Złodziej. Tom 1

"Złodziej" skusił mnie już samą zapowiedzią - bardzo lubię takie złodziejskie i łotrzykowskie klimaty. Początek bardzo mi się spodobał, mogliśmy się przyjrzeć pracy i codzienności głównego bohatera, który jest tytułowym złodziejem. Autor ciekawie opisał jego przygotowania do skoku, kompletowanie sprzętu, zrobienie rozpoznania itp.

Klimat był tutaj świetny, pełen brudu ulic, niecnych zamiarów, nierównych układów i sprytu do przetrwania w trudnych realiach miasta. Na swojej drodze Locken napotyka osoby, które w większości chcą mu utrudnić życie, ale też niespodziewanie zyskuje ucznia.

Historia rozwija się bardzo dynamicznie, główny bohater wpada w różne tarapaty, z których musi się jakoś wykaraskać. Jednak z czasem realia oraz wątki zaczynają się zagęszczać. Wprowadzona zostaje magia, której system intryguje, a także konflikty na tle religijnym w obrębie społeczności miasta, a także poza nim. Później dochodzą nowe postaci, tajemnice, a także strzępki informacji dotyczące przeszłości tego świata.

Muszę przyznać, że autor miał naprawdę ciekawe pomysły, ale wydaje mi się, że chciał upchnąć zbyt wiele w tak krótką książkę. W dodatku sięgając po nią byłam przekonana, że jest to jednotomówka, może więc też dlatego czułam się przytłoczona ilością wątków w momencie, gdy spodziewałam się już ich rozwiązania w finale. Wielka szkoda, że informacja iż jest to 1 tom serii nie została umieszczona na okładce. Do gustu też niespecjalnie przypadła mi kreacja kobiet, ale liczę, że w kolejnych częściach się to poprawi.

Mimo paru mankamentów, ten tytuł naprawdę mi się spodobał. Tematyka i klimat totalnie trafiły w moje gusta, polubiłam głównego bohatera i szczerze mu kibicowałam. W dodatku wkręciłam się w realia świata wykreowanego przez autora, chętnie spędziłabym w nim jeszcze więcej czasu. Ale przede wszystkim jest to wciągająca i lekka w odbiorze historia, która zapewniła mi świetną przygodę, w klimatach, które uwielbiam. Jeśli szukacie czegoś podobnego, to warto zwrócić uwagę na ten tytuł.

Są takie książki fantasy, które od pierwszych stron próbują zasypać człowieka nazwami królestw, ras i milionem zasad świata. I potem człowiek siedzi bardziej zmęczony niż zaciekawiony. Na szczęście Złodziej autorstwa Krzysztof Haladyn idzie zupełnie inną drogą. Tutaj najpierw wchodzi klimat. Brudne uliczki, szemrane interesy, ciemne zaułki Miasta i bohater, który niby jest złodziejem, ale bardzo szybko okazuje się kimś dużo ciekawszym niż zwykły rzezimieszek. Głównym bohaterem jest Locken, specjalista od zamków, kradzieży i znikania, zanim ktokolwiek zdąży krzyknąć „łapać go”. Ma wykonać prostą robotę, podmienić pieczęć, zgarnąć pieniądze i wrócić do swojej codzienności. Oczywiście nic nie idzie zgodnie z planem. Jedno zlecenie zamienia się w ogromną aferę, a Locken nagle staje się celem ludzi dużo potężniejszych od siebie. W jego ręce trafia tajemnicza „Łza Kuźni”, a razem z nią cała lawina problemów. I właśnie od tego momentu książka wciąga najmocniej.

Najbardziej kupił mnie klimat tej historii. Czuć tutaj taki trochę złodziejski, przygodowy vibe w stylu starych gier RPG albo klasycznych opowieści fantasy, gdzie bohater bardziej polega na sprycie niż magicznym mieczu i wybrańczym przeznaczeniu. Według mnie Locken nie jest herosem bez skazy. Kombinuje, oszukuje, czasem ucieka szybciej niż walczy, ale właśnie dlatego wypada tak naturalnie. Da się go po prostu lubić. Szczególnie kiedy trafia zarówno do podejrzanych spelun, jak i bogatych salonów, próbując przeżyć kolejny dzień. Bardzo fajnie wypada też relacja Lockena z Klastiusem. Wśród całego chaosu, pościgów i intryg pojawia się trochę humoru i zwykłych ludzkich rozmów. Dzięki temu książka nie jest przesadnie trudna ani mroczna. Autor dobrze wyczuł momenty, kiedy dorzucić napięcie, a kiedy pozwolić czytelnikowi odetchnąć.

Podobało mi się też samo Miasto. Nie jest takie przesadnie przekombinowane, ale ma ten charakter, który powoduje, że z jednej strony odczuwasz respekt, a z drugiej samemu chciałoby się bardziej przyjrzeć, lecz z bezpiecznej odległości (o ile dałoby radę :p). Są katakumby, ciemne dzielnice, złodzieje, możni ludzie ciągnący za sznurki i atmosfera ciągłego zagrożenia. Człowiek ma wrażenie, że każdy tutaj coś ukrywa i każdy chce ugrać coś dla siebie. Do tego dochodzi motyw Kuźnicowców i tajemnic związanych z magią oraz przedmiotami mającymi ogromną wartość. Autor nie wykłada wszystkiego od razu na stół i właśnie to budzi ciekawość na kolejne tomy. Bardzo się cieszę, że Fabryka Słów wydaje historie, które trafiają w gusta czytelników. Mają fantastyczny dar trafiania na te perełki, które nie pozwolą zasnąć i zapomnieć o książce. I szczerze? Po skończeniu miałam dokładnie tę samą myśl co wielu czytelników: poproszę drugi tom jak najszybciej.

