Kłamstwa, wszędzie kłamstwa

Będąc w związku, każdy z nas marzy, by był ON trwały, my zaś w nim szczęśliwi. Jednak przyszłość każdego związku jest wielką niewiadomą i zależy od wielu czynników. Badając wieloletnie związki naukowcy nigdy nie znaleźli idealnego przepisu na ich trwałość, ta zresztą nie gwarantuje też zadowolenia z relacji. Zatem przepisu na idealny związek nie ma, a w każdym przypadku co innego będzie wpływało na relację. Jednak, poza pewnymi wyjątkami, można wyróżnić pewne czynniki, które warunkują dobry związek, a jednym z nich jest szczerość.

Kłamstwo potrafi zniszczyć nawet najlepszy związek tym bardziej, że ma tendencję do rozrastania się i przybierania olbrzymich rozmiarów. Zwykle bowiem pociąga za sobą kolejne kłamstwa, mające zatuszować te poprzednie. A kiedy prawda wychodzi na jaw, to zwykle jej siła rażenia jest straszliwa, niszcząc wszystko po drodze. Przekonała się o tym Daisy nauczycielka gimnazjalna, szczęśliwa żona i mama sześcioletniej córeczki Milly. Jej małżeństwo z Simonem trwa już siedemnaście lat, a oni sami postrzegani są jako para niczym z obrazka. Przynajmniej tak było do niedawna, bowiem na tym kryształowym związku coraz częściej pojawiają się pęknięcia.

Simon bowiem nalega na drugie dziecko, a biorąc pod uwagę trudności z zajściem w ciążę z Milly, Daisy obawia się znów koszmaru, który przeżyli, kolejnych nieudanych zapłodnień, kolejnych fałszywych nadziei. Lata temu dowiedzieli się, że mają problem z płodnością, zresztą lata starań pokazały, że faktycznie posiadanie dziecka nie jest dane każdej parze. Kiedy zatem test pokazał wynik pozytywny, można to nazwać prawdziwym cudem. Zresztą Molly tak właśnie jest traktowana – jak cud, zaś jej urok osobisty, słodycz, wielki talent taneczny i gracja tylko podkreślają jej zalety. Daisy cieszy się byciem mamą i nie myśli o kolejnym dziecku, jednak Simonowi do idealnego obrazka najwyraźniej czegoś brakuje, A może próbuje kolejnymi staraniami przegnać demony z przeszłości oraz ten współczesny, czyli alkohol.

Prawda jest bowiem taka, że choć Daisy próbuje to ignorować, to Simon coraz częściej sięga do kieliszka. Coraz częściej też stawia się w pracy pod wpływem alkoholu, zaś codzienne dawki stają się coraz większe. Biorąc pod uwagę fakt, że mężczyzna traci pracę i tak naprawdę już nie trzeźwieje Daisy nigdy nie powinna się zgodzić, żeby siedział za kierownicą ich samochodu. Nigdy też nie powinna zabierać go na przyjęcie urządzane przez jej przyjaciółkę, na którym dla wszystkich stało się jasne, że Simon jest alkoholikiem. On sam wciąż tłumaczy przed sobą coraz większe dawki alkoholu swoim gniewem i rozczarowaniem, podejrzewa bowiem Daisy o kłamstwo. Wydarzenia, które mają miejsce w drodze powrotnej zmieniają wszystko, burząc dotychczasową fikcję. Ofiarą jego nałogu pada córka, a ON sam przepełniony jest mieszaniną wstydu i nienawiści, w tym nienawiści do siebie, zaczyna zdawać sobie sprawę ze skali problemu. Jednak tym razem skrucha nie wystarczy i nie zmieni tego, co się stało…

