Złoty spadochron

Wiecie jak bardzo lubię czytać debiuty. Tym razem sięgnęłam po gatunek inny niż zazwyczaj. Thriller psychologiczny. Nie lubię się bać, ale @zaczytane_piegi zapewniła mnie, że nie ma tu krwi ani flaków, a jest super intryga. Wierzę jej. Przeczytałam… i wciąż zbieram szczękę z podłogi.. jakie to jest dobre!

Ewa ma w życiu pod górkę. Sytuacja zmusiła ją do zajęć, których nigdy by się nie podjęła. Przypadkowo trafia na zwłoki w śmietniku. Niestety zna denata, choć pod innym imieniem, niż to w jego dokumentach. Nie chce mieć nic wspólnego ze znaleziskiem, bo i bez tego ma dość problemów. Jednak nie wie, że to dopiero początek jej kłopotów, a ktoś się bardzo postarał, żeby ją uwikłać w tę sprawę. Każdy kolejny krok pogarsza jej sytuację. Kto stoi za tym wszystkim? Jak bardzo podpadła, że komuś zależy by ją pogrążyć? Manipulacje, kłamstwa, operacje służb specjalnych.

Akcja toczy się jak szalona, nagłe zwroty co kilka stron wprowadzają zamieszanie. Przyznaję, że dwa razy się pogubiłam 😊To jest książka nieodkładalna! Autorka wciąga czytelnika w sieć intryg i możesz się starać rozwiązać tę zagadkę, ale do końca nie ma pewności, kto w tej historii jest dobry a kto zły. Dodatkowy smaczek to historyczne wątki inspirowane jedną z największych afer PRL-u – operacją „Żelazo”.

Pani Katarzyna wplotła w akcję swoje doświadczenie zawodowe, dzięki czemu ta historia jest bardziej wiarygodna. Jeśli to jest debiut, to ja się boję co będzie dalej. Czekam z niecierpliwością na kolejne książki. Pani Katarzyno, dołączam do fanklubu!

Bardzo polecam Wam tę książkę.

Polski thriller szpiegowski zyskał kobiecą perspektywę! A choć sama nie lubię kategoryzowania ze względu na płeć, to nie da się ukryć - Katarzyna Gołda swoim debiutem pt. “Złoty spadochron” wniosła do tego gatunku coś świeżego, bardziej… ludzkiego. Może to dzięki temu, że jedną z postaci jest kobieta, która w służbach nie pracuje, a jej największym zmartwieniem jest próba zapewnienia swoim dzieciom normalnego życia? To ona znajduje na początku powieści zwłoki, to ona przypadkowo wplątuje się w intrygę z ABW, to ona jest kotwicą historii, która nawet w chwili, gdy w intrygach szpiegowskich robi się gęsto, jest tym, co nie daje się czytelnikowi pogubić. Zresztą i agenci ABW są w tej powieści ukazani nie tylko od strony zawodowej, ale też prywatnej, w której borykają się z problemami, jak każdy z nas. Los też ich nie oszczędza - oni i ich rodziny są równie podatni, co inni na choroby przewlekłe, poważne schorzenia i uzależnienia. Autorka szczególnie mocno pochyla się nad dwoma zagadnieniami: osób chorobliwie otyłych i przewlekle chorych dzieci, które oddaje z wyrozumiałością, czułością i dobrą psychologiczno-społeczną wiedzą. Sama intryga powieści zakorzeniona jest w aferze prawdziwej jeszcze z czasów PRL-u, ale jest solidnie współczesna, prowadzona z planem i pomysłem. To debiut na wysokim poziomie, w którym czuć nie tylko zawodową wiedzę autorki, ale i dobre literackie przygotowanie! Czekam na więcej!

Thriller, który od pierwszych stron buduje napięcie nie tylko wydarzeniami, ale przede wszystkim atmosferą nieufności. To jedna z tych historii, gdzie jedno przypadkowe zdarzenie uruchamia lawinę, a bohaterka bardzo szybko orientuje się, że znalazła się w miejscu, z którego nie da się już po prostu wycofać.

Ewa prowadzi zwyczajne życie, próbując poukładać codzienność po rozwodzie i skupić się na dzieciach. Wszystko zmienia się w chwili, gdy trafia na ciało mężczyzny. Szok jest tym większy, że rozpoznaje denata, choć jego nazwisko i dokumenty sugerują zupełnie inną tożsamość. Od tego momentu Ewa nie tylko zaczyna się bać, ale też zdaje sobie sprawę, że jej własna przeszłość może stać się dla niej największym zagrożeniem.

Autorka bardzo sprawnie wciąga czytelnika w świat, w którym nic nie jest oczywiste, a ludzie częściej grają role, niż mówią prawdę. W tle pojawiają się służby, układy, manipulacje i sprawy, które dawno temu powinny zostać zamknięte, ale po latach zaczynają zbyt mocno interesować nieodpowiednich ludzi. I wtedy robi się naprawdę niebezpiecznie, bo stawką nie jest już tylko wyjaśnienie zagadki, ale zwyczajne przetrwanie.

Najmocniejsze w tej historii jest to, że nie ma tu prostego podziału na dobrych i złych. Każdy ma swoje powody, każdy coś ukrywa, a niektóre decyzje podejmowane są w imię „wyższego dobra”. Autorka świetnie pokazuje, jak łatwo w takim świecie stać się pionkiem, narzędziem, elementem większej gry, w której liczy się cel, a nie człowiek.

„Złoty spadochron” wciąga, trzyma tempo i zostawia po sobie niepokój, który zostaje jeszcze długo po zakończeniu. Dla mnie to bardzo solidny, realistyczny thriller, który pokazuje brudną stronę świata służb i udowadnia, że największe zagrożenie często nie wynika z tego, co widać, tylko z tego, co zostało przemilczane.

