Idealna rodzina

Współpraca: Wydawnictwo Czwarta Strona Kryminału, Czwarta Strona

„Idealna rodzina” to moje trzecie już spotkanie z twórczością Lisy Jewell. I podobnie jak w dwóch poprzednich książkach: „Niewidzialna dziewczyna” oraz „Noc, w której zniknęła” autorka wprowadza klimat niepewności, niepokoju i napięcia. I podobnie jak poprzednie książki nie znajdziecie tutaj za dużo morderstw, krwi i zaskakujących zwrotów akcji. Thrillery psychologiczne Lisy Jewell należą zdecydowanie do thrillerów z klimatem niż z drastycznymi scenami zabójstw.

Tym razem poznajemy Libby Jones i jej adopcyjną rodzinę. Dziewczyna od początku wiedziała, że jej prawdziwi rodzice nie żyją, a po ukończeniu 25 lat dostanie tajemniczy list z zarządu powierniczego. W kopercie była informacja, że dziedziczy po biologicznych rodzicach dom. Postanawia ona poznać historię swojej rodziny i po tym co udało się jej dowiedzieć, to fakt, że rodzice i rodzeństwo popełniło niby samobójstwo. Od tej pory już wie, że nic nie będzie takie samo jak do tej pory.

Dwadzieścia pięć lat temu nie tylko w rodzina Libby została odnaleziona martwa, ale w tym samym czasie, czwórka innych dzieci mieszkających przy tej samej ulicy znika w tajemniczych okolicznościach. Co łączy te dwie sprawy? Co jeszcze odkryła główna bohaterka? Przekonajcie się sami.

Książka wciąga od pierwszej strony i tak jak wspomniałam na początku akcja jej biegnie leniwie i bez zwrotów akcji, ale za to trzyma w napięciu i wzbudza niepokój. Co według mnie sprawia, że jest doskonałym thrillerem psychologicznym. Dla mnie tej gatunek powinien u czytelnika wywołać „ciary na plecach” a po odłożeniu książki na chwilkę czuć nadal niepokój. „Idealna rodzina” w ogóle jest książką nieodkładaną. Ciężko oderwać się od niej i powrócić do swoich codziennych zadań. Z jeden strony jest z tych lektur, które by się chciało jak najszybciej skończyć i poznać wszystkie tajemnice bohaterów, a z drugiej chce się jeszcze zostać w tym klimacie.

Bohaterowie zostali świetnie wykreowani. Narracja biegnie trójtorowo co jest dodatkowym atutem tej książki. I to co najbardziej lubię w każdym gatunku to, skakanie pomiędzy teraźniejszością a przeszłością. Na początku miałam jednak problem w odnalezieniu się, ale po około 50 stronach czytało mi się naprawdę dobrze. Jeśli jeszcze nie czytaliście „Idealnej rodziny” to bardzo polecam.

Uwielbiam czytać kryminały, dlatego cały czas śledzę rynek czytelniczy, aby nie przegapić żadnej nowości, jeśli chodzi o ten gatunek. Kilka dni temu wpadła w moje ręce właśnie ta książka i muszę przyznać, że mam dość mieszane odczucia po lekturze. Początek mojej przygody z tą powieścią nie należał do najłatwiejszych. Nie mogłam w ogóle wejść w tę historię, nie mogłam się w niej odnaleźć. Jednak po kilkunastu stronach książka nabrała tempa, a ja zaczęłam cieszyć się lekturą. Zachęcam Was do tego, abyście spróbowali przebrnąć przez pierwsze strony, a potem na pewno będziecie zachwyceni. Na pewno nie będziecie żałować.

Nigdy nie miałam do czynienia z książkami Lissy Jewell. Przyznaje, że jestem pozytywnie zaskoczona tym, co dostałam. Spodziewałam się dobrej, mocnej książki, ale nie spodziewałam się tego, że otrzymam bombę, która wybuchnąć może w każdej sekundzie. Szok, szok, szok! Podoba mi się to, że cała historia przedstawiona jest z punktu widzenia trzech osób, dzięki czemu mamy szeroki pogląd na to wszystko, co się dzieje. Bardzo chciałam, aby Libby mogła odkryć nieznane karty ze swojej przeszłości. Uważam bowiem, że każdy ma prawo do tego, aby dowiedzieć się nieco więcej osobie - w szczególności, jeżeli jest się osobą adoptowaną.

Lisa Jewell na początku dała nam kilka kąsków, aby rozbudzić apetyt do czytania. Z czasem wszystko zaczęło łączyć się w całość, aby historia stała się jeszcze bardziej mroczna i wciągająca. Takie zagranie bardzo mi się podoba i pozytywnie oceniam lekturę tej książki. Chociaż sama historia Libby nie ma zbyt wiele wspólnego z pozytywnymi emocjami. Mamy tutaj do wyboru bardzo dobry thriller psychologiczny, który może nie jedną osobę przerazić. Tylko, że to jest bardzo dobre. Jeżeli komuś podczas czytania cierpnie skóra na rękach, to znaczy, że ma do czynienia z naprawdę dobrą książką do czytania.

