Decyzja

"Decyzja" Piotra Kościelnego to jedna z najboleśniejszych książek, które było mi dane czytać. Niby wiedziałam na co się porywam, ale co innego się spodziewać a co innego doświadczyć.

W jednym z wrocławskich śmietników zostają znalezione zwłoki noworodka. Policja za wszelką cenę chce złapać dzieciobójcę i wsadzić go za kratki. Czy rozwiązanie tej sprawy będzie tak czarno-białe, jak z początku zakładali?

Ta książka to brud i patologia. To najmroczniejsze stany umysłu. To ból i poniżenie. To śmietnik polskiej polityki i zaściankowej mentalności. To dramat wielu kobiet, o którym nam się nie śniło. To historia, która każe się nam zastanowić nad moralnością, nie osądzać tak łatwo. Uczy empatii. Myślę, że powinna być to lektura obowiązkowa dla wszystkich polityków, księży, obrońców życia oraz świętego węzła małżeńskiego. I dla tych, którzy dla własnej wygody odwracaja wzrok.

Takie historie nie powinny mieć miejsca. To się nie powinno dziać.

Książka Kościelnego to fikcja literacka, ale czy na pewno? Myślę, że niejedna kobieta znajduje się w sytuacji Justyny. Chcę jednak wierzyć, że drugiego takiego Sławka nie ma. Powieść jest rzeczowa, konretna i brutalna. Autor zna ten świat od środka, wiec jest także autentyczna. Chwyta za gardło i trzyma do końca. U empatycznych i wrażliwych wywoła łzy. Czy polecam? To trudne pytanie. Ze względu na temat. Na pewno warta uwagi. Jak już wyżej napisałam przeczytać powinny ją konkretne osoby. A cała reszta niech o niej głośno mówi! Niech wieść się niesie, a być może coś się odmieni. Kto odważniejszy niech czyta! Ale ostrzegam zostanie w pamięci. Do bólu.

Słaba strona książki? Autor prowadzi narrację dwutorowo (duży plus). Widzimy śledztwo i działania policji opisane w trzeciej osobie oraz poznajemy historię Justny w formie zwierzeń. I tu nie do końca wyszło.

***SPOILER***

Ten konkret i rzeczowość nie oddały złamanej psychiki bohaterki. Justyna wydała mi się osobą racjonalną i dość silną, wiec jej bezradność i brak działania nie przekonywały mnie. Nie czuła, że słucham krzywdzonej kobiety, przerażonej matki. Gdyby historia była pisana w trzeciej osobie byłoby zupełnie inaczej.

Mógłbym wiele napisać o najnowszej książce Piotra Kościelnego. Każdy, kto zna twórczość tego pisarza doskonale wie, że jego książki można brać w ciemno. „Decyzja” to najnowsza książka, w której nasze emocje wystawione są na największą próbę. Zatem bądźcie gotowi na ostrą czytelniczą jazdę bez trzymanki. Zasiądźcie mocno w fotelach i dajcie rzucić się w wir tej historii. Historii nie łatwej, mrocznej, brutalnej do szpiku kości. Jeśli jesteście wytrawnymi czytelnikami kryminałów, to ta książka zaspokoi Wasze apetyty, sprawi, że będziecie zbierać szczękę z podłogi.

Na kartach najnowszej książki Piotra Kościelnego udajemy się do Wrocławia. Tutaj w 2018 roku doszło do makabrycznego znalezienia zwłok noworodka. Wydział zabójstw Komendy Wojewódzkiej Policji zrobi wszystko, aby znaleźć odpowiedzi na kluczowe pytania w tej brutalnej zbrodni. Zbrodni, która odciśnie piętno na psychice śledczych. Kto zabił noworodka? Dlaczego? To tylko nieliczne pytania, które cisną się nam na usta podczas czytania tej książki.

Dosadny, mocny język, wstrząsająca historia, która daje do myślenia są mocnymi punktami „Decyzji”. Również ukazanie pracy organów ścigania jest wielkim plusem. Wszak Piotr Kościelny na tej pracy zna się jak mało kto. Zatem jeśli szukacie mocnego kryminału, wstrząsającego thrillera, to koniecznie zdecydujcie się na „Decyzję”.

Piotr Kościelny mocno trafia do naszych emocji. Zadaje pytania. Zmusza do refleksji oraz uważności na zło, oraz krzywdę kobiet. Dlatego tak ważne jest to, aby być czujnym, reagować! Autor przez lata był prywatnym detektywem i jak sam podkreśla, w swej twórczości daje wyraz temu, z czym zetknął się w swej pracy – z patologią, brudem i przemocą. Piotr Kościelny niczym Mike Tyson znokautował mnie! Długo musiałem zbierać się po przeczytaniu tej książki.

Nie ukrywam, że „Decyzja” to jeden z najmocniejszych kryminałów, które przeczytałem. Historia, która ukazana jest na jego kartach mocno mną wstrząsnęła, targała moimi emocjami. Przemoc domowa jest problemem, którego nie można zmieść pod dywan. To, co dzieje się za zamkniętymi drzwiami wielu rodzin jest bulwersujące. Autor otwiera nam oczy!

Jeśli wiele oczekujecie i wymagacie od kryminałów, to sięgnijcie po „Decyzję”. Zdecydowanie polecam!

Książka „Decyzja” ukazała się nakładem Wydawnictwa Czarna Owca

"(...)Autor nie chce nas szokować, ale nie zamierza też dbać o nasze samopoczucie(...)"

Tak [Adres usunięty]. o tej książce pisze @wojciechchmielarz

A tą książką jest "Decyzja" autorstwa @detektyw_piotr_koscielny od @wydawnictwoczarnaowca

Latem 2018 roku, we Wrocławiu zostają odnalezione w śmietniku zwłoki noworodka. Śledztwo prowadzi wydział zabójstw komendy wojewódzkiej.

Zgadzam się ze słowami Wojciecha Chmielarza. @detektyw_piotr_koscielny totalnie nie dba o nasze samopoczucie dotykając trudnego tematu jakim jest przemoc domowa. Nie tylko ta fizyczna, chociaż i tej tutaj nie brakuje, ale przede wszystkim psychicznej.

Kiedy dostałem propozycję zrecenzowania tej książki, wiedziałem, że będzie to historia ciężka, wywołująca smutek, bezradność i wkurwienie. Wkurwienie nie tylko na oprawce, ale również wiedziałem, że pojawi się temat policji, mającej w [motyla nóżka] ofiarę. Na szczęście autor pokazuje, że nie wszyscy ludzie, mający dbać o nasze bezpieczeństwo, są obojętni na krzywdę.

