Królestwo węży i krwi

N I E S A M O W I T E! Zupełnie nie spodziewałam się takich emocji, a uwierz była ich cała masa.

[Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Amare]

Autorka zastosowała przeskoki czasowe, dzięki czemu akcja była wartka i zmuszała do większej uwagi. Przyznam, że raz sama się zgubiłam, ale dość szybko przywykłam i polubiłam ten zabieg. Co więcej, im dalej w fabule tym wydawało mi się to bardziej i bardziej genialne!

Cóż a sama fabuła była fantastyczna, zaskakiwała mnie wielokrotnie. Za każdym razem, kiedy zaczynało się układać (a ja miałam złudne nadzieje na pełne miłości życie bohaterów) dostawałam prztyczka w nos od autorki. Zaangażowałam się maksymalnie, czytałam z prędkością światła, ażeby jak najszybciej poznać finał tej historii.

Dostajemy sporo polityki, intryg i niespodziewanych faktów z przeszłości bohaterów. A to wszystko w otoczeniu magii, zaklęć i potworów.

Dodatkowo to również piękny obraz drogi do równości i wyrównywania praw. To rezygnacja z dyskryminacji i rasizmu okraszona długą i ciężką drogą. Przykład? Zerknij, proszę na cytat, który umieściłam na grafice.

Elementy romansu były świetne. Dla wszystkich, którzy kochają motyw enemies to lovers i slow burn. Kilka scen było (❤🔥) i dostało całą masę znaczników. Moje kochliwe serce było zachwycone.

Handar był interesującą postacią. Z jednej strony silną i surową, z drugiej niezwykle opiekuńczą, zabawną i przyjemną. Fascynująca mieszanka, bardzo go polubiłam.

Czuję, że potrzebujesz poznać tę historię. ❤🔥

„Nie dopuszczałam do siebie myśli, że dotyk jego ciepłych dłoni jest na swój sposób przyjemny. To absurdalne – przyznać przed samą sobą, że ma się ochotę na jego bliskość”.

Bardzo lubię pióro Ady Tulińskiej. Bardzo też lubię jej eksperymenty, w których nie ogranicza się do pisania powieści jednego gatunku.

W przypadku „Królestwa Węży i Krwi” świat fantasy łączy się z romansem, które owiewa magia. Bardzo dobrze czytało mi się tę powieść, a każde wydarzenie coraz głębiej wciągało mnie do świata tajemnic i bohaterów.

Akcja jest dynamiczna, czasem wręcz brutalna, ale nie brakuje w niej także momentów romantycznych. Są rzeczy, które mega mocno mnie zaskoczyły. W tej powieści są takie zwroty akcji, że momentami zapiera dech w piersi. Jednak mam też niedosyt, bo im szybciej zbliżałam się do końca powieści, tym bardziej chciałam poznać więcej elementów ze świata, w którym żyją Handar i Asteriee.

Ci bohaterowie mają coś w sobie. Chociaż ich relacja miała rozpocząć się od układu, a może raczej żądania o rękę księżniczki, to całość wyszła bardzo naturalnie. Asteriee i Handar musieli pokonać przeciwności losu oraz wyzbyć się swojego braku zaufania względem siebie, ale oboje czuli, że jakaś siła przyciąga ich do siebie. I to było takie cudowne.

„Królestwo Węży i Krwi” ma w sobie fascynujący wątek romantyczny, w którym króluje zakazana miłość oraz mroczne elementy świata fantasy - barbarzyńców, potworów i władcę tyrana. Mega szybko udało mi się przeczytać tę powieść – ta jej magia okazała się bardzo wciągająca! Polecam!

Królestwo Węży i Krwi to książka, która na samym wstępie zachęca swoją okładką. Jest ona przepiękna, te kolory są po prostu cudowne! Jednak nie tylko okładka kusi, gdyż wnętrze jest równie piękne. Historia, która przelewa się przez karty powieści, uzależnia od siebie. Pochłania czytelnika na długie godziny. Autorka ma delikatne pióro, dzięki czemu z wielką przyjemnością możemy dać się porwać światu, który wykreowała. A ten świat jest pełen magii i niebezpieczeństwa, które kryje się za rogiem.

Od samego początku bohaterzy bardzo mnie zaintrygowali. Asteriee to księżniczka Avereel, która na wstępie wydaje się być bezbronną dziewczyną, lecz z czasem zaczyna pokazywać pazury. Na kartach powieści można zauważyć jej przemianę, jak z wystraszonej dziewczynki staje się odważną kobietą. Kobietą skorą do walki o swoje ja, o wybawienie swojego ludu spod władzy bezwzględnej bestii w ludzkiej skórze. Mimo tego, że los rzuca jej kłody pod nogi, ona się nie poddaje, choć jej przeciwnik jest równie uparty. Handar to wojownik, który posiada magiczne zdolności, z początku poznajemy go jako wroga, dzikusa, który żył w lesie. To on porwał księżniczkę i przejął władzę nad królestwem, jest tak silny, że nikt nie ma odwagi się mu sprzeciwić. Nikt poza Asteriee. Nasza bohaterka co i rusz gra mu na nosie, stara się jak tylko może, by obalić go z tronu i odzyskać to, co utraciła.

