Książę Cierni. Rozbite Imperium. Tom 1

Do tych, którzy myślą, że mogą mi stanąć na drodze.

Świat nauczył mnie jednej prawdy. Że litość nie istnieje. Gdy miałem dziewięć lat na moich oczach odebrano życie mojej mamie i bratu. Odebrano mi wszystko, co kochałem. Od tamtej chwili nie szukam sprawiedliwości, lecz zemsty.

Nie oczekujcie ode mnie przebaczenia ani honoru. Korona nie należy do człowieka dobrego, lecz do tego, który potrafi po nią sięgnąć i utrzymać ją za wszelką cenę. Jeśli będzie trzeba, ubrudzę dłonie krwią każdego, kto stanie między mną a tronem.

Nazywacie mnie potworem. Być może nim jestem. Lecz to świat mnie takim stworzył.

Zapamiętajcie moje imię. Gdy nadejdę, nie będzie już miejsca na błagania.

Jorg - prawdziwy następca tronu!

W życiu nie czytałam tak brutalnej i bestialskiej książki. Już od pierwszych stron autor nie oszczędza czytelnika – m0rderstwa, gw@łty i wszechobecna przemoc są tu codziennością, a życie ludzkie wydaje się nie mieć żadnej wartości.

Jorg i jego banda zachowują się wręcz odrażająco. Przez natłok brutalnych opisów na początku bardzo trudno było mi się wgryźć w tę historię i kilka razy zastanawiałam się, czy na pewno chcę ją kontynuować.

Jednak gdy fabuła nabrała tempa, z ogromnym zaciekawieniem śledziłam losy Jorga. To bohater, którego trudno polubić, ale równie trudno pozostać wobec niego obojętnym. Świat skrzywdził go w niewyobrażalny sposób i to właśnie te wydarzenia ukształtowały człowieka, którym się stał. Nie usprawiedliwia to jego czynów, ale pozwala lepiej zrozumieć, skąd bierze się jego bezwzględność i pragnienie zemsty.

„Książę cierni” zdecydowanie nie jest lekturą dla każdego. To mroczna, brutalna i momentami szokująca historia, która potrafi odrzucić, ale jednocześnie wciąga na tyle, że chce się poznać dalsze losy.

3,5/5 ⭐

Fantastyka od lat pozostaje jednym z tych gatunków, które potrafią zaskakiwać na niezliczoną liczbę sposobów. Wydawałoby się, że po tylu przeczytanych historiach trudno znaleźć coś naprawdę świeżego, w końcu motywy walki o tron, zemsty, magii czy wielkich bitew pojawiają się w niezliczonych powieściach. Od czasu do czasu trafia się książka, która już od pierwszych stron udowadnia, że nawet dobrze znane schematy można przedstawić w zupełnie nowy sposób. Tak właśnie było w moim przypadku z „Księciem cierni” Marka Lawrence'a.

Głównym bohaterem książki autorstwa Marka Lawrence’a pod tytułem „Książę cierni” jest Jorg Ancrath, księże, którego dzieciństwo zakończyło się w chwili, gdy na jego oczach zamordowano matkę i młodszego brata. To wydarzenie pozostawiło w nim blizny znacznie głębsze niż te widoczne na ciele. Sam cudem uszedł z życiem, lecz wydarzenia tamtego dnia odebrały mu nie tylko rodzinę, ale również dzieciństwo. Kilka lat później poznajemy go już jako przywódcę grupy bezwzględnych banitów, z którymi przemierza Rozbite Imperium, pozostawiając za sobą strach i zniszczenie. Jorg postanawia wrócić do rodzinnego zamku i odzyskać należne mu miejsce u boku ojca, króla Olidana. Dwór skrywa wiele tajemnic, a relacje rodzinne są znacznie bardziej skomplikowane, niż mogłoby się wydawać. Młody książę szybko przekonuje się, że walka o władzę nie ogranicza się wyłącznie do starć na polu bitwy, równie niebezpieczne są intrygi, zdrady i polityczne rozgrywki toczące się za zamkowymi murami.