W tej historii pierwsze skrzypce, oprócz autentycznie wykreowanych postaci, grają uczucia, w większości te negatywne.

Ból, cierpienie, trudne wybory, męka to tylko niektóre słowa oddające to co dzieje się w tej książce.

Mimo, że autor dotyka naprawdę wielkiego problemu, jaką jest przemoc domowa i ludzka znieczulica, to również dostajemy pewną dawkę nadziei. Nadziei, że znajdzie się ktoś, kto pomoże ofiarom, kto nie zostawi ich samych sobie, a oprawca poniesie zasłużoną karę.

Chwytająca za serce, dająca do myślenia, wywołująca wiele emocji i przede wszystkim przerażająco autentyczna historia o życiu w strachu, cierpieniu i trudnych wyborach. Prawdziwie realny dramat, w którym żyją miliony kobiet na świecie, a o których jest zdecydowanie za cicho.

„Zło potrafi zatruć nie tylko umysł, ale i duszę”.

To często jest po prostu schemat. Mniej lub bardziej tożsamy.

Najpierw on jest cudowny – kochający, opiekuńczy, wyrozumiały. A przynajmniej taki się wydaje. Potem nagle, ale powoli - wszystko się zmienia.

Pierwszy cios.

Przeprosiny i obietnica, że przecież to się więcej nie powtórzy.

A potem przemoc staje się normą.

Cztery ściany, płacz, krzyk, siniaki, otarcia, strach - głusi i ślepi sąsiedzi. Rodzina i przyjaciele, którzy wierzą, że wszystko jest w porządku, bo tak wygodniej. Górnolotne przekonania o tym, że dziecko musi być wychowywane w pełnej rodzinie. A to, że jego ojciec katuje matkę, a czasem i je – to przecież tak już jest..

Przemoc – fizyczna, psychiczna, seksualna, ekonomiczna, czy ta wynikająca z zaniechania – to zawsze zło..

Nowy thriller Piotra Kościelnego pt.: „Decyzja” dotyka kilku trudnych tematów i daje do myślenia. Na wybranym przykładzie, niemal żywcem wyciętym z blokowiska jakich są miliony, wyjaskrawiając niektóre aspekty – ale bez koloryzowania Autor przedstawia brutalną rzeczywistość. Obnaża ludzkie dramaty i zdziera maskę obłudy zasłaniającą twarze sprawców przemocy domowej. Mamy tu też wątek pedofili i handlu ludźmi, problem braku dostępu do aborcji, wciąż niskiej świadomości problemów społecznych. Autor bez ogródek pokazuje, jak żyjąc wśród ludzi można spadać w bezdenną przepaść i nikt nie wyciągnie pomocnej dłoni.. Bo łatwiej nie wiedzieć, nie widzieć, nie wtrącać się – wygodniej ocenić. Tylko, że nie każdego stać, by podjąć tę właściwą DECYZJĘ podlegającą późniejszej ocenie, wtedy, gdy trzeba ją podjąć. Bycie niemym świadkiem to nie jest dobre wyjście..

Ta historia szarpie nerwy, budzi niepokój, uświadamia powagę sytuacji i budzi takie emocje, że ciężko jest odebrać ten tak ważny przekaz na zimno, bez osobistej refleksji..

Polecam💔.

Autor zabiera nas do Wrocławia gdzie na śmietniku zostają znalezione zwłoki noworodka. Śledztwo prowadzi wydział zabójstw komendy wojewódzkiej. Policjanci zawziecie szukają sprawcy. Kto zabił i dlaczego? Czym kierował się zabójca?

Piotr Kościelny znowu wyssał ze mnie emocje. Ja wiedziałam, że po raz kolejny moje serce będzie wystawione na wiele prób, że znowu będę czuć bezsilność i będę chciała równie szybko znaleźć odpowiedź - jak śledczy w tej historii.

Nie spodziewałam się jednak takiej historii, która po prostu uderzy w sam środek. W czuły punkt. I choć mamy tutaj bardzo sympatycznych śledczych, których teksty bardzo mnie bawiły, powaga tematu w tej książce wszystko przyćmiła i rozwaliło mnie to emocjonalnie.

Historie napisaną przez autora poznajemy z kilku perspektyw. Niektóre są smutne, wstrząsające i czuję się bezradność. Poznajemy małżeństwo. Justyne i Sławka. Ta perspektywa budziła we mnie chęć mordu. Naprawdę. Nie chcę za wiele zdradzać, ale osoby takie jak Sławek powinny zapłacić za swoje czyny najsurowszą karę. Nic i nikt nie wytłumaczy takich patologicznych zachowań. Autor zaserwował nam coś, co może mieć miejsce u sąsiada za ścianą. Poruszył sprawy o których głośno się nie mówi, pokazał czyny, które zostają zaśmiecone pod dywan.

Kolejną perspektywą jaką poznajemy jest oczywiście śledztwo. Dokładne, takie jak lubię najbardziej, a policjanci są wykreowani jak prawdziwi. Mają swoje problemy, ale sposób w jaki pokazują swoją pracę daje nam wgląd w sam bardzo realistyczny środek. Dopingowałam im, choć bałam się co będzie dalej i czy będzie gorzej..

Napięcie, złość, nadzieję i ogromną niemoc czułam przez większość czasu. Z jednej strony mobilizowała mnie praca policji, trzymałam za nich kciuki, a z drugiej strony ciągle spadały na mnie takie negatywne emocje od tych złych ludzi, że byłam w szoku, a najgorsze jest to, że takie rzeczy mogą naprawdę mieć miejsce i kiedy nachodziły mnie takie myśli, historia stawała się wręcz paraliżująca.

Miałam ogromne oczekiwania i w pełni zostały one spełnione. Ta historia wgryzła mi się w umysł i serce. Zakończenie akceptuje, ale nie wiem wszystkiego i tak naprawdę podobało mi się, ale czułam pustkę. Kolejna historia, która po prostu jest tak napisana, że nie odróżniam fikcji od prawdy. 🤷‍♀️ Wielki ukłon po raz kolejny! Czytajcie, smakujcie, choć smak ma naprawdę gorzki, ale myślę, że każdy, absolutnie każdy potrzebuje taki kubeł wody na głowę, aby otworzyć oczy i może stać się ciut bardziej uważnym i odważnym.

Witajcie. Tym razem wzięłam do ręki bardzo tematycznie trudną książkę, a mianowicie "Decyzję" Piotra Kościelnego. Nie jest to powieść dla niepełnoletnich czytelników. Znajdziecie tutaj bardzo ciężkie tematy, między innymi zabójstwo noworodka, przemoc fizyczną i psychiczną oraz ciche przyzwolenie na przemoc wobec własnych dzieci.

