Jezioro Zapomnienie

Dziadek Daniela umiera i pozostawia mu w spadku domek położony na odludziu. Mężczyzna już od kilku lat mieszkał z krewnym więc zdążył przywyknąć do panujących tu zasad i rytmu nadawanego przez przyrodę. Nagle spokój Daniela zaburza energiczna reporterka Iga oraz szereg dziwnych zdarzeń, które zaczynają dziać się w otoczeniu jego domostwa.

Główny bohater określa siebie jako odludka i dziwaka. Kiedyś pewnie bym się z tym zgodziła, ale z biegiem lat zauważyłam, że i ja zdecydowanie wolę być sama niż w towarzystwie toksycznych ludzi. Niektórzy mimo pozornie dobrego usposobienia są niczym wampiry energetyczne, a przebywanie w ich otoczeniu mnie zwyczajnie męczy.

Moją ulubioną książką Asi Tekieli jest "Szlak srebrnych mgieł" , a tutaj poczułam bardzo podobny klimat i energię promieniującą z natury. Duży nacisk położony jest na życie w zgodzie z przyrodą, ale także z samym sobą. Główni bohaterowie są dla siebie zupełnymi przeciwieństwami, ale właśnie to stanowi pozytyw tej relacji. Wymieniają się poglądami, przekazują sobie wartości, którym hołdują, ale także burzą pewne bariery drugiej strony, jednocześnie poszerzając własne horyzonty. Ich relacja jest bardzo subtelna i pełna nieśmiałości.

Wiecie, że ja zazwyczaj najwięcej zastrzeżeń mam do tempa akcji. Tutaj wydarzenia dzieją się niespiesznie, własnym rytmem, ale jeśli już mam czytać spokojne historie, to chcę by wyglądały właśnie tak jak "Jezioro zapomnienie".

Jestem typem, który nie umie biernie odpoczywać. Ta historia sprawiła jednak, że choć na chwilę zwolniłam. Wsłuchałam się w szum drzew i plusk wody w jeziorze Zapomnienie. Czytając poczułam wewnętrzny spokój i wyciszenie. Poczułam również ogromną chęć znalezienia się w podobnym miejscu co bohaterowie, czym skutkował rodzinny spacer nad jezioro.

Dodatkowym atutem tej powieści są zawarte w niej tradycje i zwyczaje kultywowane przez przodków Daniela. Kilka z nich znałam, ale większość była dla mnie nowością. Oprócz tego smaczku dodaje wątek kryminalny.

Co mam więcej napisać? Po prostu polecam, czytajcie!

Wolicie życie na wsi czy w mieście? A może nie wyobrażacie sobie mieszkania w mieście, ale wolne chwile poświęcacie wyjazdom na łono natury, gdzie panuje cisza i spokój?

Główny bohater najnowszej książki Joanny Tekieli „Jezioro Zapomnienie” nie mógłby żyć gdzie indziej jak w swoim azylu, gdzie miłość do przyrody i zwierząt zaszczepili w nim dziadkowie.

Daniel mieszka sam, z dala od ludzi. Co jakiś czas jego spokój burzy mężczyzna, który chce odkupić od niego jego własność. Ale Daniel jest nie ugięty. Do czasu, aż wokół niego zaczynają dziać się dziwne rzeczy. Czy stoi za tym ktoś, kto chce za wszelką cenę zdobyć jego ziemię?

Daniel będzie musiał zmierzyć się z jeszcze jedną kwestią. W jego samotne życie wkrada się pewna kobieta. Czy Daniel będzie potrafił otworzyć się na drugiego człowieka, a może nawet na głębokie uczucie?

Iga to szalona dziewczyna, która początkowo traktuje Daniela jak dziwaka, mężczyzna ma bowiem swoje przyzwyczajenia, które dla innych osób mogą wydawać się zaskakujące. Z czasem między tym dwojgiem rodzi się uczucie.

Iga oraz Karol – najbliższy przyjaciel Daniela będą za wszelką cenę chcieli pomóc mężczyźnie w rozwikłaniu zagadki dziwnych sytuacji, które ostatnio dzieją się w otoczeniu Daniela.

