Krzyż Pański

W Archiwum Narodowym w Wielkiej Brytanii pracuje starszy inspektor George O'Malley. Okazało się, że po inwentaryzacji pojawił się problem, w części zbiorów oznaczonych kryptonimem IIWW45-47. Chodziło bowiem o dwa stare kufry, drewniane, poczerniałe ze starości i zamknięte sztabami z kutego żelaza.

Kufry jak wynikało z zapisów pochodziły z wojny i miały klauzulę tajności. Pochodzenie ich natomiast zostało zarejestrowane, jakoby z Polski, a właścicielką była hrabina Radecka-Mikulicz. Cała zawartość tych tajemniczych skrzyń to archiwum rodzinne, głównie starodruki i manuskrypty. Spadkobierczynią okazała się Anna Flemnig, nauczycielka matematyki oraz jej córka Karen.

Kobiety te otrzymały w spadku nie tylko dwa stare kufry, wśród nich znajdowała się także trzecia skrzynia, o której nic konkretnego nie było wiadomo. Ponadto spadek także opiewał na kilka folwarków i dwa tysiące hektarów ziemi na terenach dzisiejszej Litwy i Białorusi. Do tych wszystkich rzeczy dołączony był również testament hrabiny, w którym była mowa o skarbie z czasów Napoleona, który skrzętnie ukryty, czeka na odnalezienie.

„Krzyż Pański” to powieść, która mieści się w ramach sensacyjno-historycznej tematyki. Autor postanowił tak pokierować opowieścią, iż jest ona fikcją opartą jedynie na legendach. Leszek Herman umieścił także swoich bohaterów w drzewie genealogicznym Mikuliczów, czyli przodków jego babci. Kresy przede wszystkim dla niego stały się od dziecka legendarną krainą. Z czasem, z opowiadań babci dowiadywał się o wywózkach na Sybir, o pradziadkach, którzy zginęli gdzieś w litewskich lasach, lub zostali zamordowani w sowieckich łagrach.

Historia II Wojny Światowej to nie tylko dramat ludzi, ale także poprzerywane więzi z historią. „Krzyż Pański” stanowi niejako powieściowy testament, który zawiera w sobie historię, jest ciągiem przyczynowo skutkowym następujących po sobie wydarzeń. I choć to dość obszerna powieść, która wymaga najwyższego skupienia od czytelnika, to jest ona warta polecenia.

Polecamy: Dobre Recenzje

Połączenie thrillera, sensacji i historii mogło się okazać przytłaczające, a w dodatku rozpisane na 600stron - przeczytanie tej powieści to sport wyczynowy! Ale autor potrafi pisać, potrafi zainteresować, tak że zanim się obejrzymy, obrócimy ostatnią kartkę.

Początek wymagał uwagi, dużo postaci, dużo wątków, powiązania, tajemnica sięgająca zamierzchłych czasów - lekko nie było. Jednak z każdą stroną wsiąkałam w tą opowieść coraz bardziej. Lubię taki typ literatury, dlatego oczywiste jest to, że książka podobała mi się. Pomimo trochę skomplikowanej fabuły, wszystko było spójne i logiczne. I bardzo interesujące.

Pierwsze spotkanie z autorem i od razu udane. Koniecznie muszę nadrobić resztę powieści.

To było moje drugie spotkanie z twórczością autora. Tym razem w Archiwum Narodowym Wielkiej Brytanii znalezione zostają dwa stare kufry, pełne skurzanych ksiąg, faktur i wielu innych nieznaczących papierów. Pracownik szybko orientuje się, że ma do czynienia z rodzinnym archiwum hrabiny Elżbiety Radeckiej – Mikuliczowej, a jej spadkobierczynią jest Anna Fleming, która wraz z wnuczką Karen stara się rozwikłać zagadkę bardzo tajemniczego testamentu.

A w nim mowa jest o trzech skrzyniach, lecz w Archiwum Narodowym Wielkiej Brytanii znajdują się dwa kufry. Gdzie ukryty został trzeci? Czy Karen wraz z wujem Igorem odnajdzie zaginiony skarb?

Jednak nie tylko oni są zainteresowani kuframi. Ktoś cały czas depcze im po piętach.

Muszę stwierdzić, że ta historia bardzo mi się podobała. Fakt, że trzeba było być bardzo skupionym przy czytaniu, by nie pogubić się w tych wszystkich opowieściach, kto, z kim, kiedy, od kogo, kto jest czyją babką, a kto czyją ciotką, ale warto było. Uwielbiam takie rodzinne historie, a dodatkowo jak posiadają jakieś sekrety i tajemnice to już w ogóle rewelacja. Książka wciągnęła mnie już od samego początku.

Autor musiał włożyć naprawdę bardzo dużo pracy w napisanie tej książki, za co należą mu się ogromne brawa. Nie przerażajcie się objętością tej powieści, bo jak tylko pozwolicie wciągnąć się w tę historię to nim się obejrzycie a już będziecie przy końcówce.

W książce między rozdziałami dotyczącymi teraźniejszości, znajdziemy również te, które zatytułowane są „Dawno, dawno temu…”. I chyba te rozdziały najbardziej skradły moje serce, bo dają taki wgląd do tego, co było kiedyś. Ja uwielbiam czytać książki w formie pamiętników, wspomnień bądź listów, a w tej powieści znajdują się również listy z XIX wieku.

Historię „Krzyż Pański” jak najbardziej polecam, jednak jest to dosyć wymagająca lektura. Wiec, jeśli szukacie czegoś lekkiego do poczytania od tak.. to tę książkę muszę wam odradzić. Sięgnijcie po nią wtedy, gdy będziecie mieli czas by się skupić na tym, co autor napisał i oczywiście, jeśli lubicie rodzinne sekrety i tajemnice.

