Bractwo mandylionu

Śmierć rodzica to pierwsze z wielu tragicznych wydarzenie w życiu Gotfryda de Melville. Ów szlachetnie urodzony młodzieniec wraz z odejściem matki utracił również przychylność ojca. Senior rodu de Melville na skutek matactw macochy postanawia usunąć swego pierworodnego syna z dworu. Gotfryd trafia pod opiekę biskupa miasta Glucoster. Od tej pory, pod czujnym okiem promotora, ma przysposabiać się do stanu duchownego. Choć młodzieńcowi trudno jest zrozumieć decyzję ojca to nie ma innego wyjścia jak ją zaakceptować . Spolegliwe życie księdza nie jest mu jednak pisane. Na skutek zbiegu okoliczności i intryg, w które wbrew własnej woli  zostaje wciągnięty, chcąc ratować własne życie zostaje zmuszony do opuszczenia Anglii. Przymusowa banicja dla Gotfryda będzie trwała aż po kres jego życia. W czasie swojej tułaczki wiąże swoje losy z tajemniczym bractwem, którego znakiem rozpoznawczy jest chusta z wymalowanym wizerunkiem Chrystusa. Misją bractwa jest odnalezienie bezcennej dla świata chrześcijańskiego relikwii, Mandylionu.

----

Autor, Wojciech Dutka, tym razem zabiera nas w czasy średniowiecza. Zagmatwane koleje losu Gotfryda de Melville są doskonałym tłem do pokazania historii z przełomu XII i XIII w. Możemy tu przeczytać o katarach (heretykach), którym udało się podbić Prowansję, pokazane są dążenia weneckich możnowładców do zwiększenia swoich wpływów i władzy na arenie politycznej ówczesnej Europy, a także spory w świecie chrześcijańskim, które ostatecznie doprowadziły do upadku Cesarstwa Bizantyjskiego. Przełom dwunastego i trzynastego wieku to również konflikt między dwiema wielkimi religiami – chrześcijaństwem i islamem. W "Bractwie Mandylionu" możemy przeczytać o losach dwóch wypraw krzyżowych mających na celu odbicie Jerozolimy z rąk niewiernych. Warto zwrócić uwagę, że autor w żaden sposób nie deprecjonuje tu żadnej ze stron konfliktu. Wręcz przeciwnie, zarówno europejscy przywódcy, Fryderyk Barbarossa i Ryszard Lwie Serca jak i Saladyn pokazani są jako godni siebie przeciwnicy, znakomici stratedzy, mężni i honorowi przywódcy, którzy stojąc po przeciwnych stronach barykady przelewają krew swych braci dążąc do tego samego celu, umocnienia swej wiary na świętej ziemi.

----

„Bractwo Mandylionu” to nie tylko powieść historyczna. Dla mnie to przede wszystkim książka, która każe nam zastanowić się nad tym co w naszym rozumieniu jest najwyższym dobrem, jak dużo jesteśmy w stanie poświęcić w jego imieniu i czy walcząc o nie nie wyrządzamy innym, a przy okazji samym sobie, krzywdy. Bo, niezależnie o co walczymy, niezłomność, bezkompromisowość, a przede wszystkim bezmyślność może jedynie doprowadzić nas do jednej z najgroźniejszych chorób, nietolerancji. 

"Ten trąd potrafi być uśpiony, ale kiedy przychodzi moment, ludzie stają się żywymi trupami, bez serc, bez uczuć i bez ducha. Potrafią wyrzynać całe narody w imię tego, że świat bez innych ludzi jest lepszy. Bakcyl tego trądu nigdy nie zginie. A choroba, niezależnie od czasu, miejsca i wyznawanej wiary, zbiera obfite żniwo na tym najszczęśliwszym ze światów."

Jeśli jeszcze nie czytaliście "Bractwa Mandylionu" to zdecydowanie polecam.

Pan Wojciech Dutka to Autor, którego poznałam już na tyle, że totalnie byłam nakręcona na "Bractwo Mandylionu". Musicie wiedzieć, że kocham jego "Czerń i purpurę" a seria o Antonim Mokrzyckim również wywarła na mnie piorunujące wrażenie.

Muszę przyznać, że Autor i tutaj pokazał jak jego piękna gra słów potrafi przed czytelnikiem malować niesamowite obrazy. Ogrom pracy w przedstawienie wielu faktów historycznych również widać gołym okiem. To wielowątkowa powieść osadzona w czasach średniowiecza, które czuć z każdej strony. Powieść ma klimat, dzieje się w niej bardzo wiele ale niestety zabrakło jednego najważniejszego dla mnie elementu - emocji... Jestem zrozpaczona, bo zupełnie nie mogłam się w nią wbić w tym jakże ważnym dla mnie aspekcie. Miałam wrażenie, a piszę to ze złamanym sercem, jakbym czytała książkę historyczną... Rozumiem jaki plan miał Autor, rozumiem co chciał tą powieścią przekazać ale z przykrością stwierdzam, że mnie nie porwał po raz pierwszy swoją opowieścią.

„Bractwo Mandylionu” to pierwsza książka Wojciecha Dutki, jaką przeczytałam. Widziałam natomiast wiele recenzji wcześniejszych pozycji i dlatego miałam co do tej sporo nadziei. Nie zawiodłam się 😊 „Bractwo Mandylionu” to powieść osadzona w czasie Średniowiecza, na przełomie XII i XIII wieku, okresie intensywnych wypraw krzyżowych, próbach zdobycia Królestwa Jerozolimy i Konstantynopola, pojawieniu się ruchów heretyckich. Bohaterem opowieści jest bardzo młody hrabia Gloucester, który wbrew swej woli zostaje oddany pod opiekę biskupa, a następnie (jako rycerz) wyrusza wraz ze swym giermkiem w podróż po Europie, starając się wypełnić powierzone zadanie. Na swej drodze spotyka wiele niebezpieczeństw, mnóstwo osób (także postaci historycznych jak choćby król Ryszard Lwie Serce) ma wpływ na ukształtowanie się jego osobowości. Młody rycerz zostaje uwikłany w wiele niebezpiecznych wydarzeń, dzięki którym my - czytelnicy możemy poznać ten niezwykły, wydawałoby się odległy świat średniowiecznej Europy. Jednak po zakończeniu lektury książki niektórzy mogą dojść do wniosku, iż styl życia niektórych warstw społecznych, nie zmienił się ani odrobinę przez te setki lat i wciąż trawi je moralna zgnilizna...

Powieść Wojciecha Dutki jest fascynująca, wielowątkowa, fantastycznie rozjaśnia wiele niejasności funkcjonowania średniowiecznego świata, ówczesnej rzeczywistości, podejścia do życia ludzi oraz przyczyn niepowodzeń krucjat. Dzięki lekturze osobiście zrozumiałam mechanizmy rządzące XII-wieczną Europą, przyczyny pojawienia się ruchów heretyckich. Jedyny minus jaki zauważyłam po zakończeniu czytania to zbyt mało odnośników do tytułowego Bractwa Mandylionu. Oczywiście ten wątek nadawał sens całej historii, z jego powodu miały miejsce opisane wydarzenia, ale osobiście liczyłam na więcej, na oczarowanie czytelnika tą historią, większe zagłębienie się w tajemnicę związaną z istnieniem samego mandylionu. Ale poza tym muszę przyznać, że napisanie takiej wielowątkowej powieści to literacki majstersztyk 👏