechęcające mnie w jakiś sposób do tej książki 😉

Oceniając całokształt książki to naprawdę dobra pozycja. Akcja nas wciąga i łatwo od książki się nie odkleimy. W głowie pojawia się wiele pytań i co rusz odkrywamy coś nowego (nawet gdy czytelnik rozgryzie coś troszkę wcześniej 😉) No i ten wspaniały opis scenerii 🤩 mimo czytania książki w słoneczny, upalny dzień nie mamy najmniejszego problemu by wczuć się w zimową aurę 🥶

Zdecydowanie polecam Wam sprawić sobie troszkę zimy w sierpniu ! 😀❄️

Jest noc, panuje śnieżyca. W środku gęstego, bieszczadzkiego lasu stoją trzy nowoczesne budynki z drewna, szkła i stali. A w nich przebywa odcięta od świata garstka ludzi. Kim są? I przede wszystkim dlaczego tu się znaleźli?

Chyba nie mogłam sobie zafundować niczego lepszego w upalne dni. Autor znakomicie wykreował miejsce akcji oraz panującą wokół aurę. Chłód, a raczej mróz niemal emanuje z kart powieści. Do tego noc, panująca ciemność i świadomość odcięcia od cywilizacji potęguje wszelkie doznania. Atmosfera gęstnieje z każdym rozdziałem. Wzrasta również napięcie między bohaterami.

Trzy małżeństwa, które przechodzą kryzys. Szóstka zupełnie różnych osobowości. Każdy ma inne oczekiwania i potrzeby. Autor świetnie opracował ich portrety psychologiczne. Ukazał jak w sytuacjach stresowych zmienia się zachowanie człowieka oraz jego priorytety.

Czasem, by spojrzeć na wszystko z innej perspektywy potrzebny jest dodatkowy bodziec, a nawet konkretny wstrząs. Codzienne problemy w zależności od sytuacji potrafią nabrać zupełnie innego znaczenia.

Kolejny raz na tapet wychodzą kłamstwa, skrywane tajemnice. Na tych fundamentach nie sposób zbudować trwałego związku. Wręcz przeciwnie z czasem nawarstwiają się wzajemne żale i ciągłe pretensje, a jedynym wyjściem może okazać się terapeutyczna pomoc z zewnątrz.

Mimo ciekawej historii ja tej powieści nie odbieram tylko wprost. Oprócz bardzo dobrze skonstruowanej fabuły jest tu przede wszystkim ukryte drugie dno. Dużo głębsze i ważniejsze. Pewien morał, który nie jest wyłożony na tacy, ale można go wyczytać między wierszami i wyciągnąć właściwe dla siebie wnioski.

Z racji dość powolnej akcji nie będzie to moja ulubiona książka Pana Bartosza. W związku z tym ode mnie duży plus, że mimo braku dynamizmu Autor na tyle ciekawie wykreował fabułę i stworzył klimat, że zdołał mnie zaintrygować i w pełni wciągnąć w tę historię. Polecam!

Ostatnie lata zdominowała moda na slow. Jest slow life, wakacje w rytmie slow, podróżowanie czy jedzenie w rytmie slow. W ten nurt wpisują się wiejskie domy, coraz częściej wynajmowane turystom, czym dalej od cywilizacji się znajdujące, tym lepiej. Oczywiście, nie może być zbyt przaśnie, by nie odstraszyć mieszczuchów, dlatego też zwykle domy bazujące na slow jako strategii marketingowej są wykończone i wyposażone ekskluzywnie. Przerabiane ze stodoły lub stawiane na nowo domki wypełnione są szkłem, drewnem i chromem, zapewniają minimalistyczne doznania, sprzyjają wyciszeniu szczególnie, że są z dala od miasta.

