Klątwa prawdziwej miłości

Wszystkie historie kiedyś dobiegają końca, a Stephanie Garber swoją książką „Klątwa prawdziwej miłości” wcale nam tego nie ułatwiła. Nie mogę uwierzyć, że dotarłam do trzeciego tomu trylogii Baśni o złamanym sercu, cieszę się, że wiem, jak wszystko się potoczyło, a jednocześnie będę tęskniła za Jacksem i Evangeline. To, co najbardziej kocham w Evangeline, to to, że jest marzycielką. Jest jak światło w morzu beznadziejności i negatywności. Ma marzenie i goni za nim. Evangeline stała się jedną z moich ulubionych głównych bohaterek dzięki swojej wytrwałości. Czy też macie takie książki, których złożoność potrafi was przytłoczyć i zmobilizować do poszukiwania kolejnych szczegółów, które mogły wam umknąć?

Główną bohaterką książki autorstwa Stephanie Garber pod tytułem „Klątwa prawdziwej miłości” jest Evanglina Fox, to wspaniałą dziewczyna, która miała silną wiarę w miłość. Poznaliśmy ją, jako nastolatkę, która od dzieciństwa marzyła o zakochaniu się i życiu szczęśliwie z miłością swojego życia. Jacks ma moc spełniania życzeń, dziewczyna zwróciła się do niego o pomoc, kiedy miłość jej życia miał zamiar poślubić jej przyrodnią siostrę, Eve chcałą, aby Książę Serc pomógł jej przerwać ślub. W obliczu tej sytuacji postanowił pomóc Evangeline w zamian za trzy pocałunki. Od tego się zaczęło, a dalej było jedynie trudniej i znacznie ciekawiej. Bohaterka znalazła się w zamku, ma męża, otrzymała to, czego pragnęła, prawda? Nie pamięta, jak wiele straciła w końcu nie ma wspomnień, jednak podświadomie czuje, że coś jest nie tak. Czy uda jej się rozwiązać tą tajemnicę? Czy Książę Serc przetrwa? Który z tych czarnych charakterów zwycięży? Czy i w tej historii będzie szansa na dobre i szczęśliwe zakończenie?

„Klątwa prawdziwej miłości” wciągają czytelnika w magiczny świat, pozostawiając rzeczywistość za sobą. Stephanie Garber ma talent, każde słowo jest napisane z taką złożonością i głębią, jednocześnie jest pięknie wyartykułowane. Kreacja bohaterów jest niesamowita, każda chwila między nimi była wyjątkowa. Niezależnie od tego, czy były to przekomarzania, czy też bardziej intymne chwile wypełnione subtelnym dotykiem oraz czystym napięciem byłam nimi oczarowana. Evangelina bardzo rozwinęła się, jako bohaterka, uczy się na swoich błędach i je poprawia. Nigdy nie traci wiary ani nadziei, ma wady, ale to właśnie czyni ją ludzką. Wybory, których dokonuje, są realistyczne, a ona wkłada tyle serca we wszystko, co robi, że jest to niesamowite. Atmosfera jest tym, co autorka potrafi bardzo dobrze stworzyć, daje poczucie ucieczki od rzeczywistości, czyli to, czego szuka większość czytelników. „Klątwa prawdziwej miłości” to idealne zakończenie wspaniałej serii, muszę przyznać, że ta książka sama w sobie jest świetna. Sprawiła, że przypomniałam sobie, dlaczego tak bardzo kocham fantastykę, romanse i baśnie. Autorka potrafiła utrzymać moją uwagę już od pierwszej do ostatniej strony, była klimatyczna i pełna akcji. Muszę przyznać, że zwrotów akcji nie ma tak wiele, jak w poprzednich tomach, ale nie są one niezbędne, aby książka była dobra i przyjemna.

Polubiłam świat wykreowany przez Stephanie Garber za delikatną magię, pełnokrwistych bohaterów, zajmującą fabułę. Jej książki wzruszają, podnoszą ciśnienie i jednocześnie otulają jak ciepły koc w mroźny wieczór. W końcu doczekałam się ostatniego tomu cyklu Baśń o złamanym sercu. Od razu więc zabrałam się za lekturę, ponieważ szybko musiałam się dowiedzieć jak potoczą się losy Evangeliny. Czy w końcu będzie szczęśliwa?