"Idealna rodzina" to powieść, po którą sięgnąłem z ciekawości. Nie miałem okazji wcześniej przeczytać żadnej książki autorki. Szukając czegoś dla siebie w dziale z kryminałami i sensacją natknąłem się na ten tytuł. Przyznam, że zaintrygował mnie opis i postanowiłem w ciemno dać tej powieści szansę. Na szczęście się nie zawiodłem.

Jej fabuła jest naprawdę wciągająca, mocna i mroczna. Porusza też ważne aspekty, które skłaniają do głębszych przemyśleń. Jak wiele złego można wyrządzić innym ludziom - szczególnie tym najmłodszym? To z pewnością jedno z pytań, jakie nasunie się osobom czytającym tę powieść. Pojawi się także wiele innych. Doskonała i jednocześnie przerażająca książka!

Czy Libby ma szansę na to, żeby dowiedzieć się kim była naprawdę jej biologiczna rodzina? Szansę ma, ale jak ona ją wykorzysta i jak to wpłynie na jej życie - tego chyba nikt się nie spodziewa. Według mnie autorka poruszyła bardzo ważny temat - jeżeli dziecko, które jak do tej pory wychowywało się w adopcyjnej rodzinie i chce dowiedzieć się, kim byli biologiczni mama i tata, to ma do tego pełne prawo. Chociaż, z drugiej strony, można rozmawiać o tym długo i tak człowiek chyba nie dojdzie do żadnego wniosku. To już chyba lepiej, zamiast dyskusji, wziąć się za czytanie dobrych książek od Lisy Jewell.

Thriller psychologiczny z tajemniczą, mroczną zagadką w tle, który trzyma do końca w ogromnym napięciu. Czytając, w pewnym momencie tak zaczerpnęłam tchu z wrażenia, że o mało się nie udusiłam - tak się w tym swoim czytaniu zapomniałam. Lisa Jewell zadbała o każdy element w tej książce, dzięki czemu historia wydaje się jeszcze bardziej mroczna, wciągająca. Libby jest pewna, że pozna w końcu swoją prawdziwą, biologiczną rodzinę, a tu taka opowieść. Kobieta nie odpuści, dopóki nie dowie się jaka jest prawda. Tylko, czy jest tak naprawdę gotowa zmierzyć się z odpowiedzią jaka na nią czeka ukryta, po tylu latach?

Chociaż "Idealna rodzina" wydaje się książką fabularną podobną do kryminału, zdecydowanie więcej wspólnego ma z dramatem lub thrillerem psychologicznym. Głęboko wnika w opowiadane historie. Ciekawym zabiegiem jest opowiadanie o wydarzeniach z perspektywy różnych osób. To pokręcona i szalona historia, która jednocześnie zachwyca i szokuje. Wydarzenia, choć początkowo wydają się niepołączone, znajdują wspólny mianownik przy końcu. Obraz rodziny zupełnie z innej perspektywy, skupiającej się bardziej na jej funkcjonowaniu na gruncie psychicznym. To jedna z tych książek, które sprawiają, że zastanawiasz się, co właśnie przeczytałeś.

Książka pt. Idealna rodzina autorstwa Jewell Lisy to bardzo kreatywna i ciekawa propozycja. Bardzo lubię czytać tego typu książki, a ta została napisana w taki sposób, że wyjątkowo przyjemnie i lekko się ją czyta. Książka stanowczo skłania do refleksji nad tym, czy idealna rodzina jest w stanie istnieć w realnym życiu. Idealną rodzinę zacząłem czytać jednego dnia wieczorem, a skończyłem następnego dnia popołudniu. Bardzo mnie wciągnęła i pomimo zmęczenia czytałem dalej, dosłownie nie mogąc się doczekać jak zakończy się cała historia. Przede wszystkim lubię tą książkę za to, że nie jest oczywista. Autorka co chwilę czymś zaskakuje, przez co trzeba się skupić nad czytaną opowieścią. Polecam.

Sięgając po tę powieść, nie wiedziałam czego się spodziewać. Jako że jest to thriller, to nastawiłam się zawczasu oczywiście na dreszczyk emocji. Mimo to sama fabuła okazała się intrygująca, jak i przytłaczająca. W tym drugim przypadku nie mam na myśli niczego negatywnego. Mowa tutaj o ważnych tematach, do których nawiązuje autorka. Razem z naprawdę wciągającą i mroczną historią wszystko to tworzy mocną całość. Nie sposób też nie zastanowić się głębiej nad niektórymi aspektami. Zresztą przekonajcie się o tym, czytając tę książkę. To naprawdę doskonały i niejednoznaczny thriller, który zaskakuje i skłania do szukania własnych odpowiedzi.

Uwielbiam czytać kryminały i zawsze chętnie po nie sięgam. Kilka dni temu skończyłam powieść "Idealna rodzina" i muszę przyznać, że bardzo mocno mnie ona zaskoczyła. Książka od początku do końca trzyma w napięciu, wciąga i nie daje o sobie zapomnieć. Przeczytałam ją podczas jednego wieczoru, bo tak bardzo chciałam dowiedzieć się, jakie będzie zakończenie. Bardzo podobał mi się tutaj pomysł na fabułę. Autorka zadbała o to, aby historia w nim opowiedziana była nie tylko ciekawa, ale także niebanalna. Nie czytałam nigdy wcześniej powieści, która poruszałaby takie tematy. Jeśli lubicie mocne thrillery, to jest to pozycja właśnie dla Was.

