Dziewczyna ze sklepu z kapeluszami

Tym razem w okresie przedświątecznych przygotowań, zarwałam nockę, aby skończyć Dziewczynę z kapeluszami. Powieść jest magnetyczna i trudno się od niej oderwać, skomplikowane losy rodziny Kamelii przykuwają czytelnika do fotela i aż żal odłożyć książkę.

Kamelia jest młodą dziewczyną o egzotycznej urodzie, która pracuje również w egzotycznym dla wielu z nas zawodzie kapeluszniczki czyli projektantki okryć głowy. Może to robić w rodzinnym salonie prowadzonym przez babcię Lidię, którą ją wychowała, podczas gdy mama Daniela podróżuje po świecie i spełnia się zawodowo. Dziewczynę wspiera przyjaciółka Magda, która prowadzi salon La Promesse i zajmuje się z kolei projektowaniem i szyciem odzieży dla kobiet. Przyjaciółki współpracują ze sobą i w tajemnicy tworzą wspólną kolekcję wzorowaną na latach 20-tych jako niespodziankę dla babci. Jednak kłopoty Magdy, w które nie chce wprowadzić Kamy i dziwne zachowanie babci, nie ułatwiają tematu. Lilia jest ostatnio roztargniona, zamyślona, wymyka się nocami na spacery i jest bardzo odległa w stosunku do wnuczki, co bardzo martwi Kamelię i przyjaciółkę rodziny panią Melanię. Kamelia, przy wsparciu niedawno poznanego Marka, usiłuje poznać tajemnice babci i przeszłość rodziny, o których Lidia nie chce mówić. To, co odkrywa początkowo ją szokuje, ale później odmienia życie Kamelii i otaczających ją ludzi.

Dziewczyna ze sklepu z kapeluszami to poruszająca i pełna tajemnic saga rodzinna, która wzrusza i wywołuje u czytelnika pokłady emocji. Przeczytałam książkę z ciekawością i ogromną przyjemnością, w a oku kręciła mi się łezka. Losy rodziny Kamelii są bardzo skomplikowane, a każde pokolenie dokładało kolejną cegiełkę, która jeszcze je utrudniała zamiast ułatwiać. Tajemnice mają jednak to do siebie, że w końcu wychodzą na światło dzienne przysparzając wiele bólu, ale również radości. Jeśli lubicie powieści, które zaskakują i wzruszają to polecam powieści Doroty Gąsiorowskiej!

[Adres usunięty]

Przeszłość to często tajemnica. Jeżeli była pełna trudnych doświadczeń, nikt nie odczuwa potrzeby, żeby o niej mówić. To przecież jak najbardziej normalne. Jednak młodsze pokolenie nie rzadko kusi, by ją odkryć karty przeszłości, ponieważ wszystko, co zamknięte, odległe, na pierwszy rzut oka niedostępne, wabi, nęci i przyciąga. Jest jeszcze oczywiście drugi powód. Chcemy poznać przeszłość swoich najbliższych, gdyż dzięki temu być może w inny sposób spojrzymy na wydarzenia mające miejsce w naszym życiu. Przeszłość, jakakolwiek by nie była, uzupełni pustkę, zaspokoi ciekawość, szybko zamknie usta lub przeciwnie, sprowokuje do dalszych pytań. Może się wydawać, że miniony czas schowany na dnie serca, nigdy już nie wypłynie... jednak, jak widzimy nie tylko w niniejszej historii, przychodzi taki czas, że warto wyjść naprzeciw i po raz ostatni spojrzeć wstecz. Warto to uczynić, bowiem owe postępowanie może rzucić całkiem odmienne światło do tego, z jakim przyszło żyć dotychczas...

Lidia z Kamelią prowadzą urokliwe atelier z kapeluszami, które jest ich głównym zajęciem, oddają się jemu bez reszty. Lidia odziedziczyła wyjątkowy sklep po ciotce Brygidzie, to właśnie pod jej opieką wkraczała w dorosłość. Wnuczka i babcia mają bardzo dobry kontakt, na którym jednak niespodziewanie zaczynają pojawiać się rysy. Nagle o uwagę zaczyna dopominać się trudna, przerażająca, pełna łez, bólu przeszłość Lidii. Starsza pani przez długi, długi czas opiera się przed wyjawieniem prawdy najbliższej osobie, jaką jest dla niej Kamelia. Kiedy dziewczyna z okazji rocznicy urodzin otrzymuje od babki prezent w postaci pięknej broszki, staruszka jeszcze nie ma pojęcia, że tym samym sprowadzi na siebie konieczność stawienia czoła wydarzeniom sprzed wielu lat. Kamelia, głodna wiedzy o przodkach, rozpoczyna zażarte poszukiwania informacji o krewnych babci. Kiedy wszystko już ułoży się w zgrabną całość... nic, kompletnie nic nie pozostanie takie, jakie było na długo przed tym, zanim Kama otrzymała cudowny podarunek. Gdyby tego było mało, coś niepokojącego dzieje się z Magdą przyjaciółką Kamelii. Dotychczas roześmiana, przebojowa dziewczyna, teraz wcale nie przypomina dawnej siebie. Okazuje się, że ona także skrywa bolesną tajemnicę. Równolegle do tych przejmujących wydarzeń Kamelia jest o krok od odnalezienia bezpiecznej przystani w męskich silnych ramionach, jednak, aby mogło do tego dojść należy wyprostować jeszcze jedną nieścisłość...