Czy dziecięce marzenia Evangeliny się spełniły? Wszystko wskazywało na to, że tak. Była żoną przystojnego młodzieńca rządzącego krainą Cudownej Północy. Została księżniczką. Żyła w pięknym, bajecznym zamku. Miała każdy strój, jaki sobie wymarzyła, jadła, na co tylko miała ochotę. Liczna służba była na każde jej skinienie, ale jednak… jej serce starało się przekazać, że to nie jest do końca prawda, że książę to nie jest jej prawdziwy ukochany, że życie tak nie wyglądało i wyglądać nie powinno. Problem jednak w tym, że dziewczyna utraciła wspomnienia, więc nie wie komu zaufać, nie rozeznaje, które intencje są szczere, a które mają doprowadzić do jej zguby. Wiele osób zrobi bowiem wszystko, by nie odzyskała wspomnień, ale jest ktoś, kto uparcie będzie dążył do tego, by Evangelina w końcu była szczęśliwa…

Klątwa prawdziwej miłości to już III i niestety ostatni tom cyklu Baśni o złamanym sercu. Stephanie Garber stanęła na wysokości zadania i po raz kolejny udowodniła, że dobrze się czuje, tworząc świat fantastyki. Całość trylogii to była piękna, wspaniała historia i niezapomniana podróż w świat pełen magii! Co ważne trzymała poziom do samego końca, choć ta część moją ulubioną niestety nie jest. W tym tomie wyraźnie wysforowała się postać Apolla. Można obserwować jego przemianę. To też kolejna postać, której nie sposób jednoznacznie ocenić. Szkoda, że mój ulubiony czarny charakter nie był tak eksponowany, jak w poprzednich odsłonach. Odczuwam potężny niedosyt. Ba! Tęskniłam za nim. W tej części nie tylko pojawiał się stosunkowo rzadko to jeszcze w porównaniu z poprzednimi tomami by jakiś taki mdły… Nadal podobała mi się postać Evangeliny, która obracająca się wśród czarnych charakterów wciąż wierzyła w prawdziwą miłość i w szczęśliwe zakończenie. Finał historii jest cudowny i magiczny, taki, na który rzeczywiście warto było tyle czekać. Jednak wiele pytań pozostało bez odpowiedzi. Może szykuje się kolejny cykl? Mimo wszystko jestem w tej serii po prostu zakochana! Będę tęskniła za Evangeliną, Księciem Serc, LaLą, Chaosem i wykreowaną w fascynujący sposób Cudowną Północą z urokliwym Zaciszem.

Przesłanie całego cyklu jest czarujące w swojej prostocie i myślę, że z tym stwierdzeniem zgodzi się każdy niezależnie od tego, czy lubi powieści fantastyczne, czy też nie:

„Miłość to najpotężniejsza magia na świecie”.

Za możliwość zapoznania się z treścią książki dziękuję PORADNI K.

Czas na koniec serii, która zawładnęła moim sercem. Byłam ciekawa tego, jak autorka rozwiąże wszystkie wątki i muszę powiedzieć Wam, że moje oczekiwania zostały spełnione. Fascynujące zakończenie, które potwierdza moją opinię na temat tej autorki. Pozostaje tylko czekać na jej kolejne, nowe historie.

Powiedzieć, że czekałam na „Klątwę prawdziwej miłości", to nic nie powiedzieć. Finał „Ballady o nieszczęśliwej miłości" był emocjonujący - zaskakujący, nieco druzgocący, całkowicie zmieniający optykę. Chyba każdy czytelnik po jego lekturze zadawał sobie pytanie jak Stephanie Garber wybrnie z miejsca, w które wpakowała swoją główną bohaterkę? Czy dla Evangeliny jest przewidziane szczęśliwe zakończenie?

W tej finałowej części historii szczególnie istotna była ewolucja bohaterów. Podczas gdy w „Balladzie o nieszczęśliwej miłości" przede wszystkim chodziło o fabułę, w „Klątwie prawdziwej miłości" znacznie więcej uwagi poświęcono temu jak wydarzenia z poprzednich dwóch tomów wpłynęły na postacie. Męscy bohaterowie to kaskada zmian. Szczególnie jeden z nich okazuje się mieć zupełnie nową motywację i obserwowanie tego co go napędza do takich, a nie innych wyborów było doprawdy intrygujące. Nie kibicowałam mu w żadnym momencie, a jednak Stephanie Garber zwinnie pokazała nam jego przemianę, wiarę w to, że podejmuje dobre decyzje i zatracanie się w kołowrotku tych dziwnych przemyśleń. Jedyną bohaterką, w której moim zdaniem zachodzi regres to niestety Evangelina. Niewiele zostało z drapieżnej Lisiczki z poprzednich części.

