Kurier z Toledo

Niedawno miała premierę trzecia część cyklu z Antonim Mokrzyckim autorstwa Wojciecha Dutki, co było dla mnie motywacją do poznania dwóch wcześniejszych tomów. Skusiło mnie zapowiadane połączenie wartkiej akcji i opowieści o miłości z historią w tle.

Ale otrzymałam znacznie, znacznie więcej! Nie spodziewałam się, że podążając wraz z hrabią Mokrzyckim, dyplomatą udającym się na zlecenie wywiadu do Hiszpanii, poznam tak nietuzinkowe postacie historyczne jak Ernest Hemingway, Federico Garcia Lorca, czy nawet generał Franco! Zaskoczyło mnie, że nie przewijają się w tle, ale są równoprawnymi bohaterami powieści, którym autor daje głos.

Historia kształtuje fabułę i wpływa na decyzje bohaterów, jednak autor nie zanudza milionem dat, faktów i długimi opisami. Zabiera nas za to w pasjonującą podróż do Hiszpanii w niespokojnym okresie zbliżającej się rewolucji, zmiany rządu i w końcu wojny domowej. Okrucieństwom wojny przeciwstawia uczucie, które kształtuje się niespodziewanie i może pod wpływem burzliwych wydarzeń, rozkwita, mimo że „nie miało prawa zaistnieć”.

Antoni Mokrzycki jest sercem tej opowieści. Ten inteligentny, elokwentny, bystry i sprytny, a do tego przystojny i czasem aż zbyt pewny siebie arystokrata wciąga nas w swoje życie, ciekawe i burzliwe, wypełnione emocjami, miłością i cierpieniem.

Cieszę się, że jeszcze przez dwa kolejne tomy będę mogła towarzyszyć hrabiemu w jego perypetiach, bo pozostaję pod wrażeniem lekkości z jaką autor włącza w fabułę historię tworząc tak wciągającą i ekscytującą opowieść.

"Życie jest snem i trzeba go śnić, dopiero śmierć nas nie obudzi."

Znacie ? Czytaliście? Ja nie ukrywam, że książkę bardzo chciałam przeczytać, ale jakoś tak zawsze coś innego wpadało w moje ręce. No ale w końcu się udało 😁 A już niebawem premierę będzie miała trzecia część przygód Antoniego Mokrzyckiego.

Jestem pod wielkim wrażeniem tej książki. To przepiękna, mocno życiowa i prawdziwa opowieść o miłości, bardzo wrażliwa i smutna a zarazem kontrowersyjna. Książkę czyta się z wielką przyjemnością, mimo, że autor opowiada nam o tragicznych wydarzeniach w Hiszpanii jakim był wybuch bratobójczej wojny. "Kurier z Toledo" to zdecydowanie książka dla fanów powieści sensacyjnych i szpiegowskich, ale mocno osadzonych w historii.

Warszawa, lata 30.XX wieku. Młody Antoni Mokrzycki zostaje wysłany do pogrążonej w wojnie domowej Hiszpanii. W kraju zostawia swoją narzeczoną, ale nie cierpi z tego powodu.

Teo pochodzi z biednej rodziny, jego marzeniem jest zostać torreadorem, ale nie stać go na dobrą szkołę. Pewnego dnia dołącza do anarchistów i zostaje ich kurierem. W trakcie wykonywania zlecenia poznaje Antoniego Mokrzyckiego. Ich spotkanie odmieni życie ich obu bezpowrotnie...

Polecam !

Dziekuję @wydawnictwolira za możliwość przeczytania książki ❤

Do przeczytania tej niezwykle napisanej powieści autorstwa Pana Wojciecha Dutki

pt. '' Kurier z Toledo'' połączonej z literaturą sensacyjno-szpiegowską opartej na faktach historycznych przekonały mnie słowa zamieszczone w prologu, którego autorem był sam główny bohater-Antoni Mokrzycki.

Od samego początku czułam, że ta powieść przypadnie mi do gustu ze względu na to, że mogłam przenieść się dzięki głównemu bohaterowi w jego dyplomatyczny świat pełnym mrocznych tajemnic.

Z Antonim Mokrzyckim, głównym bohaterem tej powieści można się zaprzyjaźnić, gdyż ON potrafi tak jak nikt zrozumieć drugiego człowieka. Wie, co to znaczy podwójnie cierpieć, walka, wrażliwość, kochać, przyjaźnić się, zaufania, dialog, tajemnica, niepewne jutro, życie w strachu. Podoba mi się jego całościowy charakter.

Autor dzięki temu, że z wykształcenia jest, historykiem potrafi umiejętnie dobrać wszystkich występujących bohaterów.

Powieść ta składa się z 22 rozdziałów podzielonych na 4 części.

Nie ukrywam, że w trakcie czytania główny bohater będzie musiał rozważyć wiele trudnych decyzji związanych z życiem zawodowym, jak i tym prywatnym.

Sytuacja, w której obecnie znajduje, się hrabia Antoni Mokrzycki zmienia jego dotychczasowe podejście do życia, w którym to pragnie odkryć siebie samego na nowo. Ujawnia sam to przed sobą, że potrzebuje od życia poznać czegoś nowego, taką prawdziwą miłość. Znajduje ją niebawem u boku młodzieńca imieniem Teo, którego poznaje przypadkiem w drodze do Grenady.

To uczucie powodowało zmianę u niego, ale dodawało mu sił, a chwilami wystawiane było na próbę czasu miłość ich obu.

