Krewni. Komisarz Kruk. Tom 3

Piotr Górski powrócił w tym roku z kolejną częścią historii o fenomenalnym komisarzu Sławomirze Kruku. Książka porywa od pierwszych stron i trzyma w napięciu do samego końca.

Sławomir Kruk dostaje wezwanie do morderstwa młodej dziewczyny. Zabójca był wyjątkowo perfidny, bowiem odciął jej dłoń, którą następnie umył i wyczyścił. Komisarz dochodzi do wniosku, że kobieta najprawdopodobniej odkryła jakąś tajemnicę przed śmiercią. Jednak krewni ofiary milczą i próbują sami dojść do prawdy. Policjant musi zrobić wszystko by nie doszło do samosądu.

Seria o Kruku jest jedną z moich ulubionych polskich serii thrillerów. Książki Górskiego wciągają od samego początku i nie sposób jest się od nich oderwać. Autor pokazuje realny świat polskiej policji, a także w tej książce pokazał, jak trudno czasami jest dojść do porozumienia z rodziną ofiary.

Polecam Wam ten tytuł na jesienne wieczory. Myślę, że wciągnie Was idealnie w ponury wieczór.

W jednym z gdańskich mieszkań zostają znalezione zwłoki młodej dziewczyny. Denatką okazuje się siostrzenica mężczyzny, który zabił jednego z trzech jej kolegów, którzy wtargnęli do jego domu. Komisarz Sławomir Kruk po raz kolejny staje przed trudnym zadaniem znalezienia jej mordercy. Z czasem bohater odkrywa, że kobieta przed śmiercią wpadła na ślad jakiejś tajemnicy. Śledztwo idzie opornie, gdyż rodzina zmarłej nie chce współpracować z policją. Wolą przeprowadzić własne śledztwo i wymierzyć sprawiedliwość rozlewem krwi, a nie przy pomocy wymiaru sprawiedliwości.

Sławomira Kruka, znam z poprzednich dwóch części serii, opisujących jego losy. Mam wrażenie, że jego postać została przytemperowana, stała się łagodniejsza, mniej porywcza i wybuchowa. W dalszym ciągu jest ON stanowczy, uparty, sarkastyczny, ale zauważyłam w jego zachowaniu dużą różnicę. Widać, że nie może pogodzić się z przeszłością oraz ma problem, z którym nie do końca umie sobie poradzić.

Już się przyzwyczaiłam do tego, że w tym cyklu jest mało akcji, ale za to bardzo dużo dialogów. Mam wrażenie, że książka została nieco przegadana, ale mimo wszystko jest ciekawa w odbiorze. Nie uświadczycie w niej rozlewu krwi, ale za to jest ona tajemnicza, klimatyczna, skłania do rozmyśleń nad tym, kto dokonał morderstwa, jaki miał motyw, co takiego wiedziała zamordowana kobieta, że musiała zginąć.

Ze wszystkich części ta podobała mi się najmniej, nie wywołała we mnie dreszczyku emocji, tak jak to zrobiły jej poprzedniczki. Odniosłam wrażenie, jakby była ona odrębną powieścią, a nie elementem całości. Mimo wszystko czytało mi się ją przyjemnie. Podoba mi się mroczny świat stworzony przez Piotra Górskiego. W świecie tym królują charakterni bohaterowie, napięcie oraz ściśle chronione sekrety. Na plus działa uszczypliwy, zadziorny styl działania Sławomira Kruka. Mężczyzna nie cofnie się przed niczym, by sprawiedliwość wygrała, a sprawca został ujęty.

„Krewni”, to dobra propozycja dla miłośników kryminałów. Można w niej znaleźć całą plejadę uczuć, począwszy od nienawiści, przez strach oraz ból, aż do determinacji i gniewu. Myślę, że każdy lubiący literaturę z dreszczykiem znajdzie w tej książce coś dla siebie. Ciekawa jestem, czy Wy bylibyście w stanie odgadnąć rozwiązanie zagadki, mnie autor wywiódł w pole, ale o to właśnie chodzi, by powieść nie była zbyt przewidywalna. Nie musicie znać poprzednich tomów, by zabrać się za tę pozycję. Jestem ciekawa, czym jeszcze w przyszłości zaskoczy nas Piotr Górski.