Uwielbiam takie książki. Naprawdę rzadko kiedy można trafić na kryminał, który ma tak ciekawą i rozbudowaną fabułę. Tutaj na pierwszy rzut oka nic do siebie nie pasuje, a jednocześnie wszystko ze sobą współgra. Historia jest naprawdę przemyślana, dość oryginalna i choć porusza mroczne i tajemnicze sprawy, to jest napisana w sposób lekki i przyjemny w czytaniu. Powieść trzyma w napięciu, a bohaterowie wykreowani są niezwykle ciekawie. Autorka zastosowała tutaj dość oryginalne rozwiązanie, jeśli chodzi o narracje. Mamy tutaj bowiem trzech narratorów, więc jeśli chcemy dojść do rozwiązania, to musimy śledzić wszystkie wątki bardzo dokładnie.

Ciekawa jestem, ilu z Was znalazło się w takiej sytuacji: zaprosiliście kogoś do swojego domu (albo zrobił to któryś z domowników), a gość nijak nie daje się wyprosić! Dryfują w jego kierunku subtelne aluzje, znaczące gesty, ciche wspominki o tym, że przecież jutro do szkoły czy pracy, że impreza super, ale trochę za bardzo się przeciągnęła i że wszystko fajnie, ale wystarczy już tego dobrego i... dalej nic, moment pożegnania przeciąga się w nieskończoność. Znacie to? Niewątpliwie trzeba wznieść się na wyżyny asertywności, by grzecznie odmówić dalszego przebywania w czyimś towarzystwie. Sprawa wydaje się jednak nieco bardziej skomplikowana, kiedy przestrzeń dzielimy z kimś, kto z otwartymi ramionami wita kolejną przygodę, kiedy my marzymy już tylko, by wrócić do normalnego trybu działania.

Lisa Jewell wprowadzi nas do pewnej dość nietypowej rodzinki i przełamie wszelkie bariery normalności. "Idealna rodzina" to bestseller, który idealnie wpisał się w mój czytelniczy gust, utrzymując mnie w ciągłym napięciu – takie thrillery to ja lubię. Poza tym poruszona tematyka, co przyznaję z lekkim niepokojem, mocno mnie kręci (właściwie odkąd sięgam pamięcią).

Nieszablonowy dramat rodzinny

Zastanawialiście się kiedyś nad definicją idealnej rodziny? Czy istnieje w ogóle coś na kształt ram, w które należy się wpisać, by zbliżyć się do tego iście sielskiego obrazka? Zapewne – jak to bywa w wielu przypadkach – punkt widzenia, zależał będzie od punktu spojrzenia; dla jednych idealnym będzie się charakteryzował czymś zupełnie innych niż dla drugich.

Życie Libby wywraca się do góry nogami, kiedy kobieta kończy dwudziesty piąty rok życia i odbiera wyczekiwany, a jednak nieco zaskakujący list. To właśnie w tym czasie dziedziczy ona po biologicznych rodzicach wartą fortunę posiadłość usytuowaną w jednej z zamożnych dzielnic Londynu – można stwierdzić, że z dnia na dzień sprzedawczyni kuchennych aneksów stała się milionerką. Wraz z budynkiem (nieco nadgryzionym zębem czasu i długotrwale opuszczonym, zapomnianym) dziewczyna otwiera furtkę do przeszłości i w końcu ma możliwość poznania swojej prawdziwej tożsamości. Z historią tego domu wiążą się dość nieprzyjemne okoliczności – niegdyś znaleziono w nim trzy ciała (dwóch mężczyzn i kobietę ubranych w czarne szaty), natomiast wciąż pozostaje tajemnicą los czworga dzieci, które rozpłynęły się wówczas w powietrzu.

W sumie niewiele wiadomo na temat okoliczności tych wydarzeń: z jednej strony podejrzewa się, że denaci byli członkami sekty, ale z drugiej wciąż brakuje odpowiedzi na niektóre pytania, a te niewiadome rodzą kolejne wątpliwości. Tu nic nie jest takie oczywiste, jak się może początkowo wydawać. Sprawy mocno komplikuje fakt, gdy w pokoju na górze znaleziono niewolę (w bardzo dobrym stanie, ufff), a przy zwłokach pewien list, który właściwie niewiele tłumaczy. Mimo rzetelnie poprowadzonego śledztwa oraz artykułu pewnego oddanego sprawie dziennikarza, wciąż wiadomo tyle co nic.

Problem polegał na tym, że nie było już normalności

Gdybym miała określić jednym słowem, jaki jest motyw przewodni "Idealnej rodziny", miałabym z tym spory problem. Na pewno istotna jest tu tematyka poruszająca zagadnienie sekty (czy komuny) wraz z zasadami, którymi się ona rządzi oraz z dokładnym prześwietleniem osób (ich motywacji, działań, cech), które stały się częścią pewnej zbiorowości (z różnych względów i z różnorakim skutkiem). Nie mniej ważna jest potrzeba odnalezienia się w nowej sytuacji – przetrwania za wszelką cenę, mimo wszystko. Myślę jednak, że najbardziej istotny jest utrwalony w literaturze wątek poszukiwania: siebie, swoich korzeni, miłości, niedoścignionych wzorców, schronienia, ucieczki czy po prostu szczęścia i przede wszystkim odpowiedzi na nurtujące pytania.