Najnowszą powieść Piotra Kościelnego czytałam z olbrzymim przerażeniem. Niektóre sceny są tak drastyczne, że aż się nóż w kieszeni otwiera. Byłam zła na to, że nasza bohaterka była regularnie bita przez męża i nikt z sąsiadów nawet nie raczył jej pomóc. Rodzice mówili, żeby jeszcze dała szanse swojemu mężowi. Szok i niedowierzanie. Gdyby moim córką źle się działo, to nigdy nie odesłałabym ich do mężów. Przygarnęłabym je i ich dzieci, a z mężami bym się rozprawiła. Ale to jestem ja, niestety nie wszyscy ludzie mają tyle odwagi. W tym momencie nie patrzyłabym na to co mówi nasza religia.

Co może zrobić maltretowana kobieta, której życie wisi na włosku? Nie może odejść, bo cierpi na "syndrom sztokholmski", czyli psychicznie przywiązana jest do swojego oprawcy. Myśli, że ze swoim problemem jest sama i nie ma dla niej ratunku. Boi się o życie swojej małej córeczki. Dla niej jest gotowa przyjmować najgorsze ciosy. Sławek-oprawca uwielbia pić alkohol aż do upadłego. W domu może nie być jedzenia, ale picie procentowe musi być. Nie pracuje. Utrzymuje się z zasiłków, które dostaje jego żona Justyna. Przykre jest również to, że świadkiem awantur i bicia jest ich mała córeczka. Ojciec nie boi się nawet wyzywać trzyletniej dziewczynki. To jest bardzo przykre.

Jeżeli jesteście w podobnej sytuacji, to nie bójcie się prosić o pomoc. Jeżeli nie chcecie zwrócić się do rodziny lub nie macie w niej oparcia, to zawsze możecie skorzystać między innymi z:

* Ogólnokrajowego bezpłatnego telefonu zaufania Women's Aid

1800 341 900, 24/7

* Niebieskiej Linii - (Ogólnopolskie Stowarzyszenie Dla Ofiar Przemocy Domowej) 800 12 00 02

Gdyby nasza bohaterka wiedziała o istnieniu takich stowarzyszeń, to zapewne nie doszłoby do ogromnej tragedii.

Powiem wam, że najgorsi w tym wszystkim są ludzie, którzy nie znając całej prawdy, oceniają i obrażają, zamiast pomóc.

Ile w dzisiejszych czasach jest rodzin, w których dochodzi do wykorzystywania nieletnich za przyzwoleniem własnych matek? Niestety pewnie bardzo wiele. Nie mogę pojąć, jak może do tego dochodzić. To są patologiczne rodziny, przeważnie w nich góruje alkohol, który powoduje zaćmienie rozumów. Współczuję takim dzieciom. W takich przypadkach dochodzi do niechcianych ciąż, których sprawcami są niestety ich ojcowie lub ojczymowie, czasami dziadkowie, bracia, kuzynowie lub kompani od picia. W takim przypadku również powinniśmy reagować. Dziewczynki tak skrzywdzone przez życie również potrzebują pomocy. Jeżeli jesteś w podobnej sytuacji, to nie bój się prosić o pomoc. Zadzwoń:

Telefon 116 111 prowadzony przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę, jest czynny całą dobę przez 7 dni w tygodniu, także w dni ustawowo wolne od pracy.

Oprócz Justyny i Sławka poznajemy również innych bohaterów między innymi:

- komisarza Wojciecha "Kosa" Kosowskiego, który tutaj będzie miał ręce pełne roboty. Będzie zajmował się różnymi sprawami. Jednak główną jego sprawą będzie odnalezienie sprawcy morderstwa noworodka. Czy to będzie łatwa i prosta sprawa? Oczywiście, że nie. Nikt nie lubi patrzeć na zwłoki tak maleńkiej istotki, która miała całe życie przed sobą. Kim okaże się morderca?

- Karolinę Michalską, która pracuje w wydziale zabójstw od ponad roku. Dzięki jej kobiecej intuicji rozwiązano nie jedną sprawę. Czy i tym razem intuicja jej nie zawiedzie?

Oprócz sprawy morderstwa będziemy tropić kreta w policji. Kto tutaj wynosi informacje? Kto jest nieszczery wobec swoich mundurowych kolegów? Życie jest życiem, dlatego warto ufać jedynie sobie. Policjanci są łatwym celem sprytnych przestępców. Kto wpadnie w ich sidła?

Jak skończy się historia maltretowanej Justyny? Czy w końcu ktoś jej pomoże? Czy przez całe życie będzie musiała się borykać z damskim bokserem?

Ta historia pokazuje nam, że nie wolno być obojętnym na przemoc domową, którą możemy spotkać za ścianą. Warto pomóc innym nim będzie za późno.

Dziękuję autorowi Piotrowi Kościelnemu za poruszenie tak ważnych i niestety lekceważonych przez nas tematów.

Nie ma pozwolenia na przemoc wobec kobiet, mężczyzn, dzieci i zwierząt. Nie możemy pozwolić na to, żeby za ścianą dzieci były molestowane. Zwracajcie uwagę na rodziny, w których króluje alkohol. Tam nic dobrego się nie dzieje. Pomóżmy maltretowanym kobietą, chociażby dając na jakiś czas schronienie. Zazwyczaj takie kobiety niestety nie będą się skarżyły i nie poproszą o pomoc z uwagi na to, że gdyby ich oprawcy się o tym dowiedzieli, nie przeżyłyby tego. Czy musi dojść do tragedii, takiej jak doszło w książce "Decyzja", żebyśmy przejrzeli na oczy?

Mocny, trudny i ważny temat oraz idealnie wykreowani bohaterowie sprawiają, że tę książkę powinien przeczytać każdy dorosły czytelnik.

Damski bokserze pamiętaj, że karma do ciebie wróci. Jak nie w tym życiu to po życiu. Zanim podniesiesz rękę na kobietę lub będziesz chciał skrzywdzić dziecko, pomyśl dwa razy! Czy chciałbyś znaleźć się na ich miejscu? W więziennej celi spota ciebie podobny los. Nikt nie lubi damskich bokserów, a tym bardziej pedofilów.

Z całego serca polecam "Decyzję" Piotra Kościelnego, mommy_and_books.

