Klątwa snów

Po skończeniu książki "Klątwa snów", mogę oficjalnie powiedzieć, że przeczytałam wszystkie powieści, które wyszły spod pióra Rebecci Ross. (Jak dobrze, że za granicą jest już zapowiedziana jej nowa trylogia).

Podczas lektury polskiego tłumaczenia "Dreams lie beneath", przypomniałam sobie, jak dobrze jest czytać dobrze napisaną historię, dopracowaną pod względem językowym i fabularnym.

Rebecca Ross po raz kolejny udowadnia, że potrafi budować napięcie niemal niezauważalnie. Każdy rozdział kończy się zgrabną puentą, każdy sekret prowadzi do kolejnego, a sieć powiązań między bohaterami i wydarzeniami sprawia, że trudno oprzeć się pokusie przewrócenia jeszcze jednej strony. I jeszcze jednej. I jeszcze jednej.

Największym atutem powieści okazał się dla mnie jej klimat. Zakochałam się w świecie, w którym sny i koszmary przenikają rzeczywistość, a magia nie jest wyłącznie darem, lecz również źródłem niepokoju. Szczególnie zainteresował mnie motyw luster pełniących rolę swoistych portali prawdy oraz system magiczny oparty na zaklęciach, jak i zaczarowanych przedmiotach oraz różnych rodzajach magicznego rzemiosła. Tworzenie magicznych kart i obrazów było rozwiązaniem oryginalnym, a dla osoby wrażliwej na sztukę dodatkowo niezwykle satysfakcjonującym.

Rebecca Ross pozostaje także wierna temu, co od lat stanowi znak rozpoznawczy jej twórczości - magii obwarowanej ograniczeniami i konsekwencjami. Każde zaklęcie niesie za sobą ryzyko, a czytelnik odczuwa przy tym przyjemny dreszcz niepewności. To właśnie takie rozwiązania sprawiają, że fantastyka autorki wydaje się wiarygodna mimo swojej baśniowości.

Nie oznacza to jednak, że „Klątwa snów” jest książką pozbawioną wad. Momentami akcja pędziła zbyt szybko, nie pozwalając w pełni nacieszyć się niektórymi scenami. Największe zastrzeżenia wzbudził we mnie jednak wątek romantyczny. Jednakże paradoksalnie wszystkie te zastrzeżenia nie przeszkodziły mi świetnie się bawić. „Klątwa snów” to książka napisana z ogromnym wyczuciem opowieści, pełna tajemnic, nastroju i pięknych pomysłów. Przez większość lektury miałam wręcz odwrotny problem - nie chciałam kończyć tej historii. Nie chciałam jeszcze budzić się z tego snu.

Choć nie jest to moja ulubiona powieść Rebecci Ross nadal była to bardzo dobra przygoda. Taka, która przypomina, dlaczego w ogóle sięgamy po fantastykę - by na chwilę uwierzyć, że pod powierzchnią codzienności naprawdę kryje się magia.

Co by się stało, gdyby koszmary ludzkie zaczęły się urzeczywistniać?

Gdyby objawiały się nocami na ulicach w jak najbardziej realnej postaci?

Cóż, nasza Clem doskonale wie co się z tym wiąże.

Wraz ze swoim ojcem są magami a także ojciec dziewczyny jest Strażnikiem snów.

Pomaga mieszkańcom swojej wsią w pozbywaniu się koszmarów oraz zapewnia im ochronę.

Clem myślała, że ma dobre życie pomimo tego, że nie śni a koszmary schodzą na ziemię przez klątwę górskiego księcia.

A jednak, kiedy ich dom zostaje odebrany jej rodzinie, Clementine rządna zemsty postanawia odzyskać swoje mienie i dawne życie.

Jednak im bardziej zbliża się do rodziny, która jej to odebrała, tym więcej tajemnic wychodzi na jaw.

Okazuje się, że sekretów jest znacznie więcej a ona sama była okłamywana od dawna...

Podobała mi sie ta przygoda, niespieszny romans slow burn, zero spicy scen przy tym, nic nie jest nazwane wprost a jednak można wyczytać między wierszami rodzące się uczucie.

Fabuła skupia się na magii, intrygach, misji i fantastycznych postaciach oraz oczywiście tytułowych snach.

A konkretniej, koszmarach.

Clementine ukrywa swoją tożsamość i zbliża się do Phelana by odkryć brudy na jego rodzinę.

A przewrotny los pokazał prawdę o jej własnej rodzinie.

Ciekawa była to historia, zemsta, klątwa, knucie, tajemnice, magia...

Wszystko było połączone w jedną, spójną całość.