Piotr Górski urodził się w 1971 roku na Mazurach. Z wykształcenia jest polonistą, tak jak jego rodzice. Swoje opowiadania fantastyczne publikował już w latach 90tych ubiegłego wieku. 5 lipca 2017 roku nakładem wydawnictwa Harper Collins Polska ukazała się pierwsza książka z serii kryminałów z udziałem komisarza Sławomira Kruka „Kruk” i zebrała wiele pozytywnych opinii.

Rok później wydany został drugi tom „Gorszy”, a w lipcu bieżącego roku trzecia część – „Krewni”. Niestety niewiele informacji udało mi się znaleźć o autorze, mimo że nie jest ON debiutantem. Nie pozostaje mi więc nic innego, niż przybliżenie Wam fabuły najnowszej powieści Piotra Górskiego.

Barbara Malewska to młoda dziewczyna, której zwłoki zostają znalezione w jednym z gdańskich domów. Nie ma żadnych wątpliwości, że padła ofiarą brutalnego morderstwa. Została uduszona, w dodatku odcięto jej prawą dłoń, którą dokładnie umyto i upozowano zwłoki tak, by wyglądały, jakby dziewczyna spała z dłonią wsuniętą pod policzek. Sprawę prowadzi Sławomir Kruk, który jest niezwykle zdeterminowany, by złapać sprawcę. W tym celu gotów jest nawet uciec się do podstępu. Śledztwo Kruka pełne jest zawirowań, a fakty, które wychodzą na jaw, pozwalają odkryć coraz więcej bestialskich zbrodni. Okazuje się, że Basia Malewska wpadła na trop pewnej tajemnicy, a także powiązana jest ze sprawą, przez którą jej wuj trafił do więzienia. Krąg podejrzanych zacieśnia się z czasem coraz bardziej. Poszukiwanemu sprawcy po piętach depcze już nie tylko policja, ale i krewni zamordowanej dziewczyny. Tylko czy aby na pewno to ON stoi za wszystkimi zbrodniami? A może sam jest ofiarą uwikłaną w tę intrygę?

Bardzo żałuję, że przygodę z twórczością Piotra Górskiego zaczęłam dopiero od trzeciego tomu cyklu o Sławomirze Kruku. Mam nadzieję, że kiedyś uda mi się nadrobić pozostałe części, ponieważ ciekawa jestem, czy inni bohaterowie przedstawieni w „Krewnych” pojawili się też na kartach poprzednich powieści. Wydaje mi się, że każdą z części można potraktować jako osobną książkę, bez względu na to, czy ma jakiś związek z innymi, czy nie.

Sławomir Kruk okazał się postacią, która od razu zyskała moją sympatię. Podziwiam jego upór w dążeniu do prawdy. Czasem ryzykował swoją policyjną karierę (a nawet życie) dla dobra śledztwa, tak bardzo zależało mu na rozwiązaniu tej zagadki. Jak to bywa w powieściach kryminalnych, główny bohater boryka się z mnóstwem problemów w swoim życiu prywatnym, choć i w tym zawodowym ma ich całkiem sporo. I tu właśnie bardzo, ale bardzo chciałabym się dowiedzieć nieco więcej o jego kłopotach z radzeniem sobie z agresją, dlatego muszę znaleźć odrobinę czasu na to, by nadrobić cały cykl. Autor powieści na szczęście aż tak bardzo nie nabrudził w jego życiorysie, więc Kruk nie jest przytłaczającą postacią.

Więcej na: [Adres usunięty]

Piotr Górski po raz kolejny wprowadza nas w brutalny, bezwzględny świat komisarza Kruka. Ten cykl porwał moje serce, a oryginalna postać Kruka ani na sekundę nie pozwoliła odetchnąć od niesamowitych wydarzeń, jak tym razem oceniam najnowsze przygody wyrazistego policjanta?

