Klątwa Świętych. Święte Proroctwo. Tom 1

Czy kiedykolwiek zastanawiał_ś się co musi się stać, by osoba, której celem jest bronić królestwo przed niebezpieczeństwem przemieniała się w złoczyńcę? Jak krytyczny musi być TEN moment, by zostać okrzykniętym heretykiem?

Aya jest jedną z najbliższych królowej osób. Jej zdaniem jest wyłapywać zagrożenia, cienie i narastające szepty - wszytko dla dobra jej narodu. Wszytko co robi, jest z troski, więc oznacza to, że jest dobra, prawda?

Czytając tą ksiażkę miała wrażenie, że jest ona napisana dla osób, które kochają Grishaverse i chcą przeczytać coś podobnego. Nawet bardzo podobnego. Czułam, że ta historia to swego rodzaju wariacja o kimś z rodu Morozova. I nie uważam tego za jakiś wielki minus, gdyż bawiłam się przy tej książce bardzo dobrze. Nie ma płomiennej miłości, ale jest gignatycznie pozytywne zaskoczenie. Jednak nie da się mówić o tej książce, bez wspomnienia o wątku romantycznym - trójkąt miłosny + od wrogów do kochanków. Mimo, że z automatu moje serce na wzmiankę o nich, nie bije szybciej, to bardzo dobrze mi się ten wątek czytało. Był on wymieszany z polityką, sekretami i komplikacjami wynikającymi z konkretnych postaw postaci. Świat jaki stworzyła bohaterka spokojnie mógłby znaleźć się na jakieś sporej mapie: jest dobrze przemyślany i skonstruowany. No nie ma się do czego przyczepić. A zakończenie?! Oooo matko. Ja potrzebuję już 2 tomu!!

Polityka, miłość i mrok. Interesujące? Porozmawiamy.

[materiał reklamowy we współpracy barterowej z @youandyabooks @wydawnictwomuza]

Świat i jego funkcjonowanie zostały opisane niezwykle dokładnie. Niemal każdy element, o którym wspominali bohaterowie, był od razu rozszerzony i tłumaczony. Ja przepadam za takim zabiegiem. Uwielbiam widzieć możliwie najwiecej i cieszę się, że właśnie coś takiego otrzymałam od tej pozycji.

Od razu spodobał mi się język, jakim operowała autorka. Bardzo płynny, przystępny i przyjemny w odbiorze. Sprawiał, że ilość informacji, którą otrzymujemy była dobrze przyswajalna.

Bardzo ciekawa sprawa to powinowactwa, którymi zostali obdarzeni bohaterzy. Związane z symbolami porządku, z żywiołami. Okazały się wyjątkowe, indywidualne dla każdego bohatera i fascynujące.

Nie ukrywam jednak, że wyczekiwałam rozkwitu wątku romantycznego.

Aya, dla której liczył się porządek, kontrola i krzepiąca przewidywalność.

Will, dla którego niemożliwe nie istnieje, specjalisty od najtrudniejszych zadań i podsycania ambicji. Mroczny i zabawny.

Znajdziesz tu motyw od wrogów i/lub rywali do kochanków w dodatku połączony ze slow burn, a to tworzy fenomenalną, magnetyczną relację i to relacja o tyle interesująca, że bohaterowie od samego początku byli w stosunku do siebie niezwykle uważni, co umiejętnie ukrywali pod płaszczykiem wzajemnej niechęci.

No i polityka. Jest jej tutaj całkiem sporo. Intrygi i tajemnice posiada tu niemal każdy. Współpraca i zaufanie mogą ulec zmianie w każdej chwili.

Te wszystkie elementy zbudowały świetną pozycję fantastyczną. Przeczytasz? Będzie fajnie.

📚📚📚📚📚📚📚📚

"Nie jesteśmy tylko jednym, Ayu. Jesteśmy tym, kim postanowiliśmy się stać. Tym, kim mówimy sobie, że jesteśmy."

📚📚📚📚📚📚📚📚

"Klątwa świętych" autorstwa Kate Dramis to pierwsza część cyklu Święte Proroctwo, to również debiut literacki autorki.

