Knurowiec

Niepozorna książka z intrygująca okładką.

A co w środku?

Zacofana wieś na mazowszu i hermetyczna społeczność.

Czas biegnie powoli i w teorii dość spokojnie.

Każdy zna swoje miejsce i wie co ma robić.. dopóki ze stolicy nie przyjeżdża Zołzanna. Kobieta pragnie za wszelką cenę wprowadzić polityczny ład na zupełnie innych zasadach.Reprezentuje Jedyną Słuszną Partię planując zaaplikować we wsi Socjalistyczny Program Rozdawniczy Eldorado,który działa już w całej Polsce!

Pojawia się w odpowiednim czasie, gdyz już wkrótce w Knurowcu odbywają się wybory samorządowe.Co ciekawe, dotychczasowy sołtys od wielu lat nie ma tutaj żadnej konkurencji.

Zołzanna zawzięcie wkupia się w łaski mieszkańców wsi i postanawia kandydować na sołtysową...Nie wie jednak w co się wpakowała i jak bardzo źle zrobiła,że się tu znalazła...

Zachęcam serdecznie do przeczytania tej wspaniałej satyry społeczno - politycznej.

Dawno tak się nie uśmiałam czytając książkę.

Ogółem dość lekka,momentami jednak przypominała bardzo dobitnie sytuację obecną w kraju 😂 a co za tym idzie lekki ból przypominający w jakich realiach żyjemy.

Historia zaczyna się tuż przed Dniem Knurowca i przy okazji wyborów samorządowych. Sołtys tegoż miejsca - Andrzej Potyraj ma tak duże poparcie wśród swojej ludności, że nawet nikt nie stara się z nim w żaden sposób konkurować. Tak więc swojej pozycji jest ON pewien. Siedzi więc sobie spokojnie na ławeczce jak to zwykle bywa. Tym razem jednak dzień robi się dziwny, bo oto w tym zapomnianym miejscu na końcu świata pojawia się Zołzanna Kłamczyńska, która składa propozycję nie do odrzucenia - Knurowiec powinien dopasować się do reszty kraju i jak najprędzej wdrożyć w nim panujące zasady.

Początkowo pomyślałam, że całość będzie dotyczyła jakiejś sprawy kryminalnej w małej wsi, a tymczasem skojarzyło mi się to bardziej z Folwarkiem zwierzęcym Orwella. Oczywiście to ponadczasowe dzieło zawierało bardziej subtelne przekazy, aniżeli Knurowiec, ale w równym stopniu obie pozycje były wypełnione politycznymi wątkami danych czasów. Myślę, że lepiej byłoby gdyby wprowadzono więcej utajonych haseł, aniżeli tak jawnie dawać do zrozumienia czego co dotyczy. Byłoby to wyzwanie dla czytelnika, który ceni sobie lekturę na rozruch szarych komórek, zamiast mieć podane wszystko na tacy.

Z tyłu można przeczytać o historii pełnej humoru, choć czytając jest to bardziej przerażające w swej prawdziwości.

Groteska i hiperbolizowanie wielu sytuacji jest tutaj bardzo trafione, ponieważ mimo wszystko nie jest przesadzone. Wprowadza bardziej śmieszność w tragizmie i nawet jeśli nie jest to rodzaj humoru przy którym najlepiej się bawię, to ten nie był taki znowu najgorszy.

Tempo akcji jest bardzo dynamiczne, przez brak zbędnych opisów. Jest dużo dialogów, a także całkiem sporo się dzieje. Jak na niespełna dwieście pięćdziesiąt stron wypełnionych atrakcjami w Knurowie, do tego dochodzi sprawa z Zołzanną, a w międzyczasie mamy trochę czasu dla samych mieszkańców tytułowej wsi.

Nie jest to do końca gatunek w którym bym się odnalazła. Komedia i to w dodatku polityczna na jeden raz jest okej, ale na dłuższą metę czytanie podobnych byłoby drażniące.

Każdemu oczywiście polecam zapoznać się z nią samodzielnie i wyrobić własne zdanie.

Knurowiec, wieś będącą jednocześnie przeciętną i unikatową, otoczoną ze wszystkich stron gęstym lasem, z jedną asfaltową drogą przez miejscowych zwana Szosą, w przeddzień obchodów Dnia Knurowca i dwa dni przed wyborami samorządowymi odwiedza wybitny dygnitarz Jedynej Słusznej Partii. Zołzanna Kłamczyńska pragnie „wyjaśnić niedociągnięcia w pewnych sprawach”, a konkretnie przyczynę opieszałości, rządzącego nieprzerwanie od trzydziestu lat, sołtysa we wprowadzaniu „narodowego socjalizmu” oraz realizacji „Socjalistycznego Programu Rozdawniczego Eldorado”. Kiedy Kłamczyńska uświadamia sobie, że postanowienia Jedynie Słusznej Partii oraz Naczelnika nie mają w Knurowcu szans na realizację postanawia wziąć sprawy w swoje ręce...

Akcja powieści pędzi na złamanie karku, wciąga i nie pozwala odetchnąć. Na światło dzienne wychodzą głęboko skrywane tajemnice mieszkańców Knurowca, a każdy z trzech opisanych przez Autora dni przynosi nowe zaskoczenia.