Jak zakończy się ta historia? Co tak naprawdę wydarzyło się w przeszłości? O jakie kłamstwo Simon podejrzewa Daisy? To tylko kilka z wielu pytań rodzących się w trakcie lektury znakomitej powieści obyczajowej pt. „Kłamstwa, wszędzie kłamstwa”. Autorka, Adele Parks, w opublikowanej nakładem Wydawnictwa Kobiecego książce porusza nie tylko temat związków i fundamentalnych wartości, na których powinny być one oparte, ale również alkoholizmu i bezpłodności. Zarówno zaskakująca i pełna zwrotów akcji fabuła, jak doskonałe prowadzenie akcji i wspaniałe kreacje bohaterów, czynią książkę niezapomnianą. Lektura tej powieści to nie tylko sposób na zabicie czasu, ale przede wszystkim bodziec do przemyśleń na temat swojego życia i relacji w które wchodzimy. Po książkę sięgnąć mogą nie tylko miłośnicy gatunku, ale również osoby dotknięte bezpłodnością, a także mające w otoczeniu alkoholika. Parks pokazuje, jak może zakończyć się ignorowanie problemu i chowanie głowy w piasek, uświadamia nam też, jak wiele w relacjach alkohol niszczy. Podobnie zresztą, jak kłamstwo…

Daisy i Simon wyglądają na szczęśliwe małżeństwo, ale to tylko pozory. Ich związek zbudowany jest na kłamstwie. Mężczyzna jest alkoholikiem, pije na umór, choć się do tego nie przyznaje, podejrzewa swoją żonę o zdradę, gdyż okazuje się, że jest bezpłodny, więc jakim cudem mają sześcioletnią córkę? Pewna impreza zmienia ich życie diametralnie, staje się coś, co nigdy nie powinno mieć miejsca, a para będzie musiała ponieść konsekwencje, które będą się za nimi ciągnąć całe życie.

„Kłamstwa, wszędzie kłamstwa”, to ciekawa i gruba książka. Zawiera wiele treści, opisów, więc z całą pewnością nie spodoba się tym, którzy preferują szybką akcję. Rozdziały napisane zostały naprzemiennie z perspektywy Daisy i Simona, więc poznajemy ich myśli i sekrety, o których oni sami nawet nie wiedzą. Nie rozumiem tylko dlaczego powieść ta została sklasyfikowana jako thriller. Według mnie jest to literatura obyczajowa albo dramat, ale na pewno nie dreszczowiec. Miłośnicy thrillerów mogą więc czuć się zawiedzeni, ale jeśli lubicie owiane tajemnicą obyczajówki, które klimatem nieco przypominają mocną literaturę, to na pewno książka Wam się spodoba.

Bohaterowie są różnorodni. Prócz głównych postaci poznajemy również ich przyjaciół. Przyznam, że w pewnym momencie nie umiałam stwierdzić, kogo lubię, a kogo nie. Wychodzi na to, że każdy z nich ma mocne i słabe strony. Nieco irytowała mnie Daisy, ponieważ momentami zachowywała się wręcz niedorzecznie. Oczywiście nie mogę Wam wyjawić dlaczego, gdyż byłoby to zbytnie zdradzenie treści, napomknę jedynie, że teoretycznie jest silną, niezależną, mądrą kobietą, ale w niektórych momentach wychodzi z niej krucha myszka, która nie wie, jak się zachować. Winy szuka wszędzie dookoła, tylko nie widzi jej w sobie.

Zakończenie mnie zaskoczyło, myślałam, że ta historia jest prosta, że od początku wiadomo, jak sprawa się potoczy. Jednak autorka kilkukrotnie mnie zwiodła. Cieszy mnie to, ponieważ powieść okazała się nieprzewidywalna. Wymyśliłam sobie zupełnie inny finał, ale ten stworzony przez Adele Parks mnie usatysfakcjonował.

„Kłamstwa, wszędzie kłamstwa”, to powieść pełna tajemnic i niedomówień. Z boku wszystko wydaje się inne niż za zamkniętymi drzwiami. Jakże łatwo przywdziać uśmiech na twarz i udawać, że wszystko jest w jak najlepszym porządku. Kłamstwo rodzi kolejne kłamstwo, gdy raz się zacznie ciężko skończyć. Jesteście ciekawi co wydarzyło się w życiu Daisy, Simona oraz ich córeczki Millie? Koniecznie przeczytajcie książkę.