Kolejne spotkanie z piórem Doroty Gąsiorowskiej. Następne wspaniałe i bardzo udane. Uwielbiam warsztat, jakim z niebywałą delikatnością i subtelnością włada. Cenię to, że opowiada nie tylko ciekawie ale i niespiesznie. Ma wyczucie smaku. Przelewa na papier piękne słowa, od których nie sposób się uwolnić nawet po przeczytaniu całości. Dba o detale. Dzięki opisom najdrobniejszych przedmiotów, często po prostu się rozpływam, czytam po kilka razy i przenoszę się w przytoczone miejsce. „Dziewczyna ze sklepu z kapeluszami” to historia, która nie pozwala o sobie zapomnieć, wnika bez zapowiedzi w serce i mości sobie wygodne miejsce nie mając zamiaru stamtąd wyjść. Nie pozostaje nic innego jak tylko serdecznie zachęcić do odwiedzin w krakowskim atelier, które pobudza zmysły. Rozsiądź się wygodnie i poznaj Kamelię, Lidię oraz ich genialnie utkaną opowieść.

UCZYNNA DZIEWCZYNA

Dorota Gąsiorowska tworzy główne, żeńskie postaci pokroju tych, które wychodzą spod pióra Katarzyny Michalak. Z tą różnicą, że osobowości pierwszej autorki nie tak naiwne w dokonywaniu życiowych wyborów. Kamelia, ciepła, cierpliwa, uczynna dziewczyna troszczy się nie tylko o swoją pracę, ale i ukochaną babcię. Z kolei starsza już kobieta, Lidia, zdaje się ostatnimi czasy dziwnie zachowywać – co nie umyka uwadze najbliższych. Jej osoba jest jak stara, zamknięta księga, której dotąd nikt nie potrafił otworzyć. Dzielone przestrzenią pokoleń, ale potrafiące się doskonale porozumieć babcia i wnuczka stają się filarem tej historii, w której nie brak także tych drugoplanowych, oryginalnych charakterów.

SPECYFICZNY KLIMAT I OPISY

Fabuła powieści została uwita wokół ludzkich rozterek, choć specyficznemu klimatowi panującemu w książce nie można odmówić magii. Przyjaźń, miłość, trudne dzieciństwo, sekrety i tęsknota, budujące wielowątkową historię wynurzają się z otchłani w miarowym, ale niespiesznym rytmie. Autorka nie szczędzi opisów, malowniczych, poruszających wyobraźnię, budujących aurę niezwykłości. Dla tych, którzy lubują się w powieściach opartych na dialogach, mogą okazać się one niewygodne, no cóż. Taki już styl Doroty Gąsiorowskiej, który do wielu czytelniczek przemawia.

NIEPOZORNY POCZĄTEK

Rozpoczyna się niepozornie. Akcja przez długi czas skupia się tak naprawdę na teraźniejszości głównych bohaterek. Misterna praca polegająca na projektowaniu kapeluszy dla wymagających klientek, smutek po utracie bliskiej osoby, przyjacielskie przysługi czy zajęcia jogi. Można by powiedzieć, że nie dzieje się nic wyjątkowego. Ale to cisza przed burzą, w której cierpliwość zostaje nagrodzona.

DLA KOGO?

W tle malowniczy Kraków, szanowane atelier, stare kamienice i nieodkryte Babie Lato. Tarot, tajemnicza broszka i powracające sny. Książkę polecam marzycielkom, wielbicielkom powieści obyczajowych ze sporym akcentem rodzinnych sekretów. Pamiętajcie o opisach, których tutaj sporo. Jeśli Dorota Gąsiorowska nie zawiodła Was poprzednimi historiami, teraz z pewnością też tego nie zrobi.

[Adres usunięty]

Twórczość Doroty Gąsiorowskiej zauroczyła mnie, choć kiedy czytałam dwie pierwsze powieści, nie zdawałam sobie sprawy z tego, że będzie znacznie lepiej... Niezmiernie miło jest sięgać po książki autora-pewniaka, kiedy się wie, że opisywana historia nie zawiedzie, będą niespodzianki i tajemnice a język będzie rozpieszczał czytelnika.

Kamelia ma dwadzieścia cztery lata i wraz z babcią Lidią prowadzi atelier z kapeluszami tuż obok krakowskiego Rynku Dębnickiego. Matka Kamy - Daniela - woli swoje pasje - fotografowanie oraz podróżowanie, dlatego podrzuciła kilkuletnią córeczkę matce i tylko wpada w odwiedziny. Babcia z wnuczką radzą sobie doskonale w salonie z kapeluszami, gdyż doskonale trafiają w gusta klientek. Świetnie się dogadują, mają swoje rytuały a każdemu wspólnemu posiłkowi przypatruje się z portretu wuj Robert, ojciec Brygidy. Jednak ostatnio Lidia zachowuje się dziwnie - wychodzi na wieczorne spacery, jest apatyczna i milcząca. Tylko czy jest to jedynie wynik żałoby po śmierci ciotki Brygidy, która wychowała Lidię?