W rodzinie, którą przedstawiła nam Jewell, problem polegał na tym, że w pewnym momencie zatracona została normalność, czego dowiadujemy się z wielu źródeł, ale przede wszystkim ze wspomnień sięgających lat 80. i 90. W życie pewnej rodziny na wyraźne życzenie jednego z jej członków, wkroczył tajfun w postaci charyzmatycznego mężczyzny, który narobił sporego zamieszania – właściwie wszystko, co znane, uległo zniekształceniu i wypaczeniu. Z czasem odniesiemy wrażenie, że sytuacja stała się mocno groteskowa, a jednak nie odstąpi nas wrażenie niepokoju i uczucie zdecydowanej niezgody.

Poza powrotem do przeszłości przyjrzymy się dokładniej teraźniejszości. Tu pierwsze skrzypce będzie grała Libby – poszukująca odpowiedzi – a tuż obok znajdzie się kobieta, która gotowa jest na wszystko, byle tylko wyprostować pewne sprawy z dzieciństwa. Powiem Wam, że czeka Was starcie z niezłym emocjonalnym huraganem, a kolejne sekrety, które z czasem wyjdą na jaw, z pewnością zrobią odpowiednie wrażenie.

Książkę przeczytałam w jeden wieczór, ponieważ wciągnęła mnie ta opowieść – nie mogłam doczekać się zakończenia tej historii i wyjaśnienia wszystkich tajemnic – i bardzo odpowiadał mi styl (jasny i klarowny język, bez zbędnych udziwnień, a jednak słowa zostały tu odpowiednio nasączone emocją). Skutek był taki, że po prostu nie mogłam się oderwać, bo nie wyobrażałam sobie odkładania przyjemności pochłaniania tego tekstu. Dla mnie bomba.

Szczególnie przypadł mi do gustu klimat tej powieści: mroczny, duszny i ciężki, a z każdą chwilą wchodzący na wyższy poziom przygnębienia i niedowierzania. Choć bohaterów nie polubiłam (zresztą trudno darzyć ich sympatią, kiedy każdy ma coś za uszami), to jednak z uwagą śledziłam ich losy. Chyba właśnie z powodu tej niechęci wydali mi się autentyczni – brak tu idealizowania jako takiego (pomijając to, co dzieje się na poziomie relacji między domownikami). Główna bohaterka jest nieco irytująca, ale pozostałe osoby dramatu – miodzio!

"Idealna rodzina" to opowieść o katastrofie, której warto poświęcić dłuższą chwilę. Książkę cechuje zawiłość opowieści i ciągłe wprowadzanie czytelnika w błąd. Autorka pozwala nam sądzić, że wszystko wiemy, by chwilę później pokazać nam, że się myliliśmy. Wiele razy złapałam się na tym, że moje myśli pofrunęły w zupełnie inną stronę, niż było to w zamierzeniu pisarki – i to jest dobre, bo warto czasem pospekulować, a ostatecznie dać się zaskoczyć.

Polecam z czystym sumienie, bo to kawał dobrej historii.

Czy idealna rodzina istnieje? Ktoś, kto stoi z boku może tak uważać. Jednak każdy, kto nie ma głowy w chmurach wie, iż nie ma rodziny idealnej - idealnego partnera, dzieci, rodziców i dalszych jej członków.

"Idealna rodzina" Lisy Jewell jest bardzo nieidealna, a to za sprawą wydarzeń, które miały miejsce w latach dziewięćdziesiątych. W domu przy Cheyne Walk zachodzą zmiany, które doprowadzają dobrze prosperującą rodzinę do ruiny. A to za sprawą ludzi, którzy mają ideologię lepszego świata, narzucają ją innym i pragną być niepodważalnym liderem wśród swojej społeczności. Mówi Wam to coś?

Libby dostaje w spadku posiadłość wartą miliony i nie ma pojęcia, jak to zmieni jej życie. I nie chodzi o kwestie finansowe. W jej rodzinnym domu przed wielu laty znaleziono ciała biologicznych rodziców. O dzieciach tam mieszkających słuch zaginął. Jedynie ona została znaleziona w łóżeczku przez policję. Posiadłość, dla której czas się zatrzymał, jest wyposażona w wiele tajemnic.

Libby to młoda kobieta, która ma plan na życie. Jednak nieodkryta historia rodziny skłania ją ku poznaniu prawdy. Nie spodziewa się do jakich szokujących faktów dojdzie.

Henry to postać, która nie wiadomo do końca, czy jest zła czy dobra. Pewne zachowania można usprawiedliwić, ale z drugiej strony ma w sobie trochę mrocznej natury. Natomiast Lucy to matka, która dla swoich dzieci zniesie wiele. Naprawdę wiele. Mimo losu jaki ją spotkał nie załamała się, a to pokazuje z jaką siłą idzie przez życie od młodzieńczych lat.