Uwielbiam thrillery a za wątkami z pozornie idealnym małżeństwem wręcz przepadam. Wiem, że podobnych historii jest mnóstwo, ale w dobrych rękach zawsze potrafię w pełni zaangażować się w wydarzenia i rosnącym napięciem obserwować sytuację. Miałam więc wielkie oczekiwania wobec zachwalanej jeszcze przed premierą książki "Kłamstwa, wszędzie kłamstwa" Adele Parks i gdy tylko wpadła w moje ręce zaczęłam przerzucać kolejnej strony.

Na szczęście lektura okazała się strzałem w dziesiątkę. Autorka stworzyła rewelacyjny klimat, który od początku zachęca rosnącym napięciem oraz gęstą atmosferą. Można wyczuć, że niebawem wydarzy się coś złego, ale nigdy nie wiemy kiedy ten moment nastąpi a na przestrzeni całej fabuły jest sporo takich elementów zaskoczenia. Autorka duży nacisk położyła na szczegóły, ale w tym przypadku dobrze się stało, ponieważ w tak kameralnej opowieści liczy się każdy detal.

Daisy i Simon są małżeństwem idealnym, jednak do pełni szczęścia brakuje im dziecka. Gdy pewnego dnia, po wielu latach starań, w ich życiu pojawia się Millie - są przeszczęśliwi. Jednak na fasadzie wzorowego życia pojawiają się rysy, które pogłębiają się wraz z kolejno przerzucanymi stronami. Nagle Simon wcale nie wydaje się taki kochany a Daisy zbyt łatwo wybacza mu błędy. Dzieje się coś niedobrego w ich życiu, ale czytelnik na początku nie potrafi jeszcze tego rozgryźć, ponieważ autorka fenomenalnie żongluje tajemnicami, sekretami oraz niedomówieniami, budując mroczne napięcie oraz sprawiając, że czytelnik jest nieustannie czujny.

Mimo faktu, że autorka sięgnęła po dość utarty już thrillerowy schemat to nie spodziewajcie się nudy czy niedopracowania. To jedna z ciekawszych książek w tym temacie, bardzo dobrze przedstawiająca obraz idealnie udającej rodziny. Wiele razy miałam ochotę mocno potrząsnąć bohaterem i nawrzucać mu, że nie szanuje tego co ma uciekając w alkoholizm, ale z czasem wskakujące na swoje miejsce elementy układanki pokazały mi, że nie wszystko jest czarne i białe. Daisy niepozornie odcisnęła na wszystkim swoje piętno, ale to wszystko było potrzebne, by ukazać jak przewrotne potrafi być życie, ale jej rolę w tym wszystkim zrozumiecie tylko sięgając po lekturę. Gwarantuję jednak, że nie będziecie żałować!

Bardzo się cieszę, że "Kłamstwa, wszędzie kłamstwa" trafiła w moje ręce. To książka zakręcona, pełna niedomówień, oryginalna oraz dająca do myślenia. Rozkręca się powoli, ale nie jest to wada, ponieważ potrzeba czasu, by wszystko zrozumieć oraz ocenić. Thriller trzymający napięcie, zaskakujący oraz wciągający na całego, pokazujący, że nie istnieje idealna rodzina i każdy z nas trzyma w szafie mroczne tajemnice.

„Gdy wreszcie myślisz, że kogoś znasz na wylot, coś się w nim zmienia. Nie sposób poznać drugiego człowieka."

