Dla jej dobra

Lilly Blackoowd odstawała od innych rówieśników przez swój wygląd. Jako mała dziewczynka nie zdawała sobie sprawy z tego, jak bardzo się wyróżnia. Rodzice więzili ją na strychu i niedane jej było poznać uroków dzieciństwa. Pewnego wieczora ma szansę wyjść po raz pierwszy z domu i nie wie, że matka ma zamiar sprzedać ją do cyrku Braci Barlow. Julia Blackoowd dorastała w domu pełnym zakazów i kiedy odziedzicza posiadłość po rodzicach ma nadziei, że uda jej się wyprzeć z pamięci te wspomnienia. Znajduje fotografie małej Lilly i chce odkryć jej historię.

Spodziewałam się całkowicie innej historii i przyznam szczerze, że od początku na to liczyłam. Dostałam coś zupełnie innego, ale tak ujmującego, że nie mogłam w to uwierzyć.

Historia, którą przedstawia Ellen Marie Wiesman, z pewnością nie jest łatwą do opowiedzenia, bo wymaga wielu szczegółów i jeszcze więcej pracy.

Autorka uwodziła mnie swoim stylem i ciekawymi rozwiązaniami. Zaczynając czytać książkę, nie spodziewałam się, że tak bardzo urzeknie mnie ta historia, a jej zakończenie do dziś sprawia, że jestem w szoku.

Powieść opowiedziana jest z perspektywy dwóch dziewczyn. Losy Lilly znamy od dziecka i to, czego się dowiadujemy, sprawia, że czytelnik czuje wiele różnych emocji. Przez szok, rozczarowanie i złość, że spotkało ją coś takiego, znajdzie się jeszcze zadowolenie, że pomimo tego, przez co musiała przejść, mogła odnaleźć szczęście, ale i to nie sprawia, że wszystkie problemy zniknęły.

Julia z kolei jest dorosłą, młodą kobietą, która będzie musiała odkryć dręczące ją tajemnicę, a ich rozwiązanie nie będzie proste. Jej dzieciństwo też nie było łatwe, ale dziewczyna ma w sobie pełno wiary i determinacji, która napędza ją do działania.

Kreacja głównych bohaterek wyszła niesamowicie. Czytelnik ma szansę odczuć każdą emocję wraz z rozwojem sytuacji. Można zauważyć też, jak wydarzenia z dziecięcych lat miały wpływ na ich ukształtowanie, także jestem z tego bardzo zadowolona. Oczywiście nie wszystkie postacie da się lubić ze względu na ich intencję i czyny, ale muszę przyznać, że choć to postacie negatywne, to także zrobiły na mnie spore wrażenie.

„Dla jej dobra” to piękna, choć momentami drastyczna opowieść, pełna nadziei i wielu emocji, które sprawiają, że nie sposób się od niej oderwać.

"Widok szczęśliwych, bliskich sobie ludzi, szczególnie rodzin z dziećmi, zniewalał ją jak narkotyk. Uwielbiała śledzić ich pełne tkliwości spojrzenia i opiekuńcze gesty, z których biły instynktowna miłość i całkowite przywiązanie. Sama oddałaby wszystko, by zaznać takiego ciepła."

Po pierwsze przygotujcie porządny zapas chusteczek, po drugie zarezerwujcie sobie czas, ponieważ tę książkę naprawdę trudno odłożyć przed końcem. Część tej powiesci rozgrywa się w roku 1931 gdzie poznajemy Lilly, która ma 9 lat i którą rodzice trzymają zamknietą na strychu, aż do momentu gdy matka dziewczynki sprzedaje ją do cyrku. Historia Lilly przeplata się z historią Julli z roku 1956, młodej dziewczyny, która przed laty uciekła z domu, a teraz po śmierci rodziców wraca aby zaopiekować się stadniną koni. "Dla jej dobra" to jedno, wielkie kłębowisko emocji i to niestety nie tych dobrych, obie te dziewczyny/kobiety dużo przeżyły, obie przepełnia ból i tęsknota, a jedyne czego tak naprawdę pragnęły to miłość i akceptacja od najbliższych im osób. Trudno słowami opisać słowami tego typu książki, tak głeboko poruszające, zapadające w pamięć, po prostu piękne.

