Bez pożegnania

Po bez pożegnania sięgnęłam znając markę Harlana Cobena. To Autor przenikliwych thrillerów, mistrz budowania i dozowania napięcia. Do tej pory się nie zawiodłam. Czy tak będzie i tym razem?

Will Klein od umierającej matki dowiaduje się, że jego brat Ken, który przed laty zaginął – żyje. Chłopak uciekł przed kilkunastoma laty. Był podejrzany o zgwałcenie i zamordowanie dziewczyny brata. Will nie jest pewny, czy matka wypowiadając te słowa była w pełni świadoma. Kiedy w jej rzeczach znajduje zdjęcie brata sprzed dwóch lat, nabiera przekonania, że Ken żyje. Gdy znika partnerka Willa, a FBI ujawnia jej przeszłość, chłopak nie ma już pewności że znał swoją dziewczynę i brata. Co łączy brata Willa z jego obecną dziewczyną? Czyżby się znali?

Bum! To jest pierwsza powieść Autora, która mnie nudziła a czasami nawet irytowała. Niby fabuła interesująca, ciekawa a jednak nie porwała mnie. Zdecydowanie za długie opisy oraz brak efektu zaskoczenia, który u Cobena zawsze był jego mocną stroną. Jego książek nie dało się odłożyć, a tu ledwo dobrnęłam do końca. Chciałam jednak temu tytułowi dać szansę i zerknęłam na serial na podstawie tej powieści, który wypuścił właśnie Netflix. I znowu mega rozczarowanie. Francuska adaptacja książki jest moim zdaniem jeszcze mniej pociągająca.

Czy sięgnę po kolejną książkę Harlana Cobena? Oczywiście, lubię dawać drugą szansę. Jestem przekonana że kolejna powieść Autora mnie nie zawiedzie.

Za egzemplarz recenzyjny dziękuję Wydawnictwu Albatros, zapraszam na stronę: [Adres usunięty]

Wydawnictwo: Albatros

Ilość stron: 416

Tłumaczenie: Zbigniew A. Królicki

Data premiery: 11 sierpnia 2021

Czy jesteś pewien, że znasz swoich bliskich? Czy życie z kimś przez wiele lat „pod jednym dachem”, daje gwarancje tego, aby w pełni ufać drugiej osobie? Czasem to właśnie Ci najbliżsi najbardziej nas zawodzą.

Głównym bohaterem jest Will Klein, chłopak z okrytej wstydem rodziny. Przed laty jego brat został uznany za winnego gwałtu i morderstwa dziewczyny z sąsiedztwa. Po tej makabrycznej zbrodni uciekł i ślad po nim zaginął. Wiele osób uznało go za zmarłego, jednak Will po jedenastu latach dowiaduje się od umierającej matki, że brat żyje… Ta wiadomość wstrząsa chłopakiem i właśnie wtedy, kiedy najbardziej potrzebuje wsparcie bliskiej osoby, znika dziewczyna Will’a… Zrozpaczony chłopak na własną rękę rozpoczyna śledztwo, w trakcie którego na jaw wychodzą coraz bardziej zaskakujące fakty. Narkotyki, prostytucja to tylko namiastka tego, czego dowiaduje się o swojej dziewczynie … Czy zniknięcie Shili ma związek z odkryciem prawdy na temat brata? Czy dziewczyna była zamieszana w tragiczne wydarzenia sprzed lat? Dlaczego zniknęła właśnie teraz? Kim tak naprawdę jest Shila? I gdzie przez te wszystkie lata był brat Willa?

Świetnie skonstruowana fabuła, wielopoziomowa, a zarazem spójna. Pomimo wielu wątków, czytelnik nie gubi się w czytanej historii. Kreacje bohaterów także na plus. Są prawdziwi, a ich emocje i rozterki wręcz namacalne. Coben w mistrzowski sposób dozuje nam emocje, buduje w nas napięcie i rozbudza wyobraźnię. Wspólnie w głównym bohaterem dążymy do odkrycia prawdy, kibicujemy mu, jest nam bliski. Coben w swojej książce porusza trudne dla nas wszystkich sprawy. Rodzinne relacje są różne, czasem niezmiernie trudne, a więzy krwi nie chronią nas przed krzywdą i zdradą najbliższych osób. Ciągłe zwroty akcji i zaskakujące motywy, nie pozwalają na nudę.