Akcja była dynamiczna, dużo się działo ale nie było przesytu i czytelnik się nie gubił w wątkach, bowiem te także były prowadzone konsekwentnie od początku do końca.

Chociaż muszę przyznać, że chętnie dowiedziałabym się nieco więcej, jeszcze trochę treści "po" by się przydało bo czuję niedosyt.

Mogłabym pozostać w tym magicznym świecie nieco dłużej, jeszcze chwilę.

Ta książka pokazuje, że nie wszystko jest tym, na co wygląda.

Trzeba patrzeć uważnie, nie tylko oczami ale także sercem.

Czasem warto się zatrzymać i pomyśleć nim zrobi się krok naprzód.

Ta pozycja zostanie ze mną dłużej i zachęcam do sięgnięcia po nią.

Sen nie zawsze przynosi ulgę. Niekiedy wraz z nim przychodzą koszmary, nie każdy potrafi sam je pokonać. Pomocni bywają wówczas ci, którzy wiedzą jak je pokonać. Jednak tam gdzie działa klątwa nie tak łatwo je zwyciężyć, wymaga to wiedzy oraz odwagi. Jednak czasem okazuje się, że za sennymi zmorami stoi wiele więcej niż można by się spodziewać…

Przyszłość była na wyciągnięcie ręki, znana i oczekiwana, ciekawa, wśród życzliwych ludzi. Jednak nieoczekiwani goście niszczą obraz, jaki Clementine uważała za rzeczywisty. Nowoprzybyli mają ten sam zawód co ona i jej ojciec, co wykorzystują w najmniej dogodnym momencie. Zamiast spełnienia marzeń dziewczyna wraz z ojcem musi opuścić dom oraz przyjaciół. Takie wydarzenie nie przechodzi bez echa i wymaga odpowiedniej odpowiedzi. Czy ktoś podejrzewa do czego jest zdolna młoda magiczka? Z pewności jej najbliżsi nie przewidzieli do czego jest zdolna. Zemsta. Jedno słowo, jakie przyniesie z sobą dużo więcej niż ktokolwiek mógłby przypuszczać. Wymaga to niełatwego sojuszu, ale kto powiedział, że cel nie uświęca środków? Clementine rzuca na szalę naprawdę dużo i okazuje się, iż ta decyzja wiąże się ze skutkami sięgającymi dużo dalej i głębiej. Dawna klątwa przypomina o skrywanych sekretach oraz powiązaniach, które do tej pory pozostawały zapomniane, ale czy na pewno? Jaką rolę odegrają w niej młodzi magowie i jednocześnie wrogowie? Uratowanie królestwa wymaga poświęceń tylko czy to wystarczy?

Magia, sekrety, zemsta i klątwa. Cztery motywy, każdy interesujący, razem mogą być podstawą do historii, jaka nas bardzo szybko wciągnie, takiej z rodzaju niech trwa jak najdłużej, ale jednocześnie ogromnie ciekawi jesteśmy jej finału. Rebecca Ross dodała jeszcze do tego element – sny, to one są spoiwem dla wątków, lecz również stanowią jedną z sił napędowych akcji. Ta rozgrywa się w plastycznie oddanych plenerach, łatwych do wyobrażenia dzięki szczegółom. Drugi plan wciąż nim pozostaje, lecz na takim tle sylwetki bohaterów nabierają wymiarowości, są osadzone w konkretnych miejscach, mających do odegrania konkretną rolę. Rebecca Ross buduje fabułę w świecie z przeszłością i jej tajemnicami oraz teraźniejszością, gdzie dopiero wraz z postaciami odkrywamy, jakie znaczenie ma jedno i drugie. Oczywiście to nie wszystkie wątki, nowe pojawiają wraz z kolejnymi rozdziałami, jednocześnie coraz lepiej poznajemy bohaterów albo to, co chcą nam o sobie zdradzić. „Klątwa snów” to także zręczna utkana sieć intryg i iluzji oraz tytułowe przekleństwo, jakie jest jego znaczenie również ukryte jest historii, jaka na naszych oczach ewoluuje i obejmuje coraz to nowe osoby. Warto mieć na uwadze detale, one bywają częścią punktów zwrotnych, bo tych jest kilka i są tak usytuowane, byśmy rzeczywiście byli zaskoczeni, a nasz punkt widzenia zostaje podważony. Rebecca Ross mistrzowska wiąże czas, osoby i miejsca, nic nie jest bez znaczenia, wszyscy mają swój udział w opowieści, wpierw zdającej się nam trochę przewidywalne, lecz szybko rewidujemy tę opinię i do samego końca potrafiącą utrzymać uwagę czytających.