I tutaj zaczyna się prawdziwa jazda bez trzymanki. Tajemnice, magia, niebezpieczeństwo, ciągłe dogryzanie sobie bohaterów. Walka o przetrwanie. Uwierzcie, przy tej dwójce nie ma miejsca na nudę. Jest tu poruszony wątek hate to lovers, który sprawia, że emocje sięgają zenitu. Momenty, w których bohaterzy stawiają swoje życie na szali, sprowadzają ból i niedowierzanie, a czasem wywołują łzy. W niektórych chwilach trzymając kciuki za bohaterów, jednocześnie zaciskałam pięści, w obawie, że stanie im się krzywda. Dzięki temu, iż fabuła pozwala nam zatopić się w emocjach obojga bohaterów, poznać ich myśli i obawy, tych uczuć jest coraz więcej. Dodatkowym plusem jest zmienność czasów, choć idzie się czasami pogubić. Autorka napisała historię, która podzielona jest na teraźniejszość i przeszłość. Teraźniejszość to moment, w którym Handar przywłaszczył sobie królestwo Averell, a przeszłość, to czas, w którym Asteriee została przez niego porwana. Przeskakujemy pomiędzy czasami, by móc dowiedzieć się jak doszło do przejęcia władzy i dlaczego nasi bohaterzy pałają do siebie nienawiścią. Szczerze mówiąc, to pewnych rzeczy się nie spodziewałam, co bardzo mi się podobało, ponieważ nie lubię przewidywalnych historii. A ta książka z pewnością taka nie jest.

Mogłabym tak pisać i pisać o tym, jakie wrażenia na mnie wywarła ta historia, ale jestem pewna, że za dużo bym Wam zdradziła. Mogę Wam jednak zapewnić, że będzie mrocznie i niebezpiecznie. Nie będziecie w stanie się od niej oderwać, a zakończenie wgniecie Was w fotel. "Królestwo Krwi i Węży" to lektura idealna na deszczowe dni, w ciągu których pod ciepłym kocykiem i z herbatką w ręku aż przyjemnie jest zanurzyć się w taką historię. Fani fantastyki z pewnością się nie zawiodą!

Na koniec chciałabym gorąco podziękować Autorce oraz wydawnictwu za zaufanie, którym mnie obdarzyli. To zaszczyt móc patronować tak cudownej historii. Pokochałam ją całym sercem, aż brakło mi słów, by opisać swoje emocje. Zbierałam się do tej recenzji dłuższy czas, gdyż przez natłok uczuć, jakie we mnie wywołała, po prostu nie wiedziałam, co mam napisać. Mam nadzieję, że udało mi się sprawnie opisać większość z nich. Jeszcze raz ogromnie dziękuję! A Was kochani zachęcam do lektury!

@recenzje_ksiazek_niezwyklych_

🌸 "Królestwo węży i krwi" autorstwa Ady Tulińskiej to romans fantasy, z którym bardzo miło spędziłam czas.

🌸 Asteriee mieszka w królestwie Avereel, i jest księżniczką, która wkrótce ma wyjść za mąż. Choć jest kilku kandydatów do jej ręki, to dziewczyna nic nie czuję do żadnego z nich. Gdy władca z Wężowego Lasu wraz z synem pojawiają się na dworze, aby prosić o rękę księżniczki, zostają odprawieni z kwitkiem. Jednak Handar syn króla nie zamierza tak łatwo się poddać, i chce za wszelką cenę zdobyć księżniczkę.

Do czego posunie się mężczyzna, aby zdobyć tą którą pożąda?

Czy Asteriee zobaczy w Handarze coś więcej niż barbarzyńcę?

Kto tak naprawdę jest wrogiem królestwa?

🌸 Bardzo lubię twórczość autorki, a ponieważ coraz częściej zaczynam sięgać po fantastykę, to koniecznie musiałam ją przeczytać. Uważam, że będzie to świetna lektura dla osób, które dopiero zaczynają swoją przygodę z fantastyką, gdyż styl pisania autorki jest lekki i przyjemny, do tego książka jest niewymagająca, a świat w niej wykreowany jest magiczny, i taki baśniowy. Również okładka zrobiła na mnie duże wrażenie, i jedyne do czego mogę się przyczepić to brak skrzydełek, ponieważ uważam, że dzięki temu książka tak się nie niszczy, i jak dla mnie lepiej się ją czyta. Jednak jest to mały mankament, który mogę wybaczyć, gdyż książka jest naprawdę ciekawa, i trudno się od niej oderwać.

Wydarzenia poznajemy z perspektywy głównych bohaterów, i za to dodatkowy plus. Autorka miała naprawdę ciekawy pomysł na fabułę, oraz świetnie wykreowała bohaterów, którzy byli waleczni, i pomimo przeciwności losu potrafili przezwyciężyć trudności.

Jeśli lubicie książki fantastyczne, romanse pełne magii, potworów oraz walki ze złem, to koniecznie musicie przeczytać tą książkę.

Na Avereel najeżdża lud z Wężowego Lasu. Barbarzyńcy podbijają królestwo, a księżniczka Asteriee staje się zakładnikiem. Handar liczy, że kobieta stanie u jego boku, ale czy to możliwe, aby pokochać zabójcę swego ojca? Poznajcie powieść fantasy, w której nic nie jest takim, jakim się wydaje.

Avereel jest łakomym kąskiem dla wielu. To tu jedyną spadkobierczynią jest Asteriee, dla której ojciec poszukuje męża. Ten, kto poślubi kobietę, będzie władał całym królestwem. Dlatego chętnych nie brakuje, a wśród nich jest Handar, młody barbarzyńca, który spotyka się z kategoryczną odmową, a on takowej nie przyjmuje…

Lud dzikusów władających magią sieje odrazę i postrach. Wprawieni w boju, umięśnieni i silni mężczyźni nie boją się zawalczyć o swoje, dlatego wracają do Avereel, a króla zabijają. Handar nawet nie próbuje ukrywać zainteresowania Asteriee.