Pełna emocji historia o tym, że warto pielęgnować rodzinne tradycje.

Dzięki tej książce inaczej spojrzymy na miejsce, w którym żyjemy.

Uwielbiam książki Joanny Tekieli za emocje, które dostarcza nam autorka oraz za ciekawe, życiowe historie.

Polecam.

Chyba każdy choć raz w życiu potrzebował wyjazdu z dala od wszystkich trosk i problemów by w spokoju naładować akumulatory i wyciszyć myśli.

Dzięki najnowszej powieści Joanny Tekieli przeniosłam się do iście magicznej krainy zlokalizowanej w niewielkiej wiosce Zapomna.

Główny bohater książki, infirmatyk Daniel nie należy do towarzyskich osób, najbardziej zaś ceni ciszę i spokój. Wytchnienie odnalazł zaś w domu od pokoleń należącym do jego rodziny.

Tam odpoczywa jego dusza. Ma bowiem wszystko czego potrzebuje. Ukochane miejsca, zmieniającą się wraz z porami roku przyrodę i zwierzęta noszące imiona z dramatów Szekspira.

Jedynym przyjacielem mężczyzny jest miejscowy lekarz-Karol.

Te dwie osoby są od siebie tak różne jak to tylko możliwe, a jednak ich przyjaźń jest wyjątkowo mocna i trwała.

Poukładany świat miejscowego dziwaka zaburza pojawianie się Igi- przebojowej i pełnej życia kobiety, która nosi wzorzyste ubrania i zadaje zbyt wiele pytań i jest w mniemaniu Orlicza niezwykle absorbująca. Na skutek zaistniałych okoliczności całą trójkę łaczy pewien sojusz, a jego celem jest ocalenie niezwykłego azylu Daniela. Czy ten plan uda się zrealizować?

Co połączy energiczną pisarkę i introwertycznego miłośnika przyrody?

Ależ to była piękna opowieść.

Pani Joanna ma niesamowity talent do tworzenia miejsc w których chciałoby się zatrzymać choć na chwilę i pomyśleć. Albo po prostu usiąść i poczytać zapominając o całym świecie.

"Jezioro Zapomnienie" zwiastowało kojącą lekturę idealną do tego by oderwać się od codziennych trosk . I takie właśnie było.

Ogromnym atutem tej historii jest nietuzinkowy, pełen kontrastów bohater ,a im bliżej go poznajemy tym ciekawiej.

Kolejne strony obfitują w piękno, opisują przepiękne rodzinne więzi i sprawiają, że kolejne rozdziały czyta się jednym tchem. Jakby tego było mało pojawia się również świetnie poprowadzony wątek kryminalny i oczywiście miłość gotowa przełamywać wszystkie bariery.

Jednym słowem wspaniała i po prostu wyjątkowa. Pełna piękna i emanująca ciepłem fabuła, która na długi czas zagości w pamięci i sercu

Polecam gorąco❣️

Daniel jest grafikiem komputerowym, który mieszka samotnie w domu nad jeziorem Zapomnienie. Ludzie uważają go za dziwaka, ale jemu to nie przeszkadza. Pewnego dnia na jego drodze staje przebojowa pisarka Iga. Wkrótce kobieta stanie razem z nim do walki o ziemię Daniela.

Czy wspólna walka o uroczy zakątek nad jeziorem Zapomnienie zbliży ich do siebie?

Czy osiągną cel i ochronią te piękne miejsce?

Zachęcam Was, żebyście przekonali się sami.

Uwielbiam styl autorki i lekkie pióro. Autorka zabrała mnie na odludzie do domu położonym w całkowitym odosobnieniu w małej wiosce. Pani Joanna potrafi tak pięknie i malowniczo opisać przyrodę i zachęcić czytelnika do wyjazdu właśnie w takie urocze miejsce. Ciekawie wykreowani bohaterowie. Totalnie różni od siebie. Ja śledziłam ich rozwijającą się relację z ogromną ciekawością.

To bardzo ciepła historia, która wywołała we mnie mnóstwo emocji. To także opowieść o samotności, przyjaźni i miłości.