Jeśli macie na ten moment dosyć bohaterów fantasy, którzy są władcami, wojownikami lub młodymi wybrańcami, a chcecie jakiegoś szarego moralnie i parającego się niezbyt etyczną profesją antagonistę, to mam dla Was książkę idealną o wiele mówiącym tytule "Złodziej" od Krzysztofa Haladyna.

Locken, główny bohater tej książki, jest złodziejem, ale pomaga słabszym i czyni także dobro, przez co jest intrygującą postacią, która skrywa również tajemnice z przeszłości, o których mamy tu co nieco napomknięte. Ogólnie Haladyn stworzył świat z dużym potencjałem na więcej, ponieważ ta książka zostawia nas w sumie z wieloma pytaniami, między innymi właśnie o przeszłość Lockena. Do tego mamy Miasto oraz ścierające się ze sobą dwie religie.

Sam nie wiem czym "Złodziej" jest, czy powieścią, czy zbiorem opowiadań. Bo mamy tutaj historie, które są z jednej strony jak opowiadania, ponieważ każda traktuje o czym innym, z drugiej jak rozdziały, ponieważ wszystko bardzo zgrabnie się łączy. Brakuje mi tu jedynie takiego nadrzędnego wątku, takiej dużej sprawy, wykraczającej poza włamy i kradzieże, a potencjał na to był. Mam nadzieję, że Krzysztof Haladyn nie porzuci tego świata, bo zdecydowanie można tu stworzyć jeszcze jakieś opowiadania i większą powieść.

Co jeszcze mogę rzec o "Złodzieju"? Na pewno to, że jest tytułem lekkim, zabawnym, idealnym do wieczornego czytania, jeśli szukacie czegoś przyjemnego, ale nie chcecie męczyć się wieczorem ze skomplikowaną fabułą i mnóstwem postaci. Może i jest prosto, ale przyjemnie i dobrze.

Więcej moich recenzji znajdziecie na Instagramie @[Adres usunięty]zje oraz TikToku o tej samej nazwie, gdzie serdecznie zapraszam.

Ciemne uliczki, szemrane interesy, przemykanie w cieniu, jakiś dekokt na wzmocnienie - to jest codzienność Lockena. I choć jego umiejętności w przywłaszczanie sobie rzeczy innych, czy też otwieraniu opornych zamków nie mają sobie równych, to jednak niekiedy wszystko zależy też od odrobiny szczęścia, lub pecha 🤷🏼‍♀️

"Złodziej" jest lekką, przygodową powieścią, w której główny bohater jest sprytny, szybki i cichy, potrafi odnaleźć nie zarówno wśród bandziorów, jak i na salonach. Co prawda para się on zajęciem niezbyt uczciwym, za to ma swój kodeks postępowania, a jego serce jest na właściwym miejscu. Nie każdy z jego otoczenia zachowuje się równie altruistycznie. Ciemne zaułki są wylęgarnią drabów kierujących się tylko własnym zyskiem, ewentualnie własną chucią. Język również dostosowany jest do osób, które akurat poznajemy, czy to szlachta, czy też ktoś z niższej warstwy społecznej, więc nie oczekujcie górnolotnych wyrażeń wychodzących z ust jakiegoś podrzędnego rzezimieszka.

To wszystko daje nam intrygujący klimat całości. Świat jest prosty i brutalny, bohaterowie nie mają łatwego życia, ale autor dodaje też odrobinę humoru, by powieść była lżejsza 😏

"Złodzieja" mogę polecić osobom lubiącym książki przygodowe, nie przejmującym się odrobiną wulgaryzmów, czy też obcesowego traktowania, także kobiet.

Książka czekała kilka dni w magazynie InPost, więc czekając na wersję drukowaną zdążyłam ją przesłuchać w formie audiobooka, który bardzo polecam!

Teraz mogę już jedynie czekać na kolejny tom przygód Lockena i jego młodego ucznia 😁

„Złodziej” to pierwszy tom serii o tym samym tytule. I muszę przyznać, że ma ona jeden poważny minus. Jest zdecydowanie za krótki i na już potrzebuję tomu 2.

Książka jest niesamowicie klimatyczna. Wraz z głównym bohaterem analizowałam oberżę i uciekałam ciemnymi uliczkami. Pamiętając przy tym by być zawsze w cieniu.

Książka oprócz ciekawej historii i klimatu potrafi rozbawić. Dialogi prowadzone pomiędzy bohaterami nie jeden raz wywołały na moich ustach uśmiech.

Locken to złodziej, który jak nikt potrafi kraść. Wydaje się, że nie ma dla niego rzeczy niemożliwych. Jest cichy, sprytny i szybki. Potrafi obracać się w plugawych zaułkach jak i arystokratyczne salonach czy mroczne katakumbach.

To co bardzo spodobało mi się w tej książce to narracja pierwszoosobowa i odmienność tej książki wobec innych książek z gatunku fantastyka. Tutaj nie znajdziemy rozbudowanego świata. Jest on dość prostu, ale nie znaczy to, że jest nudno. Wręcz przeciwnie. Pomimo, że jest to prostu świat, to jest tutaj klimat, który sprawia, że chcę się czytać dalej i dalej. Tym bardziej, że każdy rozdział to kolejna złodziejska przygoda.

Dla mnie książka była miłą rozrywką i chętnie przeczytam drugi tom.