Książki Cobena czytam często, znam styl autora i bardzo go cenię. Za każdym razem, kiedy sięgam po jego książki liczę na ogromną dawkę emocji i tym razem się nie zawiodłam. Zakończenie było totalnym zaskoczeniem, co bardzo cenię w tym konkretnym gatunku.

„BEZ POŻEGNANIA”

Harlan Coben Wydawnictwo Albatros

Tyle razy sobie powtarzałam – Hania najpierw książka potem serial – i co, poległam. Niczego nieświadoma obejrzałam serial na Netflixie. Po czasie wzięłam książkę do ręki. Patrzę na okładkę i co widzę – bohaterów serialu. Załamka. Jednak czytając „Bez pożegnania” dostrzegłam wiele różnic i powiem szczerze książka jest lepsza od serialu. Także ponownie radzę wam i sobie najpierw zabieramy się za książkę, ebook, audiobook potem za serial lub film.

Harlan Coben wraca do swojej dawnej dobrej formy. Jego thrillery to balsam dla dusz thriller maniaków. „Bez pożegnania” to wyśmienity thriller psychologiczny. Doskonała gra na emocjach. Znakomicie rozkręcająca się akcja. Prawda, która wcale nie jest prawdą. Zmarła osoba wcale nie jest zmarłą. Co tutaj się wyprawia to głowa mała.

Kłamstwa, intrygi, zbrodnie i porachunki to w skrócie co otrzymacie czytając „Bez pożegnania”.

Ken Klein został posądzony o zgwałcenie i zamordowanie byłej dziewczyny swojego młodszego brata Willa. Ken zginął. Tak przynajmniej mówią ludzie. Ich matka jednak w to nie wierzy. Ukrywa ten fakt przed swoim młodszym synem. Na swoim łożu śmierci wyznaje Willowi, że jego brat ciągle żyje. On jej jednak nie dowierza. Jednak, gdy po pogrzebie znajduje zdjęcie, na którym jest mężczyzna z wyglądu przypominającego Kena stwierdza, że matka miała rację. Czy faktycznie to był jego brat? Czy może ktoś się pod niego podszywa? Za wszelką cenę próbuje poznać prawdę. Tylko czy to będzie bezpieczne? Ma dziewczynę Sheilę, która znika bez śladu. To czego się dowie wywróci jego świat do góry nogami. Sami będziecie w szoku.

Harlan Coben sprawia, że jego czytelnik upada na kolana i nie może się pozbierać. Bardzo podobała mi się ta powieść. Ciekawa fabuła, dobra akcja i zaskakujący bohaterowie. To wszystko sprawia, że tą powieść chce się czytać.

Uwielbiam styl pisania Harlana Cobena.

Po przeczytaniu książki zachęcam do obejrzenia serialu.

Polecam powieść „Bez pożegnania”.

⭐RECENZJA⭐

Will chce odnaleźć swojego brata Kena. Przed jedenastoma laty ów mężczyzna został posądzony o zamordowanie dziewczyny brata. Czy wszystko jakoś się wyjaśni? Czy jednak nadal Will będzie żył w niewiadomej?

🤐

Nuda.

Rozczarowanie.

Pęknięte serce.

...

Albo coś jest ze mną nie tak, albo pióro pisarza @harlancoben ostatnimi czasy mi nie podchodzi... To jest kolejna powieść autora, która mnie nie porwała, wręcz nudziłam się czytając ją 😕 Powiem Wam, że mam dość! No tak się nudziłam, że teraz nie umiem zebrać myśli i spróbować coś napisać o tej książce, ale będę próbować...

...

Ogólnie lubię książki autora. Nie mam ich wiele za sobą, ale przeważnie byłam zadowolona z czytania ich. Ów lekturę czyta się błyskawicznie i to jest chyba jedyny plus tej powieści. Bohaterowie jak dla mnie nie byli jakoś specjalnie wykreowani, nie czułam bijących od nich emocji, kompletnie nic nie czułam. Ani nie przypadli mi do gustu, ani ich nie polubiłam, ani ich nie zapamiętałam. Byli, bo musieli być, ale nic poza tym. Czasem mnie irytowali, co powodowało we mnie przewracanie gałkami ocznymi 🙄 Ech... Historia sama w sobie była ciekawa i intrygująca, bo chciałam wiedzieć co się stanie, jak to wszystko się potoczy, lecz to wszystko. Fabuła ciągnęła mi się w nieskończoność. Moim skromnym zdaniem niektóre opisy, sytuacje były niepotrzebne. Tak naprawdę w tej lekturze nie znalazłam nic, co by spowodowało we mnie reakcję "wow", albo szok i niedowierzanie. Tego mi brakowało bardzo, ale to bardzo. Zakończenie kompletnie mnie nie zaskoczyło, nawet spodziewałam się, że tak to się skończy.