Daisy i Simon to małżeństwo z kilkuletnim stażem. Wydaje się, że ich życie płynie spokojnym, utartym rytmem. Do pełni szczęścia brakuje im dziecka, które w końcu po wielu latach starań się pojawia. Teraz już sześcioletnia Mille jest radosną, mądrą dziewczynką. Simon coraz mocniej zatraca się w alkoholu, Daisy udaje, że nie widzi. Cierpliwie znosi wiele, bardzo wiele, na długo starczy jej sił? Niestety jedna tragiczna noc zmienia wszystko…

Żaden związek nie jest idealny, w każdym zdarzają się zgrzyty i kłótnie. Jednak pewnych granic nie można przekraczać. Akcja powieści toczy się niespiesznie, niesie emocje i szczyptę niepokoju, tak jakby zło czekało tuż za rogiem. Chwilę trwało zanim wciągnęłam się na dobre. Daisy i Simon do obojga miałam mieszane uczucia, które zmieniały się w miarę czytania. Daisy wzbudzała sporą irytację, nie potrafiłam jej zrozumieć, wydaje się być bezwolna, godzi się na wszystko. Do Simona początkowo czułam wręcz niechęć, litość, z czasem przeszedł podziw. Dlaczego?

Autorka porusza bardzo trudne tematy, alkoholizm, bezpłodność, nawarstwiające się kłamstwa. Związek dwojga ludzi powinien opierać się przede wszystkim na prawdzie, zaufaniu, miłości. Nasza para ma z tym problem, wiele zła, niedopowiedzeń i kłamstw ukrywają pod płaszczykiem fałszywego, krzywego uśmiechu. Jak długo tak można? Narodziny dziecka miały być dopełnieniem ich szczęścia. Więc dlaczego Simon coraz bardziej, nie zwracając uwagi na najbliższych zatraca się w alkoholu? Życie w zawieszeniu, poddanie się, brak siły charakteru. Brak poczucia stabilizacji i bezpieczeństwa. Daisy próbuje go tłumaczyć – czuje się winna? A może ON domyśla się prawdy, którą ona tak silnie stara się ukryć? Czy tragedia, która wydarzyła się w ich życiu będzie końcem wszystkiego? Czy wręcz odwrotnie, stanie się początkiem nowej drogi, bez kłamstw i niedopowiedzeń…

Bardzo dobra, wiarygodna, poruszająca powieść. Niesie emocje, a zakończenie było zaskoczeniem. Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki :)

„NIE CHCIAŁEM JEJ ZAWIEŚĆ. JAKIM TRZEBA BYĆ CZŁOWIEKIEM, ABY ZAWIEŚĆ KOGOŚ CELOWO?”

Daisy, Simon i Millie - idealna rodzina. Mama, tata i córka. Idealny dom, w idealnym sąsiedztwie.

Po wielu latach starań o dziecko, Mallie jest jak cud. Rodzina nareszcie jest w komplecie. Na tej idealnej tafli życia z czasem pojawiają się głębokie rysy. Jedna noc zmienia wszystko, a ich trzyosobowa rodzina nagle się rozpada. Na jaw wychodzą tajemnice. Kłamstw nie da się przecież wiecznie ukrywać, prawda?

„...Osobiście uważam trójkę za najbardziej znaczącą ze wszystkich cyfr, ponieważ tak ściśle jest powiązana z czasem: przeszłość, teraźniejszość, przyszłość; początek, środek, koniec; narodziny, życie, śmierć..”

Książka „Kłamstwa, wszędzie kłamstwa” to idealny przykład małżeńskiej nieszczerości, która powoli zabija relację dwóch bliskich sobie osób. Niedopowiedzenia, ukrywanie prawdziwych myśli i intencji, tajemnice i wzajemne pretensję to tylko kilka przykładów z bardzo długiej listy.

Historia Daisy i Simona wciągnęła mnie od samego początku. Ich pragnienia przeplatają się z bezradnością i cichym cierpieniem. Autorka pozwala poznać nam bohaterów, tak normalnych i ludzkich. Długie wewnętrzne monologi i fabuła, która skupia się przede wszystkim na bohaterach, nie zaskakuje niespodziewanymi zwrotami akcji, ale pozwala nam dzień po dniu zmagać się z rzeczywistością Simona i Daisy.