Jestem też zachwycona piękną okładką, która oddaje klimat tej powieści.

Jeśli macie ochotę przenieść się w urocze miejsce, które pozwoli Wam zrelaksować się i odpocząć z dala od zgiełku i hałasu to przeczytajcie tę książkę. Idealna lektura do czytania na powietrzu.

Bawiłam się znakomicie!

Polecam ogromnie!

BRUNETTE BOOKS

Joanna Tekieli kolejny raz zabiera Czytelnika w cudowne miejsce pełne zieleni i spokoju. Tym razem w piękną okolicę nad jeziorem, gdzie człowiek zapomina o całym świecie...

Daniel długo poszukiwał swojego miejsca na ziemi. Przeprowadzka do niewielkiej wioski, do domku nad jeziorem, który należał do jego rodziny, okazała się dla niego zbawienna. Z dala od codziennego zgiełku, blisko natury i własnych myśli, odnalazł harmonię i szczęście.

Jednak wkrótce spokój tej urokliwej krainy zostaje zburzony, a Daniel zmuszony jest stawić czoła przeciwnościom losu i zawalczyć o ukochane miejsce, w którym odnalazł prawdziwy dom.

Sprzymierzeńcami w tej walce okazują się Karol, najlepszy przyjaciel Daniela, oraz Iga - kobieta, która nieoczekiwanie się pojawia i burzy dotychczasowy spokój w jego życiu...

Joanna Tekieli znów to zrobiła. Napisała powieść, która zachwyca od pierwszej strony i nie pozwala odłożyć książki na bok. Natura, która obecna jest niemal na każdym kroku, sprawia, że człowiek ma ochotę rzucić wszystko i wyjechać do tego zachwycającego miejsca, usiąść na brzegu, wsłuchać się w szum wiatru i śpiew ptaków, odetchnąć.

„Jezioro Zapomnienie” to historia pełna ciepła i nadziei na lepsze. Historia o przyjaźni, miłości i o tym, co najważniejsze - własnym szczęściu. O przemijaniu i otaczającej nas naturze.

Jak zawsze u autorki ogromnym atutem są świetnie skrojeni bohaterowie i ich perypetie, urocza mała wioska, w której niemal na każdym kroku czuć swojskość. Nie można zapomnieć o naturze i jej pięknie, którą Joanna Tekieli wspaniale obrazuje w każdej swojej książce. Natury, której często sami nie zauważamy, zajęci codziennością.

Powieść napisana jest lekkim piórem, dzięki czemu Czytelnik przenosi się w czasie i miejscu, staje się jednym z bohaterów tej historii i wraz z nimi doświadcza piękna życia w tak wyjątkowym miejscu z dala od codziennego zgiełku. W miejscu pełnym spokoju i bliskości natury.

Tej powieści się nie czyta, ale mknie się przez tekst i nim człowiek się obejrzy, nadchodzi koniec. I pozostaje wyczekiwać kolejnej książki (przepraszam - kolejnej wyjątkowej podróży na łono natury) Joanny Tekieli...

A w międzyczasie warto wybrać się na spacer, dostrzec otaczającą naturę, wsłuchać się w śpiew ptaków (lub szum wody czy wiatru), wziąć głęboki wdech, wyciszyć myśli, na kilka chwil zapomnieć o problemach. Być tu i teraz.

„Jezioro Zapomnienie” to kolejna wspaniała i pełna ciepła powieść napisana przez Joannę Tekieli. To jedna z tych wyjątkowych powieści, które czyta się z kubkiem gorącej herbaty w dłoni i pragnąc, aby te książki nie kończyły się tak szybko. To książka na każdą porę roku, ale najlepiej czyta się ją na dworze, gdy słońce świeci, a ptaki śpiewają.

Miłe chwile podczas lektury (jak zawsze) gwarantowane!