Od tego gatunku literackiego, jakim jest kryminał dość dużo wymagam i mam wielkie oczekiwania. Czekałam na dynamiczną akcję i jej niebywałe zwroty. Czekałam na powalające postacie, które zapamiętam na długo. Czekałam i czekałam i się nie doczekałam 🤦🏻‍♀️ Osobiście nie polecam Wam tej powieści

Uważam, że szkoda na nią czasu, jak na rynku wydawniczym jest o wiele więcej lepszych lektur do przeczytania! Miłego! 💚

🤐

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @wydawnictwoalbatros 🖤

🤐

Bardzo lubię czytać książki Harlana Cobena i wcale nie dziwię się, że na ich kanwie powstają seriale. Uważam, że ekranizacje jego powieści to strzał w przysłowiową dziesiątkę! Zawsze wiele się dzieje, nie brakuje mocnych wrażeń i snucia domysłów, więc to szalenia dobra rozrywka. Przeczytałam książkę "Bez pożegnania", obejrzałam też serial na Netflixie i mam poczucie dobrze wykorzystanego czasu przeznaczonego na odpoczynek.

Każda kolejna przeczytana książka Cobena zachwyca mnie niezmiernie. Genialny, zagmatwany pomysł na historię, zagmatwana, niebanalna intryga, świetnie, misternie uknuta fabuła, wartka akcja, nieśpieszne wyjawiane tajemnice bohaterów, zaskakujący finał, częste zwroty akcji i lekki styl pisarza to zdecydowanie plusy jego wszystkich powieści.

W "Bez pożegnania" poznajemy historię rodziny, naznaczonej wielką tragedią, z którą Will i jego mama nie potrafią się pogodzić i uporać, a co więcej są głęboko przekonani, że finał tej historii był zupełnie inny. "On żyje" to ostatnie słowa jakie wypowiada umierająca matka Willa, a na potwierdzenie tezy pokazuje mu zdjęcie Kena. Czy to prawda czy jednak mistyfikacja?

Will pojawił się ze swoją dziewczyną Sheilą na pogrzebie matki. Młoda kobieta po ceremonii odbiera telefon, który sprawia że zaczyna się denerwować, żegna się z Willem zostawiając mu dziwny list i ślad po niej ginie. Zrozpaczony chłopak, który w przeszłości stracił już dziewczynę, bo została ona brutalnie zamordowana rzekomo przez jego brata Kena, rozpoczyna na własną rękę poszukiwania. Pomaga mu w tym kolega z charytatywnej organizacji pomagającej dzieciom z ulicy, w które oboje pracują. Chłopak wszędzie napotyka na mur milczenia, trudności się piętrzą, pojawiają się bezlitośni i okrutni przyjaciele Kena, ale Will pomimo wszystkich przeciwności nie poddaje się, ryzykuje nawet własne życie i tajemnice z przeszłości powolutku wychodzą na jaw. Przeszłość okazuje się być jednak bardziej skomplikowana, niż to mogło się wydawać, niż to jak ją zapamiętał młody Will. Chłopak szukając ukochanej i próbując rozwikłać sprawę zaginionego brata odkrywa, że te dwie sprawy się łączą, ewidentnie istnieje związek pomiędzy sprawą z przeszłości, a wydarzeniami z teraźniejszości. Rozwiązanie zagadki dosłownie wbija w fotel.

"Bez pożegnania" to książka z gatunku tych nieodkładanych, hipnotyzujących i niesamowicie wciągających. To jak przejażdżka rollercoasterem. Doskonała rozrywka dostarczająca mnóstwa emocji, nie pozwalająca na odrobinę nudy łamigłówka z nieprzewidywalnym zaskoczeniem. Harlan Coben kupił mnie tą historią, dlatego gorąco polecam przeczytać jego najnowszy kryminał. Satysfakcja czytelnicza gwarantowana!

Wiele lat wcześniej brat Willa został oskarżony o morderstwo. Nikt oprócz zbiega nie wie jednak, co wydarzyło się tamtej nocy. Tylko czy na pewno? Kto tak naprawdę był sprawcą, a kto ofiarą?

