Kostnica

Okładka przedstawia wilka z pomarańczowymi oczami. Jest intrygująca. Dominuje czerń, granat, szarość, z dodatkiem pomarańczy i bieli. Niestety nie posiada skrzydełek, więc nie ma dodatkowej ochrony przed uszkodzeniami mechanicznymi. Strony są kremowe, czcionka nieco mniejsza niż zazwyczaj, odstępy między wersami i marginesy zostały zachowane. Podzielona na rozdziały, które są dosyć długie i jest nich niewiele.

Pióro autora nie jest dla mnie obce, gdyż wiele jego powieści przeczytałam. Oczywiście nie wszystkie, bo jest ich grubo ponad sto. Niemniej jednak wiem, że jego książki to horror pomieszany z fantastyką czy science fiction. Nigdy jego powieści nie są normalne. I za każdym razem się zastanawiam, jak mógł wymyślić tak chorą opowieść. :O Czyta się szybko, aczkolwiek nie powiedziałabym, że lekko i przyjemnie, bo treść jest obrzydliwa... Czyli cały Masterton. A ja, będąc w gimnazjum, byłam bardzo zajawiona na jego powieści, teraz trochę mi przeszło. Zrobiłam się chyba wrażliwsza. Ale wtedy miałam etap oglądania horrorów i przeważnie nie robiły na mnie większego wrażenia.

Mamy tutaj kilku bohaterów, ale żaden z nich nie zyskał mojej sympatii. Wydawali mi się dziwni, jacyś... przymuleni i bez polotu, nie ciekawi. Nie zainteresowali mnie swoją osobą. Byłam ciekawa tylko wydarzeń, a bohaterowie byli bo byli, ale nie robili na mnie wrażenia kompletnie...

Zastanawiam się, jak ma się tytuł do fabuły... Jeśli czytaliście tę książkę, dajcie znać, czy tylko mnie nie pasuje tutaj ten tytuł i co on ma wspólnego z książką? Bo moim skromnym zdaniem niewiele...

Fabuła, Indianin i wierzenia z innych lat, wydarzenia z przeszłości, diabły i duchy, które chcą powrócić i zdominować świat... To wszystko jest ciekawe, jeszcze opisane piórem Mastertona - nie ma sobie równych. Jest jednym z najbardziej oryginalnych autorów. Oddychający dom, później człowiek oddycha jak dom, 24 uderzenia serca na minutę czy człowiek mający prawie trzy razy więcej krwi w sobie i jeszcze nie swojej? To jedynie Graham mógł wymyślić.

Reasumując uważam, że pisarz nie ma sobie równych, jest jednym z najlepszych w tym gatunku autorem, których książki są oryginalne. Mimo iż pomieszana jest fikcja ze światem prawdziwym to i tak potrafi zaskoczyć, obrzydzić, ale i zaintrygować. Zbyt często nie będę sięgać po jego historie, ale raz na czas to naprawdę fajna odskocznia i przygoda. Uważam, że autor ma dużo lepsze pozycje niż ta.

Graham Masterton – tego Pana przedstawiać nie trzeba. Horror, literatura grozy dzięki jego twórczości zyskują na znaczeniu. A każdy miłośników tych gatunków doskonale wie, że Graham Masterton zawsze zapewnia ekstremalne doznania, które przyprawiają o szybsze bicie serca, o ciarki na całym ciele, o poczucie strachu i lęku o losy bohaterów jego książek. I to jest rzeczą pożądaną w doskonale skrojonej powieści, której znakiem rozpoznawczym jest zawarte na jej okładce nazwisko MASTERTON.

Niekwestionowany mistrz grozy i horroru zaprasza nas do San Francisco. To właśnie w tym mieście spotkamy się z indiańskim szamanem, który nie ma sobie równych we wzywaniu demonów. Ale czy jesteście gotowi na to spotkanie? Jeśli jesteście wymagającymi miłośnikami literatury zapewniającej mocne mroczne wrażenia, to „Kostnica” jest właśnie dla Was. Zatem zatopcie się w lekturze tej książki. A już, gdy powrócicie na ziemię, to nie zapomnijcie w geście uznania umieścić ją na półce NIK – Najlepszych Interesujących Książek. Czyt-NIK tak uczynił. Wszak takie tytuły jak ten, zasługują na uznanie. Przecież ten wywodzi się z twórczej kreatywności Grahama Mastertona.

Historia zapisana na kartach książki „Kostnica” w pełni absorbuje naszą czytelniczą uwagę. A nasza ciekawość nabiera na sile, gdy pewnego dnia do wydziału sanitarno-epidemiologicznego trafia staruszek uskarżający się na to, że jego dom… oddycha! Co najdziwniejsze i najbardziej przerażające, to fakt, że wkrótce przybywa młody chłopak, mówiąc, że oddycha w ten sam sposób. Gdy to trafiło do mej świadomości, nie potrafiłem powstrzymać oddechu, które niczym u maratończyka nabrało tempa. Co więcej, Jane Torresino podejrzewa, że wydarzenia te mają związek z indiańską legendą. Jeśli jesteście ciekawi tej historii, to koniecznie sięgnijcie po książkę Grahama Mastertona, który potwierdza w niej swą doskonałą pisarską formę spod znaku grozy i horroru.

Czytając tę książkę, zastanawiałem się, czy jest coś w stanie przestraszyć mistrza grozy Grahama Mastertona? Przecież autor potrafi nim żonglować, dawkować go niczym mistrz kulinarnego rzemiosła, który karmi nas strachem w najlepszym wydaniu. I nie wydaje mi się, aby w światowym formacie Masterton zszedł z należnego mu podium. Dlatego bierzcie, czytajcie i zachwycajcie się twórczością pisarza.