Jednocześnie w postaci Evangeliny jest dramatyzm Donatelli, co stanowi piękną klamrę pomiędzy tymi dwoma cyklami - Caravalem i Baśnią o złamanym sercu. Trudno nie dostrzec, że obie bohaterki są odważne i niezłomne, igrają z ogniem i niebezpiecznymi niby-baśniowymi stworami, zdeterminowane by ocalić to w co wierzą i być z mężczyzną, którego kochają. Obie śmiało ryzykują w tym celu życiem, doskonale świadome podejmowanego ryzyka. Ostatecznie też obie historie podbijają serca czytelników na całym świecie, a jednak gdybym miała postawić na zwyciężczynię pojedynku na to która z nich jest bardziej lubiana, to obstawiłabym Evangelinę. Ona stawia czoła nie tylko Mojrom, ale także tajemnicy zza magicznych drzwi. O ile Donatella i Scarlett do pewnego momentu są stosunkowo anonimowe, o tyle Evangelina dosyć szybko zaczyna pełnić istotną rolę, która uniemożliwia jest pewne zachowania. W dodatku mężczyzna z jej marzeń wydaje się znacznie, znacznie mniej osiągalny. W zasadzie obaj mężczyźni obecni w jej życiu. Dodam też, że chociaż od lat odczuwam przesyt jeśli chodzi o miłosne trójkąty, to Baśń o złamanym sercu dowiodła mi, że jednak mam w sobie jeszcze trochę przestrzeni na takie wątki. Chyba kluczowym elementem jest to, by ta relacja wydawała mi się wiarygodna i chociaż przez chwilę budziła wątpliwości czy aby na pewno wiem jak to wszystko się skończy.

Finał książki cieszy mnie i smuci jednocześnie. Trudno będzie nie tęsknić do tej historii pełnej magicznych stworzeń czy artefaktów, pozostanie żal, że to koniec historii Evangeliny, Jacksa, Apolla i wielu innych. Na szczęście dostaliśmy wiele - gwałtowną zmianę fabularną, dynamicznych bohaterów, niejednoznaczną sytuację, magię i więcej magii, trochę zawiści, zazdrości, toksycznej miłości, niesprawiedliwości... Wszystkiego po trochu. I chociaż w zasadzie czytelnik od pierwszego tomu domyśla się gdzie zakończy się trzeci, to jednak ta droga jest tak przyjemna, że chętnie daje się zwodzić i uwodzić.

„Klątwa prawdziwej miłości" jak i cały cykl Baśni o złamanym sercu jest jedną z najlepszych przedstawicielek fantastyki dla młodzieży jaką czytałam. Klątwa drugiego tomu jest cyklowi niestraszna, bo ośmielam się twierdzić, że to właśnie on był najlepszy. Wyraziści bohaterowie, magia i ułuda, niezwykły świat rządzący się własnymi prawami, marzenia o byciu kimś, życiu w bajce, konfrontacja tego z rzeczywistością, strach, odwaga i miłość, to wszystko okazało się bardzo smaczną mieszanką, od której trudno było się oderwać choćby na chwilę. Po lekturze odczuwam ogromną satysfakcję i powtórzę to samo co powiedziałam po Caravalu - czekam na więcej. :)

Szkoda, że ​​ta seria już się skończyła. Nigdy nie myślałam, że ta bajka tak się zakończy, że tak potoczą się losy dziewczyny wierzącej w miłość i magię.✨

Seria ta to magiczna podróż, pełna zagadek i intryg. Każda kolejna książka sprawia, że ​​chcę poznać i zrozumieć, co planuje i co robi Książe Serc. Bardzo kibicowałam „Lisiczce” i miałam cichą nadzieję, że odnajdzie to, czego chce. Jedyne, czego pragnęła to miłość oraz długie i szczęśliwe życie.♥️✨

Byłam w szoku pod koniec drugiej części, wydarzyło się coś, czego się nie spodziewałam, odliczam dni do premiery trzeciej książki. Kiedy czytałam “Klątwę prawdziwej miłości, wydawało się, że czegoś brakuje w tej części. Myślę, że wydarzenia, które się tutaj dzieją, są dla mnie bardzo zagmatwane i trudne do poskładania w całość. ♥️✨

Mimo kilku błędów, książkę czytało mi się z przyjemnością. Wspaniale jest wrócić do tego magicznego świata.

„Klątwa prawdziwej miłości” to nie tylko opowieść o poszukiwaniu miłości, ale także o poszukiwaniu siebie i prawdy. Evangelia straciła pamięć, ale zmysły i serce jej nie oszukują. Jest pod wrażeniem tego, jak Eva zmieniła się w trzecim tomie. Jej nastawienie bardzo się zmieniło i polubiłam ją jeszcze bardziej.

Bardzo lubię tę serię, uważam ją za jedną z moich ulubionych serii fantasy. Cieszę się, że przeczytałam tę serię i świetnie się bawiłam. Kocham magię i baśnie, a ta książka dostarczyła mi niesamowitych przeżyć i emocji.

Polecam Wam bardzo tą serię ♥️✨