Uwielbiam Cobena. Za fantastyczne pomysły, zwroty akcji, intrygujących bohaterów. Nie pamiętam, by ten autor kiedykolwiek mnie zawiódł. Każda kolejna książka, która wychodzi spod jego pióra, dostarcza wielu emocji i refleksji, angażuje i zmusza do myślenia. Na tych kilka godzin trwania lektury jego świat staje się naszym światem. Po prostu nie można go nie lubić i nie doceniać.

„Bez pożegnania” jest chyba najlepszą książką Cobena, jaką przeczytałam, a z pewnością znajduje się w pierwszej trójce. Być może nie jestem obiektywna, bo jak można było się zorientować już w pierwszym akapicie tekstu, szaleję za twórczością tego pisarza, ale naprawdę, ten tytuł po prostu rozłożył mnie na łopatki. Gdybym nie musiała chodzić do pracy i zajmować się innymi obowiązkami, nie wypuszczałabym książki z rąk, pragnąc przekonać się, do czego tym razem posunął się autor.

Coben za każdym razem zachwyca mnie swymi historiami. Nie chodzi tutaj tylko o świetne pomysły, ale sposób przedstawienia opowieści, przejścia między scenami, zgranie wątków, stopniowanie napięcia, niespieszne ujawnianie tajemnic poszczególnych bohaterów. W książkach Cobena każdy szczegół ma znaczenie, a całość jest kompletna i dopracowana.

W tym tytule szczególnie zachwyciła mnie liczba zwrotów akcji i niespodzianek. Autor niczym magik raz za razem wyciągał z rękawa kolejne asy, sprawiając, że moja pewność siebie dotycząca rozwiązania, szybko się ulatniała. Nie mogłam zrozumieć, co naprawdę się wydarzyło, odpowiednio wytypować dobrych i złych bohaterów, połączyć wszystkich wydarzeń, tak by uzyskać wyraźny obraz sytuacji. Coben wciąż na nowe mnie zaskakiwał, kpił sobie z mojej dedukcji, wodził mnie za nos i pokazywał, że nie mam szans, by nadążyć za jego wyobraźnią.

„Bez pożegnania” to historia, w której przeszłość ma niebagatelne znaczenie i wraca, by wciąż na nowo dręczyć bohaterów. Niepokojące tajemnice, mroczne wydarzenia, trupy ukryte w szafie i przelana krew wypełniają strony powieści w cudownie poruszający sposób. To idealna opowieść dla osób ceniących kryminały i thrillery, dla których mocne opowieści mają duże znaczenie.

Ta historia nie byłaby jednak tak dobra bez udziału interesujących bohaterów. Coben zapewnił im kompletny życiorys, dzięki czemu można odnieść wrażenie, że podążamy śladem ludzi z krwi i kości, którzy na naszych oczach próbują poradzić sobie z problemami codzienności i demonami przeszłości. Każda z postaci ujęła mnie dopracowanym charakterem i szeregiem magnetyzujących cech osobowości.

„Bez pożegnania” to tytuł, któremu nie można nic zarzucić. Wartka akcja, świetna fabuła, lekki styl. Jeśli jeszcze nie poznaliście tego autora, to proponuję zacząć od tego tytułu.

ZBRODNIA SPRZED LAT WIECZNIE ŻYWA

Kolejna książka Cobena doczekała się ekranizacji i z tej okazji na rynku pojawiło się też jej wznowienie. Dobrze się stało? Tak, bo jak wszystkie powieści autora, tak i ta warta jest poznania. Wszystko pod warunkiem, że lubicie taką literaturę i te klimaty i macie ochotę na dobrze wykonaną, stricte rozrywkową lekturę z dreszczykiem.

Przed laty doszło do zbrodni. Zagracona i zamordowana została dziewczyna. Podejrzany o tę zbrodnię był Ken, starszy brat chłopaka ofiary. Problem w tym, że Ken zniknął bez śladu i chociaż szukało go FBI, nigdy nie udało się go znaleźć.

Teraz jednak prawda o jego losie wychodzi na jaw, gdy umierająca matka obu braci wyznaje młodszemu z dzieci, że Ken wciąż żyje. Will, bo tak na imię ma brat podejrzanego o zbrodnię, postanawia odnaleźć Kena i poznać prawdę. Ale kiedy znika jego obecna dziewczyna, zaczyna się walka z czasem, która rodzi kolejne pytania. Czy uda się znaleźć na nie odpowiedzi?