✴"DLA JEJ DOBRA"✴

Ellen Marie Wiseman Wydawnictwo Kobiece

"Dla jej dobra" jest niesamowitą książką, którą warto przeczytać. Nie jest to lekka powieść. Tajemnice rodzinne potrafią niszczyć. Tutaj mamy do czynienia z tragicznymi rodzicami, a właściwie matką, która nie potrafiła pogodzić się z tym, że jej córka urodziła się chora. Po prostu jej nie chciała. Rodzice trzymali ją na strychu i jej z niego nie wypuszczali. Lilly Blackwood pierwszy raz wyszła z domu z mamą do cyrku, ale niestety nie na przedstawienie. Matka sprzedała ją właścicielowi cyrku. Kobieta nie miała serca. Jak można coś takiego zrobić własnej córce?! Jak potoczyły się dalsze jej losy musicie przeczytać sami. Oprócz Lilly poznajemy kolejną bohaterkę, której również los nie oszczędzał. Po śmierci matki dziewczyna wraca do domu rodziców. Odziedziczyła dom wraz ze stadniną koni. Niestety ten dom nie był dla niej szczęśliwy. Matka Julii wszystkiego jej zakazywała. Nie mogła jeździć na koniach itd. Dlaczego? Czy zdecyduje się utrzymać stadninę czy raczej ją sprzeda? Co zrobi, gdy odkryje rodzinną tajemnicę?

Doskonała powieść obyczajowa. Chwyta za serca. Przygotujcie zapas chusteczek, bo będzie potrzebny. Zakończenie - szok. Stawiałam na inną opcję. Cały czas nie mogą uwierzyć, że matka Lilly tak postąpiła. Z drugiej strony dzięki temu, że została sprzedana poznała wspaniałych ludzi i zwierzęta. Pokochała słonie i z nimi współpracowała. Była w tym najlepsza. Niestety wszystko co dobre szybko się kończy. Musicie koniecznie przeczytać "Dla jej dobra". Jeżeli lubicie przeplatanie losów bohaterów to dobrze trafiliście. Tutaj znajdziecie opisane losy Lilly i Julii. Czy coś łaczy te dwie kobiety?

Książka posiada 34 rozdziały. Powieść jest godna polecenia. Historie obu kobiet bardzo mną wstrząsnęły. Tą powieść czytałam z zapartym tchem.

Moja ocena 10/10.

Kiedy na rynku wydawniczym pojawia się książka, która chwyta za serce rzesze fanów, to z miejsca wszyscy wyczekują pojawienia się kolejnych tytułów tego autora. Pamiętam, jak kilka lat temu wychwalano To, co zostawiła Ellen Marie Wiseman, do której przybierałam się tak długo, aż w Polsce ukazała się kolejna powieść tej pisarki. Z tego względu zaopatrzyłam się w "Dla jej dobra", aby nie być zbyt daleko w tyle za innymi czytelnikami i powoli nadrabiać stale rosnące zaległości.

Lilly od urodzenia jest ukrywana przed światem, chociaż nie ma pojęcia z jakiego powodu. Pewnego dnia traci nawet tę namiastkę bezpieczeństwa, ponieważ matka oddaje ją do cyrku, gdzie dziewczynka dołącza do galerii osobliwości. Życie w trupie cyrkowej nie jest usłane różami... Po ponad dwudziestu latach młoda dziewczyna Julia dowiaduje się o istnieniu Lilly. Pragnie dowiedzieć się, co je łączy.

Ellen Marie Wiseman prowadzi akcję dwutorowo. Jeden rozdział traktuje o Lilly, a kolejny przedstawia życie Julii. Ku mojemu zaskoczeniu, bardzo zaintrygował mnie świat cyrku wraz z jego okrucieństwem, regułami rządzącymi w tej zamkniętej społeczności, niezdrową fascynacją ludzką odmiennością, cierpieniem zwierząt i ich naturalnymi instynktami, o których zbyt często zdajemy się zapominać.