Ps. Przygotujcie chusteczki. Ta powieść spowodowała u mnie potok łez. Nie mogłam się pozbierać. Cała sytuacja, w jakiej znalazła się Justyna, mocno mną wstrząsnęła. Na początku czytania byłam wściekła, jednak poznając całą historię, zrozumiałam, dlaczego do tego doszło. Czy bym zrobiła podobnie? Na to pytanie niestety nie znam odpowiedzi. Nigdy nie byłam i mam nadzieję, że nie będę w podobnej sytuacji.

A co wy byście zrobili na miejscu głównej bohaterki? Na jaką karę zasłużył Sławek? Co zrobilibyście z kretem? Na jaką karę zasługuje ojciec, który molestuje własne dziecko?

Książki Piotra Kościelnego nie są po to, aby pokazać, że świat jest piękny, bajkowy, delikatny w swojej odsłonie. Wręcz przeciwnie- autor w bardzo dosadny sposób uzmysławia czytelnikom, że wiele osób, w wyniku traum z przeszłości, ląduje na samym dnie drabiny społecznej. Narkomani, alkoholicy, pedofile, dilerzy czy zwyrodnialcy, których podnieca przemoc fizyczna i psychiczna istnieli kiedyś, istnieją teraz i będą istnieć także w przyszłości. Wszystko zależy od wytyczonych przez siebie ścieżek, a także od posiadanego wsparcia, którego często nie zauważamy i też nie doceniamy, a szkoda…

Autor „Decyzji” i innych równie mrocznych powieści wywołuje w nas strach i niedowierzanie, lecz każdy skonstruowany prze niego wątek jest oparty na bardzo solidnych obserwacjach. Piotr Kościelny, jako prywatny detektyw czy nauczyciel samoobrony, widział niejeden objaw zła czy zepsucia moralnego. Dlatego właśnie pisarz też niczego nie koloryzuje i nie zamiata pod dywan wciąż szerzącego się zła.

„Decyzja” to powieść osadzona w czasach współczesnych. To dobrze, gdyż główny wątek jest coraz bardziej ujawniany przez media. W przypadku tego, co zaserwował nam autor, można powiedzieć, że potrójne espresso jest niemalże lurą. Akcja od razu jest mocna, niewiarygodna, na dodatek bardzo, ale to bardzo smutna i przygnębiająca nie tylko żeńską część czytelniczą.

We Wrocławiu, konkretnie w 2018 roku, zbieracz złomu odnajduje zwłoki noworodka. Okazuje się, że dziewczynka żyła tylko kilka godzin, a przyczyną śmierci było uduszenie. Pozostawienie zwłok dziecka na śmietniku przeraża, ale jest zjawiskiem mocno szerzącym się nie tylko w powieściach grozy, ale też w codziennym życiu. Od razu zadajemy sobie pytanie: kto dokonał tak makabrycznej zbrodni i teraz się ukrywa? Dlaczego dziecko nie zostało oddane w szpitalu? Dlaczego nikt nie zaniósł dziewczynki do całodobowego Okna Życia? Czy można tę makabrę usprawiedliwić? Jest tutaj wiele pytań, ale po lekturze zrozumiałam coś jeszcze. NIGDY nie można oceniać kogoś z góry, piętnować i mówić :ja bym tego nie zrobił/nie zrobiła. Tego typu założenia przypominają mi trochę telewizyjne konkursy. Widzowie zawsze są mądrzy, ale tylko przed telewizorami. W studio zapewne strach by ich zjadł, ale przecież łatwo wieszać na kimś psy czy śmiać się z potyczki uczestnika, nieprawdaż?

Wspomnianą wyżej sprawą kryminalną zajmie się przede wszystkim komisarz Wojciech Kosowski nazywany Kosą. Mężczyzna kocha swoją pracę, a gdyby tylko mógł, często odstąpiłby od przepisów w przypadku morderców. Sam ma nastoletniego syna z poprzedniego małżeństwa, a teraz ułożył sobie życie z życzliwą i mądrą Anną. Jego działania policyjne pokazują nam, że praca w wydziale kryminalnym to nie pięknie nakręcony serial. Prowadzonych spraw jest bardzo dużo, a widok zmasakrowanych zwłok na pewni nie jest dla każdego. Niestety, wszędobylscy gapie nie potrafią przestać się wtrącać i bawić w tak zwaną pocztę pantoflową. Czy sprawa zamordowanej dziewczynki zostanie pomyślnie rozwiązana? Sami to sprawdźcie.

Morderstwo noworodka to nie jedyny temat podjęty przez Piotra Kościelnego, ale ja nie chcę zdradzać więcej szczegółów. Dodam tylko, że powieść obfituje w zwroty należące do gwary więziennej i slangu policyjnego, ale i ten problem autor bardzo dobrze rozwiązał. Książka wyposażona jest bowiem w słowiczek wyjaśniający każdy zakodowany zwrot.

Książka mocno mnie pochłonęła i koniecznie chciałam dotrzeć do końcowych stron. Często miałam ochotę wręcz krzyczeć i płakać, a wszystko to za sprawą, Justyny i Sławka, bohaterów pierwszoplanowych Co więcej, wielu czytelników zapewne uzna, że świat jest mocno niesprawiedliwy. Jedni marzą o dziecku, kochanym bobasku, podczas gdy inni…. No właśnie…

„Decyzja” to z całą pewnością bardzo udana powieść pisarza. Czytanie rozdziałów aż boli, ale o to zapewne chodziło. W życiu nie widziałam też bardziej wymownej i przejmującej okładki. Czekam na więcej.

Okładka jest czarna, a w samym centrum widzimy dłoń, z kwiatem, który zamiast pięknej róży, ma narządy rodne kobiety. Nie wiedziałam, czego się spodziewać, ale bardzo chciałam poznać, o co chodzi w tej popularności. W dotyku pozycja jest matowa, z wytłuszczonymi elementami. Nie posiada skrzydełek, więc nie ma dodatkowej ochrony przed uszkodzeniami mechanicznymi. Literówek brak, odstępy między wersami i marginesy zostały zachowane. Mamy tutaj kremowe stronice; podzielona została na rozdziały i każdy z nich dzieli się dwutorowo - są wydarzenia z dwóch różnych czasów, mamy różnych narratorów. W tym przypadku był to świetny zabieg...