Jednak to nie jest pierwsze spotkanie tych dwojga. Oni się już znają, a przeszłość może zmienić losy królestwa i wielu ludzi. Jednak ciężko odróżnić prawdę od kłamstwa, a jeszcze ciężej oprzeć się złu, które czai się w mroku.

Królestwo węży i krwi to książka fantasy, w nieco baśniowym, lekko ponurym klimacie. Magia i potwory, bezwzględni barbarzyńcy i pretendenci do ręki królewny, spośród których nie ma dobrego wyboru. Akcja jest dynamiczna, emocji nie brakuje, a fabuła jest zaskakująca. To książka z lekkim podtekstem erotycznym, ale nie stanowi on głównego wątku, powiedziałabym, że bardziej dodaje jej rumieńców i podkręca fabułę.

Polecam miłośnikom fantasty i baśniowych romansów.

„Pełna magii opowieść o zakazanym uczuciu, które jest silniejsze niż przeznaczenie.”

Dla księżniczki Asteriee jest poszukiwany mąż, w tym celu do królestwa zaczęli zjeżdżać się kandydaci. W tym też pojawili się ludzie z Wężowego Lasu, a mianowicie ich przywódca Handar. Niestety król odmówił im i tym samym ściągnął na królestwo nieszczęście. Handar nie zamierzał się poddawać i siłą zdobył władzę nad królestwem, ale za nim do tego doszło, tych dwoje w wyniku pewnych wydarzeń, zbliżyło się do siebie i złożyło przysięgę, która połączyła ich na zawsze. Tylko że za sprawą czarów księżniczka zapomniała o wszystkim, a jego uważa za oprawcę swojego ludy. Czy wydarzy się coś, co sprawi, że księżniczka odzyska pamięć? Czy zło, które wdarło się w ich ciała, zostanie pokonane?



Postanowiłam wyjść trochę ze swojej strefy komfortu i sięgnąć po książkę fantasy. I teraz wiem, że zostanę przy oglądaniu filmów z tego gatunku, które naprawdę lubię, ale książki niestety muszę sobie odpuścić. Nie zaiskrzyło, mimo to podobała mi się ta historia, wciągnęła mnie i nawet nie wiem, kiedy już ją kończyłam. Magia, czary, zaklęcia, demony, potwory i uczucie, które nie powinno się zrodzić. Autorka wykonała kawał dobrej roboty, bo samo stworzenie tego świata musiało zając jej dużo czasu. Zadbała o każdy najmniejszy szczegół i nic nie zostawiła przypadkowi. Poznajemy wszystko z perspektywy bohaterów, a oprócz tego wiemy również, co wydarzyło się przed oblężeniem i co dzieje się po nim. Nie zabraknie zwrotów akcji, które co chwile się pojawiają i które sprawiają, że do samego końca nie wiadomo jak skończy się historia Asteriee i Handara.

Fantastyka, która potrafi zatracić w siebie czytelnika - tak opisałabym „Królestwo Węży i Krwi”. W powieści nie brakuje magii, niebezpieczeństw, zaklęć, intryg oraz intensywnego wątku romantycznego. Fabuła jest skrupulatnie wykreowana, dzięki czemu poznawanie historii było czystą przyjemnością. Bohaterowie są barwni, charakterystyczni i potrafią namieszać. Zdecydowanie powieść jest rollercoasterem jeśli chodzi o emocje - pojawia się niepewność, złość, szczęście oraz rumieńce. Motyw hate-love również jest świetnie poprowadzony. Przez brutalne sceny walk i opisy scen erotycznych książka przeznaczona jest dla czytelników +18.

Polecam „Królestwo Węży i Krwi” dla osób poszukujących ciekawej fantastyki z wyraźnym wątkiem romantycznym. Lektura może przyczynić się do kilku nieprzespanych nocy i to jest cudowne!

Kiedy sięgam po takie książki wiem, że moja miłość do fantastyki nigdy się nie skończy. Magia, czarodzieje, zakazana miłość, królestwo, którym włada tyran, barbarzyńcy, którzy są bardziej ludzcy niż książątka.

Człowiek nieskończoną ilość przyjemności może czerpać z przeniesienia się do tak cudownie mrocznego świata.

Asteriee to księżniczka, wychowana na następczynię tronu, w towarzystwie służby, klejnotów, strojnych sukien, w skromności i czystości. Tak trwa do momentu, gdy w konkury do jej ręki, staje syn wodza ludu Silvan zamieszkującego dzikie ostępy Wężowego Lasu.

Gdy jego kandydatura zostaje odrzucona, ciąg wydarzeń, złych decyzji, złości, zazdrości, miłości i pożądania doprowadza do walki, która splami krwią ulice Avereel, a Wężowy Las zapłacze krwawymi łzami. Czy księżniczka może pokochać, człowieka bezwzględnego, który dla przetrwania jest w stanie zabić? Co się stanie gdy jej serce zacznie lgnąć do nieokrzesanego Handara? Jak dużo zła może wyrządzić nietolerancja i brak rozmowy?

Bardzo szybko przeczytałam tą książkę, niesamowicie ciężko żegnało mi się z bohaterami i wręcz boli mnie, że jest to jednotomówka.

Po raz kolejny zaufałam słowom Kasi (@corkaksiegarza) i po raz kolejny pokochałam książkę, którą wzięła pod skrzydła 🙂❤️

Z czystym sercem polecam tą dziką i magiczną powieść ❤️

W królestwie Avereel trwają konkury o rękę księżniczki Asteriee. Książęta przybywają z królestw aby prosić o rękę królewny. Kiedy to już wydaje się że wybór został przesądzony, do królestwa wkracza władca Barbarzyńców z wężowego lasu, żądając ręki księżniczki. Król kategorycznie odmawia, czym w królestwie wybucha wojna. Miasto spływa krwią, król ginie a księżniczka zostaje pojmana. Handar odrzucony kandydat na męża zasiada na tronie i ze wszystkich sił pragnie Asteriee której upór zamierza złamać.

