Konsultantka

,,Nigdy nie prowadzę mojego drogiego auta. I nie mam znajomych, do których mogłabym zadzwonić. Nie korzystam już wcale z mediów społecznościowych. Mój mąż kazał mi usunąć wszystkie konta. Nie ma po mnie żadnego śladu. Żadnych zdjęć. Niczego."

P.S. Nigdy nie pozwólcie, by wasz partner lub partnerka ograniczał was w czymkolwiek. Każdy z was ma prawo do swojego zdania, do posiadania telefonu, do korzystania z mediów społecznościowych i do rozmów ze znajomymi, a także do swoich marzeń i ich realizacji. Każdy z was jest po coś i dla kogoś. Nikt z was nie jest niczyją własnością!

Musiałam wam to napisać, gdyż ta książka poruszyła we mnie dawno ukryte coś. Czytamy ją w dwóch perspektyw oznaczonych innym drukiem. W jednym poznamy kobietę, która ma cudownego męża i dwumiesięczną córeczkę. Z perspektywy innych jej życie jest idealne. To mąż ją utrzymuje, a ona zajmuje się dzieckiem. Z powodu nowo rozpoczętej pracy męża przeprowadzają się do domu matki jej teściowej, która nie żyje. Kobieta niby pozwala im się urządzić po swojemu, jednak lista, której muszą przestrzegać jest ogromna. Do tego często głównej bohaterce wydaje się, że ktoś chodzi po ich mieszkaniu, po ogrodzie. Często ich rzeczy są przestawione i obarcza winą za to teściową. Tutaj dodam, że nie można jednoznacznie stwierdzić czy faktycznie ktoś tam się pojawia, gdyż kobieta ma obsesyjne lęki. Wciąż nie utworzyła więzi ze swoją córeczką i karmienie jej to dla niej egzamin życia. Nie można za nic obwinić jej teściowej, gdyż odpowiada nam dwojako, choć ewidentnie nie znosi synowej i małymi prztyczkami uprzykrza jej życie. Wydawać by się mogło, że czeka na jej potknięcia i usiłuje zrobić z niej głupią, jednak jak jest naprawdę, to tego długo nie wiemy. Mąż zamiast dawać jej oparcie do późna przesiaduje w pracy i lekceważy strach małżonki. W momencie, kiedy zaczyna pracę ze swoją byłą dziewczyną, nasza wyobraźnia sama układa dalsze wątki. Dodatkowo miła sąsiadka wciąż nie pasuje nam do schematu problematyki książki, tym bardziej, że autorka podsyca w nas zainteresowanie brakiem jej męża. Czy zatem kobieta dostaje tutaj paranoi, czy ktoś chce ją wywołać? Dlaczego ktoś miałby uważać, że ona nie powinna opiekować się własną córką?

Drugim wątkiem jest opowieść o kobiecie, która jest zniewolona przez swojego męża. Ona również ma córkę, ale starszą. Jest maltretowana, bita za każdy ruch czy słowo. Musi utrzymywać idealny porządek w domu i chodzić jak w zegarku. Jej całe ciało przypomina worek treningowy. Jest słaba i nie potrafi się mu przeciwstawić. Ja dopiero po dziewięćdziesiątej stronie skojarzyłam kim ona może być. Nieco zmieniło to mój obraz na jej temat, lecz i tak nie byłam w stanie za wszystko ją usprawiedliwiać. Niby każde gnębienie drugiego człowieka można znieść, ale najgorzej jest, kiedy ktoś chce z nas zrobić osobę chorą psychicznie.

Ta książka kryje wiele tajemnic. Bohaterzy są skryci, choć to dlatego, że dużo w życiu przeszli. Każdy zły ruch, podłe traktowanie czy też niszczenie ich osobowości odcisnęło na nich swoje piętno. Według mnie naprawdę warto ją przeczytać choćby ku przestrodze. Napisana wspaniałym stylem, mądrymi zwrotami bez pustych dodatków. Bardzo ją polecam!

Tak! Wreszcie jakiś psychologiczny thriller, którego nie rozwiązałam w 50 stron! Tak, wiem, brzmi, jak chwalenie się, jednak każdy, kto interesuje się literaturą tego rodzaju, przyzna, że no cóż, słabo było. Ta książka jest jednak wyjątkowa. Oczywiście, nie jest idealna i czasem niektóre wątki wydają się porzucone, jednak nie zmienia to faktu, że główna historia wciąga na długie godziny. Sama książka podejmuje temat śmierci, który nigdy nie jest łatwy. Jednocześnie wszędzie wokół czai się niepewność i zdradliwość, co wprowadza czytelnika w paranoiczny nastrój. Nie przegapcie swojej dawki stresu!

Piękny świat nigdy nie może trwać długo, o czym sama doskonale wiem, przez co czytanie tej książki bolało mnie niejako personalnie. Bolało, choć jednocześnie wciągało, czego chyba oczekuje się od thrillerów psychologicznych, więc zakładam, że to pozytyw. Akcja była wyjątkowo wartka, jak na ten typ książki. Nie odczułam wielkich fluktuacji tempa, co doceniam, gdyż inaczej łatwo mi się znudzić i porzucić dalsze czytanie. Doceniam, że bohaterzy nie są idealni, a czasem nawet można ich nie lubić. Wydaje mi się to rozwojowe. Ogólnie polecam na samotne wieczory. 

Jestem z lekka rozdarta. Jakkolwiek polubiłam Claire, nawet pomimo jej często nielogicznych i zbyt emocjonalnych zachowań, tak reszta bohaterów wydawała się dość płytka. Możliwe, że w innym typie literatury nie oceniłabym ich w ten sposób, jednak od thrillera psychologicznego oczekuję pewnej głębi, której tutaj nie dostałam. Sama historia była poprawna, choć dość przewidywalna zarówno w zakresie wątków rodzinnych, jak i sąsiedzkich. Nie żałuję, że przeczytałam, choć nie polecam jej niezwykle silnie.

Thrillery psychologiczne to zdecydowanie mój ulubiony gatunek wśród książek. Kolejny raz się nie zawiodłam. Powieść mroczna, chwilami zaskakująca, ale przede wszystkim trzymająca w napięciu przez cały czas. Trudno się od niej oderwać - autorka prowadzi narrację tak, aby wzbudzać w czytelnikach niepewność i ciekawość. Chociaż zachowanie głównej bohaterki może być chwilami irytujące, to dopełnia to jej kreację jako postaci literackiej. Widać, że autorka dobrze przemyślała i skonstruowała fabułę. Zdecydowanie polecam, nie tylko fanom thrillerów.