Jeżeli mam się czepiać, to oczekiwałam troszkę bardziej rozwiniętego i zaskakującego zakończenia. Historia dla mnie po prostu się urywa. Zabrakło mi dopełnienia będącego wisienką na torcie tej historii.

„Kłamstwa, wszędzie kłamstwa” to swego rodzaju połączenie dramatu obyczajowego z thrillerem psychologicznym. Już od samego początku czuć pewien specyficzny niepokój, który sprawia, że książkę ciężko jest odłożyć na bok. Początkowo wydaje się, że fabuła jest dość prosta, a akcja niespieszna. Jednak strona za stroną czytelnik odkrywa, że potrafi ona zaszokować i namieszać w głowie.

Otrzymujemy tutaj parę bohaterów, którzy na pozór zasadniczo się od siebie różnią. Ona - ciacha, szara myszka. Za to On alkoholik staczający się na samo dno. Jednak ich postacie zostały wykreowane genialnie. Zagłębienie się w towarzyszące im myśli i emocje pomaga zrozumieć nam motywacje ich zachowań oraz kłamstw. Tak naprawdę jedno wydarzenie stało się zapalnikiem ciągu wydarzeń i konsekwencji dramatycznie wpływających na życie naszych bohaterów. Możemy zacząć zastanawiać się tutaj jak sami zachowalibyśmy się w podobnej sytuacji. Czy, gdy wszystko się sypie będziemy w stanie znaleźć siłę na walkę? Czy jesteśmy w stanie wtedy komuś pomóc? Książka tak naprawdę momentami daje do myślenia co do takiej zwykłej, prawdziwej ludzkiej moralności.

„Kłamstwa, wszędzie kłamstwa” to kolejna genialna książka, którą przeczytałam w tym roku. Wciąga, wstrząsa, porusza i pozostawia po sobie ślad w głowie czytelnika. Zakończenie kompletnie mnie zaskoczyło i nigdy bym się takiego nie spodziewała! Jestem ciekawa Waszych opinii co do tego tytułu, także zachęcam do czytania :)

Rodzina taka jak inne. Mama, tata i ukochana córeczka. Wszystko wydaje się idealne: jest miłość i troska. Jednak tutaj nic nie jest idealne.

To książka o głęboko zakorzenionym alkoholizmie, o tajemnicach, które mają siłę zniszczyć rodzinę. To co w tej historii jest najgorsze jest to, że mogła się zdarzyć naprawdę.

Daisy i Simon wiodą idealne życie: mają siebie, pracę, które lubią oraz ją. Idealną córeczkę, na którą tak długo czekali. Czego by chcieć więcej? Ale jak to w idealnym życiu bywa, wszystko jest tylko powierzchowne. Simon jest alkoholikiem, a Daisy udaje, że tego nie widzi. Wszystko po to, żeby chronić dziecko. To wymarzone.

Jedno badanie, które przekreśla szczęście, jeden drink za dużo, który niszczy rodzine.

Nie ma tutaj szybkiej akcji, są długie monologi wewnętrzne, skupienie się na myślach bohaterów oraz na skrywanych przez nich tajemnicach. Daisy oraz Simon są tacy prawdziwi, pełni wad, ale i tak starający się wyglądać na perfekcyjnych.

To co jest najmocniejsze w tej książce to wątek choroby alkoholowej Simona oraz reakcji jego żony oraz przyjaciół na niego. Żona, która nie zmusza męża do walki, przyjaciele, którzy odwracają się od tego. To wszystko było tak prawdziwe, że naprawdę mną wstrząsnęło.

Jedyne do czego mogłabym się przyczepić to zakończenie jednego z najważniejszych wątków, było trochę na siłę i jak mam być szczera niezbyt prawdopodobne, No ale czego się nie robi dla happy endu.