Wiele dobrego nasłuchałam się o twórczości Ellen Marie Wiseman, zatem podeszłam z ogromnym entuzjazmem do tej opowieści. Ubolewam nad tym, że nie wywarła ona na mnie takiego wrażenia, jakiego oczekiwałam. Owa historia ma ogromny potencjał, ale autorka zbyt szybko podaje wszystko na tacy, a nawet jeśli pozostawia pewne niedopowiedzenia, to nie trzeba być geniuszem, aby domyślić się wszystkiego na długo przed rozwiązaniem. Fabuła płynie nieco zbyt statecznie, zabrakło mi zwrotów akcji i jakiegokolwiek zaskoczenia na końcu. Gdybym mogła na nie liczyć, to moja opinia byłaby dużo bardziej entuzjastyczna. A tak... przeczytałam, odhaczyłam - wracać nie będę.

Niekiedy czynimy coś, będąc przekonanymi, że robimy to dla czyjegoś dobra. Niestety nierzadko nasze przeświadczenia rozmijają się z potrzebami danej osoby i to, co dla nas wydaje się najlepsze, nie zawsze jest dobre dla tego człowieka. Ponadto nie mogę pojąć, dlaczego tak wiele w ludziach jest nienawiści, która dosłownie rozsadza ich od środka...

[Adres usunięty]

Nie każdy z nas powinien być rodzicem.

Kiedy zapytamy rodziców spodziewających się dziecka, jak wyobrażają sobie swoje maleństwo, które za chwilę przyjdzie na świat. I to właśnie w nich będzie pokładało największą ufność, najczęściej słyszymy „Nie ważne, jakie będzie, najważniejsze, aby było zdrowe”. To oczywiście piękne i rzeczywiście najważniejsze życzenie, jakie mogą wypowiedzieć dla swojej pociechy przyszli mama i tato. Nikt z nas przecież nie chce, aby nasze dzieci cierpiały. Ale teraz pójdźmy o krok dalej i zastanówmy się, co jeśli nasze dziecko urodzi się „inne”, niż wszyscy, a jego odmienności nie da się ukryć? W pierwszej chwili na myśl przychodzą, wydawałoby się oczywiste odpowiedzi. Powinnością rodzica w takiej sytuacji, jest robić wszystko, aby uchronić swoje dziecko przed prześladowaniem i odrzuceniem ze strony społeczeństwa. To my rodzice odpowiedzialni jesteśmy za bezpieczeństwo i szczęśliwe dzieciństwo naszej latorośli. To dobro dziecka winno być dla nas rodziców największym priorytetem i to właśnie ono powinno najmocniej leżeć nam na sercu. Tylko jak się za chwilę przekonacie za sprawą książki Ellen Marie Wiseman „Dla jej dobra”, o której chcę Wam dziś opowiedzieć, dla każdego z nas pojęcie dobra może oznaczać coś zupełnie innego. W tej historii powiedzenie „dobrymi chęciami piekło jest wybrukowane” będzie miało bardzo realny wymiar.

Przystępując do lektury książki, zostajemy przeniesieni w czasie do lat 30. XX wieku i trafiamy do zamożnej posiadłości zamieszkałej przez małżeństwo państwa Blackwood. Prowadzą oni świetnie prosperującą stadninę koni i doskonale im się wiedzie. Nie są oni jedynymi mieszkańcami posiadłości. Jest jeszcze ktoś, kto spędza swoje zaledwie dziewięcioletnie życie z dala od ludzkich oczu. Mała Lilly. Dziewczynka, która różni się od innych ludzi. To właśnie przez swoją odmienność jej świat ogranicza się tylko do kilku metrów strychu, na którym jest ukrywana przez swoich rodziców, odkąd pamięta. Nigdy nie opuściła tego miejsca, ponieważ, jak ciągle powtarza jej matka, jest potworem, na którego widok wszyscy uciekliby z krzykiem. Świat zewnętrzny nie wie o jej istnieniu, a i ona nie poznała jego piękna i dobrodziejstw, o których czyta tylko w książkach i do którego przenosi się tylko w marzeniach. Pewnego dnia wszystko wskazuje na to, że wreszcie to największe marzenie się spełni i będzie mogła opuścić strych. Matka zabiera ją do cyrku, którego przyjazd dotychczas obserwowała zza krat maleńkiego okna. Nie wie jednak jeszcze, że już nigdy nie wróci do domu. Matka sprzedaje ją właścicielowi cyrku, gdzie będzie mogła żyć wśród podobnych do siebie dziwadeł. Jedyne co pada z ust rodzicielki wśród błagań dziecka o litość to jedno zdanie:

„To dla twojego dobra”.