Dość spora pozycja z małym druczkiem. Bardzo dużo informacji w niej zawartych, dlatego rozłożyłam ją sobie na kilka dni. Zadziwiające było to, że wracając do jej czytania, wciąż pamiętałam, co było wcześniej. Tak jakby historia na moment się zatrzymała, a potem wraz z naciśnięciem guzika w pilocie ponownie ukazywała mi się w dalszej kolejności. Piszę o tym, bo w wielu pozycjach przerwanie czytania dekoncentruje w dalszej części, bo poprzednia opowieść odpływa w zapomnienie. Tutaj na szczęście tak nie było, co jest dużym plusem.

Na przeczytanie tej książki skusiła mnie okładka, która bardzo pobudziła moją wyobraźnię. Dodatkowo sam motyw zbrodni przykuł moją uwagę.

A o czym jest książka?

Otóż w tej pozycji poszukiwany będzie zaginiony spadek. Wszystko na bazie tła historycznego, by ukazać w którym momencie przestało być o nim głośno. Musieliśmy powrócić do przeszłości, by poznać jego losy. Wszystko zapoczątkowało znalezienie dwóch kufrów z drugiej wojny światowej. Zawierały w sobie dokumenty i księgi. Właścicielką była pani Elżbieta, a spadkobierczynią pani Anna. Okazuje się bowiem, że gdzieś zapodział się trzeci kufer. Pytanie brzmi co się z nim stało i komu zależało na jego odkryciu? Tego starają się dociec spadkobierczyni wraz z wnuczką. Wychodzi również na to, że nie tylko one są zainteresowane całym spadkiem.

Czy uda im się odkryć nie tylko prawdę o nim, ale i zawartość? Jaki jest powód nadmiernego poszukiwania kufra przez osoby postronne? No i czy się w ogóle znajdzie?

Wspaniała! Najbardziej uwiodły mnie w niej przeskoki czasowe, gdzie widzimy to, co dzieje się teraz z tym, co było kiedyś. To tylko podkręcało atmosferę tajemniczości. Napisana tak barwnym językiem, że z chęcią przechodziłam do informacji z tła historycznego, bo było po prostu ciekawe. Napisane w barwnym wydaniu, aż sama wołała, by do niej powrócić. Wszystko spójne, bez żadnych niedociągnięć. Ma w sobie to przyciąganie, że nie chcecie jej odkładać na później, choć ja musiałam to zrobić. Polecam miłośnikom kryminałów, thrillerów okraszonych historią:-)

W Archiwum Narodowym Wielkiej Brytanii odnajdują się dwa stare kufry z napisem POLAND. Okazuje się, że to archiwa rodzinne hrabiny Elżbiety Radeckiej – Mikulicz. Spadkobierczyni Anna Fleming wraz z wnuczką Karen będą próbowały odzyskać skrzynie, ale szybko się okazuje, że nie tylko one chcą je zdobyć.

Od razu powiem, że książka to spory grubasek, ma 600 stron. Byłam w szoku jak do mnie przyszła, trochę mnie przerażała, bo nie przepadam za takimi cegiełkami.

Po drugie trzeba się skupić, aby zapamiętać wszystkie nazwiska i koligacje rodzinne. Przyznam szczerze, że pierwsze 100 stron trochę mnie zmęczyło, bo gubiłam się we wszystkich powiązaniach rodzinnych, do tego mam słabą pamięć do nazwisk, momentami nie wiedziałam o kim mowa.

Książka nawiązuje do wydarzeń historycznych, które łączą się z fikcją. Tym co lubią historię w tle, na pewno się spodoba.

Gdy przebrnęłam już przez wszystkie opisy rodzinne, wciągnęłam się w historię poszukiwania trzeciej skrzyni. Działo się naprawdę dużo: podróże przez Europę, napad, porwanie, włamanie. Byłam bardzo ciekawa kto, oprócz Karin, jej wuja Igora i jego przyjaciół, poszukuje rodzinnego skarbu. I czy w ogóle uda się znaleźć zaginioną skrzynię.

Zamysł na fabułę bardzo mi się podobał, ale chyba jednak to nie dla mnie, gdy tak dużo pojawia się historii rodzinnej. Po prostu nie mam pamięci do nazwisk, powiązań między postaciami. Przez to gubiłam się w dziejach rodziny Anny Fleming.

@onaczytanoca

Dziś już nie debiut autora, aczkolwiek dla mnie pierwsze z nim spotkanie. ☺ Dodam tylko, że jak najbardziej udane. 👍 Początkowo byłam nieco przerażona objętością tej książki, ten grubasek liczy sobie całe 600 stron, ale gdy już wciągnęła mnie historia, czytałam z wielkim zaciekawieniem. 😍

•

W brytyjskim Archiwum Narodowym, podczas trwającej inwentaryzacji, odnaleziono dwa tajemnicze stare kufry z dopiskiem "IIWW 45-47 POLAND". Rozpoczyna się wielkie śledztwo. Z dokumentów wynika, że ich ostatnią właścicielką była hrabina Elżbieta Radecka-Mikuliczowa. A spadkobierczynią owych skrzyń i ich zawartości jest Anna Fleming, była nauczycielka matematyki, prowadząca wraz z mężem agroturystykę pod Szczecinem. To ogromne rodzinne archiwum, które jest bezcenne dla mieszkających w Polsce krewnych. Ale w testamencie jest mowa również o skarbie z czasów Napoleona, który skrzętnie ukryty, czeka na odnalezienie. Anna wraz ze swoją wnuczką podąża śladami hrabiny. W poszukiwania włącza się też jej syn Igor i jego grupa angielskich przyjaciół. Gotowi na wszystko, zgłębiają się w mocno zagmatwane rodzinne historie, by odkryć tajemnice i odnaleźć skarb. Niestety, nie oni jedni walczą o zaginioną fortunę. Rozpoczyna się pościg przez pół kontynentu, a ich wrogowie nie mają żadnych skrupułów.