Małżeństwo Daisy i Simona przechodzi kryzys, jemu bardzo zależy na dziecku, ona nie ma siły na kolejne wizyty w klinice leczenia bezpłodności. Po otrzymaniu od lekarza szokującej informacji mężczyzna topi swoje smutki w i alkoholu. Daisy jest już zmęczona faktem, że wszystko jest na jej głowie, pragnie powrotu do normalności. Nie miała ochoty na to przyjęcie, ale Simon nalegał, żeby pojechać do ich wspólnych przyjaciół. Solidna dawka alkoholu dodała mężczyźnie na tyle odwagi, żeby raz na zawsze rozprawił się z żoną. Nikt nie spodziewał się, że poważna kłótnia w drodze do domu będzie mieć tak koszmarne konsekwencje…

Kłamstwa, wszędzie kłamstwa idealnie oddaje niszczycielski wymiar małżeńskiej nieszczerości. Autorka mistrzowsko oddała zachowanie alkoholika, który na pierwszym miejscu stawia zaspokojenie nałogu, zapominając o swoich bliskich i pracy. Wielokrotne odwołanie się do ludzkich słabości i pierwotnych instynktów dodało tej historii realizmu. Pierwsza część książki skupia się na tytułowych kłamstwach, które w konsekwencji doprowadziły do ogromnej rodzinnej tragedii. Jest to świetnie skonstruowany thriller domestic noir, w którym czytelnik może podglądać z ukrycia głównych bohaterów w najbardziej intymnych sytuacjach. Simon jest alkoholikiem, a może lepiej napisać dorosłym dzieckiem alkoholika? Jego historii nie można oceniać zero- jedynkowo, moim zdaniem nie otrzymał stosownego wsparcia. Simon jest zabawnym, bystrym facetem, który się pogubił i nie ma się do kogo zwrócić o pomoc. Mimo wielu wad polubiłam tę postać. Dla kontrastu Daisy jest bardzo wymagająca względem siebie i swojego otoczenia, ona zawsze stosuje się do reguł, jest nieśmiała, trochę zamknięta w sobie. Jej postać na każdym kroku mnie irytowała , nie mogłam zrozumieć jej postawy względem męża.

Książka jest zapisem konsekwencji, jakie niesie pewne kłamstwo, zaprezentowana historia ma słodko-gorzki wymiar i co ostatnich stron czytelnik nie jest świadomy, z jakiego rodzaju nieszczerością ma do czynienia. Autorka całkiem nieźle poradziła sobie z wymiarem psychologicznym swojej opowieści, jej bohaterzy są realistyczni, a ich emocje autentyczne. Zaskoczyło mnie postępowanie przyjaciół pary, którzy zamiast wyciągnąć rękę do Simona, tuszowali jego alkoholowe wybryki. Łatwo jest potępiać kogoś w zaciszu czterech ścian, gorzej jest nie osądzać i tak po prostu wyciągnąć pomocną dłoń. Książka jest przeplatanką relacji męża i żony, z zaznaczeniem, że tylko w przypadku Daisy otrzymała rolę narratorki. Taka nietypowa mieszanka narracji okazała się interesującym rozwiązaniem, które nadało temu scenariuszowi odpowiedniego emocjonalnego kolorytu. O ile pierwsza część książki była bardzo dynamiczna i nie zabrakło w niej nagłych zwrotów akcji, o tyle w drugiej wiele wątków było niepotrzebnie przeciąganych. Nie spodziewałam się takiego obrotu spraw, finał okazał się bardzo mocny i elektryzujący.

Kłamstwa, wszędzie kłamstwa to perfekcyjnie skonstruowany thriller z interesującą zagadką i świetnie zarysowanym tłem psychologicznym. Brawa należą się autorce również za poruszenie ważnego społecznie tematu walki z uzależnieniem. Książka z pewnością trafi w gust miłośników thrillerów w stylu domestic noir, którzy docenią mroczny klimat tej historii, połączony z wartościowym morałem.