"Krewni" to już trzeci tom cyklu o wspomnianym już funkcjonariuszu policji, Sławomirze Kruku. W tej części autor nie zwalnia tempa, czytamy o poplątanym śledztwie, trudnym do rozwikłania morderstwie młodej kobiety, której ciało po zabójstwie zostało precyzyjnie upozowane. Z każdym rozdziałem sprawa okazuje się coraz bardziej skomplikowana, a tajemnice rodziny wcale nie ułatwiają pracy nad tym śledztwem. Do głosu dochodzą bliscy ofiary, którzy również nie do końca żyją w zgodzie z ogólnymi przepisami prawa. Kruk odkrywa możliwe połączenia jednego z członków rodziny, starej sprawy i najświeższego zabójstwa, które jego zdaniem są ściśle ze sobą powiązane. Nie jest dla mnie zaskoczeniem to, że Piotr Górski po raz kolejny daje nam, czytelnikom kawał niezłej lektury, bo tego się właśnie spodziewałam. Dopracowana akcja, zagmatwana intryga, realistyczni bohaterowie, którzy wprowadzają do powieści niesamowity prawdziwy klimat. Książka zaspokoi czytelniczy apetyt nawet bardzo wymagającego czytelnika, napięcie, które wraz z każdą przekręcaną stroną narasta i rekompensuje wszelkie niedoskonałości. Fabuła wciąga czytelnika i nie pozwala mu wyrwać się ze szponów lekko nerwowej, strasznej i sekretnej tajemnicy. Historia dodatkowo naładowana jest niesamowitymi emocjami, które są nieodłącznym elementem każdego wydarzenia, możemy na własnej skórze poczuć to, co w danej chwili odczuwają bohaterowie. To trudne do uzyskania, a jednak Górskiemu się to udało. Czujemy strach pomieszany z bólem straty bliskiej osoby, a zarazem niezwykłą ciekawość tego co się jeszcze wydarzy. Nieprzewidywalna akcja dodatkowo podkręca i tak napiętą już atmosferę. Jednak nie mam zamiaru narzekać. Z niecierpliwością czekam na kolejne sprawy prowadzone przez Kruka, bo nikt jak ON nie potrafi uszanować ofiary i szukać winnego. Dobrym rozwiązaniem jest również to, że brakuje tu mocnego związania aktualnej akcji z poprzednimi tomami, co pozwala czytelnikom na czytanie jako osobnej historii, jednak ja, w stu procentach zachęcam Was do poznania poprzednich części, jeśli jeszcze ich nie znacie.

Świetny kryminał, który wielu z Was przypadnie do gustu. Gwarantuję sporo dobrej lektury, niesamowitych zwrotów akcji i poplątanych zawirowań, które skutecznie pomieszają nam w obwinianiu i osądzaniu coraz to innych bohaterów.

„Krewni” Piotra Górskiego to trzeci tom cyklu o komisarzu Sławomirze Górskim. Tym razem bohater ma przed sobą trudne i zagmatwane śledztwo – zamordowana został młoda dziewczyna, a jej ciało po śmierci starannie ułożone. Szybko okazuje się, że denatka to siostrzenica mężczyzny, który od roku siedzi w więzieniu za zabicie jednego z trzech chłopaków, którzy wtargnęli do jego domu. Byli to znajomi dziewczyny, którzy twierdzili, że chcieli ją tylko nastraszyć. Kruk do początku ma przeczucie, że te sprawy są ze sobą połączone, nie wie tylko jak....

I takie kryminały to ja lubię! Świetna, dosyć zagmatwana intryga, bohaterowie z krwi i kości, każdy z ciekawych charakterem, świat przedstawiony mroczny, styl narracji uszczypliwy, z elementami czarnego humoru. Do tego dużo dobrych dialogów. Czego chcieć więcej? Żeby nie było aż tak kolorowo, dla mnie jeden z końcowych wątków był zbędny, ale poza tym to uwag nie mam. Książkę śmiało można czytać nie znając tomów wcześniejszych, a i tutaj autor tak sprytnie akcję poprowadził, że niewiele z wcześniejszych wydarzeń się dowiadujemy, więc teraz spokojnie bez spoilerów mogę nadrobić wcześniejsze dwie książki, co zrobię na pewno!