Gdy otwieramy okładkę, w środku, przeczytać możemy kilka słów od samego autora. Na odwrocie zaś oprócz polecajek widnieje informacja, że od każdego sprzedanego egzemplarza tej pozycji do końca 2022roku, 1zł zostanie przekazany na działalność Ogólnopolskiego Pogotowia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie Niebieska Linia Instytutu Psychologii Zdrowia. Być może jesteście nowi i nie znacie mnie zbytnio, ale takie rzeczy cieszą mnie ogromnie. Lubię wspierać różne organizacje... Ta pozycja akurat była prezentem na Mikołaja od przyjaciółki w 2022 roku, więc i tak ta złotówka poleciała, ale gdyby nie to, to pewnie sama bym sobie ją kupiła. Niemniej jednak okładka mówi naprawdę bardzo dużo.

Pierwsze spotkanie z autorem - kompletnie nie wiedziałam, czego się spodziewać. Czytałam recenzje i opinie, że robi ogromne wrażenie - no okej, ale czy zrobi również i na mnie? Sceptycznie podchodziłam, ale to było zbędne... Gdy wpadłam do świata wykreowanego przez autora, po prostu... Przepadłam. To, co ma miejsce tutaj zwaliło mnie z nóg. Chciałam wyjść z tej historii, zapomnieć... Taka jest właśnie, MOCNA. PRAWDZIWA. Wszak nie wiemy, co dzieje się u sąsiada, tuż za ścianą, prawda? To nie nasz interes... A że krzyki, kłótnie, to przecież normalne, każdy ma prawo się pokłócić i zrobić to głośno... Tylko nigdy nie wiemy, kiedy za tym czai się zło, przemoc, cierpienie, znęcanie nie tylko fizyczne, ale i psychiczne... Ta książka zrobiła ze mnie emocjonalnie miazgę.

Widzimy naszą główną bohaterkę, która jest... ofiarą przemocy domowej. To, co przeżywała... Serce mi się łamało i uwierzcie mi, że jeśli nie uciekacie od trudnych powieści, ciężkich emocjonalnie, to tą pozycje warto przeczytać. Żeby "poczuć" to, co czuje Justyna. Może wtedy chociaż trochę zrozumiecie, dlaczego tak ważne jest zadziałać, pomóc. Bo to, co może mieć miejsce za ścianą, kiedy wy czujecie się świetnie... Oczywiście nie twierdzę, że każda rodzina jest patologiczna i musicie zamartwiać się o każdych sąsiadów. Ale jeśli widzicie, że coś jest nie tak, zróbcie pierwszy krok, to naprawdę dużo... Było mi niezwykle przykro, jak czytałam o niej, o jej córeczce... Przechodziły przez istne piekło... A to, jak ich to porysowało nawet nie chcę myśleć. Nie wiem, czy lata psychoterapii będą w stanie pomóc... A takich osób naprawdę jest dużo w naszym świecie...

Sławek to postać, którą miałam ochotę ukatrupić. To, jak postępował, jak się zachowywał nie zasługuje na najmniejszy okruch człowieczeństwa. Na najmniejszy! Szczególnie to, co chciał zrobić z maleńką Hanią, dla której śmierć była lepszym rozwiązaniem...

Mamy też policjantów, w tym głównie Kosę, który pracuje nad tą sprawą. Jest to niezwykle odważny i dociekliwy facet. Jego charakterystyka przypadła mi do gustu, cieszę się, że nie odpuszczał i dążył do rozwiązania zagadki tajemniczego morderstwa małego dzieciątka...

Ogólnie postacie są w tej powieści wykreowani świetnie, niczego im nie brakuje i każdy jest taki, jaki powinien być odnośnie do swojej sytuacji, zachowania i roli.

Nie wiem, nie jestem w stanie sobie wyobrazić, jak ciężko było pisarzowi stworzyć te pozycję. Już przy samym czytaniu jest ciężko, a przy pisaniu? Głowa pęka. I co ważne, nie jesteśmy w stanie przeczytać jej na raz. Za dużo jest przykrych scen, trudnych... To nie mieści się w głowie na raz. Ja czytałam ją kilka dni - przed pracą i po. Cały czas w ciągu dnia towarzyszyła mi, a ja tylko prosiłam, żeby los darował tej biednej kobiecie i jej córce... Dzięki temu, że ona jest jedną z narratorek - jesteśmy w stanie poczuć to wszystko, a w szczególności te okropieństwa...

Akcja ma miejsce we Wrocławiu. Mieście, które tak bardzo przypadło mi do gustu, a teraz chyba ze strachem będę spoglądać w stronę śmietników, jakichkolwiek, a w tym mieście to już szczególnie, o ile będę miała okazję się tam pojawić.

Autor porusza tematy trudne - prześladowanie, przemoc, nękanie i wiele innych okropieństw, których nie życzy się nawet największemu wrogowi. Z jednej strony niesamowicie mi było przykro podczas czytania, z drugiej zaś strony cieszę się, że autor chwycił takie tematy, na które niezbyt chętnie się rozmawia. Na takie wydarzenia, najczęściej spuszcza się kurtynę milczenia, co jest niezwykle przykre, ale dla wielu wygodne, zbyt wygodne.

Reasumując uważam, że jest to naprawdę BARDZO DOBRY kryminał, WSTRZĄSAJĄCY! PRAWDZIWY! PEŁEN BÓLU, SMUTKU I CIERPIENIA. Po prostu musicie sięgnąć po ten tytuł. Robi wrażenie, zapisuje się w głowie na zdecydowanie długi czas. Idzie przesiąknąć tym klimatem, odczuwamy emocje razem z Justyną i gryzie nas to od środka bardzo mocno. Samo zakończenie jest okej, chociaż nie wiem do końca, co się zadziało z niektórymi bohaterami i czuje niedosyt. Niemniej jednak, chyba tak jak jest, to jest dobrze... Im mniej wiemy, tym lepiej śpimy...

Zdecydowanie polecam.

Czy strach może być usprawiedliwieniem zbrodni?

Cofamy się kilka lat do tyłu. Jest 2018 rok, w centrum Wrocławia zostają znalezione w śmietniku zwłoki noworodka. Małe, zakrwawione i sine ciałko dziewczynki, odnajduje przypadkowy zbieracz puszek. Od razu zgłasza sprawę na policję. Śledztwo prowadzi wydział zabójstw komendy wojewódzkiej.

Policjanci krok po kroczku, próbują odnaleźć jakieś ślady, ich pierwsza hipoteza wiążę się z matką dziewczynki.

Powiem Wam, że dawno nie czytałam tak dobrej książki. Co prawda od początku wiemy kto jest mordercą, jednak wraz z zagłębianiem się w historię dowiadujemy się o życiu i powodach, które skłoniły mordercę do tak okrutnego czynu. Rozwalała mnie bezradność i niemoc.