Początki w nowym miejscu są dla dziewczynki piekłem, ale już wkrótce staje się największą atrakcją cyrku. Tam jej życie bardzo się zmienia, ale jej dalszą historię będziecie musieli poznać już sami. Nie będziecie jedynymi, którzy będą chcieli poznać sekrety przeszłości Blackwood, bowiem dwie dekady później w posiadłości zjawia się druga bohaterka poznawanej przez nas czytelników opowieści – Julia Blackwood. Dziewczyna uciekła z domu rodzinnego spod żelaznej ręki rodziców, gdzie jej dzieciństwo wypełniała nieustanna dyscyplina. Ciągłe nakazy i zakazy. Po śmierci rodziców zapisana jej w spadku posiadłość teraz należy do niej. Pewnego dnia natrafia na fotografię osobliwej postaci na grzbiecie słonia. To wydarzenie jest początkiem lawiny pytań bez odpowiedzi, które kłębią się w głowie młodej kobiety. Niczym misternie skonstruowana układanka, na jaw wychodzą kolejne przez lata skrywane w murach starego domu tajemnice. Julia pragnie poznać historię Lilly. Tylko czy na pewno jest na nią gotowa?

Jak się możecie domyślać to, że losy obu bohaterek zostały splecione na kartach książki, nie jest przypadkowe. Musicie Więc koniecznie po nią sięgnąć, aby przekonać się, co je łączy, jak również dowiedzieć się, jak odkryta prawda wpłynie na samą Julię.

Możecie mi wierzyć, że „Dla jej dobra”, to książka, jakiej jeszcze na polskim rynku nie było. Oryginalna i bardzo wciągająca fabuła w połączeniu ze świetnie skonstruowanymi charakterami jej bohaterów sprawi, że nie tylko nie będziecie mogli przestać czytać książki, ale także nie będziecie umieć przestać o niej myśleć. Zapewne już teraz zastanawiacie się, jakim trzeba być nie tylko rodzicem, ale przede wszystkim człowiekiem, żeby przez lata więzić swoje dziecko i wmawiać mu, że jest potworem. Przecież dla każdego rodzica jego dziecko jest najpiękniejsze. Ileż to razy powtarzacie swoim dzieciom, że są piękne i że je kochacie. Okazujecie im swoją miłość i czułość. Lilly niestety nigdy niczego podobnego nie doświadczyła. A kiedy wreszcie poznała wszystko, co przez dziewięć lat jej bezbronnego życia było dla niej zakazane, poczuła się zawiedziona, gdyż tam spotkała ją krzywda, ale jednocześnie dostała wreszcie od losu swoją szansę. Wiodła do niej jednak bardzo trudna i kręta ścieżka.

Sama Julia także przekona się, jak bardzo niszcząca może być siła rodzinnych tajemnic. Na własnej skórze poczuje, jak wielką krzywdę wyrządzili ci, którzy powinni chronić swoje dziecko. Zrozumie, że byli to ludzie, którzy nie potrafili kochać, ale czy zdoła wybaczyć i zacząć nowe życie obciążona ciężarem poznanej prawdy? Tego oczywiście Wam nie zdradzę. Powiem tylko, że my czytelnicy będziemy wprowadzani w stan szoku i niedowierzania dosłownie do samego końca. Nawet jeśli będziemy przekonani, że w tej szokującej, wstrząsającej i poruszającej opowieści wszystko zostało już powiedziane i wszystko już wiemy, to nagle autorka odkryje przed nami takie kolejne jej elementy, że zostaniemy wprowadzeni w stan osłupienia.

Na zakończenie pozwolę sobie powiedzieć kilka słów o samej konstrukcji fabuły, gdyż jest ona bardzo ważnym aspektem w odniesieniu do wszystkiego, o czym przeczytamy w książce. Co z kolei w ostatecznym rozrachunku stworzy genialną spójną całość. Otóż została ona podzielona na następujące po sobie naprzemiennie rozdziały zatytułowane imionami obu bohaterek. Poznajemy w nich losy ich obu takimi, jakie były one w murach rodzinnego domu oraz po jego opuszczeniu. Oczywiście w pewnym momencie obie te perspektywy wspaniale się ze sobą zazębiają. To wszystko w połączeniu z bardzo wielowymiarową kreacją każdego z bohaterów, a także niezwykłą umiejętnością autorki do grania na naszych emocjach i zaskakiwania nas sprawia, że w nasze ręce trafia wyjątkowa książka. Powieść o której nie tylko długo nie zapomnimy, ale również będziemy czuli potrzebę rozmawiania o niej z innymi. Mimo że, książka liczy sobie ponad czterysta stron, to dzięki niezwykłej umiejętności pani Wiseman do przyciągania uwagi czytelnika oraz przystępnemu i swobodnemu stylowi i językowi, którym się posługuje, w żaden sposób tej ilości stron nie odczujemy i przeczytamy książkę z ogromnym zaangażowaniem w mgnieniu oka.