Ludzie, którzy w takim miejscu szukają odpoczynku są różni, różne są również motywy decyzji związanej z wyborem określonej cywilizacji. Jedni chcą uciec od zgiełki miasta, inni odpocząć od wyczerpującej pracy w korporacji i świadomie wybierają miejsce bez zasięgu telefonicznego, jeszcze inni pragną coś ukryć. A co kieruje bohaterami znakomitej powieści pt. „Nim skończy się noc”, autorstwa Bartosza Szczygielskiego? Opublikowana nakładem Wydawnictwa Czwarta Strona książka, to nieco klaustrofobiczny thriller, pełen kłamstw i niedopowiedzeń oraz … ukrytych motywów. Jest też trup, jak na kryminał przystało, co ucieszy wszystkich miłośników gatunku i klimatów rodem z Agathy Christie. Ale przyjemność płynącą z lektury odczują również osoby ceniące sobie thrillery oraz powieści obyczajowe – na stronach książki aż kipi od emocji, od tragicznych historii bohaterów, od toksycznych relacji w ich życiu.

Na Kredowych Wzgórzach, w kompleksie składającym się z trzech ekskluzywnych, minimalistycznych domów, wypoczywają w trakcie weekendu trzy pary, które znalazły się tu jakby za sprawą tajemniczego zrządzenia losu. W jednym z domków zamieszkało małżeństwo Agaty i Tomasza Byszewiczów, ludzi niezwykle aktywnych w mediach społecznościowych, które stanowią źródło ich dochodu. Choć ich małżeństwo wisi na włosku wciąż próbują go ratować, mimo iż w ich przypadku terapia przypomina bardziej podążanie za modą i coś, czym można podzielić się na IG. Zupełnie nie angażują się w ratowanie ich relacji, a każde z nich skupione jest wyłącznie na sobie i swoich followersach. Sytuacji nie poprawia fakt, że Agata staje się coraz bardziej popularna i ma coraz większą świadomość, że Tomasz nie tylko w niczym nie jest jej potrzebny, ale również zawadza. On również dawno przestał zauważać Agatę, a mimo iż tysiące mężczyzn dałoby się zabić za noc w jej towarzystwie, on już dawno stracił zainteresowanie nawet jej ciałem. Pobyt na Kredowych Wzgórzach to element terapii zaproponowanej przez specjalistę, do którego uczęszczają. Pobyt w pobliżu natury, z dala od internetu i wszystkich pożeraczy czasu ma zapewnić im ponowne odnalezienie siebie, zbliżyć ich.

Podobne motywy kierują pozostałymi parami. Monika i Grzegorz Mann również wiodą wspólne życie, choć tak naprawdę każdy dzień oddala ich od siebie. Ona doskonale sprawdza się w roli pracownika korporacji, funkcjonując pod presją i doskonale lawirując w stadzie piranii, on pozostając na samozatrudnieniu programista spędza całe dnie w domu, wnosząc coraz mniejszy wkład do domowego budżetu i … udając, że nie wie nic o podwójnym życiu Moniki. Ta natomiast zdradza go regularnie, choć nie zamierza od Grzegorza odchodzić. Ostatnia para to dotknięte stratą dziecka małżeństwo Justyny i Michała Nemes. Utrata ukochanego syna podcięła im skrzydła i sprawia, że jako para pękli na pół. Szczególnie rozsypała się Justyna, która wciąż nie może pogodzić się z utratą chłopca i podświadomie obwinia męża, pod którego opieką pozostawał syn w chwili śmierci. I mimo iż śmierć łóżeczkowa jest częsta u niemowląt, ona odpowiedzialną za nią czyni Michała. Ten troskliwie się opiekuje żoną, znosząc cierpliwie jej humory czy wycofanie, jednocześnie ukrywając przed nią wielki sekret.

Gdzie tu, w tym dramacie małżeńskim, miejsce na kryminał? Otóż w domku wynajmowanym przez Agatę i Tomasza znajduje się trup. Odkrywa go Jakub Wit, komisarz policji, który z niewiadomych przyczyn wkracza do domku Byszewiczów. Jak zakończy się ta historia? Czy fakt, że zwłoki znajdowały się w jednym z domków pośrodku niczego oznacza, że zabójcą jest ktoś z rezydującej w nich szóstki gości? Jakie intencje ma Jakub i co sprowadziło go akurat tam? Przekonamy się podczas lektury powieści Szczygielskiego, którą czytać będziemy z zainteresowaniem. A choć zabrakło tu napięcia związanego z osobą mordercy, choć koncentrujemy się bardziej na parach i tym, czy i w jaki sposób ich historie są ze sobą powiązane, zaś tożsamość sprawcy odchodzi na dalszy plan, to i tak książka przykuwa uwagę i nie sposób się od niej oderwać. Szczególnie, że autor oddaje narrację poszczególnym bohaterom, dzięki czemu możemy spojrzeć na wszystko przez ich pryzmat, a poza śledzeniem bieżących wydarzeń przenosimy się w nieodległą przeszłość śledząc aktywności, które doprowadziły do rezerwacji pobytu na Kredowych Wzgórzach.