Choć na spacer! Na spacer z nieco ekscentrycznym Danielem, który (choć niechętnie) pokaże Ci najpiękniejsze zakątki swojego małego świata. Zabierze Cię nad Jezioro Zapomnienie, opowie przepiękną legendę o historii jego nazwy. Konno pojedziecie zobaczyć Wymarłą Osadę, uraczy Cię owocami i warzywami z własnych upraw, mlekiem prosto od krowy i domowym chlebem. Zaprosi do swojego domu nad jeziorem, poznasz Romea i Julię, skryjesz się przed deszczem i burzą, będziesz uczestniczyć w wykopkach, żniwach i grzybobraniu. Tak blisko przyrody, blisko natury.

Taka sielanka...

Którą niestety ktoś usiłuje zburzyć, raz po raz uprzykrzając mężczyźnie życie. Nieoczekiwanie na jego drodze staje Iga, kobieta o diametralnie różnym charakterze. To właśnie ona i przyjaciel Daniela z dzieciństwa, Karol, stają się jego sprzymierzeńcami w walce o spokój i uratowanie dziedzictwa Daniela Orlicza.

Daliście się oczarować? Ja tak! Uwielbiam historie osadzone w takich malowniczych okolicznościach przyrody, a gdy jeszcze dochodzą oryginalni bohaterowie, z interesującymi charakterami, przepadam. Tutaj dodatkowo nieco grozy dodaje wątek nękania Daniela, a pikanterii - fakt, że Daniel, samotnik i odludek na jakiś czas musi zamieszkać z Igą, swoim totalnym przeciwieństwem.

Joanna Tekieli po raz kolejny trafiła do mojego serducha. "Jezioro Zapomnienie" to książka nieco nostalgiczna, o przemijaniu, o tym, jak wiele możemy czerpać z natury, o sile człowieka, o miłości, o życiu. Jest sielsko, przyjemnie, czasami powieje grozą, dzięki czemu czujemy się zaintrygowani i ciekawi dalszych wydarzeń.

Czy marzycie czasami by zamieszkać na totalnym odludziu? W miejscu gdzie nie ma gwaru ulicznego, ale za to jest śpiew ptaków, las i jezioro, w wodach którego można codziennie oglądać odbijające się promienie zachodzącego słońca? „Jezioro Zapomnienie” jest właśnie taką książką, która zabierze Was w takie miejsce.

Książka rozpoczyna się od historii dwóch młodych ludzi, którzy zakochali się w sobie i znaleźli swoje miejsce na ziemi. Miejsce to znajdowała się pośród lasu, nad jeziorem. Janka i Ambroży, bo o nich jest mowa, założyli tutaj rodzinę. Nie tylko Janka zakochała się w tym miejscu. Opis lasu, przyrody i jeziora, sprawił, że i ja chciałabym przenieść się do tego zakątka i pozostać w nim na zawsze.

Później poznajemy praprawnuka Janki i Ambrożego, Daniela. Jest to mężczyzna, który ceni sobie spokój i ciszę. Miał dziewczynę, która chciała czegoś więcej i zostawiła go. Daniel postanowił przenieść się do Zapomnej, do dziadka. Niestety, ale staruszek w wieku 94 lat zmarł i mężczyzna został sam na tym odludziu. Kochał to miejsce i czuł się tutaj dobrze, ale bał się samotności i tego, że stanie się dziwakiem. Poza Karolem, który był jego bliskim przyjacielem z nikim raczej nie rozmawiał. Do czasu, aż na jego drodze stanęła przebojowa dziewczyna, Iga. Kobieta zburzyła jego uporządkowany świat. Jego spokój co jakiś czas zakłóca również ktoś kto chce kupić domek po dziadku i posuwa się do coraz bardziej wyrachowanych metod, by nastraszyć Daniela. Mężczyzna nie odda za żadne pieniądze swojego miejsca na ziemi, a do walki z przedstawicielem konsorcjum przyłączyła się Iga i Karol. Czy udało im się uratować to wyjątkowe i urocze miejsce?