Uwielbiam mroczne, ale zarazem przemawiające, choć jakże dramatyczne historie, które silnie mącą w głowie, do szpiku przepełniają podejrzliwością, aż wreszcie przybierają formę obezwładniającej hipnozy, jaka w kulminacyjnym momencie dosłownie pozbawia tchu. Bezsprzecznie, Adele Parks nakreśliła zawiłą, misternie uknutą opowieść, podczas której kolejno odkrywane karty wbijają w fotel i uderzają do głowy. Liczne retrospekcje i dwutorowa narracja tworzą z tej przejmującej historii niesłychanie angażujące doświadczenie, które nie pozwoli zasnąć, nim cała prawda nie zostanie ujawniona.

Powieść zaczyna się spokojnie, autorka niespieszne dokonuje prezentacji postaci, pozwala się z nimi utożsamić i zrozumieć, jakie bolesne doświadczenia doprowadziły ich do miejsca, w którym znajdują się obecnie, a nie da się ukryć, jest to płożenie dramatyczne, które z każdą kolejną stroną staje się jeszcze bardziej tragiczne. Ciekawość, jakie dramaty kryją się za drzwiami domu Simona i Daisy oraz jak wiele mrocznych sekretów skrywają, nie pozwala nawet na krótką przerwę w lekturze, a kolejne zaskakujące zwroty akcji dosłownie odbierają świadomość. W tej historii nikogo nie można być pewnym, dzięki czemu pochłania się ją z wypiekami na twarzy, przewracając kartki niczym w transie!

Bezsprzecznie, ostoją tej hipnotyzującej powieści są doskonale nakreślone, przemawiające, złożone oraz boleśnie doświadczone przez los postacie, a także starannie utkana między nimi sieć miażdżących kłamstw, która choć wiele lat nienaruszona, pomału zaczyna pękać. Co ciekawe, ból przenikający się z fałszem został tak głęboko zakorzeniony, że czasem już sami bohaterowie nie są w stanie odróżnić prawdy od stworzonej wizji. Kto naprawdę jest tym złym, a kto poszkodowanym?

„Kłamstwa, wszędzie kłamstwa” jest poruszającą, nieprzewidywalną, misternie skonstruowaną, dopieszczoną fenomenalnym, niespokojnym klimatem powieścią o skrupulatnie utkanej sieci toksycznych kłamstw, która miażdży pozornie szczęśliwą rodzinę. To także wzruszająca i bolesna historia o skrywanych dramatach, wyparciu i uległości, jaka zafunduje wam niezapomniany wachlarz emocji! Wyjątkowa, szokująca, przeszywająca na wskroś! Polecam całym sercem!

⭐RECENZJA PRZEDPREMIEROWA⭐

Daisy, Simon i Millie to z pozoru szczęśliwa rodzina, której niczego nie brakuje, jednak nic bardziej mylnego. Kłamstwo rodzi kolejne kłamstwo, a przez to już nie wiadomo, komu można ufać i wierzyć. Jedna noc potrafiła zmienić wszystko. Jak to się potoczy? Czy prawdą, która wyjdzie na światło dzienne, naprawi relacje rodzinne?

😱

"Kłamstwa, wszędzie kłamstwa" to połączenie thrilleru z kryminałem. Ogólnie powieść bardzo mi się podobała, jednak mam pewne "ale", a mianowicie chodzi o zbyt długie i nużące opisy, które stanowczo - jak dla mnie - były niepotrzebne. Chociaż ktoś pewnie powie , że się czepiam 🤷🏻‍♀️ ale jak wiecie, nie lubię tak długich opisów. Fabuła od samego początku była intrygująca i ciekawa. Mamy tutaj dość zawiłą historię, w której nic nie jest pewne i jasne. Akcja toczy się własnym torem. Może nic tutaj nie dzieje się zbyt szybko, jednak kompletnie mi to nie przeszkadzało. Autorka powoli dawkuje nam informacje i stopniowo poznajemy co, gdzie, jak, dlaczego. I powiem Wam, że byłam zaskoczona tym, co tutaj się działo. Oczywiście w pozytywnym znaczeniu tego słowa! 😃 Fabuła nie należy do tych łatwych i przyjemnych. W ów lekturze jest poruszony ciężki temat, do którego nie każdy podchodzi z dystansem, jednak ten temat jest bardzo ważny. Nie będę Wam zdradzać szczegółów, bo to będzie spoiler, a tego nie chcemy 😜 Więc w tym miejscu zachęcam Was do sięgnięcia po nią. Dodatkowo uważam, że kreacja bohaterów była na wysokim poziomie. Pomału można było ich poznać, mogliśmy dowiedzieć się o tym, z czym się mierzą, co myślą, czują. A jeśli chodzi o język i styl napisanej powieści, to gdyby nie te długie opisy, byłoby wszystko git, jednak mimo to uważam, że zarówno język, jak i styl, był przestępny oraz przyjemny. Tak, jak wcześniej pisałam - polecam Wam tę powieść! 😉 Miłego i spokojnego poniedziałku Wam życzę, moi Mili! 🤗