Za każdym razem, kiedy mam okazję czy to przeczytać, czy zrecenzować kolejną powieść Cobena, spoglądam na okładkę, czytam opis i… zastanawiam się czy czytałem już to dzieło, czy nie. Słaba pamięć? Nie do końca. Zbyt wiele lektur pochłoniętych w życiu? Już bardziej. Ale wszystko sprowadza się do tego, że każda z powieści autora jest tak bardzo skrojona według jednego schematu, że można się pomylić. I to bardzo. Minus? Zależy jak na to patrzeć, bo jeśli lubicie prozę autora, chcecie kolejnych takich dzieł i dokładnie to serwuje nam Coben. A nie jest jedynym autorem, który wciąż i wciąż z uporem maniaka niemalże, powtarza te same schematy, odtwarza doskonale znane elementy i kreuje postacie według tego samego wzoru.

Jaki jednak jest to schemat? Prosty: traktujący o zniknięciach i zbrodniach / tajemnicach sprzed lat, które dopiero po długim czasie zaczynają wychodzić na światło dzienne. Idealnie pasuje to i do tej powieści, i każdej innej, jaka wyszła spod ręki Cobena. Ale tego właśnie chcemy, jako jego fani i nigdy się nam to nie nudzi. Tym bardziej, że „Bez pożegnania” to po prostu lekka i szybko poprowadzona opowieść, w której na muldę nie ma miejsca, a treść pochłania się w zawrotnym tempie i z dużą przyjemnością. Sporo jest tu także napięcia, tajemnicy i całkiem udanej warstwy obyczajowej, bez której trudno byłoby nam wczuć się w wydarzenia i losy bohaterów. A bohaterowie? Skrojeni są prosto, zawsze w ten sam, sprawdzający się dobrze sposób. I chociaż nie ma tutaj miejsca na większą głębię czy ambicje, powieść nie jest wcale pusta i – jak np. horrory – stanowi przestrogę przed tym, co spotkać może każdego.

Czy trzeba dodawać coś jeszcze? Może, że całość jest poprowadzona w iście filmowym stylu, napisana językiem prostym, ale jednak przyjemnym w odbiorze, pełnym dialogów, które pospieszają akcję i prostych opisów, budujących mimo swego nieskomplikowania udany klimat. „Bez pożegnania” to zatem po prostu dobry thriller, jakich Coben ma wiele, a jakich wśród współczesnych przedstawicieli gatunku jest jednak niedobór.

Twórczość Harlana Cobena jeszcze do niedawna była u mnie w strefie czytelniczych planów. Po raz kolejny postanowiłam to zmienić.

W ,,Bez pożegnania" autor pokazuje w jaki sposób przeszłość i podejrzenie o morderstwo może mieć wpływ na całą rodzinę. Do tego dochodzi brak wiadomości o podejrzanym, mieszkanie w sąsiedztwie rodziny zabitej i robi się nieciekawie. Matka głównego bohatera przed śmiercią wyznała że jego brat jest niewinny. Czy to była prawda? Skąd mogła to wiedzieć?

Zapoznanie się z tą powieścią dostarczyło mi mnóstwo napięcia i emocji. Nie jest to za spieszna lektura, jednak to jest jej atutem. Harlan Coben znakomicie stopniował odkrywanie faktów, tajemnic. Gdy czytelnik miał już wrażenie, że wszystko zostało odkryte okazywało się, że to dopiero początek niespodzianek i przed nami do poznania są nowe informacje.

Od jakiegoś czasu kilka z lektur tego autora doczekało się przeniesienia na duży ekran. Miałam okazję zapoznać się z kilkoma z nich i jestem nimi zachwycona. Niezwykle interesuje mnie to w jaki sposób odtworzone zostaną wszystkie zawiłości ukazane w tym utworze. Na pewno skuszę się więc na jego adaptację.

,,Bez pożegnania" Harlana Cobena to świetna pozycja ze skomplikowanymi bohaterami z przeszłością, niejasną teraźniejszością i pytaniami na które muszą znaleźć odpowiedzi. Jeśli chodzi o warstwę kryminalną to na pewno jedna z lepszych książek które czytałam w ostatnim czasie.