Stosunek policjantów do spraw zgłaszanych przestępstw powodowała otwieranie się sztyletu w kieszeni. Przemoc występująca w książce, doprowadzała mnie do wciekłości, a czasem do łez skupiających się w kącikach oczu. Jak to mówią, książka dla osób o mocniejszych nerwach, jednak polecam się zapoznać.

Kto już czytał?

Postawiłam na mocniejsze wrażenia, burzące krew w żyłach i pozostawiające pewien niesmak. Książka jest bardzo wstrząsająca i dla ludzi o mocnych nerwach. To nie jest literatura trzymająca w ciągłym napięciu ale taka, która zostawi w nas bardzo dużo sprzecznych emocji. Sami nie do końca będziemy potrafili i może nawet chcieli oceniać każdego bohatera, który przewinie się przez ten thriller.

Jest to książka o której powinno być głośno i mam nadzieję, że trafi do jak największego grona odbiorców. Autor omamił mnie swoim piórem i z każdą kolejną książką jestem tylko coraz bardziej przekonana iż nie jeden raz ale wiele razy jeszcze nas zaskoczy treściami swoich książek. Nie boi się trudnych tematów i radzi sobie z nimi wyśmienicie.

Autor: Piotr Kościelny

Tytuł: Decyzja

Wydawnictwo: Czarna Owca

Autor poruszył w niej dość ciężki temat, dlatego byłam ciekawa jak go przedstawi.

Nie spodziewałam się tego, że się w nią tak wciągnę. Już od pierwszej strony byłam zaintrygowana. Niestety z czasem pewne elementy fabuły nie interesowały mnie tak bardzo. Jednak nie sprawiło mi to dużego problemu, ponieważ chciałam się dowiedzieć, jak ona się zakończy.

Historia była dla mnie ciężka. To, co w niej dostałam sprawiło, że intensywnie o niej rozmyślałam. Cały czas od skończenia nie mogę przestać o niej myśleć.

Nie mogłam uwierzyć, że niektóre sytuacje naprawdę się wydarzyły.

Wywarła ona we mnie mnóstwo uczuć.

Pewien bohater bardzo działał mi na nerwy. Nie mogłam pojąć jego zachowania. Wzbudził we mnie tyle negatywnych emocji, że musiałam na moment odłożyć książkę żeby się uspokoić.

Całość jest bardzo emocjonująca.

Ocena ⭐⭐⭐⭐/5

Są książki, które chce się czytać, jednocześnie bojąc się tego, co za moment może się w nich wydarzyć. Które sprawiają, że czytelnik wychodzi poza strefę swojego komfortu czytelniczego, a mimo to nie potrafi przerwać lektury. Które łamią serce, sprawiają niemal fizyczny ból w trakcie czytania, ale pozostają na długo w pamięci, dając do myślenia. To właśnie jedna z takich pozycji. Niejeden raz przywaliła mi w twarz swoją treścią, ale nawet przez sekundę nie żałowałam, że po nią sięgnęłam.

Mężczyzna zbierający puszki znajduje na śmietniku zwłoki noworodka, małej dziewczynki. Wzywa policję. Śledczy dokładają wszelkich starań, by dowiedzieć się, dlaczego dziecko znalazło się w śmietniku i kto je zabił.

Nie chcę tutaj zbytnio wchodzić w treść książki, bo mogę nakierować Was na kluczowe dla powieści wątki. Autor pochyla się nad tematem przemocy domowej. Tego, w jaki sposób jest postrzegana w naszym społeczeństwie, co się z nią robi. Obraz malowany przez niego dla wielu może wydawać się przesadzony. Niestety, jest wiele domów, w których dochodzi do aktów przemocy, bo co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela. Mąż może bić, pić, ale przecież nie wolno się rozstać. Podobnie jeśli żona jest agresywna. Bo raz - co ludzie powiedzą, a dwa - małżeństwo zawarte przed Bogiem jest święte, więc trzeba w nim tkwić i cierpieć w pokorze. Małżeństwo nie polega na wymuszaniu od jednej ze stron spełniania obowiązków małżeńskich i zastraszaniu jej, jeśli się nie zgodzi. Tylko nie wszyscy dorośli do tego, by to zrozumieć. Wiele osób odwraca wzrok, widząc ofiary, bo tak jest wygodniej. Po co się mieszać, skoro można oberwać. A czasem tak niewiele trzeba, by nie dopuścić do tragedii.

Obraz społeczeństwa, jakie zarysował w swojej powieści Piotr Kościelny, przeraża. Nie zliczę, ile razy musiałam przerwać czytanie, bo nie potrafiłam już oddychać, czytając o okrucieństwie, którego dopuściła się jedna z osób. Miałam ochotę wyć i rzucać książką po pokoju jednocześnie. Brzydzi mnie zakrywanie się Bogiem i spełnianiem obowiązków małżeńskich, podczas gdy ta osoba po prostu dopuszcza się aktów przemocy. A tego tu niestety nie brakowało. Podobnie jak szantażu emocjonalnego jednego z bohaterów.

Ujęło mnie to, w jaki sposób są przedstawieni policjanci. Daleko od ideału, ale dzięki temu łatwiej mi w nich uwierzyć i nawiązać z nimi nić porozumienia. A i pozostali bohaterowie zostali wykreowani w bardzo przekonujący sposób. Rozumiałam, dlaczego zachowywali się w dany sposób i byłam w stanie postawić się na ich miejscu. Żaden z nich nie był mi obojętny.

Czytanie tej książki sprawiało mi niemal fizyczny ból, pokazując, jak wielkie jest w Polsce przyzwolenie na szerzenie się patologii. Nie była to łatwa lektura, ale nie żałuję, że po nią sięgnęłam. Nie jest to powieść dla czytelników o słabych nerwach, niektóre sceny są tutaj dość drastyczne. Miejcie świadomość, sięgając po tę książkę. To bardzo dobra, ale mocna historia.

„Decyzja” Piotr Kościelny

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Pana Piotra Kościelnego. Żałuję, że do tej pory nie miałam okazji przeczytać innych jego powieści. „Decyzja” podobała mi się, jest to książka o tematyce ważnej ze względów społecznych. Zaskoczyła realizmem zarówno przedstawionych tragicznych wydarzeń jak i ukazanych patologii. Jak widzimy, chociażby w programach informacyjnych, do podobnych sytuacji dochodzi naprawdę często. Za często! Bardzo realistycznie odbierało się również pracę policjantów, nie było tu idealizacji ich profesji. Stróże prawa pokazani byli jako zwykli ludzie, którzy mają uczucia, problemy osobiste, rozterki moralne.