Książkę czyta się bardzo szybko i przyjemnie. Kolejne strony wręcz same przekładają się. Bardzo polubiłam bohaterów opisanej historii, jak również klimat i spokój jaki płynie z tej powieści. Na Daniela patrzyłam jak Iga, nie wiedząc jaki on naprawdę jest. Na pewno czuł się samotny i smutny, a z drugiej strony nie czuł potrzeby wyprowadzania się z domku w lesie. Polubiłam również dziadka mężczyzny, który chociaż umarł na początku książki był żyły we wspomnieniach Daniela. Opis tego jak dbał o przyrodę, oszczędzał wodę itp., przeniósł mnie totalnie do Zapomnej. Do miejsca, którego sama bym nie oddała. Książka wywołuje wiele emocji i raczej są one pozytywne. Jest to głównie poczucie wewnętrznego spokoju. Bywają momenty, kiedy na twarzy pojawi się uśmiech. Zwłaszcza podczas dialogów pomiędzy Danielem i Karolem. Będzie również odczuwalne lekkie napięcie.

Autorka ma niezwykle lekkie pióro i potrafi porwać czytelnika z miasta do miejsca, w którym jest cisza i spokój. Do miejsca, w którym można odpocząć. Książka zapewniła mi duży relaks i sprawiła, że muszę koniecznie nadrobić inne powieści Pani Joanny Tekieli.

Jeśli lubicie książki, w których panuje sielankowi klimat i obcowanie z przyrodą to koniecznie przeczytajcie „Jezioro Zapomnienie”.

[współpraca reklamowa] Wydawnictwo Filia

Premiera: 26.04.2023

Joanna Tekieli jest pisarką, która z każdą książką utwierdza mnie w przekonaniu, że jej twórczość jest niczym balsam dla duszy. Historie tworzone przez autorkę pozwalają mi oderwać się od rzeczywistości, odpocząć, odetchnąć, odpłynąć do świata, który nastraja pozytywnym nastawieniem. „Jezioro Zapomnienie” to kolejna książkowa perełka w dorobku pisarki, która doskonale wpisuje się w przytoczone wyżej słowa. Myślę, że każdy, kto zna twórczość autorki i sięgnie po jej najnowszą powieść, zgodzi się z moją opinią.

Jeśli szukacie wytchnienia, to „Jezioro Zapomnienie” jest właśnie dla Was. Joanna Tekieli zaprasza nas do świata pełnego bogactwem natury, który nastraja pozytywnym nastawieniem. Sięgając po tę książkę, wkraczamy do małej wioski Zapomna. Poznajemy historię Daniela, samotnika, który mieszka w odosobnieniu w domu oddalonym od innych zabudowań. Jedyne czego pragnie, to spokój i cisza. Tylko one nastrajają go do życia. Wszyscy inni mają go za dziwaka. Jednak myślę sobie, co może być dziwnego w człowieku, który stroni od towarzystwa ludzi. Dla innych może być dziwakiem, lecz dla mnie to zrozumiałe, a nawet dodam więcej, czasami zazdrościłem mu takiego luzu, myśląc sobie, że może i mi dobrze zrobiłby taki wyjazd w jego okolice.

Jednak pewnego dnia w życiu Daniela dochodzi do pewnej zmiany. A związane jest to z pojawieniem się Igi, dziewczyny, której usposobienie jest całkowitą odwrotnością natury mężczyzny. Jej przebojowość, otwartość na relacje, sprawiają, że Daniel uświadamia sobie, że w ogóle do siebie nie pasują. Ale ktoś kiedyś powiedział, że przeciwieństwa się przyciągają. Czy tak będzie i tym razem? Czy Daniel i Iga znajdą swoją wspólną życiową drogę? Co wydarzy się w ich życiu? Czy los połączy ich życiowe drogi? Moi drodzy nie zdradzę Wam tego, lecz zachęcę do przeczytania książki „Jezioro Zapomnienie”.

Joanna Tekieli zarysowała piękną historię, którą osadziła w równie pięknych okolicznościach przyrody. Zapomna to miejsce, którego nigdy nie zapomnicie, będziecie często wracać do niego myślami, aby odnaleźć w sobie wytchnienie, tak dziś potrzebne każdemu z nas. Zatem mogę dodać, że ta powieść jest dla każdego z Was. Niezależnie od czytelniczych zamiłowań, wieku, płci – tę książkę przeczytałem ja, więc przeczytaj i Ty. Zdecydowanie polecam!

Powieść „Jezioro Zapomnienie” ukazała się nakładem Wydawnictwa Filia