“Czuła się pusta i pełna jednocześnie. Pełna łez, lecz pozbawiona uczuć”.

Debiutancka powieść, która od pierwszych stron wciąga w świat pełen napięcia, tajemnic i trudnych wyborów. Ewa, matka dwójki dzieci, po rozwodzie ledwo wiąże koniec z końcem, a codzienność zmusza ją do desperackich działań. Gdy przypadkiem odkrywa ciało mężczyzny, którego znała pod innym imieniem, jej życie nagle zostaje wplątane w niebezpieczną grę, której konsekwencje mogłyby zrujnować wszystko, co jeszcze jej pozostało.

Warsztat literacki autorki jest wyraźny i pewny – opisy, dialogi, sposób budowania napięcia sprawiają, że lekturę pochłania się jednym tchem. Znajdziemy tu nie tylko brawurową akcję, ale też subtelne, refleksyjne spojrzenie na życie, które potrafi rzucić człowieka w nieoczekiwane sytuacje i zmusić do decyzji, których nie da się cofnąć. Bohaterowie nie są jednoznaczni, ich decyzje bywają trudne, czasem kontrowersyjne, a przez to niezwykle wiarygodne. Widać tu wyraźnie doświadczenie autorki w pracy służb specjalnych – realia operacji, psychologia funkcjonariuszy i mechanizmy tajnych służb są oddane z precyzją, która sprawia, że świat przedstawiony staje się namacalny i autentyczny.

To nie tylko thriller czy kryminał – choć elementy sensacji są tu obecne – ale przede wszystkim powieść o ludziach stawiających czoła ekstremalnym sytuacjom, w których lojalność, zaufanie i matczyna miłość zostają wystawione na próbę. Katarzyna Gołda świetnie balansuje pomiędzy akcją a psychologicznym portretem postaci. Równolegle z losem Ewy śledzimy losy porucznik Bogny Bohr i innych członków ABW, poznając ich zmagania zawodowe i prywatne. Dzięki temu książka nie tylko trzyma w napięciu, ale i pozwala poczuć, jak wiele kosztuje praca w świecie pełnym tajemnic i zagrożeń. Fascynujący jest także wątek historyczny, sięgający do operacji „Żelazo” z czasów PRL, który pokazuje, jak przeszłość potrafi wpływać na teraźniejszość. Mieszanka przeszłości i współczesności nadaje powieści głębi i złożoności, sprawiając, że każda strona jest pełna niepewności i ciekawości.

Wiarygodny, trzymający w napięciu thriller, odsłaniający mechanizmy zamkniętego świata służb – pełnego manipulacji, zawiłych powiązań i nieprzewidywalnych sojuszy. To świat, w którym przyjaciele z dnia na dzień mogą stać się wrogami, a pozory zawodzą równie często, co skrywane intencje.

Bardzo polecam! Tatiasza i jej książki :)

Matka dwójki dzieci, która będąc na życiowym zakręcie trafia na porzucone w śmietniku ciało mężczyzny, który co gorsza nie pozostawał jej obcy, tajemnicze zaginięcie dyrektora Departamentu Kontrwywiadu ABW i niezwykle ambitna porucznik, a także pełna paleta barwnych bohaterów drugoplanowych.

Brzmi dobrze, prawda? Reflektujecie? A może lektura tej powieści już za Wami?

„Złoty spadochron” to thriller szpiegowski, którego akcja nie pędzi na złamanie karku, ale permanentnie trzyma w niepewności i napięciu. Fabuła wciąga niczym tornado, sprawiając, że pochłaniamy tę historię z pełnym zaintrygowaniem, nawet jeśli tematyka służb specjalnych nie wywołuje u nas wypieków na twarzy. Ta powieść to istna gra pozorów. Autorka buduje niniejszą opowieść poniekąd na kanwie jednej z największych afer PRL-u- operacji „Żelazo”. Zabiera nas do świata pełnego manipulacji, półprawd i intryg. Uchyla drzwi zamknięte dla przeciętnego człowieka ukazując mechanizmy działania służb, jednocześnie pozostawiając odbiorcę z pytaniami dotyczącymi tak fundamentalnych wartości jak: lojalność, moralność czy zaufanie. Wyjątkowości tej historii dodaje także fakt, iż Katarzyna Gołda to była oficer Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Służby Kontrwywiadu, co pozwala nam domniemywać, iż prezentowane schematy i metody funkcjonowania nie są wyssane z palca.

Ogromną zaletą tej pozycji jest fakt, że niniejsza opowieść na żadnym etapie nie jest przekoloryzowana i przerysowana. Potrzeba budowania intrygującej zagadki nie przysłania wiarygodności kreślonej przez autorkę historii, nie sprawia, iż fabuła staje się oderwana od rzeczywistości. Co więcej debiutująca pisarka z wyjątkową uwagą i realizmem kreśli portrety postaci, maluje targające nimi emocje, dylematy, z jakim przyszło im się zmagać. Lęk, determinacja, bezradność to tylko jedne z nich. Jednak obok niezwykle intrygującej fabuły to warsztat pisarski jest największym atutem tej powieści. Niezwykle plastyczny jezyk, który każe powątpiewać, iż jest to pierwsza książka spod pióra autorki.

Jeśli macie ochotę sięgnąć po nietuzinkową i wielowątkową opowieść osadzoną w codzienności funkcjonariuszy ABW, w której nie brak autentycznych bohaterów, to gorąco zachęcam do lektury. Kawał porządnej rozrywki, która nie tylko bawi, ale także skłania do głębszej refleksji.