Z uwagi na zbliżającą się setną rocznicę atelier, Kama z Lidią udzielają wywiadu sympatycznemu dziennikarzowi - Arturowi - wraz z jego pojawieniem się w życiu bohaterek, czas jakby przyspieszył a wydarzenia nabierają tempa niosąc ze sobą nowych bohaterów i mnóstwo zagadek.

Lidia wcześnie straciła rodziców a o dzieciństwie w ogóle nie chce wspominać. Mimo licznych pytań wnuczki zawsze ucinała rozmowy na ten temat. W dniu urodzin Kamy babcia podarowała jej piękną broszkę z inskrypcją, która wniosła zamęt w życie młodej dziewczyny. Co oznacza tajemniczy grawer? Czy Kamelia podąży jego tropem? Kto jej w tym pomoże a przede wszystkim co uda się jej dowiedzieć? Zwłaszcza, że ciasteczko z wróżbą od sąsiadki - pani Melanii - twierdzi, iż "Tajemnice są po to, żebyśmy mogli je odkrywać." *

To jednak nie wszystko... Porządkowanie przeszłości dotyczy również pozostawionych w mieszkaniu i na poddaszu pamiątek po Brygidzie oraz Felicji, matce Brygidy. Jakie skarby i niespodzianki czekają na Kamelię? Jak dziewczyna poradzi sobie z problemami przeszłości babci, teraźniejszymi rozterkami własnego serca oraz kłopotami najlepszej przyjaciółki - Magdy?

Dorota Gąsiorowska stworzyła istny majstersztyk! Szczegółowo i ciekawie wykreowani bohaterowie, którzy szybko zdobywają serce czytelnika, choć bywały chwile, że miałam ochotę przyprzeć ich do muru i zmusić do mówienia. Liczne rozterki, nierozwiązane problemy, od których natłoku ratują się ucieczką w pracę. Niedopowiedzenia, kłamstwa i bolesne sekrety wciąż wychodzą na jaw w cudownej scenerii Krakowa i okolic. Nie dajcie się omamić chmurze cytrynków czy zapachowi werbeny - bądźcie czujni! Może będziecie mieli szczęście i między wierszami odczytacie to, co bohaterowie świadomie ukryli?

"Fajnie jest żyć na najwyższych obrotach, robić to, co się lubi, właściwie wypełniać każdą minutę, ale dobrze jest też niekiedy usiąść i spędzić kilka chwil tylko ze sobą,

po prostu nic nie robiąc..."**

Powieść jest utrzymana w klimacie typowym dla pisarki - napisana pięknym, ale przystępnym językiem, przepełniona magią tajemnic, które wyjaśniają się powoli, podkręcając napięcie. Tej książki nie można spokojnie odłożyć, gdyż wciąż tkwi w głowie, nie pozwalając o sobie zapomnieć. Gąsiorowska zwróciła naszą uwagę na niezmiernie ważne wartości i problemy - przyjaźń, dwojaka odmiana miłości: do utraty tchu oraz ta zaborcza, dbałość o własne zdrowie, radzenie sobie z biedą czy mówienie prawdy. Jakże prostsze byłoby nasze życie, gdybyśmy nie ukrywali przed nami samymi oraz przed kolejnymi pokoleniami istotnych kwestii. Bo prawda zawsze wyjdzie na jaw, choćby była bardzo bolesna.

Tylko jak dotrzeć do tej prawdy, kiedy jedyny łącznik między przeszłością a teraźniejszością, czyli babcia Lidia, milczy? Czyja 'spowiedź' okaże się radością dla czytelników?

Podsumowując - "Dziewczyna ze sklepu z kapeluszami" to cudowna historia opleciona wokół zagadek sprzed lat. Iście detektywistyczna opowieść o miłości, przyjaźni, tęsknocie, samotności, wybaczeniu, zawiedzionym zaufaniu oraz traumatycznych przeżyciach dziecka. Jeśli macie ochotę kroczyć tropem tajemniczych skrzynek i pudełek a wraz z Kamelią odkrywać skrywane przez sześćdziesiąt lat informacje o przodkach to gorąco zachęcam Was do przeczytania tej fantastycznej, dopieszczonej i intrygującej lektury. Gwarantuję szybsze bicie serca, wielokrotne zbieranie szczęki z podłogi a kiedy pomyślicie, że właściwie już wszystko jasne i gdzie te fajerwerki... to przypomnijcie sobie moje słowa - to jeszcze nie jest koniec :) Cierpliwości...

* D. Gąsiorowska, "Dziewczyna ze sklepu z kapeluszami", Wyd. Znak / Między słowami, Kraków 2018, s. 59

** Tamże, s. 205

recenzja pochodzi z mojego bloga: [Adres usunięty]