Kompleks Boga

Autor "Kompleksu Boga" zabrał mnie w przerażającą podróż wgłąb psychiki szaleńca. Ukazał świat pełen zła, okrucieństwa i przemocy, a także ludzkich słabości. Słabości, które nawet głęboko skrywane, prędzej czy później dadzą o sobie znać. Portret psychologiczny obłąkanego mężczyzny został wykreowany w sposób naprawdę godny podziwu. To postać, która napawa nie tylko lękiem, ale i odrazą. Czasami również współczuciem. Tak! Niektóre fragmenty powieści wywoływały we mnie wstręt do tej psychopatycznej kreatury. Ale bywały momenty, gdy żałowałam Antkowiaka, przeczuwając, że jego postępowanie jest wynikiem bolesnej, tragicznej przeszłości. Nie przypuszczałam tylko, że tak bardzo pokręconej.

Również kreacja pozostałych bohaterów wypadła świetnie. Cztery diametralnie różne osoby. Każda z nich ma własne życie i własne problemy. Każda przynajmniej raz postąpiła, delikatnie rzecz ujmując, niemoralnie. Każda miała inny powód. Historie poszczególnych postaci, tak misternie utkane przez autora, są niezwykle autentyczne. Często zmuszają do refleksji nad własnym życiem i osobistymi wyborami. Pierwsze skrzypce zdecydowanie grają tutaj emocje. Tak realne, że doświadcza się ich razem z bohaterami.. Cała gama uczuć - panika, strach, złość, tęsknota, osamotnienie, niepewność, rezygnacja. Wszystko to przeżywałam równie mocno, co Ewa, Krystian, Natalia i Wojtek.

"Kompleks Boga" nie odbiega stylem od "Przebudzenia". Ten sam barwny, płynny język, okraszony sporą dawką środków stylistycznych. Szczegółowa charakterystyka miejsc, postaci i przeżyć uruchamiająca wyobraźnię. Świetnie skonstruowane, ekspresyjne dialogi. Autor bez zbędnych ceregieli opisuje makabryczne sceny, malując w głowie czytelnika często dość nieprzyjemne obrazy. Przyznam, że wrażliwcom może być momentami ciężko... Ja kilkakrotnie przerywałam lekturę, aby wziąć kilka głębokich wdechów i wyciszyć nagromadzone emocje. Za nic jednak nie zdecydowałabym się przerwać czytania - to zbyt fascynująca opowieść. Niemniej, sądzę, że ilość brutalnych scen jest odpowiednio wyważona. Nie kontrastuje z całą resztą, ale dodaje wyrazistości.

Autorowi nie można odmówić rezonu i fantazji. Jednak na finiszu jego zapał chyba delikatnie osłabł. Po niemal czterystu stronach i wielu godzinach spędzonych w ciągłym napięciu, spodziewałam się spektakularnego zakończenia. Na łopatki mnie jednak nie powaliło. Nie tak wyobrażałam sobie moment kulminacyjny - wyrwania się bohaterów ze szponów psychopaty. Zabrakło tego 'pazura'. Pewien niedosyt pozostał. To jednak drobny defekt, który łatwo autorowi wybaczyć.

Piotr Rozmus stworzył kolejną fantastyczną mieszankę thrillera, powieści psychologicznej i kryminału z nutą horroru. Zaskoczył mnie niezwykle spójną fabułą - umiejętnie zazębiając kilka wątków pobocznych z głównym - tak, aby powstała jedna harmonijna całość. "Kompleks Boga" to dobrze napisana, fascynująca i wciągająca historia, gdzie czytelnik staje oko w oko z pełnokrwistymi bohaterami. I ze złem w różnej postaci.

[Adres usunięty]

Rozmus nie patyczkuje sie z jezykiem, pisze 'brutalnie'. Pierwsza polowa ksiazki utrzymana w szybkim tempie, przez co polyka sie ja w pare dni. Potem lekko przysiada, ale wciaz wciaga. I mimo ze istota Boga jest tu kompletnie wypaczona, to w ogolnym ujeciu ksiazka bardzo dobra.

Oj długo ta książką stała na moim regale zanim po nią sięgnęłam. Twórczości autorka zupełnie nie znałam, więc też nie wiedziałam czego mogę się spodziewać i tak odkładałam czytanie tej historii, i odkładałam. Aż po nie całym roku zdecydowałam, że to jest właśnie pora na ten kryminał i gdy tylko zaczęłam czytać przepadłam.

Cztery zniknięcia, cztery osoby, Krystian, Ewa, Natalia i Wojtek. Niby nic ich nie łączy, a jednak oprawca zdecydował, że to właśnie ich porwie. Najpierw porywacz uważnie ich śledził, najbardziej interesowały go ich grzechy. Każda z osób przed porwaniem otrzymuje liścik, a w nim cytat z Pisma Świętego dotyczący grzechu, którego się dopuścili. Następnie lądują w piwnicy zamknięci w klatkach, jedyne co mają to nocnik, oraz jednej kubek wody i kromkę chleba z serem na cały dzień.