Wrocław, letni poranek. W kontenerze na śmieci znaleziono zwłoki noworodka. Natychmiast rusza śledztwo mające ustalić przyczynę śmierci dziewczynki, jak i sprawcę tego makabrycznego czynu. Prowadzone postępowanie nie prowadzi do szybkiego ujęcia sprawcy, a sprawdzane poszlaki okazują się nieprawdziwe...

Między wątkami opisującymi działania policji, autor przedstawia nam Justynę, jej córeczkę Julię i męża Sławka. Mężczyzna jest alkoholikiem, nie pracuje. Znęca się psychicznie, fizycznie i ekonomicznie nad żoną. Justyna, mimo próśb kierowanych o pomoc do rodziców, nie otrzymuje jej. Twierdzą oni, że rodzina to rzecz święta, nie uznają rozwodów. Justyna bez wsparcia bliskich, nie potrafi wyrwać się z patologicznego małżeństwa. W rodzinie dochodzi do kilku bardzo dramatycznych wydarzeń, których ofiarą jest Justyna. Światkiem anormalnych zachowań ojca jest trzyletnia Juleczka.

Opowiedziana przez autora historia jest niesłychanie emocjonalna. Aż trudno sobie wyobrazić ogrom tragedii i dramatów, jakie zostały opisane na kartach powieści. Bez wątpienia należy jednak książkę przeczytać, aby w realnym życiu nie pozostawać obojętnym na cierpienia dzieci i zastraszonych kobiet.

Tytuł książki jest jak najbardziej trafny - w powieści Piotra Kościelnego została podjęta decyzja, która była wynikiem wyboru między opcją tragiczną, a tragiczną... Czy było inne rozwiązanie, czy można było uniknąć dramatu?

Ktokolwiek chociaż raz sięgnął po książki autorstwa Piotra Kościelnego wie, że jego lektury nokautują głowę czytelnika z niezwykłą skutecznością, pozbawiając naiwnych złudzeń w stosunku do otaczającego świata.

Latem 2018 roku w centrum Wrocławia zostają odnalezione w śmietniku zwłoki noworodka. Badający sprawę tej okrutnej zbrodni, policjanci z wydziału zabójstw komendy wojewódzkiej nie przestaną tropić winnego i zrobią wszystko, by go dopaść. Kto zatem dopuścił się zamordowania prawdopodobnie własnego dziecka i dlaczego?

Piotr Kościelny pisze książki brutalne, wulgarne, ohydne i przerażające. Udowadniał to wielokrotnie. „Decyzja” to z całą pewnością niewątpliwie kolejna mocna lektura w dorobku autora. To, co jednak w moich oczach wyróżnia ją na tle pozostałych to fakt, że tutaj autor w żaden sposób nie zachwiał moją moralnością. Od samego początku wyczekiwałem chwili, kiedy to morderca noworodka zostanie „odpowiednio” ukarany za swoje czyny.

„Decyzja” nie jest lekturą dla każdego i to należy sobie stanowczo powiedzieć. Tej wyjątkowo okrutnej historii nie da się sklasyfikować jako rasowego thrillera czy też kryminału. Napisana prostym językiem rysuje przed oczami czytelnika brudny świat pełen życia, którego żadne z nas nie chciałoby przeżywać. Ja jako miłośnik pióra Piotra Kościelnego jestem w pełni usatysfakcjonowany. Wy przekonajcie się sami pamiętając, że ostrzegałem…

Współpraca z wydawnictwem Czarna Owca.

Każdy z nas podejmuje decyzje. Czasem dotyczą one prostych wyborów, ale zdarzają się i takie których skutki będziemy odczuwać przez całe życie.

Wiecie czym jest płacz podczas czytania książki ? Przeważnie jest to oznaka wzruszenia fabułą, lub losami naszych ulubionych bohaterów.

Tym razem płakałam ale nie tak jak do tego przywykłam. To nie było wzruszenie. Była to oznaka strachu, bólu, i niezrozumienia. Były to łzy matki która płakała bo inna osoba potrafiła bić ale i zabić.

Ocena tej książki jest dla mnie bardzo trudna. Nie mogę powiedzieć o niej że mi się podobała lub przypadła mi do gustu. Jej fabuła była straszna ale i prawdziwa.

Właśnie go mnie przerażało. Realność tego wszystkiego co czytałam. Ale o czym jest to historia ?

Jest to opowieść o kobiecie nad którą znęcał się mąż. Była to przemoc głównie fizyczna ale i ta psychiczna także. Nalog oraz złe towarzystwo doprowadziło do tragedii - Justyna zostaje zgwałcona, w wyniku czego zachodzi w ciążę... Dochodzi do dzieciobójstwa...

Napisałam tylko tak pokrótce o czym jest to historia ale uwierzcie mi że jej zawartość nie raz przysporzy wam ciarek na skórze. Alkohol, pedofilia dzieciobójstwo i wszechobecny strach. Decyzja jest jedną z tych książek, która wywołuje ogrom emocji. Czytając zwierzenia Justyny w których opisywała za co była karana powodowały że w momencie bolał mnie brzuch. Nigdy nie doświadczyłam takich emocji w których sama bałabym się o bohaterkę dodatkowo odczuwając na sobie jej strach. To było coś niezwykłego i dotąd nie udało się to ani jednemu autorowi. Jeśli miałabym wskazać moment dla mnie najcięższy to zdecydowanie moment w którym Justyna odbiera życie swojemu nowonarodzonemu dziecku, patrząc jej w oczy - patrząc w oczy małej Hani.

Łzy leciały mi ciurkiem, tym bardziej że obok mnie leżała moja 4 miesięczna córeczka o imieniu Hania... Nie muszę chyba w tym momencie nic dodawać...

Autor bardzo umiejętnie wprowadził w historię także drugie śledztwo dotyczące zabójstwa młodej kobiety. Była to dobra odskocznia od

Trudnej tematyki. Czytając właśnie o pobocznej sprawie mogłam nabrać tchu przed kolejnymi opisami przemocy. Autor idealnie i bardzo dobrze odnalazł się w opisywanych sytuacjach. Pokazało mi to jak dobrze przygotował się do napisania tak trudnej książki . Pokazał mi świat osób które żyją w toksycznych związkach, obwiniajacych się za niepowodzenia ale także boją się dokonania zmiany. Dodatkowo bierność ludzka - sąsiadka Sławka i Justyny powiedziała wprost że bała się zareagować. Szczerze ? Sama nie wiem co bym w tym momencie zrobiła bo chcąc pomóc czasem można jeszcze bardziej dolać oliwy do ognia. Jednak mimo wszystko trzeba pomagać! Całość pokazuje także bierność naszego systemu. Zgłoszenie przemocy ? No tak zakładamy niebieską kartę i co dalej ? Czy musi dojść do tragedii żeby ktoś mógł wkoncu zauważyć osobę która była bita przez tak długi czas ? Gwałcona, poniewierana ? Jest to bardzo ciężko temat jednak autor pokazał jego realność i prawdę w tysiącu procentach. Cieszę się że zakończenie było takie że sprawiedliwość wygrała ! Jak Bóg Kubie tak Kuba Bogu... Uwierzcie mi tą książkę trzeba przeczytać ! Decyzja - to od niej wszystko się zaczyna lub kończy...