W królestwie Tali, każdy kto posiada moc, musi służyć królestwu. To wielki zaszczyt, ale i obowiązek.

Aya należy do Dyminary, królewskiej elitarnej jednostki Visza. Jest szpiegiem, Oczami Królowej, jej moc to perswazja, ale nie tylko.

Will, od zawsze był jej rywalem i wrogiem. Jest katem i gnębicielem Królowej. Każdy się go boi i nienawidzi. Potrafi manipulować uczuciami i myślami.

Zaczynają narastać niepokoje w królestwie. Krążą pogłoski o powrocie Decachiré, którzy pragną mieć nieskończenie wiele mocy, podobno kryją się w sąsiednim królestwie Kakos. Will razem z Ayą muszą wyruszyć w podróż do Trahiru, by podpisać kontrakt handlowy i zdobyć sojuszników w zbliżającej się wojnie. Czy współpraca między rywalami coś zmieni? Czy na wrogim terenie, odkryją coś więcej?

Rywalizacja

Nienawiść

Miłość

Kłamstwa

Intrygi

Poświecenie

Oraz

Przepowiednia o Drugiej Świętej, która ma ocalić świat.

Po początkowych problemach z wciągnięciem się w fabułę przepadłam. Nowe nazwy, imiona i powinowactwa, na początku da się trochę w tym pogubić. Ale jak już wiemy o co chodzi z ich mocami, światem i zagrożeniem to już sama przygoda przed nami. Ta książka pełna jest sprzeczności, zwrotów akcji, kłamstw ubranych w ładne słówka, pełna jest nienawiści, ale i wielkiego poświęcenia. Intrygi są na porządku dziennym. Nie wiemy do końca, kto jest przyjacielem, a kto wrogiem. Prawda może nas bardzo zaskoczyć. Historię widzimy oczami Ayi i Willa, ale później dochodzi jeszcze jedna postać, następca tronu Trahiru, Aidon. Relacja między Ayą, a Willem jest burzliwa. Dawno nie czytałam tak genialnie wykreowanej relacji hate-love. Czuć między nimi tą nienawiść większość książki, ale z czasam pokazują się rysy na szkle i uczucia się przebijają. Są nieśmiałe, niepewne, podszyte strachem, ale jakie prawdziwe i piękne. Aya, nie jest pewną niczego. Siebie samej, a co dopiero swoich emocji. Będzie się musiała nauczyć z tym żyć. Z nowymi mocami i z uczuciami. Będzie musiała pogodzić się sama z sobą. Za to Will, pokaże jaki jest naprawdę. Opiekuńczy, gotowy wszystko poświęcić dla ukochanej. Emocje gwarantowane. Zakończenie jest bardzo zaskakujące, ale lubię takie i już nie mogę doczekać się kontynuacji. Ta książka to po prostu kawał świetnej fantastyki. Zupełnie nie czuć, że to debiut. Polecam I czekam na więcej😊😊😊

Czy są tu fani Leigh Bardugo? Bo jeśli tak to mam coś dla Was. Mam dla Was coś cudownego, w czym absolutnie się zakochałam. Coś, co zmusiło mnie do zakupienia wydania specjalnego Fairyloot z drugiej ręki (a jak wiemy nie są to małe pieniądze, więc miłość ma jest ogromna). Poznajcie „Klątwę Świętych”, czyli moje „ile bym dała, żeby drugi tom mieć już w swoich rękach”.

Aya i Will są jednymi z najbliższych szpiegów królowej. Po długiej wojnie tylko nieliczni mogą posługiwać się powinowactwami, a ich moc sprowadza się tylko do jednej konkretnej magii. Każde zwiększenie studni mocy i wyjście przed szereg jest traktowane jako bluźnierstwo i ścigane z urzędu. Jednak to już się dzieje, heretycy znowu pragną wojny, a Królowa musi podjąć się sojuszu z innym państwem. Państwem niechętnym do walki i to właśnie w rękach Ayi i Willa jest przekonanie tamtejszych władców do chwycenia za broń. Aya jednak skrywa w sobie sekret. Być może ona również skrywa za dużo mocy. Być może jest ona Świętą z legend. A być może jest zniszczeniem aktualnego świata.