Autorka poruszyła dość przejmujący temat. Dzieci są w stanie przystosować się do każdych warunków. Są pod władzą dorosłych i rzadko które się postawi. Jeśli przeczytacie książkę, będziecie wiedzieli co mam na myśli, jest tu dość dobrze to przedstawione.

Mroczna powieść, której kolejno odkrywane karty zaskoczą. Nie miałam pojęcia czego się spodziewać po tej historii i dostałam kawał świetnej lektury 😉 Spędziłam przyjemny czas przy książce, która wciąga i pozostawia po sobie apetyt na więcej 😊 Naprawdę polecam!

Idealna rodzina? Każdy wie, że taka w rzeczywistości nie istnieje. Czy ma szansę zaistnieć na kartach powieści? Na pewno nie w thrillerze. Obraz rodziny wyłaniający się tu z każdą kolejną stroną przytłacza kłamstwem, obłudą, moralnym upadkiem i totalną degrengoladą.

Śledziłam tę historię z zapartym tchem, zbierając w całość fragmenty podsuwane czytelnikowi przez troje narratorów. Przyglądałam się zaskakującej sytuacji bieżącej, od momentu otrzymania przez Libby spadku w postaci domu w ekskluzywnej dzielnicy Londynu, jak i wracałam do mrocznej przeszłości, w której doszło do samobójczej śmierci trojga dorosłych i zaginięcia czwórki nastolatków. Największą niewiadomą stanowi odnalezione wówczas żywe niemowlę. Czy Libby uda się dotrzeć do prawdy o tragedii sprzed lat?

Ta zawiła i mroczna intryga obnażająca ludzkie słabości i rządze, pokazuje jak niebezpieczne są wszelkiego rodzaju skrajności i jakie mogą być ich następstwa. Odkrywa do czego zdolni są ludzie działający w poczuciu bezkarności, za zamkniętymi drzwiami.

Prócz nieszablonowej fabuły, obfitującej w zaskakujące zwroty akcji, powieść wzbudza wiele emocji. Niejednokrotnie porusza do głębi, ale wywołuje również przerażenie i zniesmaczenie. To jedna z tych historii, od których ciężko się oderwać i zostaje w pamięci długo po przeczytaniu.

Już po zobaczeniu samej okładki wiem, że lubię takie książki, opis tylko mnie do niej przekonał i siadałam z nastawieniem na dobrą i wciągającą lekturę. Czy tak się okazało?

'Bezdomna. Samotna. Bez grosza przy duszy. Nawet nie jest tą, za którą się podaje. Imię też ma fałszywe. Jest duchem. Żywym, oddychającym duchem.'

W wieku dwudziestupięciu lat Libby otrzymuje informację od prawnika, że w spadku odziedziczyła dom. Nie jest to byle jaka nieruchomość, ponieważ w przeszłości znaleziono w nim trzy dorosłe osoby, które popełniły samobójstwo i dziesięciomiesięczne dziecko w kołysce. Jaka tajemnica się za tym kryje? Dlaczego to właśnie Libby odziedziczyła dom? Czy uda jej się rozwiązać tajemnicę sprzed lat?

Czy dziecko adoptowane powinno znać swoją przeszłość? Uważam, że tak. Właśnie dlatego trzymałam kciuki za Libby i chciałam, aby odkryła tajemnicę spadku. Jednocześnie nie spodziewałam się, że przeszłość będzie związana z zamknięciem, terrorem i życiem w sekcie. Dużo słyszy się o komunach, w których jedna osoba rządzi, a pozostali mieszkańcy nie mają w ogóle praw. Najczęściej osoby bardzo podatne na manipulacje dają się wciągnąć w takie życie. Jaka historia się za tym kryje i jaki ma ona związek z główną bohaterką? Warto poznać tę niesamowicie wciągającą i pełną tajemnic historię.

'Widziałem to wszystko i podświadomie, z niesamowitym dyskomfortem, rozumiałem, że oto pod moim nosem rozpoczęła się walka o wpływy, a mój ojciec już tego pierwszego dnia zaczął przegrywać.'

Jeśli jesteście ciekawi i chcecie odkryć tajemnice związane z posiadłością, którą odziedziczyła główna bohaterka to polecam. Wciągniecie się może nie od pierwszych stron, ale z pewnością nie odłożycie tej książki na bok. Polecam każdemu!

'To będzie przełom dla nas wszystkich. To dziecko stanie się przyszłością naszej wspólnoty. To dziecko będzie wszystkim.'

Powiem od razu - to dobra książka. Może nie rewelacyjna jak "Kiedy Ciebie nie ma", ale znacznie lepsza od "Widzę Cię". Napięcie budowane jest w zasadzie od pierwszej strony, a prowadzona wielotorowo narracja mocno intryguje i - co tu dużo mówić - miesza w głowie.

Sposób budowania fabuły i sam styl Jewell ponownie hipnotyzują, a bohaterowie (zgodnie zresztą z zamierzeniem) wzbudzają różnorakie emocje - od sympatii, przez odrazę, na nienawiści kończąc.