"Pedofilię, okradanie staruszków i znęcanie się nad zwierzętami jest dla mnie nie do wybaczenia" takim kodeksem moralnym kieruje się komisarz Kosa. Śmiało mogę pod tym się podpisać, takich występków nie jestem stanie wybaczyć i przejść obok nich obojętnie.

A Wy jakim kodeksem się kierujecie w życiu?

.

Historię inspirowane życiem patologii to chyba najlepiej jest wykorzystany temat w książkach. Niestety oprócz tego jest bardzo zły i szczególnie brutalny. Autor ten temat wycisnął jak cytrynę, wykorzystał go dogłębnie. Wprowadził czytelnika do świata mrocznego, ociekającego przemocą domową, alkoholizmem, gwałtem, pedofilią i mogę tak dalej jeszcze wymieniać, bo to nie wszystko, a miało to miejsce w jednym z mieszkań za zamkniętymi drzwiami. Wręcz chyba wykorzystał w tej książce połowę przestępstw skazywanych z kodeksu karnego.

.

"Decyzja" to mocna książka, z pewnością nie jest to pozycja dla wszystkich, dla wrażliwców tym bardziej. Sceny, które tutaj się rozgrywały, były wręcz wstrząsające i nie do uwierzenia, lecz jestem wręcz pewna, że w nie którch takich środowiskach patologicznych są one na porządku dziennym. Ofiary przemocy nie potrafią i nie są w stanie uwolnić się od swojego oprawcy, są przeświadczone o tym, że partner się zmieni, zrozumie swój błąd, a ich nie czeka nic lepszego od życia.

.

Pozytywnym elementem w tym całym koszmarze, jaki się dział w powieści byli policjanci, ich podejście do sprawy, nie kiedy nawet humorystyczne teksty, które bawiły. Oprócz tego było zakończenie i sprawiedliwość, która w końcu dosięgnęła i to dosłownie jednego zwyrodnialców. Do końca miałam cichą nadzieję, że karma jednak wróci i to z podwójną siłą, tak było w tym przypadku.

.

"Decyzja" to thriller, który zszokuje czytelnika nie raz, widać, że autor nie pieścił się i nie słodził z ukazaniem prawdziwej strony przemocy domowej. Jest to z jego strony wołanie o pomoc osób skrzywdzonych i przeżywających piekło za zamkniętymi drzwiami. Nikt z nas nie widzi bądź nie chcę zobaczyć, czy aby osoba z naszego otoczenia nie jest ofiarą znęcania się fizycznego, bądź psychicznego. Może czas to zmienić? Nie bądźmy bierni, zacznijmy działać...

"Decyzja" nie jestem moim pierwszym zetknięciem z piórem @detektyw_piotr_koscielny - czytałam wcześniej "Wybór", więc wiedziałam czego mogę oczekiwać po nowej książce. Nie czułam się zatem w żaden sposób zaskoczona brutalnością, ilością opisanej przemocy i wulgarnym językiem, który jednocześnie był prosty, a przez to bardzo autentyczny. Dawno nie miałam w rękach książki, która ma tak krótkie rozdziały - płynnie przechodzi się od jednego do drugiego i książkę naprawdę trudno jest odłożyć. Akcja jest dynamiczna, fabuła wstrząsająca, ale trudno było wzbudzić moje współczucie do głównej bohaterki. Nie do końca potrafię ją zrozumieć.

Chwilami ilość połączonych ze sobą i nawarstwiających się patologicznych zachowań, toksycznych relacji opisanych w "Decyzji" była tak duża, że fikcyjna rzeczywistość stworzona przez autora wydawała mi się mało prawdopodobna, choć niestety nadal możliwa...

Nie mniej jednak książkę czytałam z zapartym tchem.

Nie mogę polecić jej każdemu - nie nadaje się dla szczególnie wrażliwych osób, bowiem przesiąknięta jest bólem, krzywdą, przemocą, wulgarnością i brutalnością. Jeśli nie boicie się ciężkich tematów, które rozkładają czytelnika na łopatki to warto po nią sięgnąć.

Piotr Kościelny to na co dzień prywatny detektyw, który po godzinach zajmuje się wymyślaniem beletrystycznych, kryminalnych historii. „Decyzja” to jego jedenasta powieści, ale pierwsza, po którą sięgnęłam. Zapowiadana jako mocna, brutalna i wstrząsająca, okazała się właśnie taka, ale w inny sposób niż zakładałam. Bo określenia wpisują się w ciężar tematu jaki jest w niej poruszany. Mianowicie książka w sposób bardzo rzetelny, obrazowy i szeroki, a równocześnie z naprawdę dużym wyczuciem, opisuje zjawisko przemocy domowej w rodzinie patologicznej od samego początku, aż po mocno tragiczny finał. Temat opisywany jest między innymi z perspektywy kobiety, która w tym związku jest ofiarą, ale opis ten jest mocno reporterski, oszczędny, przez co autor nie wpadł w zasadzkę nie całkiem realnie oddanych emocji. A mimo to czytelnik obserwuje jak łatwo przegapić sygnały, że coś jest nie tak, aż okazuje się, że na zmianę, ucieczkę jest już za późno. Beznadzieja, brak pomocy i wiary innych, ogólnie panująca znieczulica to coś, z czym boryka się bohaterka książki, ale i w świecie realnym wiele ofiar przemocy. Książka świetnie unaocznia ten problem i wstrząsa na tyle, że może zmienić postrzeganie problemu, zmusić czytelnika do reakcji w świecie rzeczywistym. Oczywiście jest to fikcja literacka, a więc i intryga kryminalna i kreacje postaci mają tu swoje ważne miejsce i są opisane naprawdę świetnie. Do tego prosty styl i króciutkie podrozdziały z retrospekcjami, dzięki czemu ciekawość czytelnika utrzymana jest cały czas na stałym, wysokim poziomie. Świetna książka, ważny temat, gorąco polecam!