•

Muszę przyznać, że nie jest to lekka powieść, którą przeczytacie w jeden wieczór. Trzeba się nieco skupić i poświęcić jej więcej uwagi. Ale warto! 🙂 Może nie jest to pozycja dla osób, którym historia kojarzy się tylko z nudnymi lekcjami i kuciem dat, ale większości powinna się spodobać. 😃 Ja jestem zadowolona z lektury! 😍

•

Za możliwość przeczytania dziękuję @wydawnictwomuza . ❤

Dziś recenzja książki Leszka Hermana “Krzyż Pański”. To obszerna powieść z bardzo szerokim wątkiem właśnie genealogii, sięgającej 200 lat wstecz i obejmującej skomplikowane i zadziwiające historie :D Dodajmy do tego poszukiwanie zaginionego skarbu, o którym krążą w rodzinie od dawna legendy i oczywiście tych tajemniczych, cennych dóbr poszukiwanie.

Tak jak już na początku zaznaczyłam, jest to historia wielka, na ponad 600 stron, a jej zawiłość i zagmatwanie są ekstremalne - jeśli nie lubisz takich powieści, nie sięgaj po nią, bo będzie to męka a nie przyjemność :p Ja osobiście po pierwszych 200 stronach “nie kumania czaczy” :p, przez następne 400 już więcej ogarniałam i kiedy zaczęła się akcja fabuła mnie zdecydowanie wciągnęła :D Bardzo wielki szacunek należy się autorowi za tak rzetelne opracowanie kontekstu historycznego, który z tego co wyczytałam, jest mu szczególnie bliski ze względu na własną rodzinę :D!! Jednak na początku historii czytelnik zdecydowanie czuje się przytłoczony ilością informacji, jakimi raczy nas i główną bohaterkę babcia, emerytowana matematyczka, pasjonatka historii rodowej :D Ilość zwrotów akcji i sposób, a także kolejność odkrywania poszczególnych faktów wprowadzają niezły chaos. Wiele razy żałowałam, że nie ma gdzieś na wyklejce rozrysowanego drzewa genealogicznego, niczym mapki fantastycznego świata :D

"- Konkurencyjna ekipa poszukiwaczy skarbów - parsknął ironicznie Igor. - To jak z głupiego filmu.

- Nic w tym nie ma głupiego. Czytałem o rabusiach albo piratach śledzących poszukiwaczy i okradających statki na morzu."

Moje pierwsze spotkanie z autorem zdecydowanie zaliczam do udanych. Dałam się porwać tej historii od pierwszej strony, znalazłam w niej solidny kawał historii, przygodę, niespodziewane zwroty akcji, tajemnice, zagadki oraz niezwykle ciekawą fabułę. Dla fanów książek historyczno-przygodowych pozycja obowiązkowa, pozostałych ostrzegam, że skrupulatność autora dotyczaca opisów oraz spora ilość wątków, faktów i bohaterów może być dosyć przytłaczająca. Jednakże ja ze swojej strony nie mam żadnych zastrzeżeń, ponieważ moje drugie ja, czyli "historyczny geek", był usatysfakcjonowany, a to z kolei sprawiło, że bawiłam się świetnie podczas lektury i z całą pewnością skuszę się na kolejne książki od @leszek_herman

Powieść bez wątpienia wpisuje się w kategorię "na bogato". Dużo stron, duużo wątków, duuużo bohaterów, duuuuużo historii. Całe 600 stron jest tak naszpikowane detalami i fragmentami rodem z historycznych podręczników, że wymaga skupienia i rozeznania w gąszczu powiązań (choć trochę). Nie mam w zwyczaju streszczać, napiszę tylko, że wszystko ma swój początek w odnalezionych archiwach. Nie zabraknie stuletnich listów i testamentu, które odkrywając rodzinne koligacje mają zaprowadzić do ukrytego skarbu. Skarbu nie byle jakiego, bo pamiętającego czasy Napoleona a wiadomo, że takie dobra to nęcą wielu. Akcję podkręcają więc prawdziwi mafiosi, poszukiwacze skarbów, detektywi i… Pani Anna, spadkobierczyni. Taka babcia "chodząca encyklopedia" to skarb w rodzinie!! Kto by nie chciał takiej mieć!! Swoją drogą, fascynujące ile w naszych rodzinach może być takich ekscytujących historii, powiązań, może nawet jakieś skarby!

Przyznam, że choć pierwsze 150 stron nie należało, jak dla mnie, do łatwych i przyjemnych to w ogólnym rozrachunku książka sprawiła mi sporą przyjemność.

Jak już zaczęło mi się w głowie układać, to połknęłam książkę jak przysłowiową przynętę. Weszła w dwa dni, i to tylko z powodu ograniczających mój czas obowiązków. Trzyma w napięciu, mnóstwo się dzieje, śledzimy kilka wątków równocześnie. Przy okazji poznajemy kawał historii a autor daje nam wartościową powieść, przy której zmuszeni jesteśmy pomyśleć. Mogę tylko się domyślać ile ta powieść wymagała pracy i zawsze imponuje mi, gdy ktoś posiada taką wiedzę.

Jeżeli ktoś lubi sensacyjno-przygodowe klimaty z wymagającą fabułą to będzie bardzo zadowolony. Zresztą to idealny materiał na scenariusz! Tylko patrzeć, kiedy na podstawie książki powstanie film. Podsumowując, moje pierwsze spotkanie z autorem uznaję za satysfakcjonujące 😉

Ps. Niestety w książce nie ma, a aż się prosi, o taką poglądową "rozpiskę" co do koligacji, coś jak drzewo genealogiczne. Ale to moje skromne zdanie 🤷

Autor ma bardzo przyjemny styl pisania, dzięki czemu książkę czyta się szybko i z zapartym tchem. Tak naprawdę wciąga juz od pierwszych stron, a kartka za kartką tylko coraz bardziej intryguje i pochłania czytelnika do reszty. Fabuła oparta jest o prawdziwe wydarzenia i postacie, które przeplatają się z fikcją. Wątki są naprawdę bardzo rozbudowane, dlatego na czytaniu polecam się bardzo skupić, a najlepiej robić notatki. Postacie są wspaniale wykreowane, a dialogi pomiędzy nimi ubarwiają powieść i skutecznie rozśmieszają.