Dziewczyna zostaje wystawiona na próbę.

„Omiotłam wzrokiem pierś z tatuażami, która wystawała spod koszuli, naramienniki podbite futrem, wreszcie śniadą twarz, której nienawidziłam”.

Nie tylko będzie zmuszona walczyć z rozprzestrzeniającym się przekleństwem, potworami i dzikimi, ale przede wszystkim z własnym sercem, zaczynającym zdradliwie bić dla wroga.

Czy można pokochać kogoś, kogo uważa się za potwora?

Czy miłość wygra z nienawiścią?

Zacznę od tego że miałam obawy sięgając po tę książkę. A to tylko dlatego że znam pióro autorki ale tylko z romansów mafijnych które uwielbiam, a tu teraz fantasy, myślę że niektórzy czytelnicy zrozumieją moje obawy 🤭

No ale okazuje się że autorka potrafi władać piórem nie tylko w wątkach mafijnych. Znajdziecie tu dużo magii, upiorów, demonów, klątwy i tajemniczych zaklęć ale nie zabraknie romantycznych wątków. Książka podzielona jest na dwa czasy teraz i to co było przed najazdem na królestwo.

Fabuła jest dobrze przemyślana i czyta się jak szybko, lekko i z wielką przyjemnością. Bohaterowie świetnie wykreowani chodź raczej ciężko ich polubić.

Ja ze swojej strony polecam ❣️

Dzisiaj przychodzę do was z recenzją "Królestwo węży i krwi" autorstwa Ady Tulińskiej. W 2020 roku miałam okazję poznać twórczość autorki i przeczytać "Zależną od mafii". Która bardzo mi się wtedy spodobała, więc bez większego zastanowienia sięgnęłam po najnowszą książkę.

Do królestwa Avereel ze wszystkich stron zjeżdżają potencjalni kandydaci, którzy będą starać się o rękę księżniczki Asteriee. Chociaż już od dawno wiadomo, kto zasiądzie na tronie po śmierci starego króla. . Konkury trwają w najlepsze, aż do momentu pojawienia się w sali tronowej władcy barbarzyńców, który zabiega o rękę księżniczki dla swojego syna. Wymiana zdań między gospodarzem a przybyłymi gościmy, nie kończy się najlepiej. Odmowa króla dla ludu z Wężowego Lasu oznacza, tylko jedno... Avereel spłynie krwią.

Nowy władca i odrzucony kandydat z Wężowego Lasu Handar, stara się za wszelką złamać opór księżniczki Asteriee. Mimo że dziewczyna zostaje wystawiona na wiele prób nie podaję się. Mając nadzieję że uwolni swój lud spod rządów najeźdźców.

Historię poznajemy z dwóch perspektyw księżniczki Asteriee i nowego władcy Handara. Dowiadujemy się między innymi, co się wydarzało, kiedy trwały konkury i dlaczego królestwo Aveerel zostało siłą odebrane. Chociaż na początku książki wydaje się, że jest wiele nieścisłości i nic z tego kompletnie się nie rozumiemy, to z czasem wszystkie elementy układanki zaczynają składać się w spójną całość. Totalnie zaskakując czytelnika pod koniec książki.

"Królestwo węży i krwi" bardzo wciągnęło mnie do swojego świata, opisy są krótkie i treściwe. A wszelkiego rodzaju intrygi i tajemnice od samego początku aż do końca nie opuszczają nas na krok. Razem z głównymi bohaterami odkrywamy, co zaszło i kto tak naprawdę namieszał w ich życiu.

Współpraca Wydawnictwo Amare

Asteriee i Handar, to bardzo ciekawe postacie nie byli irytujący i męczący, wręcz przeciwnie bardzo intrygujący. Można było też z nimi, albo z nich trochę się pośmiać, ta delikatna dawka humoru jest dobrze przeze mnie wspominana. Szczególnie że w książce bywało dość brutalnie.

Na pewno za jakiś czas wrócę do Królestwo Avereel i Wężowego Lasu. Bardzo przywiązałam się do księżniczki Asteriee, której od samego początku dopingowałam i razem z nią cieszyłam się, kiedy udało jej się wykiwać Handara. Szczególnie jeden moment zapadł mi w pamięci. Mogę, tylko powiedzieć, że ukradła Handarowi konia, kiedy on... no cóż myślał, że to ona... haha :D

Asteriee jest księżniczką, od zawsze przygotowywaną do roli przyszłej królowej. Przed nią bardzo ważny dzień, a mianowicie przybycie i prezentacja kandydatów na jej męża. Wszystko idzie dobrze do momentu, aż nie pojawiają się ludzie z lasu – ich wódz i jego syn. Ojciec dziewczyny wręcz wyśmiewa ich kandydaturę, jednak na tym nie kończy się spotkanie. Sprawy toczą się tak, że Asteriee pomaga uciec Handarowi, jednak on, zamiast podziękować i odejść porywa ją. Dlaczego to zrobił? Co stanie się dalej?

Mija kilka tygodni, a na królestwo Avereel napadają ludzie z lasu. Ginie wiele osób, w tym ojciec Asteriee, którego głowa zostaje wbita na palu. Nowym władcą mianuje się Handar, który dość szybko rozgaszcza się w zamku i sprowadza swoich rodaków. Księżniczka jednak nie zamierza się poddać, a wręcz przeciwnie, ma zamiar znaleźć jakiś sposób, aby ocalić swój naród i odbić tron. Jednak nic nie jest takie, jakby mogło się na początku wydawać. Na jaw zaczynają wychodzić tajemnice, które wiele zmienią. Jakie? Kto tak naprawdę jest dobry a kto zły? Czy Handar zapewni swoim rodakom lepsze życie? Czy Asteriee uratuje swoich podwładnych? Jaką cenę będą musieli za to wszystko zapłacić?