Przemyślenia Antoniego Mokrzyckiego na temat jego życia zawodowego zwróciły moją szczególną uwagę u niego, gdyż potrafił ON opracować dokładnie i wiedział, jak ma się zabrać do swojej pracy.

Bohaterowie drugoplanowi wyjątkowo tworzyli sytuacje, w których nie do końca można, było, się czuć przy nich pewnie i bezpiecznie przebywając w ich towarzystwie.

W tej powieści każdy wątek został bardzo dobrze rozwinięty.

Dodatkowym elementem w tej książce są: trafnie dostosowana czcionka tekstowa oraz bardzo ładnie zaprojektowana okładka nawiązująca do podjętego przez autora tytułu, oraz wpis z ostatniego zapisu Antoniego Mokrzyckiego czerwca 1979, w którym to w formie wiersza zapisuje swoje myśli dotyczące prawdziwych uczuć, którymi darzył tego młodego, pełnego życia młodzieńca.

Moje pierwsze spotkanie z twórczością Pana Wojciecha Dutki uważam za udane.

Polecam przeczytać tę powieść.

Rok 1936. Świat jest w przededniu wojny. W Hiszpanii stara, nacjonalistyczna Europa Franco, przy wsparciu Hitlera, szykuje się do krwawego starcia z jej nowym, liberalno - anarchistycznym obliczem popieranym przez Stalina. W tym burzliwym dla Hiszpanii okresie, młody, polski dyplomata, hrabia Antoni Mokrzycki, ma udać się do Hiszpanii z misją szpiegowską. Owa misja jest dla hrabiego nie tylko szczeblem do kariery dyplomatycznej, ale również, a może i przede wszystkim, ucieczką od jego dotychczasowego życia. Wyjeżdżając na placówkę Mokrzycki zostawia w kraju "narzeczoną z rozsądku", kochankę Żydówkę i swoje egzystencjalne dylematy. Czy dyplomata, podczas swojej hiszpańskiej misji, odkryje prawdę o samym sobie? W swojej wędrówce po Hiszpanii Mokrzycki poznaje kraj pełen sprzeczności: tutaj wszystko jest czarne albo białe. Obywatel musi opowiedzieć się czy jest katolikiem, czy liberałem, ma poglądy prawicowe czy lewicowe, popiera władz centralistyczną, a może jednak zdecentralizowaną. Antoni Mokrzycki, hrabia, Polak, któremu lewica, kojarzy się głównie z agresywną polityką bolszewickiej Rosji, poznaje młodego, niespełna dwudziestoletniego, chłopca, Teo Gonzaleza, anarchistę, który pokazuje mu Hiszpanię, której nie widać z salonów i dworów możnowładców. Teo nie jest dla dyplomaty jedynie przewodnikiem po nowej lewicowej Hiszpanii, ale również pomaga Mokrzyckiemu odkryć prawdę o nim samym, jego tożsamości i potrzebach. To właśnie tu, w Hiszpanii, kraju ogarniętym rewolucją, jakby na przekór okropnościom wojny domowej, Mokrzycki odkrywa swoją długo wyczekiwaną, wielką miłość. Miłość której początkowo się wstydzi i dla której później jest w stanie zaryzykować własne życie. "Kurier z Toledo" to poruszająca powieść historyczna, która pokazuje jak mało znaczące są losy pojedyńczego człowieka w zetknięcie z wielką historią, która dzieje się na jego oczach.

Ja jestem pod ogromnym wrażeniem tej książki i z niecierpliwością czekam na kolejne pozycje z serii.

Najnowsza książka Wojciecha Dutki pt. „Kurier z Toledo” toczy się na tle wojny domowej w Hiszpanii, która wybuchła w 1936 roku. Wtedy to republikanie walczyli z nacjonalistami, a później jeszcze z komunistami. Było krwawo, brutalnie i wstrząsająco. Życie w Hiszpanii w tamtych czasach na pewno nie było łatwe, już choćby właśnie dlatego, że ścierały się tak różne światopoglądy. Ludzie ubożsi kompletnie nie mieli prawa głosu, nie mieli dostępu do nauki i lekarzy. Władzę sprawowali bogacze i kościół. I właśnie z tym walczono.

Na takim tle buduje się historia Antoniego Mokrzyckiego, polskiego hrabiego, który zostaje wysłany do Hiszpanii jako dyplomata i szpieg, oraz Teo, młodego anarchisty, kuriera z Toledo. Pomiędzy mężczyznami już od pierwszego spojrzenia budzi się ogromne uczucie, które w tamtych czasach było wręcz nie do przyjęcia. Sprawa jest jeszcze bardziej skomplikowana, bo Antoni ma w Polsce narzeczoną oraz jest wręcz obsesyjnie wrażliwy na to jak postrzegają go inne ważne osobistości.

Na plus powieści na pewno trzeba jej zaliczyć bogate tło historyczne, autentyczne postacie historyczne jak np. Hemingway czy poeta Lorka oraz dosyć kontrowersyjny temat, przynajmniej w polskiej literaturze, jakim jest miłość pomiędzy dwoma mężczyznami. Niestety nie obeszło się też bez minusów, do których muszę zaliczyć styl powieści, który kompletnie nie trafił w moje gusta, w moją wrażliwość oraz główny bohater, którego nie potrafiłam w najmniejszym stopniu polubić. Wydaje mi się jednak, że dla osób lubiących literaturę z gatunku romans – obyczaj, może to być całkiem przyjemna lektura.