Muszę przyznać, że było to moje pierwsze spotkanie z autorem i jak najbardziej mogę się zgodzić z licznymi porównaniami go do Dana Browna. Jednak w moim odczuciu Leszek Herman wypada zdecydowanie lepiej, a fabuła jest nie tylko bardziej porywająca ale i porywająca.

Tak naprawdę śmiało mogę powiedzieć, że jestem zachwycona tą książką. Wątki historyczne, ilość emocji, sensacji, a także wątki kryminalne spowodowały, że otrzymałam wszystko czego oczekuję po dobrej lekturze.

Zachęcam Was do sięgnięcia po „Krzyż pański”. Przeżyjecie z nim niesamowitą podróż przez pół kontynentu i poznacie wiele wspaniałych postaci, z którymi będziecie chcieli rozwiązać zagadki.

📖 O tym, że to kuzyn królowej Elżbiety, oczywiście wiecie? 📖

"Krzyż Pański" to kolejna książka w dorobku Leszka Hermana, a jednocześnie pierwsza jaką miałam okazję przeczytać.

To zacne tomiszcze liczy sobie ponad 600 stron, jednak objętość nie stanowiła dla mnie (nigdy) problemu. Wręcz odwrotnie. Im więcej do czytania, tym lepiej.

Mnogość informacji również mnie nie przeraziła. Świadczy jedynie o ogromnej pracy, jaką autor włożył w stworzenie tej historii. Doceniam i gratuluję.

Tajemniczy spadek, dwa stare kufry i trzecia zaginiona skrzynia. Czego chcieć więcej.

To tak, jakby połączyć przygody Indiany Jonesa i Roberta Langdona.

A dla czytelnika wyśmienita lektura na długie jesienne wieczory. I to będą bardzo udane wieczory.

Polecam. Z pewnością sięgnę po pozostałe książki tego autora.

To było moje pierwsze czytelnicze spotkanie z twórczością Leszka Hermana. Po tej lekturze już wiem, że to nie było ostatnie. Doskonały kryminalny thriller. Jestem z niego bardzo zadowolona. Po otrzymaniu tej książki byłam lekko przerażona jej objętością. „Krzyż pański” jest grubaskiem. Jednak tym się nie stresujcie. Dużo treści, mnóstwo znakomitych zwrotów akcji i szpiegostwo sprawiły, że nie mogłam oderwać się od tej książki.

Co byście zrobili, gdybyście dowiedzieli się, że znaleziono skrzynie i testament waszej pra pra pra pra krewnej? Bylibyście szczęśliwi?

George O’Malley przez przypadek odnalazł dwie skrzynie. Przed pójściem na emeryturę sprzątał, archiwizował papiery w brytyjskim Archiwum Narodowym. Postanowił odnaleźć spadkobierców hrabiny Elżbiety Radeckiej-Mikuliczowej. Czy było to łatwe zadanie? Przekonacie się o tym czytając.

Jedną ze spadkobierczyń jest Anna Fleming. Razem ze swoją wnuczką Karen ruszają w świat w poszukiwaniu trzeciej skrzyni. Co jest w niej ukryte? Gdzie ona się znajduje? Czy ktoś ją zabrał? Oprócz naszych dwóch pań komuś jeszcze zależy na odnalezieniu trzeciej skrzyni. Ten ktoś gra bardzo nieczysto. Jest wstanie zrobić dosłownie wszystko, byleby tylko ją jako pierwszy odnaleźć. Czy nasze bohaterki ujdą z tego cało?

Znakomita powieść, która trzyma w napięciu. Szybko się ją czyta. Jak to z książkami historycznymi bywa trzeba czytać ją w głębokim skupieniu, żeby nie pomylić dat i różnych faktów. Także czytajcie ją dopiero wtedy, kiedy będziecie głęboko zrelaksowani. Uwielbiam rozwiązywać historyczne zagadki.

Autor stworzył „Krzyż pański” dzięki swojej babci, która często opowiadała niesamowite historie ze swojego dzieciństwa.

Uwielbiam Annę Fleming. Mimo swojego wieku dążyła do poznania prawdy. Czy udało jej się dotrzeć do finału?

Niesamowita fabuła. Postacie bardzo dobrze wykreowane. Uwielbiam przeplatanie wątków historycznych z fikcyjnymi. Miejsce akcji to różne kraje, między innymi: Wielka Brytania, Francja i Polska.

Książka „Krzyż Pański” jest godna polecenia. Warto po nią sięgnąć.

Kto jeszcze jest spadkobiercą hrabiny Elżbiety? Przeczytajcie – może wy nimi jesteście.

Z całego serca polecam tą powieść. Zobaczcie intensywną walkę o spadek. Można by rzec na śmierć i życie.

Porządkowanie Archiwum Narodowego w Londynie przynosi niespodziewane efekty- zostają znalezione dwa kufry, stare, zakurzone i z dopiskiem „HWW 45-47 POLAND”. Ich zawartość nie przynosi niestety zbyt wielu odpowiedzi, ale za to rodzi mnóstwo pytań a przede wszystkim to, jak kufry się tam znalazły. Gdy między dokumentami, które były w nich ukryte znajduje się testament okazuje się, że gdzieś jest trzeci kufer a w wyścigu po spadek będzie wielu…

Rozpoczyna się wyścig z czasem, w którym udział będą brali nie tylko spadkobiercy, ale także ci, którym zależy na tym by prawda nigdy nie wyszła na jaw.

Leszek Herman ma to do siebie, że jego ksiazki to skarbnica wiedzy. Ile ten człowiek musi wiedzieć to jest nie do pojęcia! Jak inaczej napisać książkę, w której aż roi się od historii, ale zrobić to tak żeby wciągała jak najlepszy kryminał? Trzeba być autorem bo ja innego rozwiązania nie widzę.