Książkę czytamy z dwóch perspektyw czasowych – od momentu, kiedy Handar wraz z ojcem pojawił się w sali tronowej prosić o rękę Asteriee oraz kilka tygodni później, kiedy dochodzi do przejęcia królestwa Avereel przez Handar i jego rodaków. Przyznam szczerze, że mi się to rozwiązanie spodobało i wiele pozwoliło zrozumieć.

Historia w książce była po prostu świetna. Nie mogłam się od niej oderwać, z wielkim zainteresowaniem śledząc losy Asteriee i Handara. Czytało się ją naprawdę szybko, a podczas czytania towarzyszyło mi wiele emocji.

Świat wykreowany przez autorkę zdecydowanie przypadł mi do gustu. Plusem są opisy, które pozwalają go sobie wyobrazić, ale nie są „rozwleczone”, co sprawia, że nie nudzą.

Akcja dość sprawnie poprowadzona, z ciekawymi zwrotami. To historia pełna niebezpieczeństwa, tajemnic, sekretów, namiętności, magii i wiele więcej. To sprawia, że z tą książką po prostu nie dało się nudzić.

Bohaterowie ciekawi, dość dobrze wykreowani. Ponieważ poznajemy ich w dwóch ramach czasowych, z bardzo różnych sytuacjach, ich zachowanie jest dość różne, więc nie mogę zbyt wiele zdradzić. Powiem tyle, że oboje są ciekawi, warci poznania, oboje walczą nie tyle o siebie a o lepsze jutro dla tych, na którym ich zależy. Osobiście ich polubiłam.

„Królestwo węży i krwi” to książka, od której po prostu nie mogłam się oderwać i z wielką przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Od momentu przeczytania opisu wiedziałam, że chce przeczytać historię Asteriee. Uwielbiam książki z gatunku fantasy. Chciałam się przekonać czy przedstawiony świat przez autorkę mnie przekona do siebie. Po lekturze mogę Wam śmiało powiedzieć, że jestem zauroczona do tej pory. Spodziewajcie się magii, upiorów, demonów, klątwy i tajemniczych zaklęć.

Nasza główna bohaterka odbiega od wzoru rozkapryszonej księżniczki. To mądra, silna i przebiegła dziewczyna. Zaskakiwała mnie momentami swoim sprytem. Z każdym rozdziałem coraz bardziej przekonywałam się do niej.

„-Gdzie ona jest? - zapytałem przez zęby. Miałem nadzieję, że siedzi związana i bardzo żałuje swojego wybryku. Pożałuje jeszcze bardziej, jak się spotkamy”.

Wydarzenia w książce podzielone są na czasy obecne, a także na kilka tygodni przed atakiem. Poznanie przeszłości pozwoli nam uzyskać wiele odpowiedzi. Otrzymane informacje rozwieją wszelkie wątpliwości i dopiero wtedy wszystko nabierze sensu. Prawda może Was lekko zszokować.

Autorka postanowiła przedstawić nam całą historię z perspektywy Asteriee i Handara. Lubię takie zabiegi, gdy mogę wejść do głowy i poznać myśli więcej niż jednego bohatera.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki. I podobał mi się jej styl pisania. Świadczy, chociażby o tym fakt, że książkę przeczytałam na jeden raz. Nie dało się odłożyć lektury. Fabuła bywa zaskakująca i nieprzewidywalna, czyli taka jaką lubię. Przekonajcie się sami.

Kolejna książka autorki z gatunku fantastyki i kolejny stworzony przez nią świat, w którym można się zakochać.💙

W moim odczuciu w tej historii dostaniemy wszystko czego można by było oczekiwać po książce z tego gatunku. A nie... Nie ma to smoków.😂 Ale obiecuję, że są tu zupełnie niepotrzebne. Ale spokojnie znajdziecie inne ciekawe stworzenia jeśli tylko zechcecie towarzyszyć Asteriee w ratowaniu jej królestwa.

Lubię wyrazistych i wytrwałych bohaterów. A Asteriee i Handar właśnie tacy są. Walczą o swoje i nie poddają się bez względu na przeszkody jakie ich czekają. Co ciekawe ta dwójka wrogów zaczyna coś do siebie czuć co jedynie komplikuje ich życie i jednocześnie wciąga czytelnika bardziej w tę historię.

Ja czytając ją bawiłam się świetnie. Poznawałam ten niezwykły świat, bohaterów, kolejne miejsca, a także tajemnice jakie skrywają nie tylko te miejsca ale i bohaterowie.

W tej historii dobro zdecydowanie walczy ze złem. Jednak nic nie jest oczywiste. Sięgnijcie po książkę i odnajdzie dobro i zło. Pamiętajcie tylko, że nic nie jest tylko białe ani czarne. I wszystkiemu należy przyglądać się z dużą uwagą.

Ja ze swojej strony książkę bardzo mocno polecam i mam nadzieję, że sięgnięcie po nią i odkryjecie same cudowności, które kryją się w tej prześlicznej okładce. 💙

Romans osadzony w jakimś uniwersum fantastycznym, to moje ulubione guilty pleasure, po które sięgam zawsze z ogromną przyjemnością. Wydawało mi się, że z polskimi twórczyniami tego rodzaju literatury jestem na bieżąco, a jednak nie! I bardzo dobrze, bo czekała na mnie spora niespodzianka.