„Dla jej dobra” to zapis tragicznej historii, którą zgotowali niewinnemu dziecku ci, którzy nigdy rodzicami być nie powinni, w poczuciu źle pojętego, a wręcz chorego przeświadczenia o jego dobru. Gorąco Wam tę książkę polecam. Jestem pewna, że przyznacie mi rację, iż jest ona czymś zupełnie nowym na polskim rynku wydawniczym. Nie znajdziecie w niej schematów. Podczas czytania odczujecie całą gamę emocji od smutku poprzez złość, niedowierzanie i konsternację aż po niewielki promyk nadziei, który czy zaświeci jaśniej może pokazać tylko czas.

„Dla jej dobra”, to książka, która wywołała u mnie wiele emocji. Bohaterką tej książki, jest mała Lilly. Dziewczynka, która w naszych czasach, byłaby uznana, za normalną i piękną dziewczynkę.

Niestety w roku 1931, część społeczeństwa, była przesadnie wierząca i osoba, która różniła się w jakimś stopniu od innych, była gorsza, potępiona.

Rodzice powinni kochać dziecko, bez względu na to, jak wygląda. Jednak w tej historii, miłość matki do dziecka, polega, na ukrywaniu dziewczynki, w małym pokoiku, na strychu. Wmawianiu jej, że jeśli wyjdzie, to ludzie uciekną z krzykiem, bo jest straszydłem i potworem.

Mało tego, własna matka, której chętnie tak bym nie nazwała, sprzedaje swoją córkę, do cyrku, jako dziwadło.

Czytając dalej, możemy się przekonać, że cyrk, nie był najgorszym miejscem, do którego mogła trafić dziewczynka, jednak długą drogę musiała przejść, by zaakceptować tam swoje miejsce.

Powiem wam, że zakończenie książki, wywarło na mnie wielkie wrażenie. Myślałam, że rodzice małej Lilly, głównie matka, choć trochę żałuję, tego, co zrobiła.

Niestety, ta nadzieja była złudna, ta kobieta była straszna, nie miała żadnych uczuć.

W tej książce poznacie nie jedną dziewczynę, ale dwie Lilly i Julię.

Kiedy będziecie myśleli, że wszystko wiecie, jesteście blisko poznania prawdy, wszystko okaże się złudzeniem. A prawda okaże się, jeszcze bardziej przerażająca i niesprawiedliwa.

Jeśli Lubicie książki, pełne emocji, które, dają nadzieję, które czyta się z zapartym tchem, aby dowiedzieć się, co było dalej. To jest ta książka.

Mnie podobała się bardzo.

Nowy Jork, rok 1931. 9-letnia Lilly zostaje sprzedana przez matkę do cyrku. Nie wiadomo co lepsze, bo dotychczas z powodu swojej "inności" była więziona na strychu.

Long Island, rok 1956. 18-letnia Julia po ucieczce z domu, próbuje przeżyć w obcym miejscu.

Co je łączy? Ich rodzinnym domem jest Stadnina Blackwood Manor.

Dziewczyny czeka wiele niepowodzeń ale też wielu dobrych ludzi na swojej drodze spotkają. Los okaże się przewrotny a rozwiązanie tajemnic rodzinnych bolesne. Wspomnę, że świat cyrku potrafi być i ekscytujący i przerażający, a praca w stadninie niesie za sobą wiele emocji. Co by nie rzec, zwierząt ci w książce dostatek ale potrafi być do bólu przejmująco.