Czy właśnie tak przyjdzie im zapłacić za swój grzech? I kto jest porywaczem, oraz jaki ma motyw?

Książka wciągnęła mnie już od samego początku, więc każdy rozdział czytałam z zapartym tchem, co się dalej wydarzy. Pomysł na psychola, który postanowił zabawić się w Boga był strzałem w dziesiątkę.

Cztery osoby, cztery różne grzechy i cztery inne historie. Najpierw autor zapoznaje nas osobno z historią, każdej ofiary. Mamy możliwość przekonania się co nimi kierowało, że postanowili dopuścić się grzechu. Wydawać by się mogło, że nic ich nie łączy, bo przecież każdy człowiek grzeszy, mniej lub bardziej. Więc czemu porywacz wybiera właśnie te cztery osoby?

W między czasie toczy się również sprawa zaginięć młodych studentek, które nagle giną. Czy te dwie sprawy mają ze sobą coś wspólnego? Jak dla mnie trochę za mało tu było śledztwa, by odnaleźć porywacza. Autor najbardziej skupił się na psycholu i jego ofiarach. Jednak przyznam, że nie spodziewałam się takiego finału. Bo to, że ktoś postanowił zabawić się w Pana Boga wcale nie było zaskoczeniem. Lecz Piotr Rozmus już od pierwszych stron rewelacyjnie budował napięcie, a zakończenie sprawiło, że miałam ciarki na plecach, ze łzami w oczach, bo tak to się nie może zakończyć. Chociaż epilog sprawił, że żałowałam, że go przeczytałam, przyznam się wam, że myślałam, że zwrócę zawartość żołądka.

Po przeczytaniu tej książki, z przyjemnością przeczytam też inne właśnie tego autora i na pewno nie pozwolę by tak długo czekały na moim regale. Jeśli lubicie tego typu historie, a tej jeszcze nie czytaliście to gorąco wam polecam.

'' Zawsze przychodzi czas, kiedy uczeń przerasta mistrza. ''

; Kompleks Boga ;

Piotr Rozmus.

Wydawnictwo: Sonia Draga.

Literatura: sensacja, kryminał, thriller.

Jeśli jeszcze nie czytaliście; Kompleks Boga ; a kochacie mocne thrillery, szybką i zawrotną akcję, tajemnice i kluczowe pytania które na końcu ukażą Wam rozwiązanie zagadki, na wakacje polecam właśnie tę powieść, gdzie wielowątkowość połączy jedno - wybawienie, rozgrzeszenie, pokuta. Przekroczycie bezmiar absurdu bestialstwa, gdzie tempo i klimat jest utrzymany na najwyższym stopniu, by stwierdzić gdzieś pod koniec że istnieją takie osoby które pragną pobawić się w Boga. Uważam że ten horror trafi do większość czytelników, którzy lubią się bać.

W Szczecinie dochodzi do tajemniczych zniknięć studentek, kiedy jednak w niewyjaśnionych okolicznościach przepada jak kamień w wodę Krystian Głowacki, Ewa Jarosz - Zalewska, po nich Natalia Olejniczak, także Wojtka. Policja próbuje ustalić tożsamość ofiar, gdzie powoli wychodzą pewne stygmaty okazując sprawę jakby z innej perspektywy. Osoby uprowadzone i przetrzymywane w klatkach pod bacznym okiem swojego oprawcy, niby sobie obce, a jednak łączy je jedno: w tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym czwartym roku, niecałe sto kilometrów od Szczecina, nie opodal Woszczyna, doszło do wypadku. Zginęło trzydzieścioro czworo dzieci. Przeżyła czwórka w raz z kierowcą. Z perspektywy czasu, oprawca jako starszy pan, bierze sobie za cel naszych bohaterów, tym samym nie jeden psycholog, psychiatra godzi się stwierdzić że ma się do czynienia z osobą o zaburzeniach osobowości, innymi słowy: rozdwojeniu jaźni, człowiek ów ten ubzdurał sobie, że ma do spełnienia misję. Każdy z osób które porwał i przetrzymywał, miał za uszami wykroczenia, zdrady małżeńskie, a nawet chęć sprzedaży własnego dziewictwa po to by się odkuć, wplątani w mafijne porachunki, handel nie tylko autami, narkotykami, ale żywym towarem. Po nitce do kłębka połączą się wszystkie fakty o ofiarach, wątki które ukażą sprawę w innym świetle, bardziej mrocznym, przypisanym danej osobie - cytatowi z Biblii. Jest to dla nich znak, że otrzymawszy kopertę - będą następnymi którzy będą musieli odpokutować za dopełnione grzechy. Jak zakończy się ta powieść, czy chociaż jednej porwanej i zatrzymanej osobie uda się uwolnić? czy policja odszuka mordercę?