Autorka osadziła fabułę w świecie magicznym, w którym władza jest wykładnikiem spokoju, choć okraszona bardzo często wyjątkowo wysoką ceną. Królestwo Avereel przyjmuje właśnie pretendentów do ręki księżniczki Asteriee. I choć wybór wydaje się być kwestią czasu, to jednak nie wszystko idzie po myśli króla, bowiem Aster zostaje porwana. Ale czy aby na pewno dziewczyna trafiła do wrogów?

To dość schematyczna powieść, która wiadomo jak się skończy, ale... Napisana jest tak, że właściwie sama się czyta. Wszystko jest na swoim miejscu. I postaci się zgadzają (krnąbrne, niepoprawne i rzutkie), i dialogi logiczne. Ale i ten cały fantastyczny świat wymyślony został od początku do końca. I choć niektóre wątki aż prosiły o wyjaśnienie (np. kopalnia soli, umiejętności magiczne głównej bohaterki), to jednak nie był to tak olbrzymi zgrzyt żeby zaważyć na odbiorze.

Miałam czasem wrażenie, że Asteriee trafiła do lasu Sherwood, a Handar to odpowiednik Robina z Locksley, stwory podobne były nieco może do tych z Władcy pierścieni lub dworów Maas, ale jednak ostatecznie autorka nie powieliła ich jednoznacznie, a jedynie zaznaczyła ich obecność i o nich opowiedziała.

Jeśli zaś chodzi o wątek romantyczny, to wyszedł całkiem smacznie. Nie było tu pociągłych spojrzeń, słodkich jak miód i oblepionych czułymi słówkami uniesień, a ładnie oprawione w słowa uczucie, które paradoksalnie może uratować jedynie śmierć. I to w tym wszystkim jest najważniejsze.

Polecam, czytajcie. Nasze polskie autorki tez piszą fajne książki. Trzeba tylko dać sobie szansę na ich poznanie.

Nieczęsto sięgam po książki skropione nutką fantastyki. A jednak są autorki, dla których robię absolutne wyjątki i kończę powieści naprawdę usatysfakcjonowana. Kiedy w zapowiedziach wydawnictwa Amare pojawiła się książka „Królestwo Węży i Krwi” Ady Tulińskiej i przyciągnęła moją uwagę swoją magiczną okładką czułam, że muszę po nią sięgnąć. W końcu tak, jak zazwyczaj czytuję literaturę rodzimych autorek, tak wspomnienie fantasy rezerwuję w większości dla tych zagranicznych. Byłam bardzo ciekawa cóż takiego czeka na mnie u boku tej literackiej przygody. Chciałam Wam dzisiaj o tym opowiedzieć.

ZARYS FABUŁY

Król krainy Avereel właśnie rozpoczął nabór mężczyzn do ręki swojej córki, księżniczki Asteriee. Jeden z potencjalnych kandydatów zostanie jej mężem i zajmie należne mu stanowisko. Kiedy w zupełnie niespodziewanym momencie do sali tronowej wkracza władca barbarzyńców nikt nie ma pojęcia o tym, że odmowa tak bardzo zmieni bieg zdarzeń i że przyczyni się do upadku całego królestwa.

Niewiele później rozpoczyna się najazd. Lud z Wężowego Lasu pod przewodnictwem odrzuconego Handara zawłaszcza nowe ziemie. Głowa ojca Asteriee zostaje nabita na pal, a księżniczka znajduje się w potrzasku żałując, że nie zdążyła wypić trucizny. Stając przed obliczem Handara, który próbuje ją złamać ma świadomość, z jak mroczną osobą przyszło jej konkurować. A jednak wbrew własnym przekonaniem jej serce zaczyna płatać jej figle. Czy pożądanie kierowane w stronę wroga może zwiastować coś dobrego? Czy Asteriee się ugnie? Jak cienka granica dzieli nienawiść od miłości?

WROGOWIE? A MOŻE JEDNAK NIE…

Główna bohaterka powieści to księżniczka Asteriee. Wojowniczka, która nie podda się tak łatwo. Dziewczyna została sama z arcytrudnym zadaniem. Jej lud trafił we władanie nowego króla. Jej ojciec został zabity. Więzieni ludzie, krew spływając a po ziemi, wymazana pamięć po jej przodkach. Zdjęte portrety ze ścian i komnaty króla zajęte przez nowego władcę. Siłą. Tkwiąc w komnacie, która staje się jej pułapką Asteriee nie podda się tak łatwo. Czy wchodząc w konszachty z wrogiem pomoże swojemu ludowi? A może lepiej postawić na bunt? Handal z kolei, władca barbarzyńców to człowiek, który nie cofnie się przed niczym. Chce dobra dla swojego ludu, który przecież nie grzeszył bogactwem i głodował. Nie akceptuje odmowy, bierze siłą to, czego pragnie. Uparcie dąży do celu, jest dominatorem, a jego słabością bywa… Asteriee, której pożąda. Dlatego w tej całej swojej brutalności dla niej zachowuje inne oblicze, chroni ją i na pewno nie ma zamiaru jej skrzywdzić. A kiedy poznajemy go bliżej, nie taki zły się okazuje, jakim go pisali. Zarówno perspektywę dziewczyny jak i mężczyzny poznajemy dzięki narracji pierwszoosobowej przeznaczonej obu głównym bohaterom.