Druga książka Wiseman mniej mi się podobała ale nie zmienia to faktu, że w podobnym stopniu emocjonalnie mnie poharatała. Autorka ma dar, przyznać muszę. Ja się chyba nie nadaję do takich przejmujących historii, mnie zaraz wszystko boli, udźwignąć nie mogę. Matka odmawiająca milion razy dziennie modlitwę, sprzedaje własne dziecko, więzi, znęca się, manipuluje. Ojciec nic nie lepszy. I jeszcze te zwierzęta...

Forma książki podobna do poprzedniej. Dwie bohaterki, dwie naprzemiennie opowiedziane historie. Może i przewidywalnie ale mnie się czytało bardzo dobrze. Wprawdzie telenowela meksykańska to przy tej fabule wymięka ale mnie się podoba i co zrobić. Wiseman ładnie pisze. Zajmująco, obrazowo, klimatycznie. Jednym słowem, potrafi opowiadać. Książka była dla mnie z tych nieodkładalnych. Ból ogarnia wielki ale nie chcesz przestać czytać, czytasz, bo wierzysz, że jednak los tych dziewczyn się odmieni.

Ellen Marie Wiseman Dla jej dobra, "Odkąd sięgała pamięcią, nieraz po zgaszeniu światła kuliła się pod kołdrą, zdjęta gwałtownym pragnieniem, by wydostać się ze swojej klitki i zejść na dół. Na podstawie książek wiedziała, że w domu jest więcej niż jedno piętro i lubiła fantazjować o tym, że przekrada się przez poddasze, odnajdując schody i krąży po dolnych kondygnacjach Blackwood Manor, a w końcu przestępuje próg frontowych drzwi. Wyobrażała sobie, jak stawia stopy na ziemi i bierze głęboki oddech, po raz pierwszy w życiu czując coś więcej niż tylko stęchliznę starego drewna, kurzu i pajęczyn. "

Lata trzydzieste ubiegłego wieku, dziewięcioletnia Lilly różni się od innych dzieci. Zamknięta przed światem przez rodziców, nigdy jeszcze nie opuściła swojego pokoju. Spędza czas poznając świat z książek i obserwując go przez okno. Choć matka jest dość specyficzna, dziewczynka pokłada w niej i ojcu całą swoją dziecięcą ufność. Do pewnego dnia, kiedy to matka sprzedaje swoje dziecko właścicielowi cyrku. Życie dziewczynki zmieni się całkowicie. Znajdzie się w gronie osób, które tak jak ona będą mocno odczuwać swoją odmienność, inność.

Lata pięćdziesiąte XX wieku, osiemnastoletnia Julia dziedziczy po rodzicach posiadłość wraz ze stadniną koni. Wraca do domu rodzinnego, z którym łączy ją ogrom traumatycznych wspomnień. Kiedy na strychu odkrywa nieznane jej dotąd fotografie przedstawiające osobliwą dziewczynkę, pragnie dowiedzieć się o niej nieco więcej. Dokąd zaprowadzą ją poszukiwania? Czego dowie się o sobie? Czy będzie potrafiła zmierzyć się z historią małej Lilly?

Ellen Marie Wiesnan stworzyła historię, którą wstrząsa, wciągając czytelnika do przerażającego świata rodzinnych tajemnic, a jednocześnie pokazuje jak silną wspólnotę utworzyć mogą osoby, które znalazły się w cyrku ze względu na swoją odmienność. Jak ważna jest wiara w siebie i świadomość, że jest się człowiekiem, który nie różni się od innych, jak inni posiada takie same prawa i marzenia, które może spełniać. W końcu z jak wielką pomocą mogą przyjść w zrozumieniu swojego losu żyjące również w niewoli zwierzęta.

Wyjątkowo smutno a miejscami wręcz brutalnie brzmi ta historia, w której odrobina radości przeplata się z wielką tragedią, tajemnice rodzinne, o których nikt nie chce mówić, ciągną się latami, a ludzie boją się tego, czego nie rozumieją. Żeby żyć dalej należy się wyzwolić z tajemnic rodzinnych. Nie każdemu jednak to się udaje. Bardzo interesujący jest również motyw cyrku, miejsca rozrywki ale również ludzkich i zwierzęcych tragedii.

