Fascynująca kontynuacja Aptekarki i Czarciego ogrodu – pierwszych tomów Sagi rodu Tyszkowskich.
Antoni Tyszkowski upadł na dno. Katja nie chce go znać, służąca mu odpyskowuje, nawet pies go opuścił, a jego własna matka snuje smętną refleksję nad sensem macierzyństwa. W dodatku koszmarne włościańskie bachory włażą mu na plecy i wołają: „Wio!”. Ani hulanka, ani rękoczyny, ani kieliszek nie są w stanie poprawić mu nastroju. Gdy jego życie obraca się w gruzy, nadchodzi coś, co zmieni wszystko.
Zaraza.
Katja walczy do utraty tchu. Jej wrogiem jest cholera i ciemny jak tabaka w rogu doktor Roztworowski. Za sojuszników ma jedynie zioła i Batkę, którego duch nie opuszcza jej w potrzebie. Tymczasem bieszczadzkie włości Tyszkowskich kryją w sobie wiele tajemnic i mrocznych legend, w których słowo czaroducha wywołuje najgorsze skojarzenia. Niespodziewanie lud, któremu Katja chce pomóc, obrzuca ją wyzwiskami i czosnkiem, ostrzy widły i osinowe kołki.
O książce
Z niecierpliwością czekałam na trzeci tom cyklu „Sagi rodu Tyszkowskich” i dalszy ciąg historii Katji. Tym razem przyszło jej walczyć nie tylko z patriarchalnym światem i zabobonem, ale także z epidemią cholery, która pokonuje nawet najbardziej szanowanych lekarzy. Magda Skubisz opowiada historię silnych kobiet w czasach, w których kobieta nie powinna mieć nawet własnego zdania, a co dopiero krytykować mężczyzn. I robi to w sposób niezwykle wciągający i grubo okraszony zielarską wiedzą.
Anna Jankowiak, @wiedzma_od_wiedzy
Czy książkę "Jemioła, klątwa i cholera" można czytać bez znajomości poprzednich tomów sagi?
Lekturę warto rozpocząć od pierwszego tomu, ponieważ powieść stanowi bezpośrednią kontynuację losów bohaterów Sagi rodu Tyszkowskich. Fabuła trzeciej części jest mocno osadzona w relacjach i wydarzeniach zapoczątkowanych w "Aptekarce" oraz "Czarcim ogrodzie". Znajomość wcześniejszych perypetii Antoniego i Katji pozwala w pełni zrozumieć ewolucję ich charakterów oraz skomplikowane tło społeczne dziewiętnastowiecznych Bieszczadów. Czytelnik uniknie w ten sposób dezorientacji wynikającej z licznych nawiązań do dawnych sporów rodzinnych oraz tajemnic z przeszłości.
Jaka tematyka dominuje w fabule trzeciego tomu sagi Magdy Skubisz?
Głównym wątkiem powieści jest dramatyczna walka z epidemią cholery oraz zderzenie racjonalnej wiedzy z ludowymi zabobonami. Autorka szczegółowo kreśli obraz bieszczadzkich włości, w których pomoc medyczna spotyka się z ogromnym oporem, strachem i agresją mieszkańców. Historia skupia się na trudach niesienia ratunku w czasach, gdy ziołolecznictwo było przez wielu postrzegane wyłącznie przez pryzmat czarów i pogaństwa. Dramatyzm opowieści podkreślają mroczne legendy oraz trudna sytuacja kobiet walczących o prawo do własnego zdania w patriarchalnym świecie.
Czy w treści książki znajdę autentyczne informacje na temat dawnego zielarstwa?
Powieść jest nasycona merytoryczną wiedzą z zakresu historycznego ziołolecznictwa i tradycyjnych metod leczniczych stosowanych w XIX wieku. Magda Skubisz wplata w narrację konkretne nazwy roślin oraz opisy ich praktycznego zastosowania w walce z chorobami nękającymi dawne wsie. Wiedza ta jest przedstawiona w sposób przystępny, stanowiąc integralną część warsztatu głównej bohaterki, która pełni rolę lokalnej uzdrowicielki. Dzięki temu czytelnik może zgłębić tajniki dawnej apteki naturalnej, która w obliczu zarazy często stanowiła jedyną dostępną formę ratunku.
Jaki klimat panuje w powieści "Jemioła, klątwa i cholera"?
Książka utrzymana jest w dusznej, mrocznej atmosferze, gdzie lęk przed śmiercionośną chorobą miesza się z narastającą nienawiścią do obcych. Autorka unika idealizowania dawnej wsi, stawiając na realizm w opisach brudu, biedy oraz brutalności ówczesnych realiów społecznych. Mimo ciężkiej tematyki epidemii, w tekście obecny jest charakterystyczny, momentami cierpki humor oraz silne emocje towarzyszące walce o godność i przeżycie. To surowa, ale niezwykle wciągająca opowieść o sile charakteru w obliczu nieuchronnego zagrożenia.
Dla jakiego typu czytelnika ta pozycja może okazać się nieodpowiednia?
Książka nie jest polecana osobom poszukującym lekkiego, beztroskiego romansu historycznego bez drastycznych i naturalistycznych opisów. Ze względu na realistyczne przedstawienie przebiegu cholery oraz brutalności ówczesnych zachowań społecznych, lektura może być zbyt obciążająca dla bardzo wrażliwych odbiorców. Powieść wymaga od czytelnika skupienia na zawiłych relacjach rodowych i szerokim kontekście historycznym, co może zniechęcić fanów prostej literatury rozrywkowej. Nie jest to również odpowiednia pozycja dla osób, które oczekują zamkniętej, niezależnej historii bez konieczności nadrabiania poprzednich części cyklu.