Trzy małżeństwa, sześć osób, morderstwo i on, policjant, który nie wiadomo dlaczego trafił do tego klimatycznego miejsca. Idealna sceneria do napisania wciągającego thrillera, takiego nie pozwalającego się oderwać od intrygi. Ilość bohaterów, ich historię oraz częste retrospekcje sprawiły iż miałam momenty zwątpienia, w jakim kierunku książka zmierza. Nie udało mi się jej czytać z zapartym tchem ale z ciekawością, czy dobrze odgadłam, kto stoi za tym wszystkim. Mnogość problemów i relacje, z którymi nasi bohaterowie mają duży problem, sprawiły iż było jeszcze ciekawiej. Ludzie w momentach zagrożenia stają się nieobliczalni, czy tym razem też tak było?Niewiedza czy dobrze trafiłam i w czym tkwi sekret tego miejsca, które miało naprawiać związki, wśród lasów i śniegu sypiącego z nieba, dawała niesamowitego kopa. Mi udało się trafić, pierwszy raz od dłuższego czasu, domyśliłam się części zagadki. Motywacja i sam pomysł doprowadzają nas do otwartego zakończenia, które daje nam nadzieję na ponowna wizytę w Kredowych Wzgórzach

Trzy pary. Sześć różnych charakterów. Kłamstwa, tajemnice. I zbrodnia.

Miało być miło, przyjemnie, romantycznie. Z dala od cywilizacji, codziennych problemów, dzwoniących telefonów, mediów społecznościowych. Sceneria Kredowych Wzgórz zapowiadała sielski pobyt. Coś jednak poszło nie tak.

Ktoś zaplanował dla nich zupełnie coś innego. Jak sobie poradzą w chwili zagrożenia?

W książkach Bartosza Szczygielskiego lubię to, że im dalej w las, tym mniej wiemy. W "Nim skończy się noc" dokładnie tak jest. Zagłębiając się coraz bardziej w historii trzech małżeństw, zamiast odpowiedzi, pojawia się coraz więcej pytań. Nic nie jest oczywiste. I niczego w tej historii nie można być pewnym.

Historię poznajemy z różnych stron. Narratorzy się zmieniają. Czytelnik dowiaduje się, w jaki sposób poszczególne pary trafiły do Kredowych Wzgórz, jakie relacje łączą poszczególne małżeństwa.

Fabuła jest wciągająca. Bohaterowie bardzo różni, wyraziści. Chociaż do żadnego z nich nie poczułam wielkiej sympatii. Poznajmy małżeństwo influencerów, dla którego najważniejsze są płatne współpracę i to jak są postrzegani. Niestety prawdziwe życie to nie zdjęcie z Instagrama. Para coraz więcej się kłóci i jest bliska rozwodu.

Druga z par boryka się z ogromną traumą. A właściwie to Justyna przeżywa ją sama. Zamyka się w swoim świecie, do którego nie dopuszcza nawet męża.

Monika to bizneswomen. Jej kariera kwitnie. Tego samego nie można powiedzieć o jej małżeństwie. Atrakcji szuka poza nim. Jej mąż pracuje z domu na własny rachunek, jednak bez wielkich sukcesów. Można powiedzieć, że to Monika ich utrzymuje.

Czy wyjazd do Kredowych Wzgórz pomoże scementować ich związki? A może tylko pogłębi istniejące problemy?

Zakończenie dla mnie bomba. Wydarzenia pobiegły w kierunku, którego się nie spodziewałam. A po ostatnim zdaniu samemu można sobie wyobrazić, co było dalej.