Twórczość Cobena uwielbiam i bardzo chętnie po nią sięgam. Styl pisania autora naprawdę przypadł mi do gustu dzięki kreacji niebanalnej fabuły i bohaterów. W książce tak naprawę już od samego początku nic nie jest oczywiste i wpadamy w wir niesamowitej akcji. Strona za stroną poznajemy coraz to nowsze i ciekawsze tajemnice, które sprawią, że czytelnik nie może oderwać się od lektury. Śmiało mogę przyznać, że tutaj nic nie jest takie jak mogłoby nam się wydawać, a bohaterowie okazują się być zupełnie kimś innym. Na pochwałę zasługuje fakt, że pomimo dość dużej ilości wątków i tajemnic czytelnik nie jest w stanie się pogubić co spowodowane jest dobrym prowadzeniem fabuły, a także narracją. Sposób narracji pozwalał spojrzeć na wydarzenia z perspektywy różnych bohaterów. Dzięki temu mogliśmy ich lepiej poznać, poczuć ich emocje i bardziej się z nimi zżyć. Momentami odczuwałam, że co niektórzy bohaterowie pojawiali się w innych powieściach autora. Jednak przy takiej ilości książek jest to raczej nieuniknione. Samo zakończenie i wyjaśnienie wszystkiego troszeczkę mnie rozczarowało. Być może po prostu oczekiwałam czegoś innego, mocniejszego, ale i tak było dobre.

Według mnie książka jest warta przeczytania. Jeżeli lubicie pogłówkować i rozwiązywać zagadki, które pojawiają się na prawie każdej stornie książki to zdecydowanie polecam Wam sięgnąć po „Bez pożegnania”.

Kiedy jesteś przekonany, że znasz doskonale swoich najbliższych, kiedy ufasz im bezgranicznie i nagle okazuje się, że to były tylko pozory. Nic nie jest takie, jakie mogłoby się wydawać. I kiedy kłamstwa i tajemnice zawładną Twoim życiem, masz tylko jeden cel - POZNAĆ PRAWDĘ, nieważne jaka by ona nie była.

Will Klein nie ma łatwego życia. Jego rodzinę znają wszyscy okoliczni mieszkańcy. Dlaczego? Brat Willa, Ken, jedenaście lat wcześniej został oskarżony o gwałt i morderstwo byłej dziewczyny Willa. Uciekł i od tamtej pory ślad po nim zaginął. Wszyscy uznali, że umarł. Po latach ich matka na łożu śmierci wyznaje Willowi, że Ken nadal żyje, co potwierdza znalezione w jej rzeczach zdjęcie brata. Wspomnienia odżywają na nowo i Will postanawia zrobić wszystko, aby go odnaleźć. Niestety po pogrzebie matki znika również jego dziewczyna, Sheila. Wszystko staje się coraz bardziej pogmatwane. Co się stało z Sheilą? Czy rzeczywiście była osobą za którą się podawała? Kiedy Will wraz z przyjacielem rozpoczyna prywatne śledztwo na jaw wychodzą nowe fakty łączące jego ukochaną z morderstwem sprzed jedenastu lat. Jaką odegrała w tym rolę i czy Ken rzeczywiście jest winny?

Książki Cobena hipnotyzują i niesamowicie wciągają. Nie sposób się od nich oderwać. I ta również taka jest. Tajemniczość daje się wyczuć już na samym początku. Zdjęcie Kena, zniknięcie Sheili, powrót do przeszłości i coraz więcej gromadzących się pytań, pozostających bez odpowiedzi. Z kartki na kartkę napięcie rośnie i kiedy zaczyna mi się wydawać, że wiem co będzie dalej, następuje zaskakujący zwrot akcji. Takich zwrotów jest kilka, a każdy bardzo dokładnie przemyślany. Fabuła jest spójna, wszystkie elementy układanki pasują do siebie idealnie. Nie ma tu nudy, cały czas coś się dzieje. Postaci zapadają w pamięć, są ciekawie wykreowane. Z jednej strony spokojny, trochę nieporadny Will, jego dziewczyna Sheila z pozoru zwyczajna kobieta, ale tylko z pozoru, bo przecież bez powodu nie zniknęła. A z drugiej strony ludzie z bagażem doświadczeń, który ukształtował ich charaktery w złym kierunku. Są nieugięci i bezwzględni. Moim ulubieńcem jest "Duch". Groźny, lubiący zadawać ból, ale... No właśnie, żeby się dowiedzieć czym jest to "ale" musicie sami przeczytać książkę :) Cała historia trzyma w napięciu do ostatniej kartki. A na zakończenie zostałam poczęstowana ostatnią tajemnicą, kompletnie niespodziewaną, szokującą, zwalającą z nóg i w mojej ocenie najważniejszą. Nie sposób domyślić się prawdy. Prawdziwe WOW!