Książka jest potężna, (ponad 600stron) ale czyta się ją bardzo szybko przelatując razem z bohaterami między krajami i czasami. Akcja jest wartka Ba! Są nawet pościgi! W „Krzyżu pańskim” nie ma czasu na nudę, można się czegoś dowiedzieć a przy okazji jest zabawnie. Połączenie wybuchowe ? Być może, ale Leszek Herman na końcu rozbraja tę bombę dając poczucie satysfakcji z lektury. Polecam!

Dwa stare kufry z tajemniczym dopiskiem „IIWW 45–47 POLAND”, znalezione przypadkiem w piwnicy brytyjskiego Archiwum Narodowego, zapoczątkują śledztwo, które obejmie pół Europy. Co kryje się w ich wnętrzu?

George O'Malley, pracownik Archiwum Narodowego Wielkiej Brytanii, w ostatnich tygodniach poprzedzających rozpoczęcie emerytury ma ręce pełne roboty. Musi uporządkować akta z drugiej wojny światowej. Podczas inwentaryzacji trafia na kufry, które należały do Billa Bentnicka. To co znajduje się w środku, rodzi wiele pytań, na które nie ma odpowiedzi. Kufry pełne są dokumentów i ksiąg, O'Malley szybko dochodzi do wniosku, że ma przed sobą rodzinne Archiwum, którego właścicielką była hrabina Elżbieta Radecka. Jej jedyną spadkobierczynią jest Anna Fleming, która wraz z wnuczką Karen próbują odszyfrować testament...

Gdy najnowsza powieść Leszka Hermana wpadła w moje ręce troszkę się przeraziłam, ponieważ nie jest to "cienka" lektura, książka liczy sobie ponad 600 stron. Rozpoczynając lekturę byłam lekko zdziwiona fabułą, ale tak to jest, gdy nie czyta się opisów. Nie mniej jednak  książka bardzo mnie wciągnęła i czytałam ją z niemałym zainteresowaniem. Dla osób lubiących historię, "Krzyż pański" to będzie prawdziwa uczta czytelnicza. Autor w swojej powieści zawarł mnóstwo historii, ogrom wiedzy jest niebywały. Do tego język jakim jest napisana książka, sprawia że mimo dużej ilości stron, pochłania się ją błyskawicznie. Pierwsze spotkanie z twórczością Leszka Hermana uważam za bardzo udane i z przyjemnością sięgnę po inne dzieła autora. To była bardzo dobrze spędzony czas z lekturą, choć nie ukrywam, książka ta wymaga od czytelnika mnóstwo skupienia, ponieważ niemal na każdej stronie autor raczy nas ogromem informacji.

Polecam bardzo, szczególnie miłośnikom historii.

Nowa powieść Leszka Hermana, która w księgarniach pojawiła się 13 października pt. "Krzyż Pański" opowiada o dwóch kufrach z tajemniczym dopiskiem "IIWW 45-47 POLAND", znalezionych przypadkiem w piwnicy brytyjskiego Archiwum Narodowego zapoczątkują śledztwo, które obejmie pół Europy. Co kryje się w ich wnętrzu?

Ostatnią właścicielką rodzinnego archiwum była hrabina Elżbieta. Jej spadkobierczynią jest Anna Fleming, która razem z wnuczką Karen próbują odszyfrować tajemniczy testament hrabiny.

Pierwsze, co uderza czytelnika w tej książce to bardzo dużo historii, która ma związek z fabułą. Jest bardzo dużo faktów, które w pewnym momencie zaczęły mi się mylić. Do rozumienia potrzebowałam maksymalnego skupienia i ciszy. Być może to przez to, czytało się ją dość powoli i zajmowała dużo czasu, bo miała też dużą objętość. Sama zagadka z kuframi bardzo mnie zaciekawiła, nie mogłam się domyślić żadnego faktu ani przyszłych akcji. Książkę polecam osobom, w którym nie przeszkadza duża ilość faktów historycznych. Mi osobiście bardzo przypadła do gustu taka forma lekcji historii. Książka zagadkowa i pouczająca z dużą dawką wiedzy!

Pisałam już wam o tym, że do historii mam słabość i dlatego zdawałam maturę z tego przedmiotu. Z uwielbieniem zaczytuję się wszystkimi informacjami z zamierzchłych czasów, a gdy jeszcze przy tym można odszukać zaginione artefakty lub skarby, to dla mnie przysłowiowa wisienka na torcie.

Leszek Herman swoją powieścią idealnie wpasował się w mój gust czytelniczy. Fabułę książki oparł na autentycznych zdarzeniach i postaciach, które wplótł fantastyczną opowieść. Zapewniam, że ta wielowątkowa lektura jest niezwykle ciekawa, od pierwszych stronic intryguje i wciąga czytelnika.

Pochłaniając kartka za kartką czułam się jak ryba w wodzie. Intrygi, sensacje i chęć zdobycia cennego skarbu, pociągną za sobą wiele osób, które narażają swe życie byleby tylko osiągnąć zamierzony cel.

Wszystko zaczęło się w Wielkiej Brytanii, gdzie pracownik archiwum narodowego odnalazł dwie skrzynie pochodzące z pierwszych lat po drugiej wojnie światowej. W środku znajdowały się teczki pełne dokumentów polskiej hrabiny. Żyjąca spadkobierczyni Anna Fleming i jej wnuczka Karen postanawiają odszyfrować wskazówki zawarte w testamencie i odszukać zaginioną trzecią skrzynię. Niestety nie tylko one chcą tego dokonać.

Jak potoczą się dalsze losy bohaterów? Czy ich życie będzie w niebezpieczeństwie? Kto jeszcze bierze udział w wyścigu po skarb?

Uwierzcie mi proszę, że ta książka jest niezwykła, tyle w niej cennych i wartościowych informacji a także sensacja z wątkiem kryminalnym, który zachwyci każdego pasjonata tego gatunku. Zaznaczam od razu, że podczas czytania należy się bardzo skupić, gdyż natłok postaci i ich koligacji a także ogrom historycznych zagadnień, legend może nie jednego przytłoczyć, co może spowodować pogubienie się.