Czestkowski wykreował całą plejadę groteskowych postaci, które podobnie jak stworzona przez niego fabuła, w pierwszej chwili bawią, aby finalnie przerazić. Niech Was nie zwiedzie ta początkowa sielskość, przywodząca na myśl serialowe Wilkowyje. Zabawnie jest bowiem tylko przez chwilę, potem - do bólu prawdziwie.

„Knurowiec” to pełna absurdu i groteski powieść, w której Marek Czestkowski piętnuje i ośmiesza nasze polskie przywary, stosunki społeczne, a nade wszystko sytuację polityczną. W tej niewielkiej „wsi na końcu świata” jak w soczewce koncentrują się bowiem aktualne bolączki polskiego społeczeństwa. Autor jako bystry obserwator rzeczywistości nikogo nie oszczędza. Obrywa się zarówno elicie politycznej, jak i zwykłym obywatelom. Swoje wnioski i opinie Czestkowski wyraża wprost, niejako dla złagodzenia ich negatywnego wydźwięku ucieka się do czarnego humoru, ironii i sarkazmu.

Podobały mi się nawiązania do aktualnej sytuacji politycznej wplecione w fabułę powieści, żałuję jednak, że były tak bezpośrednie i czytelne. Szkoda, że Autor nie zaufał w większym stopniu inteligencji czytelnika i nie stworzył bardziej wyrafinowanych i zakamuflowanych aluzji.

Przyznać jednak muszę, że sporo tu prawdy, celnych spostrzeżeń, a diagnoza jaką Autor stawia naszemu społeczeństwu i aktualnej sytuacji politycznej jest niezwykle trafna.

Pozytywnie zaskoczyła mnie również warstwa językowa powieści, a szczególnie niezwykła lekkość z jaką Czestkowski tworzy neologizmy i zaskakujące połączenia wyrazowe.

Warto sięgnąć.

(współpraca z @wydawnictwo_oficynka)

Autor w prześmiewczy sposób pokazał nam jak łatwo jest manipulować ludźmi. Stosując liczne techniki propagandowe można kupić nie jeden elektorat wyborczy. Mistrzynią okazała Zołzanna, która w szybkim czasie zjednała sobie mieszkańców Knurowca obiecując im, że jak ją wybiorą, to ich życie będzie niekończącą się rzeką miodem i mlekiem płynącą. Pieniądze będą otrzymywać za to, że są, a nie że na nie zapracowali. W cenie będą osoby nic nie robiące i nie zadające zbędnych i dociekliwych pytań w jej mniemaniu. Bo liczy się tu i teraz. A to co będzie za x czasu to jest nieważne.

W powieści zostały wypunktowane przywary naszego społeczeństwa. Czytając o nich można się pośmiać. Jednak po fali śmiechu przychodzi refleksja, przecież to są sytuacje prawie żywcem przeniesione na karty powieści z życia społecznego i politycznego, którego doświadczamy na co dzień. Jest to też przestroga przed bezrefleksyjnym przytakiwaniem wszelkim propozycjom polityków.

Do tej książki trzeba podejść z dużym dystansem, nie brać wszystkiego na poważnie. Trzeba też pamiętać, że nie każdemu może spodobać się humor sytuacyjny, który ociera się o absurd i satyrę.

Bo żeby mieć dobry humor wcale nie potrzeba jabcoka, ruskiego szampana tudzież innego samozgona. Wystarczy szybki wypad do Knurowca. "kto mieszka w Knurowcu, ten się w cyrku nie śmieje". Ja na szczęście w Knurowcu nie mieszkam dlatego lałam ze śmiechu praktycznie przez całą książkę.

Dziś kilka słów o lekturze, która podejrzewam szła do mnie przez Knurowiec ginąc ze dwa razy po drodze. Zresztą spotykając tam takie osobliwości jak sołtysa Andrzeja Potyraja, jego wnuka waginosceptyka Sebe, szeryfa na Karynie czy Złozanne to nie dziwne. Na szczęście w końcu dotarła.

Opis książki zachęcał, okładka intrygowała a wnętrze - już po pierwszym akapicie sprawiło, że zaczęłam wielbić tą książkę.

Mamy tu wieś, która jako jedyna opiera się jeszcze rządom partii i Naczelnikowi - Karakanowi - kawalerowi orderu Virtuti Cebulari. Partii, która chce wprowadzić Socjalistyczny Program Rozdawniczy Eldorado. Nic więcej nie będę pisać, bo to trzeba samemu przeczytać!

Mocna satyra naszego cudownego państwa z dykty i polityki, w której miliardy rozpływają się jak kamfora, pełna rewelacyjnego czarnego humoru i genialnych postaci.

Autor miał świetny pomysł na fabułę - wykorzystanie małej, odciętej od świata wsi jako główne miejsce akcji - idealne! Do tego cały czas coś się działo, ciąg przyczynowo skutkowy nie zwalniał tempa a mistrzowsko wplecione aluzje dodawały tej historii uroku.

"Z Knurowca nie można tak po prostu odejść. Jak już Knurowiec cię wciągnął, to sam zdecyduje, kiedy cię wypluć". Mnie wypluł dopiero gdy dotarłam do samego końca. I chcę tam wrócić !

Polecam ogromnie!

W skali ocen jak dla mnie bardzo mocne 8 gwiazdek: ***** ***