Bardzo mocny thriller który ukaże świat brutalny, przepełniony rządzą bycia ponad wszystkimi, decydującym faktem jest człowiek który wykonuje sąd, tłumacząc sobie wolą Bożą. Dla mnie autor nie bawił się w słowne igraszki, nie przebierał w precjozach, za to tak poprowadził fabułę, iż w pewnym momencie dozowałam ją jak narkotyk, pragnąć by ta chwila końca nie nastała zbyt szybko. Z wielką przyjemnością zakończyłam książkę, wiedząc że z wielkim zapałem, zaciekawieniem sięgnę po kolejną pozycję tego autora.

„Kompleks Boga” to niesamowicie wstrząsająca historia, którą po przeczytaniu zapamiętacie na zawsze.

Na samym początku książki, czytelnikowi zostają przedstawione parę postaci i ich historie życia, które z czasem posuwania się fabuły na przód okażą się kluczowe w sprawie.

Życie Ewy Jarosz-Zlewskiej, wykładowczyni na uniwersytecie, kochającej matki i żony z długim stażem w pewnym zwrotnym punkcie łączy się z życiem Krystiana Głowackiego, Natalii Olejniczak i Wojciecha Radomskiego.

Ewa to dorosła kobieta, która za sobą już dawno pozostawiła beztroskie życie studenckie. Wzięta pani psycholog aktualnie prowadzi wykłady na uniwersytecie aby później wrócić do domu i zastać tylko córkę. Z mężem natomiast sytuacja nie przedstawia się tak ciekawie. Małżonkowie nie dogadują się tak jak wcześniej, niekiedy zdarza się, że śpią w oddzielnych pokojach, aczkolwiek pomimo tego nadal są rodziną i starają się stwarzać pozory szczęśliwej grupki.

Pewnego razu Ewa podczas prowadzonego wykładu, który dotyczył psychoanalizy Freuda, napotyka spojrzenie doświadczonych przez los pary oczu. Spojrzenie mężczyzny sugeruje, że swoje lata na uczelni dawno już odpracował. Nieznajomy przedstawia się jakoby był wolnym słuchaczem na tle wykładu dla pierwszego roku studentów, co oczywiście wzbudza podejrzenia wykładowczyni. Jednak najgorsze w całej tej sytuacji jest to, że człowiek ten zna najskrzętniej skrywaną tajemnicę Ewy, którą kobieta nigdy nie wypuściłaby na światło dzienne. Ten jeden błąd popełniony w życiu kładzie się ciemną plamą na wydarzenia, które dopiero mają nastąpić i to w niedalekiej przyszłości. Po skończonym wykładzie Ewa postanawia udać się na autobus, aby jak najszybciej wrócić do domu i ujrzeć ukochaną córeczkę. Jednak w momencie, kiedy jej buty dotykają chodnika na przystanku, kobieta traci przytomność. Nagle oczy kobiety otwierają się na oścież i pierwsze co widzi to ciemne pomieszczenie, wielki hak smętnie zwisający z sufitu i fakt, iż jej ciało znajduje się za żelaznymi kratami, przykryte starym, śmierdzącym stęchlizną kocem.

„Kompleks Boga” to książka ukazująca profil działania i myślenia ofiary i oprawcy. Portret psychologiczny głównych bohaterów został doskonale wykreowany i wtłoczony w fabułę. Historie życia oraz tak samo jak ich motywy działania nie zostały tylko pobieżnie przedstawione. Wszystko jest opisane dostatecznie wyczerpująco i aż nazbyt realistycznie, iż czytelnik ma poczucie, że to wszystko mogło kiedyś zdarzyć się naprawdę. Wystarczy podać przykład opisu miejsca, gdzie wszystkie okropne wydarzenia mają miejsce, gdzieś głęboko położony las z dala od cywilizacji i domki letniskowe, które zamieszkują dzikie zwierzęta. Myślę, że ten krótki opis zdecydowanie działa już na wyobraźnię czytelnika, a co dopiero obraz zapomnianego przez Boga miejsca, które w dodatku jest tak dobrze opisane.

„Kompleks Boga” to także pewien symptom, przypadłość osoby chorej psychicznie, która oczywiście z czasem pojawi się w fabule książki i to co ona tam zrobi i kim będzie, okaże się wstrząsem dla czytelnika. „Kompleks Boga” jest dla mnie książką, która doskonale urzeczywistnia teraźniejszość i mentalność współczesnego społeczeństwa. Niektórzy próbując odkupić swoje dawne przewinienia, stają się prawdziwymi katami, dokonując samosądów, bez współczucia dla drugiej osoby, natomiast kara, która najczęściej ich dotyka nie jest karą, jest po prostu rzeczywistością.

Polecamy: Dobre Recenzje