Trudno sobie wyobrazić uczucia towarzyszące bliskim zamordowanego człowieka. Co może zrobić komisarz, gdy rodzina próbuje sama złapać i ukarać sprawcę? Gdzie właściwie szukać winnego? To ciężkie, skoro nieustannie pojawiają się sprzeczne informacje, a podejrzanych tylko przybywa…

Tak, moje pierwsze spotkanie z Remigiuszem Mrozem mogę uznać za w pełni udane. Jeśli chodzi o twórców powieści kryminalnych, to często mijałam się również z Piotrem Górskim, o którym słyszałam i czytałam wiele dobrego. Wspominałam o tym setki razy, ale w kwestii tego typu książek ciągle się rozsmakowuję, poznaję, spoglądam na nie w miarę obiektywnie, świeżym okiem. Ucieszyłam się na możliwość sięgnięcia po najnowsze dzieło Górskiego, tajemniczo zatytułowane „Krewni”. To trzecia część z serii o komisarzu Sławomirze Kruku, osobie bezkompromisowej i inteligentnej. Owszem, podeszłam do lektury z całkiem dużymi oczekiwaniami. Nie lubię marnować czasu — któż z nas za tym przepada? Jednak moje obawy zostały rozwiane, gdyż „Krewnych” czyta się naprawdę szybko. Niepokoił mnie też fakt, że mam do czynienia z kolejnym tomem cyklu, aczkolwiek brak znajomości poprzednich to żadna przeszkoda.

Całość napisano dość lekkim językiem, autor z wyczuciem dawkuje strach, powoli wprowadza czytelnika w uczucie napięcia. A sekretów jest sporo. Górski wszystko dokładnie przemyślał, zachowania bohaterów zawsze są sensowne, nic nie porzucił przypadkowi. Fabuła wydaje się być bardzo spójna, wydarzenia skrupulatnie ze sobą powiązane. Właśnie, również tytuł ma duże znaczenie, bowiem postaci łączą różne więzy, nie tylko krwi. To siatka kontaktów, gdzie, niczym w labiryncie, musimy stopniowo się poruszać. Pisarz postawił na krótkie rozdziały, dzięki czemu akcja się nie dłuży, natomiast tło odmalowano tak, aby tym tłem pozostało. Próżno szukać rozwlekłych detali na temat krajobrazu.

Spodobało mi się, że Piotr Górski świetnie potrafi pokazać emocje towarzyszące jego bohaterom. Ból, strach, determinację, gniew — bez popadania w przesadę oraz banały. Trochę wyprowadza czytelnika w przysłowiowe pole, posiłkuje nas wskazówkami, które zdają się być wręcz dziecinne, a zaskakuje ostatnimi rozdziałami. Myślę, iż taka jest właśnie cecha dobrego kryminału, czyli nieprzewidywalność. Inaczej byłoby łatwo pożałować chwil spożytkowanych na coś beznadziejnego, czegoś wbrew naszym oczekiwaniom. Na szczęście, Górski wyszedł z tej próby obronną ręką i teraz rozumiem różne pozytywne opinie.

Kilka słów o samym Sławomirze Kruku. Rzeczywiście, polubiłam tę postać, choć początkowo wydawał mi się być taki nieoczywisty, pełen sprzeczności. Jak każdy książkowy albo filmowy komisarz, posiada swoje kłopoty, które z pasją się ciągną, nie dają spokoju. Mimo tego, ciągle tkwi w nim policjant-superbohater, chcący pokonać przejawy zła na świecie. Jest świadomy, że to dość nierealne marzenie, ale próbuje, próbuje… Do ofiar podchodzi z szacunkiem, starając się za wszelką cenę doprowadzić winnych przed oblicze sądu. Jego zaangażowanie nie zawsze przysparza mu sympatię przełożonych, twierdzących, iż Kruk ma poważne problemy ze sobą. Aczkolwiek trudno mu odmówić siły walki, wbrew opiniom.

„Krewni” to świetna propozycja dla fanów książek kryminalnych. Jeśli wcześniej nie kojarzyliście komisarza Sławomira Kruka, to rekomenduję jak najszybsze zapoznanie się z jego osobą. Ja sama zamierzam sięgnąć po poprzednie tomy, seria bardzo mnie zainteresowała, czekam na kontynuację. Mam nadzieję, że kariera Piotra Górskiego ciągle będzie się rozwijać — zdecydowanie na to zasługuje! Trzymam kciuki, zamierzam obserwować.