Z początku pełno w tej powieści niedopowiedzeń, które z każdą stroną stają się jeszcze większym znakiem zapytania. Trudno jest przewidzieć bieg wydarzeń, bo każda kolejna obstawiana przez czytelnika wersja po kilku następnych stronach powieści obraca się w pył.

"Idealna rodzina" to jednak nie tylko porywająca fabuła, to także solidne studium psychologiczne postaci. To opowieść o tych, którzy w imię idei skłonni są odebrać innym wolność i o tych, którzy są na tyle słabi, by z radością gnać ku zagładzie.

To naprawdę, naprawdę dobra książka.

Jedyne, do czego mogłabym się przyczepić to finał - nieco zbyt mdły, odrobinę zbyt lukrowaty i niezupełnie w stylu poprzednich powieści Jewell. Po tak porządnej treści spodziewałam się końcówki, która pozostawi mnie w głębokim niedowierzaniu i osłupieniu; takiej, która sprawi, że - kolokwialnie mówiąc - buty mi z nóg pospadają. Cóż, tak niestety nie było i tylko za to do "Idealnej rodziny" w moim czytelniczym kajeciku trafia niewielki minusik.

Czy jednak książkę wciąż polecam?

Ha.

Oczywiście! ;)

"Idealna rodzina" to powieść w sam raz dla fanów thrillerów. Dla tych z Was, którzy pasjami zaczytywali się w książkach Darii Orlicz i którzy przepadają za dziełami pani Abbott.

Dla tych, którzy lubią być zaskakiwani i dla tych, dla których nie ma większej przyjemności niźli wciągająca bardziej niż nowe odcinki ulubionego serialu lektura.

Podsumowując? Z całego serducha polecam ;)

Na ten list Libby Jones czekała całe swoje 25 lat, bo to właśnie w nim jest napisane kim są jej rodzice.

Nie tylko poznała ich tożsamość.

Z listu dowiaduje się również, że od tej pory jest dziedziczką, wartego fortunę, domu.

Niestety, ma ON tragiczną przeszłość.

To właśnie tutaj znaleziono ciała jej rodziców, czwórka dzieci, która w nim przebywała zaginęła, a ona sama siedziała na górze w kołysce i wesoło gaworzyła.

Libby czuje się zaintrygowana całą historią i z pomocą pewnego dziennikarza postanawia dowiedzieć się,co tak naprawdę się wydarzyło.

Lecz dom ukrywa w sobie nie tylko trzeszczące schody, ale i tajemnice, których Libby z pewnością się nie spodziewa...

Z początku nie za bardzo mogłam zrozumieć o co w tym wszystkim chodzi, bo równocześnie z Libby przysłuchujemy się historii mężczyzny i kobiety.

Dopiero z biegiem kartek rozrzucone po książce puzzle nabierają kształtów, układając mroczny obrazek ,,idealnej rodziny".

Bardzo to wszystko intryguje i ciekawi aż do zakończenia, o którym nie wiem co mam myśleć...

Lubię jak historia dobrze się kończy, ale tutaj to kompletnie nie pasowało do całej treści.

Było cukierkowe...wręcz idealne.

Być może w taki właśnie sposób autorka chciała dać nam małego prztyczka w nos?

Nie mam pojęcia.

Ja na pewno spodziewałam się czegoś innego.

W każdym razie książkę Wam polecam i niezmiennie nie mogę się nadziwić jak wiele osób pozwala, aby jego życiem sterował ,,guru" i przy okazji wyrządzał krzywdę dzieciom.

Dla mnie jest to NIEPOJĘTE.

Lisa Jewell napisała thriller psychologiczny, który już od pierwszych stron wdziera się do naszej psychiki, a napięcie jakie towarzyszy nam podczas poznawania historii Libby Louise Jones nie odpuszcza aż do finału. Autorka stworzyła mroczny klimat, a misternie poprowadzona fabuła sprawiają, że „Idealna rodzina” to doskonała lektura dla miłośników gatunku.

Jewell skroiła intrygującą historię, od której poznawania nie oderwiemy się ani na chwile. Każda chwila spędzona na lekturze tej książki elektryzuje nasze emocje. Jestem pod ogromnym wrażeniem pomysłowości autorki, która każdy wątek dopracowała do perfekcji.

Autorka tą książką utwierdziła mnie w przekonaniu, że brytyjskie thrillery psychologiczne mają swój specyficzny klimat, którego na próżno szukać wśród twórców z innych krajów. Tak jak skandynawskie kryminały, tak brytyjskie thrillery zawierają aurę niemożliwą do skopiowania. To niczym kod genetyczny.

Historię „Idealnej rodziny” poznajemy z perspektywy trzech bohaterów. Dwie z nich ukazują to, co wydarzyło się w czasie teraźniejszym. Natomiast trzeci bohater opisuje wydarzenia, które wydarzyły się dwadzieścia pięć lat temu. Jak bardzo wydarzenia sprzed lat wpłynęły na obecną sytucję? Co takiego wydarzyło się w przeszłości, że jej echa rozbrzmiewają do dziś?