Jedna rzecz przeszkadzała mi tylko w czytaniu, językowa. Dla określenia widzów, gawiedzi, tłumu przychodzącego do cyrku pojawiało się najczęściej słowo ćwoki. Jakoś mi ono nie pasowało, psując trochę radość czytania. Tak jednak czasem bywa, że denerwuje jakąś mała, zdawałoby się niewiele znacząca rzecz.

Niesamowita książka. Bardzo wzruszająca, dla ludzi o mocnych nerwach. Polecam!

Zapewne każdy z nas spotkał się w swoim życiu ze stwierdzeniem, iż ktoś podejmuje za nas decyzję w imię "naszego dobra"... Najczęściej dotyczy to dzieci i młodzieży, ale nierzadko też i dorosłych kobiet, czy też osób w podeszłym wieku, których los zależy od innych. Zapewne w wielu przypadkach przynosi to pozytywny efekt, ale w innych tragiczne i dramatyczne skutki. O takiej sytuacji opowiada właśnie poruszająca powieść obyczajowa Anny Sauvignon pt. "Dla jej dobra", która ukazała się w naszym kraju nakładem Wydawnictwa Kobiece.

Rok 1931, wschodnie wybrzeże Stanów Zjednoczonych. W jednym z małych miasteczek żyje siedmioletnia dziewczynka - Lilly Blackwood, która wygląda inaczej, niż inne dzieci. Jej rodzice, nie mogąc pogodzić się ze swym dramatem i napiętnowaniem ze strony innych, sprzedają dziecko do będącego przejazdem w pobliżu, cyrku, którego główną atrakcją jest "gabinet ludzkich dziwolągów". Tym samy rozpoczynam się niekończąca gehenna Lilly...

Rok 1956, Nowy Jork. Dziewiętnastoletnia Julia Blackwood otrzymuje w spadku po swych rodzicach starą posiadłość ze stadniną koni, która kryje w sobie wiele tajemnic i sekretów. To właśnie tam - pośród staroci zgromadzonych na strychu, znajduje ona wyblakłe zdjęcia z niezwykłą dziewczynką występującą w cyrku. Zaintrygowana fotografiami postanawia odkryć ona tajemnicę tej niezwykłej osoby, która stała się przed laty gwiazdą cyrku Braci Barlow... Prawda, jaką odkryje, okaże się wstrząsającą i szokującą...

Niniejsze dzieło amerykańskiej pisarki stanowi sobą intrygującą, emocjonującą i niezwykle klimatyczną pozycję spod znaku obyczajowego dramatu. To opowieść o przerażających czasach, ludzkiej krzywdzie oraz tragicznym dzieciństwie małej dziewczynki, która doświadczyła niewyobrażalnej krzywdy z rąk swoich rodziców i innych dorosłych. I choć wymowa tej historia jest nacechowana smutkiem, żalem i współczuciem..., to jednocześnie nie sposób nie odnaleźć w niej także niezwykłego piękna dziecięcego postrzegania świata, życia i piękna tego, czym może być chociażby miłość do zwierząt i natury. To piękna książka, która fascynuje, wzrusza i skłania do wielu ważnych refleksji...

Zgodnie z powyższym wstępem, opowieść ta przybiera postać dwutorowej relacji, gdzie to jedna z nich przedstawia dramatyczne losy Lilly i jej życie w cyrku, zaś druga codzienność Julii oraz postępy jej prywatnego śledztwa w sprawie tajemniczych fotografii. Oczywiście nie da się ukryć, iż to ten pierwszy wątek jest tutaj ważniejszy, bardziej intrygujący i wypełniony silniejszymi emocjami, aczkolwiek także i historia Julii potrafi nas sobą oczarować. Początkowo obie te relacje toczą się swoimi torami, ale z czasem i wraz z odkrywaniem coraz więcej faktów z życia małej gwiazdy cyrku, zaczynają łączyć się one w jedną, spójną i zaskakującą całość. Na końcu mamy zaś finał, wobec którego nie można przejść bez uronienia choćby jednej łzy...

Dwie dziewczynki - Lilly i Julia, to wspaniałe, niezwykle wyraziste i przekonujące nas do uwierzenia w nie, główne bohaterki tej książki. I choć obie dzieli wiele - począwszy od wieku, poprzez kolej życiowych losów, a kończąc na charakterach, to łączy je jedna rzecz - poczucie samotności. Obie utraciły swoich bliskich, szczęśliwe dzieciństwo oraz poczucie bezpieczeństwa, jak i też obie musiały nauczyć się walczyć o swój los. I tu również nie da się ukryć, że to postać Lilly - małego dziecka w świecie dorosłych, którzy traktowali ją gorzej niż zwierzęta, wywiera na nas większe wrażenie, co zresztą wydaje się rzeczą jak najbardziej naturalną, choćby z racji naszych ludzkich odczuć...