„Władza wywoływała w ludziach najgorsze uczucia, a już szczególnie wtedy, kiedy jej nie mieli”.

Bieszczady zimą..

Kredowe Wzgórza – bezpieczna przystań, wymarzony azyl, miejsce idealne na romantyczny wypad. Nowoczesna architektura w środku lasu. Trzy budynki z drewna, stali i szkła. Brak zasięgu. Padający śnieg. Wieczory przy kominku lampką wina. I ta cisza.. Tajemnicza i jednocześnie fascynująca miejscówka. Aż się prosi, by delektować się tu każdym zapachem, wsłuchiwać się w dźwięki natury, odkrywać piękno górskich scenerii..

To klimatyczne miejsce i czas tu spędzony miały stać się nowym początkiem dla trzech, delikatnie mówiąc, nadszarpniętych prozą życia związków. Ostatnią szansą na naprawienie relacji..

Agata i Tomasz.

Monika i Grzegorz.

Justyna i Michał.

Trzy zupełnie obce sobie pary.

Jakie decyzje doprowadziły je do miejsca, w którym się teraz znalazły?

Oj trochę ich było.. Ale mimo burz, tornad, trzęsień ziemi i trąb powietrznych jakie przetoczyły się przez ich związki, każdy widzi gdzieś tam światełko w tunelu, nadzieję na lepsze.. razem lub w gorszym wypadku, oddzielnie.

Tylko, że nieoczekiwanie ten romantyczny weekend zamienia się w niebezpieczną grę, konkurs na mordercę, w którym liczą się głównie pozory..

„Nim skończy się noc” to thriller pychilogiczny pełen tajemnic. Każda strona odsłania kolejne i kolejne.. sprawiając, że wiedząc coraz więcej, wiemy coraz mniej. Dostajemy dynamiczną historię, gdzie łatwo się zatracić brnąc w szczegóły. Autor serwuje nam pełną sarkazmu ale i realizmu oraz mroku opowieść o ludziach i ich „gębach”..

Polecam.

Zimowy weekend. Pięknie zaśnieżone Bieszczady. Nowoczesne budynki położone z dala od cywilizacji, dające spokój przed miejskim zgiełkiem, a w nich ciepły koc, rozpalony kominek, sypiący za oknem śnieg.

Wspaniała perspektywa, prawda?

Dla trzech par przechodzących kryzysy małżeńskie, ten wyjazd miał być sposobem na ratunek. Okazał się jednak czymś strasznym, czymś, czego nie spodziewali się przeżyć...

Moje pierwsze spotkanie z twórczością pisarza

mogłabym określić jako pozytywne zaskoczenie. Zaskoczył mnie jego styl pisania, który ma w sobie ciekawą iskrę. Autor nęci, kusi, trzyma w napięciu i podchodzi czytelnika tak sprytnie, że momentami sama miałam problem, by zrozumieć, o co tak właściwie w tej historii chodzi i co tak naprawdę chce mi w swoich słowach przekazać. Takie angażujące, dające do myślenia lektury lubię.

Świetnie zagrane zakończenie pozostawiło we mnie niedosyt, i choć próbowałam, to nie potrafiłam go przewidzieć. Co więcej, nie potrafiłam nawet przewidzieć, co wydarzy się na kolejnej stronie. Tak sobie Bartosz Szczygielski ze mną pogrywał.

Autor w dużej mierze w tej frapującej historii skupia się na przedstawieniu problemów małżeńskich. „ Nim skończy się noc ” to opowieść o tym jak łatwo zgubić swoją tożsamość w sieci, gdzie staramy się żyć i wyglądać idealnie, o tym, czy zdradę można usprawiedliwić i czy relacja oparta na kłamstwie może przetrwać. Jak ważna jest komunikacja między małżonkami, bez której związek popada w rutynę. To również historia o tym jak bardzo utrata dziecka i głęboki żal do partnera mogą wpłynąć na psychikę.

Na mojej liście polskich autorów thrillerów nie pozostaje mi nic innego jak zapisać kolejne ciekawe nazwisko i nadrobić twórczość pisarza. To była udana podróż w Bieszczady, w którą polecam się wybrać.