Dwadzieścia pięć lat to przecież spory kawałek czasu. A jeśli dodam, że tyle właśnie lat ma główna bohaterka, to oznaczać może tylko jedno, że Libby może być kluczem do rozwikłania tej zagadki. Kobieta otrzymuje w spadku od swych biologicznych rodziców willę wartą fortunę. Jednak nie zna ich tożsamości. Próbując ją odkryć trafia na szczegóły mrocznych wydarzeń, do których doszło w opuszczonym domu. To włąśnie w nim policja odnalzała dziesięciomiesięczną dziewczynkę. W kuchni natrafiła na zwłoki trzech osób. Co takiego wydarzyło się w tej rodzinie? Czy to właśnie Libby Jones była tą, która ocalała? A jeśli dodam, że w tym samym czasie na tej samej ulicy zaginęła czwórka innych dzieci, to tylko podgrzeję atmosferę zaciekawienia tą historią.

Proszę mi wierzyć, że Lisa Jewell rozpala nasze emocje do maksymalnej temperatury. A tempo czytania tej książki będzie błyskawiczne, ponieważ nie można się od niej oderwać. Lisa Jewell doskonale prowadzi nas po wątkach tej historii, czyni to umiejętnie, zagadkowo, wręcz hipnotyzując nas. Autorka wprowadziła klimat, którego nie sposób określić jednym słowem. Jest niczym magnes, który przyciąga, trzymając nas w kleszczach aż do ostatniej strony. I nawet gdy już odłożymy książkę na półkę oddziałowuje na nas „polem magnetycznym” misternie skonstruowanej intrygi.

„Idealna rodzina” to doskonały materiał na film. A ten thriller jest takim filmem, w którym klatka po klatce odkrywamy tajemnice rodziny chciałoby się powiedzieć idealnej! Jednak i ta skrywa tajemnice, która wychodząc po latach mocno wbijają się w psychikę.

Thriller psychologiczny powinien taki być. Mocno uderzający do głowy i powalający z nóg. „Idealna rodzina” doskonale wpisuje się w te założenie. Zakładam, że każdy miłośnik gatunku po przeczytaniu tej książki wykrzyczy – TO JEST TO!

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Czwarta Strona Kryminału.

[Adres usunięty]

Libby została adoptowana kiedy miała niespełna rok. Po ukończeniu dwudziestu pięciu lat dostaje w spadku dom. Postanawia odkryć prawdę dotyczącą jej biologicznej rodziny. Im głębiej drąży tym więcej tajemnic odkrywa. Obraz idealnej rodziny jaki wymyśliła sobie w głowie zaczyna drastycznie się zmieniać.

.

Teraźniejszość przeplata się z przeszłością. Mamy trzy oddzielne wątki i dwie narracje. Henry swoją historię opowiada w pierwszej osobie. Czytelnik ma wrażenie jakby chłopiec zwracał się bezpośrednio do niego co dodatkowo potęguje emocje jakie towarzyszą opowieści. Te trzy wątki stopniowo zaczynają się przeplatać by ostatecznie połączyć i dać rozwiązanie zagadki.

.

Akcja jest dość stonowana. Wszystko dzieje się powoli, ale sukcesywnie posuwa do przodu. Tę książkę porównałabym do układania puzzli nie znając uprzednio wzoru. Dopiero poprzez dokładanie kolejnych fragmentów odkrywamy szczegóły, aż ostatecznie poznajemy całość. Tylko co się stanie jak już tę wiedzę posiądziemy?

.

Siadając do lektury zasugerowałam się lekko opiniami. W głowie zbudowałam sobie pewien obraz i to niestety początkowo zepsuło mi odbiór tej książki. Apeluję abyście nie nastawiali się na typowo mroczny klimat zamkniętej sekty. To nie o to chodzi. Nie znajdziecie tu żadnych rytuałów, nowej religii. Sens jest zupełnie inny. Stykamy się z fenomenalnym wpływem człowieka na człowieka. Przedziwne i dla mnie bardzo interesujące jest to jak niektóre jednostki są podatne na manipulację, jak można łatwo kogoś omotać, narzucić mu własne zdanie i poglądy. Do tego mamy tu do czynienia z krzywdą wyrządzaną dziecku. A wszystko owiane jest pewną aurą tajemniczości.

"Idealna rodzina" to bardzo dobry, kompletny thriller o nieszablonowej fabule. Zdecydowanie polecam!

"Jeden dom

Dwie rodziny

Trzy ciała"

Libby Jones kończy 25 lat. Dostaje list, z którego dowiaduje się, że odziedziczyła dom wart miliony. Jest po pozostałość po jej biologicznych rodzicach.

Jednak wielka posiadłość skrywa mroczną przeszłość. Libby postanawia odkryć co naprawdę spotkało jej biologiczną rodzinnę.

Kiedyś bogata rodzina. Wraz z problemami finansowymi i pojawieniem się nowych lokatorów, przeobraża się z komunę. Bardzo biedną i rządzoną twardą ręką.

Do czasu aż w domu zostają znalezione trzy ciała i zdrowe niemowlę.

"Idealna rodzina" to wciągający i pełen emocji thriller. Wydarzenia prowadzone są z dwóch perspektyw czasowych. Przeszłość i teraźniejszość.

Zdecydowanie historia z przed lat jest bardziej interesująca, mroczna i tajemnicza. Bohaterowie lepiej wykreowani i wzbudzający więcej emocji.