Przez całą powieść ogarnięta byłam przeróżnymi emocjami, sensacja powodowała we mnie napięcie a głowa przepełniona była od domysłów i spekulacji. Zakończenie mnie usatysfakcjonowało i jestem zachwycona tą pozycją.

Kochani zachęcam was bardzo gorąco do tej rewelacyjnej lektury, podążajcie wraz z genialnie wykreowanymi bohaterami przez prawie pół kontynentu i pomóżcie im w odkryciu tej misternie zaszyfrowanej zagadki. Polecam!

Dwa stare kufry z tajemniczym dopiskiem „IIWW 45–47 POLAND”, znalezione przypadkiem w piwnicy brytyjskiego Archiwum Narodowego, zapoczątkują śledztwo, które obejmie pół Europy. Co kryje się w ich wnętrzu?

💙💙💙

„Krzyż pański” autorstwa Leszka Hermana to książka zdecydowanie inna niż te, które do tej pory czytałam. Czy to dobrze? Cóż na pewno nie braknie jej tajemniczości, przez co nęci i kusi, by czytać aż do ostatniej strony. Jednak co jeszcze uznałam w niej za plus?

Na pewno wątek ze spadkiem. Mocno intrygował i nakręcał naszą wyobraźnię. Bo przyznać się kto choć raz nie marzył, by znaleźć się w podobnej sytuacji? Ja jak najbardziej tak.

Po drugie ciągłe napięcie związane z walką właśnie o rzekomy spadek. Książka przez to jeszcze bardziej przyciągała do siebie i sprawiała, że nie raz trzeba było czytać jakiś rozdział z zapartym tchem.

Kolejnym niewątpliwie dużym plusem są wtrącenia historyczne, które zgrabnie wplatają się w fabułę.

To, co ja osobiście uznaje, za minus jest nieco skomplikowana fabuła. Co to znaczy? Według mnie wymaga ona dużego skupienia, by nie pogubić się w faktach. Sama musiałam nie raz cofać się, by coś sobie przypomnieć, a starałam się czytać tę książkę w miarę bez przerw.

Tak czy siak, to było moje pierwsze zetknięcie się z twórczością Hermana. Książka mnie przyznam się, szczerze wciągnęła i ogólnie wywarła pozytywne wrażenie. Czy polecam? Jak najbardziej zwłaszcza osobą, które lubią niebanalną fabułę z wątkami historycznymi w tle.

Nie ma to jak opowieści babci o czasach jej młodości – niesamowite historie rodzinnych kolei losu, koligacji, legend, pełne tajemnic, sekretów i skandali, do tego stare fotografie, portrety, listy – a we wszystko to wpleciona historia kraju.

„Krzyż Pański” to taka właśnie opowieść. Klimatyczna, ciekawa, intrygująca, wielowątkowa historia z drogocennym skarbem na świeczniku.

A zaczęło się całkiem niewinnie..

Znalezione przypadkowo w piwnicy brytyjskiego Archiwum Narodowego kufry stają się początkiem zakrojonych na szeroką skalę poszukiwań – na początku ich spadkobierców, a następnie dalszej części spadku – skarbu z czasów Napoleona, kufrów jednej z najbogatszych kobiet Drugiej Rzeczpospolitej.

Na jaw wychodzą rodzinne zawiłości, sekrety, dziwne przypadki i powiązania. To rodzi różne teorie, domysły i dywagacje. Rodzina spadkobierców rozpoczyna niebagatelne śledztwo, które swoim zasięgiem obejmuje niemal całą Europę.

Czy to wszystko to tylko „zwyczajne pogmatwane losy ludzi miotanych wojenną zawieruchą” , czy jakaś „spiskowa teoria dziejów”?

Zbieranina dziwaków i ekscentryków, którzy okazują się sympatycznymi i bezpretensjonalnymi ludźmi nie ustanie w poszukiwaniach, dopóki nie osiągnie zamierzonego celu.

A szukanie jest niekiedy jak film historical fiction, etnograficzna bajka, wycieczka krajoznawcza, aż w końcu jak strategiczna gra przygodowo-wojenna, której uczestniczy muszą pamiętać, że mają tylko jedno życie do dyspozycji.

„Krzyż Pański” to świetnie napisana powieść, która stanowi znakomitą rozrywkę. Dla wielbicieli historii – intelektualna uczta. To, że wiele ze wspomnianych tu osób jest postaciami autentycznymi, nieruchomości, dwory i zamki opisane w książce – istniały lub istnieją do dziś, jak również legenda o zaginionych kufrach nie jest tak całkiem wymyślona – sprawia, że czytelnik może poczuć się jak uczestnik tej zacnej misji poszukiwawczej i nabrać apetytu na „odkopanie” własnych skarbów ukrytych we wspomnieniach babci.

Polecam.

Nic tylko czytać i delektować się tą niesamowitą podróżą w czasie i przestrzeni.

Chcecie zostać poszukiwaczami skarbów? Lubicie odkrywać historię na nowo? Właśnie taką rozrywkę serwuje nam autor w tej powieści.

W londyńskim archiwum zostają odnalezione dwa kufry pełne dokumentów. Po bliższej weryfikacji okazuję się, że skrzynie mają prawowitego spadkobiercę z polski i przez przypadek zostały przywiezione do Wielkiej Brytanii. Główną spadkobierczynią jest Anna Fleming, to bardzo daleka krewna zmarłej hrabiny do której należały skrzynie. Gdy do Anny przyjeżdża w odwiedziny jej wnuczka Karen, dziewczyna nalega aby babcia opowiedziała jej dzieje rodziny i zainteresowała się spadkiem. Po zapoznaniu się z dokumentami ze skrzyń, okazuje się, że skrywają one tajemnice o rodowym skarbie oraz o kolejnym, trzecim zaginionym kufrze…

KRZYŻ PAŃSKI to historia w dużej mierze opierająca się na prawdziwych wydarzeniach i postaciach. Autor niezwykle sprawnie splótł losy fikcyjnych bohaterów z rzeczywistością, gdzie nam, zwykłym czytelnikom ciężko rozróżnić prawdę od wyobraźni pisarza. Książka jest bardzo dobrze skonstruowana i misternie przemyślana, pełna sekretów i intryg ze szczyptą niebezpieczeństwa i przygody.