„Książę cierni” to jedna z tych powieści, które nie próbują przypodobać się czytelnikowi ani prowadzić go za rękę. Autor od początku wrzuca nas do świata pełnego przemocy, politycznych intryg i moralnych dylematów, w którym nie ma miejsca na prosty podział na bohaterów i złoczyńców. Przyznam, że początkowo nie wiedziałam, czego się spodziewać. Opis zapowiadał mroczną historię, ale nie byłam przygotowana na to, jak bardzo będzie ona bezkompromisowa i jak mocno wyróżni się na tle innych powieści fantasy, które miałam okazję przeczytać. Akcja nie stoi w miejscu, ale autor znajduje też czas na budowanie napięcia i rozwijanie bohaterów. Szczególnie dobrze wypadają dialogi, które często są pełne ironii i celnych spostrzeżeń. Dzięki temu nawet spokojniejsze fragmenty czytałam z dużym zainteresowaniem. „Książę cierni” urzeka bohaterami, a jeszcze inne od pierwszych stron pokazują, że nie zamierzają grać według utartych zasad. Największą ciekawość wzbudzał we mnie sam główny bohater. Rzadko zdarza się, by autor uczynił centralną postacią kogoś, kto od pierwszych stron nie próbuje zdobyć sympatii czytelnika. Zamiast klasycznego herosa otrzymujemy bohatera pełnego gniewu, kierującego się własnymi zasadami i gotowego zapłacić każdą cenę za realizację swoich celów. To właśnie ta odwaga w kreowaniu postaci sprawiła, że z każdą kolejną stroną coraz bardziej chciałam odkrywać świat stworzony przez Lawrence'a i przekonać się, dokąd zaprowadzi mnie ta historia.

„Książę cierni” autorstwa Mark Lawrence to pierwszy tom mrocznej trylogii fantasy Rozbite Imperium.

Głównym bohaterem jest Jorg Ancrath, nastolatek, który jest dość nietypowym bohaterem i to właśnie dzięki niemu tak bardzo spodobała mi się ta książka.

Jorg jest bezwzględny i nie cofnie się przed niczym. Jest również inteligentny i charyzmatyczny. Wygrywa nie dzięki sile fizycznej, ale dzięki umiejętności przewidywania ruchów przeciwnika i manipulowaniem ludźmi. Zostaje przywódcą bandy bezwzględnych rzezimieszków, by zemścić się za to co go spotkało w przeszłości. Jego kopani są okrutni i brutalni.

Książka posiada wiele brutalnych scen. Napisana jest z perspektywy głównego bohatera, dzięki czemu możemy lepiej poznać jego motywy i to kim się stał. Obecne wydarzenia są przerywane licznymi retrospekcjami, które stopniowo ukazują nam przeszłość Jorga.

Tempo akcji jest tutaj dość dynamiczne, ale pomiędzy nimi znajdują się momenty, które zmuszają do zatrzymania się i chwili refleksji. Nie zabraknie tutaj również czarnego humoru oraz zaskakujących zwrotów akcji.

Książkę bardzo polecam tym, którzy lubią mroczne fantasy. Tym, którzy nie mają nic przewciwko antybohaterom. I tym, którzy szukają ciekawego i oryginalnego fantasy.

Głównym bohaterem jest młody, zaledwie 13 letni Jorg. Poznajemy go w momencie... no cóż - krwawej jatki, którą urządził ze swymi "braćmi w drodze". Bardzo szybko dowiadujemy się, że ten młodzik dowodzi całą bandą, a po serii rozdziałów retrospektywnych już wiemy jakie wydarzenie go ukształtowało i w jaki sposób znalazł się właśnie w tym miejscu z ludźmi najgorszego sortu. Jego cel jest jasny - w wieku 15 lat chce zostać królem, a potem zamierza scalić Rozbite Imperium i być jego władcą. Prowadzi tę grę bezkompromisowo i bezlitośnie. Tylko czy rzeczywiście to on ma w ręku wszystkie pionki? Czy to faktycznie on patrzy z góry na planszę?

Ta powieść zaskakuje! Jeśli jeszcze jej nie znacie, to nie chcę Wam odbierać tej radości, gdy "połączycie kropki" i domyślicie się dlaczego autorzy książek, które czytał bohater są Wam znani, a mapa również z czymś się kojarzy. Jednak z tekstu jasno wynika co się wydarzyło i aż ciężko mi uwierzyć, że ktoś mógł tego nie zajarzyć (a taką opinię już widziałam 🙈).

Świat przedstawiony w książce jest złożony, pełen mrocznej, zaborczej i podstępnej magii. Przy pierwszych rozdziałach kojarzy nam się z typową fantastyką wzorowaną na średniowieczu, dopiero później okazuje się, iż żyją w nim nekromanci, duchy i potwory, a historia jest bardziej skomplikowana.

W tym świecie trzeba być przygotowanym na zdradę i przemoc. Oczywiście zdarzają się osoby szlachetne, kierujące się honorem, jednak jest ich naprawdę niewiele, zwłaszcza w pobliżu Jorga. Sam młodzik jest przepełniony gniewem, żądzą władzy i zemsty. Jednak czytelnicy na pewno doszukują się w jego zachowaniu jakiegoś minimalnego dobra, ziarnka szlachetności czy choćby litości, gdyż pomimo wszystkich złych czynów, których się dopuścił, po prostu da się go lubić i mu kibicować. Trzeba jednak mieć na uwadze fakt, iż jest to po prostu antybohater z mroczną duszą.