Teraźniejsze wydarzenia poznajemy z perspektywy Libby i Lucy. To historia tej drugiej bardziej mnie zaciekawiła. Samotna, bezdomna matka dwójki dzieci, która na każdym kroku napotyka kolejne problemy i trudności.

Przeszłość opowiada Henry, były mieszkaniec domu. Na kogo wyrósł najpierw rozpuszczony, a później tłamszony chłopak?

Dla mnie była to oryginalna i nieszablonowa historia, którą czyta się jednym tchem. Z pewnością będę wyczekiwać kolejnych powieści autorki.

W dniu swoich 25 urodzin Libby Jones otrzymuje list. W końcu dowiaduje się, kim są jej biologiczni rodzice, a na dodatek dziedziczy ich ogromną posiadłość. Krok po kroku poznaje historię domu, w którym przed laty znaleziono 3 martwe ciała i niemowlę kwilące radośnie w kołysce.

Niepokojąca, zaskakująca, nieodkładalna… Czy “Idealna rodzina” spełniła te kryteria? Sięgnęłam po ten tytuł zaintrygowana opisem, licząc na obezwładniające emocje. Fabuła toczy się przede wszystkim wokół pewnej zamożnej rodziny, w której domu mają miejsce wydarzenia prowadzące do ich upadku. Całość rozgrywa się w dwóch liniach czasowych i z perspektywy kilku bohaterów. Nie wprowadza to jednak zamętu, treść jest uporządkowana i spójna. Mnie w tym wszystkim najbardziej ciekawiło to, co doprowadziło do tajemniczych śmierci, ale w powieści pojawiają się też inne wątki. Choć intryga, w którą wplątała mnie autorka, była naprawdę interesująca, za mało mi było wrażeń. Było jakoś tak płasko, nie czułam dreszczyku emocji, czy przyjemnego napięcia. Czy było zaskakująco? Czy zakończenie zmiotło mnie z fotela? I tak i nie. Zaskoczył mnie kierunek, w którym potoczyła się akcja z przeszłości. Mimo to większość następujących po sobie wydarzeń dała się wydedukować. Po takim opisie z tyłu książki spodziewałam się czegoś więcej. Przyznam jednak, że “Idealną rodzinę” czytało się dobrze, styl autorki jest bardzo przyjemny w odbiorze. Choć ta powieść nie skradła całkowicie mojego serca, uważam, że warto jej się przyjrzeć ze względu na poruszony temat. Być może Wy odnajdziecie tam emocje, których mnie zabrakło?

Przerażający, surowy i niezwykle realistyczny obraz upadającej rodziny. Historia mrocznej przemiany bogatego klanu w sektę obcych wspólnot żyjących w ubogiej komunie.

“Idealna rodzina” skradła mi tegoroczną Wielkanoc, albowiem prawdą jest, że to powieść nieodkładalna. Przygotujcie się na historię, która boleśnie niepokoi, z cierpiącymi dziećmi w roli głównej i wydarzeniami, które równie dobrze mogą właśnie mieć miejsce u Waszych sąsiadów.

Powieść jest w mojej ocenie unikatem z dwóch powodów. Po pierwsze sama historia jest genialna, dopracowana i oryginalna, przez co zaspokaja nawet tych czytelników, którzy “wszędzie byli i wszystko czytali”. Po drugie jest prawdziwym literackim doznaniem, gdyż narracja prowadzona jest z trzech perspektyw i do tego pisana w różnych osobach pod kątem gramatycznym. Ten ostatni zabieg jest po prostu fenomenalny. Wyobraźcie tylko sobie… Macie trzech narratorów, z których każdy jest jednym z głównych bohaterów tej samej historii. Dwoje z nich relacjonuje wydarzenia, które mają miejsce obecnie i poznajecie je w 3 osobie liczby pojedynczej. Z kolei trzeci narrator przemawia do Was w 1 osobie i relacjonuje wydarzenia sprzed 25 lat, które to mają swe konsekwencje tu i teraz. To jednak nie wszystko! 3/4 książki owe trzy narracje biegną sobie niejako obok siebie, by w końcówce zmienić się w otwarty dialog i konfrontację. Coś niesamowitego!

25 letnia Libby Jones dziedziczy wartą fortunę willę, którą zapisali jej w spadku biologiczni rodzice, tożsamość których właśnie odkrywa. Usiłując poznać własną historię dociera do przerażających wydarzeń, jakie miały miejsce w opuszczonym dziś domu. Dokładnie 25 lat temu odkryto tam zwłoki trójki dorosłych osób, ubranych w czarne togi, a symbolika znaleziska nie pozostawia wątpliwości, że był to akt samobójczy rodem z sekty. W trakcie przeszukania domu policja znajduje 10 miesięczne dziecko, porzucone w kołysce, w pokoju na piętrze. Równocześnie ginie wszelki ślad po czwórce innych dzieci, które zamieszkiwały posiadłość.

@lisajewelluk sprzedała ponad 0,5 mln egzemplarzy powieści w samej Wielkiej Brytanii. Kilka dni temu zdradziła, że właśnie pisze kontynuację, która ukaże się w przyszłym roku.