Fabuła zawierająca zagadkę bardzo zaciekawia i razem z postaciami czytelnik świetnie się bawi podczas poszukiwania skarbu i odkrywaniu tajemnic i więzów rodzinnych Anny. Autor co rusz wodzi nas, czytelników i bohaterów, za nos i tworzy kolejne niewiadome.

Jeśli lubicie powieści zawierajace przygodę i za razem historię dziejów polskich, ale nie tylko, to książka dla was. Mnie niestety ciutkę przygniotła ogromem wiadomości i faktów. Bardziej zaczytuję i lubuję się w powieściach osadzonych w czasie II wojny światowej.

Leszek Herman "Krzyż Pański",

Świetnie jest mieć bogatą historię rodziny, która może posłużyć jako motyw do snucia przeciekawych opowieści o ludziach sprzed lat, o zagubionych lub cudem ocalałych artefaktach, które skrywają mnóstwo tajemniczych historii. Fantastycznie jest mieć też w rodzinie osobę, która te wszystkie rodzinne opowieści sprzed lat pamięta i jeszcze chętniej się nimi dzieli. Dzięki temu powstawać mogą takie książki, jaką jest chociażby "Krzyż Pański".

To moje pierwsze spotkanie z twórczością autora i uważam je na naprawdę udane. Przepełnione akcją, która się nie zatrzymuje, zahaczając w międzyczasie o kilka krajów, w tym: Polskę, Anglię, Francję i Litwę. Rozciągnięte w czasie na przestrzeni wieków, a jednocześnie takie, które się nie dłuży. Bogate w bohaterów, którym poszukiwanie przygód i rozwiązywanie rodzinnych zagadek sprawia ogromną przyjemność. Przywołujące również postacie z przeszłości, rodzinne legendy i przeróżne wyczyny nie tylko przodków, ale również postaci historycznych. "Krzyż Pański" pochłonął mnie do tego stopnia, że sześciusetstronicowego grubaska, bo to naprawdę sporych rozmiarów powieść, przeczytałam w dwa wieczory, a liczne koligacje rodzinne i pojawianie się postaci z kronik familijnych oraz historycznych sprzed lat, tworzące nawet nie drzewo, a poplątany genealogiczny gąszcz, choć czasem trudne do ogarnięcia, wcale mi nie przeszkadzały.

"Krzyż Pański" ma prawo zachwycić fanów książek przygodowo-sensacyjnych, osoby lubiące grzebać w rodzinnych annałach, wszystkich tych, których pasjonują odnajdywane na strychach lub w piwnicach, rodzinne pamiątki. W moim przekonaniu nazwanie powieści historią łączącą przygody bohaterów serii książek o Panu Samochodziku z zatapiającym się w tajemnicach przeszłości Danem Brownem , będzie dla niej idealnym komplementem.

Kiedy w piwnicy brytyjskiego Archiwum Narodowego odkryte zostają dwa kufry, ich zawartość dla wielu osób staje się istną puszką Pandory, ale też argumentem do rozpoczęcia dalszych poszukiwań. W końcu gdzieś jest również trzecia skrzynia, a o rodzinnych skarbach nie raz już wspominały liczne rodzinne legendy. Kim są tajemnicze dwie kobiety, których korespondencję przytacza autor? Co wspólnego z prowadzonymi poszukiwaniami ma Napoleon? Dlaczego spadkobiercy nie mogą czuć się bezpiecznie?

W tej trzymającej cały czas w napięciu akcji niczego nie zabraknie. Będzie trzeba zagłębić się w przeszłość rodziny, rozpoczną się amatorskie poszukiwania, pościgi, na bohaterów czyhać będzie niebezpieczeństwo, no i jak to z rodzinnymi legendami bywa, znajdzie się w nich również ziarnko prawdy. Lubię tak zapodane rodzinne historie.

George O'Malley jest pracownikiem Archiwum Narodowego Wielkiej Brytanii, ale odlicza już miesiące do emerytury. Niestety wie, że ostatnie tygodnie w pracy nie będą lekkie. Jego przełożeni chcą, żeby przed odejściem zrobił inwentaryzację dokumentów pochodzących z pierwszych lat po drugiej wojnie światowej. George znajduje tajemnicze kufry należące do Billa Bentincka, byłego ambasadora Jej Królewskiej Mości w Polsce w latach 1945-1947. Zawartość tych kufrów prowokuje mnóstwo pytań, na które nie ma odpowiedzi. Oprawione w skórę księgi i teki pełne dokumentów są rodzinnym archiwum, którego właścicielką była hrabina Elżbieta Radecka - Mikuliczowa.

Jej spadkobierczynią jest mieszkająca w podszczecińskim Dalewie Anna Fleming. Ona i jej wnuczka Karen próbują rozszyfrować tajemniczy testament hrabiny.

Gdzie znajduje się trzecia skrzynia, zaginiona, ale wspomniana w testamencie?

Czy potomkom hrabiny uda się odnaleźć skarb z czasów Napoleona?

I kim są tajemniczy ludzie także biorący udział w wyścigu po spadek?

W walce o zaginioną fortunę będą gotowi posunąć się do ostateczności...

Powieść opowiada historię o tajemniczym spadku. Znalezione stare kufry w Archiwum Narodowym sprawiają, że trzeba odszukać spadkobierców.

Gdy Anna otrzymuje list z kancelarii wyrusza z wnuczką na spotkanie w sprawie spadku.

Uwielbiam takie książki, gdzie mamy doczynienia z historią sprzed wielu lat.

Odkrywanie tajemnic bohaterów, poznawanie legend rodzinnych, a jeszcze rozwiązywanie zagadki, gdzie został ukryty skarb rodzinny to była taka przygoda, że nie nudziłam się ani chwili.