LUD WĘŻY I NAPADNIĘTE KRÓLESTWO

Akcja powieści rozpoczyna się momentem najazdu, kiedy to ojciec Asteriee i cały jej lud przyjmuje rolę ofiary. Handal i jego ekipa wydają się być tymi złymi. Czy faktycznie tak jest? Jeśli chodzi o płaszczyznę czasową, mamy tutaj przenikająca się przeszłość oraz czasy obecne. Niewątpliwie bardzo ważnym elementem fabuły staje się relacja łącząca księżniczkę i najeźdźcę. Czuć pożądanie i coraz mocniejsze bicie serca, ale przecież ich uczucie wydaje się niewłaściwe i zakazane. W końcu Handal to brutal, który zgładził ojca Asteriee. Na tej linii na pewno dało się wyłapać chemię. Od początku wiedziałam, że ta dwójka jest sobie pisana. Kiedy w grę wszedł Dorien, trochę namieszał. Czy główna bohaterka widziała w dobrej relacji z Handalem jedynie korzyści dla swojego ludu czy faktycznie chodzi o coś więcej? Fabuła skropiona jest magią. Mamy klątwę, szeptuchę, krążące potwory. Akcja przypomina wędrówkę, w trakcie której może się zdarzyć wszystko. Uwielbiam, kiedy w powieści fantasy dominującym motywem staje się miłość, choć autor wplata drugoplanowe, widoczne wątki, które mącą, prowadząc ostatecznie do jasnego finału. Tutaj wszystko znalazło swoje odpowiednie miejsce.

PODSUMOWANIE

„Królestwo Węży i Krwi” to angażujące paranormal romance. Ada Tulińska stworzyła książkę poziomem wcale nie gorszą od tych kreślonych dłonią Jennifer L. Armentrout czy Sarah J. Maas. Miłość, krew, walka, wędrówka, podstępy, klątwa, magia i pożądanie. Nieprzewidywalna akcja i królestwo w tle. Wsiąkłam od samego początku i z zapartym tchem zmierzałam w stronę końca. Na pewno nie zabrakło emocji, więc polecam Wam tą powieść z czystym sumieniem.

Książka, o której dziś Wam opowiem jest zachwycająca, kupiła mnie całą sobą w stu procentach. O jakiej powieści wypowiadam się tak pochlebnie już na wstępie? Nie mogłam wytrzymać i chciałam od razu Wam powiedzieć, że „Królestwo węży i krwi” autorstwa Ady Tulińskiej zrobiło na mnie ogromne wrażenie. Książkę czytałam dwa razy i wiem na pewno, że jeszcze nie raz wkroczę dumnie, po królewsku do świata, który wykreowała dla nas autorka. Od jakiegoś czasu zaczęłam odkrywać twórczość Ady Tulińskiej i bardzo się cieszę, że mogłam jej pomóc i opowiedzieć Wam nieco o tej powieści. Dacie się porwać do świata równie pięknego, co niebezpiecznego?

Główną bohaterką książki autorstwa Ady Tulińskiej pod tytułem „Królestwo węży i krwi” jest następczyni tronu księżniczka Asteriee. Mieszka ona w Avereel, gdzie inne królestwa składają propozycje kandydatów do jej ręki. To zostanie wybrany otrzyma nie tylko piękną kobietę, ale będzie władał Avereel. Kuszące, prawda? Wydaje się, że znaleziono dobrego kandydata do tronu, jednak dzieje się, coś, co sprawia, że nikt, nawet w najgorszych snach się tego nie spodziewał. Przywódca barbarzyńców chce ręki Asteriee dla swojego syna. Jakim prawem snuje takie żądania? Dzicy niczym zwierzęta ośmielają się poszerzyć własne ziemie? Król kategorycznie odmawia, nie chce, aby ten związek powstał, nie przewidział jednak, że następstwa tego czynu będą brutalne i tragiczne w skutkach. Konflikt zbrojny się zaognia, barbarzyński lub zamieszkujący Wężowy Las, przejmuje zamek, ziemie Avereel. Walki kończą się krwawo, księżniczka jest przerażona i gotowa na to, aby odebrać sobie życie, aby nikt jej nie skrzywdził, albo walczyć do upadłego, jednego jednak nie przewidziała. Na tronie zasiadł mężczyzna, który został odrzucony, zawładnął sobie tron, teraz potrzebuje posiąść Asteriee, tylko łatwiej powiedzieć, trudniej zrobić. Handar, chociaż jest niezłomnym wojownikiem, twardym mężczyzną, nieco nieokrzesanym, nie zamierza jej krzywdzić. Chce zdobyć jej serce, nie złamać ducha, zjednać sobie tą kobietę, czy mu się to powiedzie? Czy księżniczka będzie w stanie spojrzeć na niego łaskawiej?

„Królestwo węży i krwi” jest to historia, która wchłonęła mnie do Avereel, stałam się obserwatorką walk, buntu, przejęcia zamku i królewny. Ada Tulińska potrafiła wykreować opowieść, snując ją niczym wprawny bajarz dla swoich czytelników. Powieść, która ujęła moje serce i wprost uczyniła jednym z jego bohaterów emocje, kóre czułam wręcz we mnie buzowały. Byłam ciekawa czy twardy i niezłomny człowiek, władca Handar poskromi złośnice, którą pragnęło jego serce. Księżniczka nie znajdowała się w dobrej sytuacji, odebrano jej wszystko, co znała, rodziców, dom, poddanych i przeznaczenie, czy aby na pewno? Czy mimo wszystko nie da się dogadać? Jako wybranka Handara, mogłaby pomóc poddanym i wpłynąć na niego w pozytywny sposób, kwestia tego, że musiałaby tego pragnąć. Jak żyć z wrogiem za ścianą? W świecie, który wykreowała autorka mamy wiele magii, wrogich bestii zamieszkujących las, węży i ciekawych bohaterów. Byłam ciekawa, jak zakończy tą opowieść, dlatego czytałam, czytałam i czytałam, niczym zaczarowana. Być może to Ada Tulińska rzuciła na mnie jakieś zaklęcie, któremu nie potrafiłam się oprzeć? „Królestwo węży i krwi” sprawiło mi wiele przyjemności, ilekroć otwierałam książkę to uśmiechałam się i przepadałam między kolejnymi zdaniami. Autorka ma bardzo przyjemny styl, cechuje go lekkość i wiem, że po jej książki będę sięgała w ciemno.