Będę z Wami szczera. Przez pierwsze sześćdziesiąt stron byłam prawie, że pewna, iż nie polubię się z tą książką. Dużo nazw, zagmatwany świat, bohaterowie z przeszłością, której ja nie znałam… Nic nie rozumiałam, nie wiedziałam o czym czytam i przez to trochę się frustrowałam. Ale to było na samym początku. Później kontynuowałam i nagle przeczytałam na raz jakoś około 400 stron kończąc tym samym książkę. Jest tu wiele nawiązań do Griszów – zarówno w kreacji świata, jak i w wierzeniach, legendach i przede wszystkich mocach. Niektóre powinowactwa przypominały te, którymi posługiwali się Griszowie, sama Aya miała być Świętą ze Światła. Ale no właśnie – miała być. Tutaj wszystko mamy trochę na opak. Jest mroczniej, klimat miast jest bardziej ciężki. Kręte uliczki, zaułki bez przejścia, buntownicy śledzący każdy twój ruch. Plotki o torturach, kupcach spiskujących z wyklętym państwem. Mędrcy, którzy nie chcą dzielić się wiedzą. Kiedy już wszystko zaczniecie rozumieć, a nazwy nie będą dla Was tak obce, obiecuję Wam – ta książka Was pochłonie. Do tego Aya i Will trochę jak relacja Darkling-Darkling. Ayi moc jest nieposkromiona a dusza pełna mroku, a Will… nazywany jest królewskim Gnębicielem. Między nimi iskrzy od początku i przysięgam Wam! Tutaj naprawdę jest enemies to lovers, tutaj naprawdę jest wrogość, kłótnie i nienawiść, zwłaszcza ze strony Ayi (bo wiecie, wątek he fell first również jest bardzo pożądany). Miało się pojawić delikatne niezdecydowanie bohaterki między dwoma mężczyznami, ale na szczęście nie ma tu żadnego trójkąta miłosnego za to są iskry i ogromna chemia. Jeśli chodzi o samą kreację bohaterów – nie mam się do czego przyczepić. Rozumiem ich motywy, działania, przeszłość, również postacie drugoplanowe, jak królewskie rodzeństwo, na długo zapadają w pamięć i po drodze sporo mieszają. Same intrygi, polityka, to wszystko zazębia się w idealnym momencie. Autorka dobrze dawkuje akcję, o niektórych działaniach głównej dwójki dowiadujemy się z lekkim opóźnieniem, bo np. śledziliśmy narrację innego bohatera, co świetnie wpływa na element zaskoczenia. No i to zakończenie! Dla mnie było dokładnie takie, jakie powinno być. Miałam ciarki, byłam maksymalnie zaangażowana, a po ostatnim słowie marzyłam tylko o tym, żeby mieć już kolejny tom w rękach. Kocham tę książkę całym sercem i mam nadzieję, że Wy również ją pokochacie.

(jedyny błąd jaki trochę mnie zmylił to kolor oczu Willa. Teraz już nie wiem czy są szare, czy zielone, czy może szare z zielonymi plamkami, bo mam wrażenie, że za każdym razem były inne)

Czasem się zastanawiam, co dziwnego robią inne książkary. Oczywiście chodzi mi o książki, jednak każdy z nas ma dziwne przyzwyczajenia, czy rytuały przy czytaniu książek. Ja uwielbiam wąchać książki zaraz po odpakowaniu ich, do tego nie czytam opisów, ani informacji z tyłu okładki, wolę zawsze sama się przekonać co książka mi oferuje. Często też podczas lektury zaglądam na ostatnią stronę, co mnie osobiście bardzo irytuje, jednak jakoś nie mogę się przemóc, by nie zerknąć na koniec. Słuchanie muzyki podczas lektury to już u mnie norma, nie umiem się skupić na książce bez jakiegoś szumu, czy to serial puszczony w tle, czy głośna muzyka w słuchawkach.

Tyle o mnie, a co wy praktykujecie, może znajdzie się jakaś osóbka, która też nie czyta opisów i kieruje się samym wyglądem okładki.