Czytałam tę powieść z przyjemnością i ogromną ciekawością.

Jeśli lubicie stare historie, stare rzeczy przechowywane na strychach to tą książką zachwycicie się.

Książka trzyma w napięciu do samego końca. Akcja pełna niebezpieczeństwa, a wiadomo, że grzebanie w przeszłości może przyciągnąć kłopoty.

Zapewniam was, że w tej "grubasce" dużo dzieje się.

Czeka Was niesamowita i intrygująca przygoda!

Polecam.

@brunettebooks

Temat spadku rozpala wyobraźnię, skłania od razu do myślenia, jak duży miałby być odziedziczony majątek, zastanawiania się, czy byłyby to rzeczy ruchome czy może raczej budynki i ziemia, a także do tego, jakie możliwości otrzymanie takiego spadku przed nami otwiera. Zapominamy o tym, że odziedziczyć możemy także długi, skupiamy się raczej na przyjemnych stronach dziedziczenia, zwykle też nie życzymy nikomu źle. Niemniej jednak słysząc o pieniądzach czy domach dziedziczonych po dawno zapomnianych kuzynach czy nieznajomych wujkach z Ameryki fantazjujemy, że i do nas kiedyś może przyjdzie koperta z kancelarii adwokackiej z informacją o spadku.

Anna Lindberg, właścicielka gospodarstwa agroturystycznego w Dalewie, niedaleko Szczecina, nie należy do kobiet, które czekają na mityczny spadek. Choć tak naprawdę to właśnie ona, mając na uwadze rodzinne historie, powinna na niego liczyć. Jednak skupiona jest bardziej na próbach utrzymania interesu, niż na mrzonkach, dlatego też akurat u niej list z kancelarii adwokackiej, nie wzbudza żadnych uczuć. A nawet jest do niego negatywnie nastawiona, bowiem jest przekonana, że to jeden z „łańcuszków” prowadzących do wyłudzenia pieniędzy. Nawet nie doczytawszy korespondencji odkłada list na stolik i całe szczęście, że znajduje go tam wnuczka Anny, Karen.

Dziewczyna przybyła do babki leczyć złamane serce po tym, jak przyłapała partnera na zdradzie. Problemy sercowe to jednak tak naprawdę tylko jeden z powodów. Studiująca w Lund zarządzanie turystyką i hotelarstwem Karen ma wątpliwości co do wyboru kierunku. Mimo iż uwielbia uniwersytet, że ma tu doskonałe warunki do jazdy konnej, to nie widzi się zupełnie jako zarządzająca hotelem czy właścicielka gospodarstwa agroturystycznego. Nie spodziewa się jednak, że wizyta u babki nie tylko sprawi, że szybko zapomni o nieuczciwości ukochanego, ale i zacznie pasjonować się przeszłością swojej rodziny.

Karen nigdy nie pomyślałaby, że u babci mogą dziać się tak fascynujące rzeczy, a ona sama stanie się spadkobiercą jednej z najbogatszych kobiet. Okazuje się bowiem, że w Archiwum Narodowym Wielkiej Brytanii, w Wydziale Akt Gospodarczych, przy okazji wykonywania odkładanej dawno inwentaryzacji dokumentów z pierwszych lat powojennych, dokonano niezwykłego znaleziska. Dwa stare kufry z tajemniczym dopiskiem „IIWW 45–47 POLAND”, stojące w zapomnieniu i tonące w położonych na nich dokumentach, należeć miały do Billa Bentincka, księcia Portland, kuzyna królowej Elżbiety Drugiej. Podjęcie decyzji o otworzeniu kufrów rodzi wiele problemów, a zapewne pracownik, George O’Malley, przeklinać będzie ten dzień, bowiem w spokoju chciał już doczekać do emerytury. Tymczasem okazało się, że skrzynie zawierać miały prywatne dokumenty polskiej hrabiny, Elżbiety Radeckiej-Mikulicz z domu Potockiej. To w jej domu mieszkał Bentnick, bowiem pałac pełnił rolę ambasady. Pracownicy archiwum są zatem zmuszeni wszcząć poszukiwania spadkobierców polskiej hrabiny, a z takim zleceniem zwracają się do prywatnej kancelarii. Tym sposobem właśnie list trafia do Anny Lindberg, a ona i jej wnuczka wkrótce wyruszają na spotkanie z przedstawicielem kancelarii.

Czy Anna rzeczywiście odziedziczyła cokolwiek z ogromnego niegdyś majątku? Co znajdowało się w trzeciej skrzyni o której krążyły nawet legendy? Czy rzeczywiście mogła być ona wypełniona biżuterią? Tak zaczyna się ekscytujące poszukiwanie, opisane przez Leszka Hermana w powieści pt. „Krzyż pański”. To kolejna już powieść autora, w której fikcja doskonale uzupełnia rzeczywistość, zaś przyjemność z jej lektury czerpać będą nie tylko miłośnicy pióra autora, ale przede wszystkim historii. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Muza SA książka jest bowiem pełna faktów z przeszłości, prezentujących nie tylko skomplikowane dzieje Polski, ale i wichry wojny i ich konsekwencje. Ta złożoność fabuły, uczynienie przeszłości integralną jej częścią, świadczy nie tylko o olbrzymiej wiedzy autora, ale i o niezwykłym kunszcie pisarskim. Trudno jest bowiem utrzymać tak złożoną opowieść w ryzach, a choć niekiedy natłok faktów bywał nużący, to jednak świadomość, że każda informacja może mieć wpływ na to, co się dzieje, nie pozwala czytelnikowi nawet na chwilę dekoncentracji. W rezultacie powieść liczącą sobie ponad sześćset stron czyta się jednym tchem, choć również ze strachu, by po odłożeniu nie umknęły nam istotne informacje. Również po lekturze trudno jest zapomnieć, trudno też nie mieć choć przez chwilę nadziei na odkrycie w swojej rodzinie podobnej osobistości, jak Elżbieta Radecka-Mikulicz.