Książka z gatunku fantasy dostarcza tak duża ilość emocji,że nie sposób się od niej oderwać.Wspaniale napisana historia jest gwarancja na efekt zaskoczenia z poznawanym wydarzeniami.Nadprzyrodzone zdarzenia pobudzały moja wyobraźnię sprawiając,że czytanie było sama przyjemnością.

Powieść dzięki zawartej w niej magii i nierealnym postaciom przenosi czytelnika w inny świat.Nierealny i nierzeczywisty wymiar,który potrafi uzależnić.

Rozdziały z różnych perspektyw czasowych przybliżają fakty z życia bohaterów.Zaklęcia niesamowicie mieszały w fabule książki.Często oczywista prawda okazuje się kłamstwem.A przyjaciel-wrogiem.

Wędrówki postaci i opisy sprawiały,że z łatwością można sobie je wyobrazić.

Jestem pod ogromnym wrażeniem poznanej historii.Spędziłam z nią niezapomniany wieczór.

Jeśli kochacie książki fantasy z niezapomniana historia i świetnymi bohaterami to ta lektura jest obowiązkowa dla was.Spędzicie z nią niezwykły czas i dlatego gorąco ją polecam.

Jeszcze kilka lat temu fantastyka była gatunkiem, po który sięgałam bardzo często. Przeplatałam z młodzieżówkami i pierwszymi romansami. Uwielbiałam go szczególnie, gdy poruszał tematykę magii i królestwa.

Z czasem jednak zaczęłam po nią sięgać coraz rzadziej, aż w końcu przez kilka lat po nią nie sięgnęłam. Aż trafiłam na tę zapowiedź. Co spowodowało, że nagle zachciałam wrócić do fantastyki? Duży wpływ miała autorka - Adę Tulińską znam z romansów i przyznam, że po jej książki zaczęłam sięgać totalnie w ciemno. Styl pisania, historie, które tworzy, bohaterowie... jestem zdecydowanie na tak. Dlatego dałam szansę i tym razem, choć lekka obawa była. Ale wiecie co? Nie żałuję!

Ta książka przypomniała mi, za co kochałam fantastykę. Okej, może nie była arcydziełem w swoim gatunku, ale jednak naprawdę dobrze mi się ją czytało. Towarzyszyła mi niepewność co do tego, co się dzieje, co się wydarzy, a zarazem też ciekawość dalszych wydarzeń. Czasem nie wiedziałam co myśleć, czasem się wkurzałam, ale i bałam o bohaterów. Byłam zdezorientowana, ale i zaciekawiona. Ale co najważniejsze - wciągnęła mnie ta historia.

Jak już wspomniałam - lubiłam kiedyś wątki królewskie i magię w fantastyce. I doszłam do wniosku, że nadal lubię! "Królestwo węży i krwi" ma właśnie ten klimat, który mi odpowiada.

Jeśli jesteście miłośnikami fantasy i nie przeszkadza wam wątek romantyczny wpleciony w ten gatunek, to myślę, że śmiało możecie spróbować sięgnąć po tę książkę. /@readforrhys

W królestwie Avereel trwają konkury o rękę księżniczki. Jej los jest przesądzony, wiadomo kogo poślubi. Wszystko idzie w dobrym kierunku do czasu aż nie pojawia się władca barbarzyńców i prosi o rękę księżniczki dla swego syna. Oczywiście król nie wyraża zgody. Przez odmowę królestwo spłynie krwią...

"Caribatalis płonęło i spływało krwią"

Opis bardzo mnie zaciekawił. Uwielbiam takie historie, codzienne życie połączone z fantastycznym światem, który nie jest taki oczywisty. Wyobraźnia czytelnika może działać na pełnych obrotach, a autorka nie szczędzi opisów wykreowanego świata i ludu.

Historia zaczyna się z przytupem, już na samym początku jest dreszczyk emocji, który narasta z każdą kartką. Autorka bardzo lekko i przyjemnie przeprowadza przez historię Asteriee i Handara. Dużo się dzieje tego dobrego jak i złego. Jest magia, są potwory, pierwszy pocałunek (na który czekałam),zakazane uczucie, które nie ma prawa bytu, nie miało prawa się wydarzyć, jednak przezwycięża wszystko i wygrywa z mrokiem.

Polubiłam bohaterów, są bardzo ciekawie nakreśleni, on jest silny, potężny wojownik, kocha swój lud, a najbardziej pożąda Asteriee i za wszelką cenę chce ją mieć. Ona zostaje wystawiona na najcięższą próbę, pragnie wszystkiego co najlepsze dla swego królestwa, jednak musi uporać się z rozprzestrzeniającym się przekleństwem, potworami, a magia, która w niej drzemie ma jej w tym pomóc. Do Doriana na początku nie pałałam sympatią, jednak i on potrafi się zmienić, tak samo jak moje odczucia.

"Królestwo węży i krwi" czytało mi się bardzo lekko, ta historia skradła moje serce. Gdy zaczęłam ją czytać nie potrafiłam przestać. Zakochałam się w świecie wykreowanym przez autorkę. Myślę, że wam również może się spodobać.