Może nie okładką, choć przyznaję, spodobał mi się jej minimalizm, ale stwierdzeniem, że główna bohaterka jest jak Aelin Galathynius ze Szklanego tronu, zostałam skuszona na książkę. Oczywiście opis mi nie był potrzebny i sięgnęłam po “Klątwę świętych” Kate Dramis, dla samej głównej bohaterki. Może nie jest to dobre, ponieważ miałam wielkie oczekiwania co do tej postaci, jak i do samej książki, jednak nie mogłam się oprzeć, Aelin to jedna z moich ulubionych postaci z jakiejkolwiek książki. Po lekturze “Klątwy świętych” sama nie jestem pewna, czy to stwierdzenie było trafne, ponieważ ciężko było mi polubić Ayę, główną bohaterkę tej powieści, jednak Aelin również denerwowała mnie do samego końca, coś czuję, że dopiero po kolejnym tomie tego cyklu będę miała więcej do powiedzenia o tej bohaterce. Jednak mimo moich mieszanych uczuć, cały konspekt tej historii bardzo mi się podoba, a najbardziej chemia między Ayą i Willem, który skradł moje serce od samego początku. A ich dialogi to już prawdziwe złoto.

Aya zajmuje bardzo zaszczytne stanowisko, jest jedną z Trójki najbardziej zaufanych ludzi królowej, służba dla niej to dla Ayi wszystko. Po stracie matki swój czas wypełnia treningami i wykonywaniem zadań dla królowej. Jak na silną i niezależną kobietę przystało, nie ma dla niej niebezpiecznych misji, prędzej to inni powinni się jej bać. A już na pewno powinni bać się jej mocy, mocy perswazji, dzięki której potrafi tak dobrze wykonywać zadania dla królowej, jest jej szpieżką. A dokładniej “Oczami Królowej”. Will za to włada mocą manipulowania umysłami i uczuciami ludzi, jednak jest również odwiecznym wrogiem Ayi. Wszystkie zatargi muszą jednak iść w niepamięć, ponieważ nieuchronnie zbliża się wojna, a oni poprzysięgli, że bez względu na wszystko, kraj, któremu służą, będzie chroniony przez nich, do ostatniej ich krwi.

Jaki macie stosunek do feminatywów? Byłam pewna, że mi one nie przeszkadzają, jakkolwiek nie byłby taki feminatyw użyty. Jednak w “Klątwie świętych” Kate Dramis można sobie połamać język na słowie “Szpieżka”. Myślę, że nie każde słowo można przemienić w feminatyw, za każdym razem jak natrafiałam na nie to miałam dosłownie ”laga mózgu” i nie mogłam się dobrze wczytać dalej w książkę.

Jak już jestem przy języku i ogólnie przy piórze autorki, to przyznaję, że jest on dość przyjemny, choć otrzymujemy dość dużo przemyśleń bohaterów, co może niekiedy nużyć. Jednak i przemyślenia bohaterów i opisy świata, są spójne z dialogami, nie mogę powiedzieć, że jest ich za dużo, one świetnie wprowadzają nas w nową historię. A jest ona bardzo rozbudowana i ciekawa, warto było poświęcić na nią każdą wolną chwilę. Czuję potencjał cyklu Święte proroctwo i z przyjemnością sięgnę po kolejne tomy tej historii.

Dzięki szczegółom, o które zadbała autorka, otrzymałam świetnie wykreowany świat, z porządnie rozrysowaną polityką i genialnie przedstawionymi danymi o bogach, bóstwach, viszach i mocach, którymi władają nieliczni.

Wątek romantyczny za to jest tak poprowadzony, że nie czułam się nim przytłoczona. A jest to ważny aspekt dla mnie, ponieważ ostatnio czułam się zalewana romansami w fantastyce, do tego takimi nachalnymi, tak jakby autorzy zapomnieli, co piszą i nagle przenieśli się z fantastyki na romans, bądź erotyk. Za książkę recenzencką dziękuję bardzo wydawnictwu Muza, YouAndYA, Akurat.