Fascynująco i przerażająco - tak przedstawia się ukazany tu obraz cyrkowej codzienności lat 20-tych ubiegłego wieku. Fascynuje na niezwykłe życie na kółkach, podróże po Stanach Zjednoczonych i swoista magia tego miejsca..., zaś przeraża główna atrakcja cyrku, czyli galeria schorowanych, oszpeconych i różniących się od innych osób, ludzi. To, jak byli oni traktowani przez pracowników oraz odbierani przez widzów, chwyta nas za serce i boli w niezwykle mocny sposób. Jednocześnie jest to także obraz pięknych przyjaźni, [Adres usunięty]. Lilly ze zwierzętami występującymi w cyrku, który porusza nas w równie wielkim stopniu. I taki jest też ten cyrkowy świat, pełen wielkich skrajności...

To piękna, wypełniona wielkimi emocjami i brew pozorom, niezwykle autentyczna opowieść o ludzkim nieszczęściu. Opowieść, która fascynuje nas sobą od pierwszych stron, porywa losami obu bohaterek oraz nie pozwala przejść obojętnie wobec tych relacji. Niezwykłym jest bowiem to, iż jeśli poświęcimy nieco czasu na zagłębienie się w historię dziejów amerykańskiego cyrku na początku XX wieku, to uświadomimy sobie tę bolesną prawdę, iż los Lilly stał się losem wielu innych dzieci i dorosłych, których jedynym grzechem było to, że urodzili się innymi, aniżeli większość ludzi.

Książka Anny Sauvignon pt. "Dla jej dobra", to pozycja warta poznania z wielu względów. Począwszy od intrygującej fabuły, poprzez wspaniałe kreacje głównych bohaterów, a kończąc na bolesnych, ale też i prawdziwych do bólu, emocjach - to wszystko czyni tę powieść niezwykłą, piękną i w jakimś stopniu magiczną. Dlatego też z jak największym przekonaniem zachęcam was do sięgnięcia po ten tytuł, gdyż z pewnością nie będziecie nim rozczarowani. Polecam!

„Dla jej dobra” to przede wszystkim bardzo poruszająca opowieść, którą warto przeczytać. Mam jednak małe uwagi. Niektóre opisy i zdarzenia są zbyt obszerne. Akcja toczy się bardzo wolno, przez co miejscami trochę się nudziłam. Aczkolwiek bardzo poruszyła mnie historia bohaterek i byłam bardzo ciekawa ich dalszego losu.

Główne postaci książki to Lilly Blackwood oraz Julia Blackwood. Ich losy przeplatają się ze sobą, a Julia odkryje bardzo dogłębnie skrywaną tajemnicę rodzinną. Mała Lilly jest inna niż reszta dzieci, choruje na albinizm i to jest głównym powodem tego, że rodzice trzymają ją w zamknięciu, z dala od świata. Pewnego dnia matka postanawia sprzedać ją do cyrku.

Wiele lat później Julia dziedziczy spadek po rodzicach. Podobnie jak Lilly, nie ma zbyt dobrych wspomnień z dzieciństwa. Przez przypadek znajduje zdjęcie, które przedstawia małą dziewczynkę w cyrku. Zamierza odkryć kim jest osoba ze zdjęcia.

Obie historie bardzo mnie poruszyły. Zwłaszcza los Lilly nie był mi obojętny. W głowie mi się nie mieści to, jak została potraktowana przez najbliższe osoby. Tylko dlatego, że jej skóra jest inna niż wszystkie. Matka traktowała ją jak jakiegoś potwora, a nie własną córkę. Mimo tego dziewczynka okazała wielką siłę i determinację. Bardzo ją za to podziwiam.

Myślę, że będzie tyle samo zwolenników co krytyków tej pozycji. Jednak ja jestem z tych osób, które dają szansę lekturze i w tym przypadku dobrze zrobiłam. Mimo paru minusów książka zasługuje na uwagę.