😱

Premiera książki ze zdjęcia już 26.01! 😃

Współpraca z @[Adres usunięty]ce 💚

😱

"Kłamstwa, wszędzie kłamstwa" to dość ciekawe połączenie thrillera z obyczajówką. Autorka kilkukrotnie mnie zaskoczyła, nie tylko formą narracji, ale także zwrotami akcji.

Historia, którą stworzyła Adele Parks dotyczy małżeństwa - Simona i Daisy. Wieloletnie starania o dziecko i alkohol przygasiły płomień między dwójką bohaterów. Narodziny ich córki, Millie, powinny na nowo wnieść szczęście do ogniska domowego. Oczywiście tak się stało, na jakiś czas. Po kilku latach problem z alkoholem narasta, kłamstwa, które nie miały ujrzeć światła dziennego pomału wychodzą na powierzchnię z bańki tajemnicy. Dochodzi do wypadku, po którym ciężko jest się podnieść rodzinie Barnes. Czy jest szansa na uratowanie małżeństwa? Co się stanie, gdy długo skrywane tajemnice wyjdą na jaw?

Zacznę od narracji z którą spotkałam się chyba pierwszy raz. A raczej z jej pomieszaniem. Historię poznajemy z dwóch perspektyw - Daisy, która sama opowiada czytelnikowi, co jej się przydarzyło, oraz Simona, gdzie jego losy są przedstawione w formie trzecioosobowej. Jeśli mam być szczera, to nie do końca pojęłam, dlaczego narracja jest zróżnicowana. Faktem jest, że mnie to zaintrygowało i próbowałam dojść, po co autorka to zastosowała. Chyba mi się nie udało tego rozgryźć 😉

Poznajemy losy bohaterów nie tylko w czasie teraźniejszym, ale również ich przeszłość. Początki znajomości, ich zachowania, szczęśliwe chwile, choć już sam prolog mówi, że będziemy mieli do czynienia z ważnym problemem - alkoholem.

Autorka mocno nakreśliła problem alkoholizmu, wpływ na osobę pijącą jak i jej rodzinę. Jak człowiek uzależniony wcale nie uważa tego za problem, wręcz przeciwnie, alkohol to najlepszy kumpel, który go rozumie. Zawsze. W jaki sposób taka osoba sięga dna i jak łatwo jest wrócić do nałogu. Ważny jest też temat samego kłamstwa, który pojawia się w tytule. Uważam, że to co robiła bohaterka było w pewien sposób samolubne, dziwne, a gdy na końcu poznałam jak do tego wszystkiego doszło... Cóż, nie spodziewałam się takiego obrotu spraw. Sam finał jest dość mało realny, przynajmniej w moim odczuciu, choć nie twierdzę, że w ogóle niemożliwy. W naszym świecie dzieją się różne dziwne rzeczy.

Uważam, że cała intryga była ciekawa, wciągająca, choć napięcie budowało się powolnym tempem. Może ta książka nie wyrwała mnie z kapci, ale cieszę się, że mogłam ją przeczytać, bo spędziłam z nią miło czas. Mimo trudnych tematów głównych 😉

Czy każde małżeństwo jest zawsze ze sobą szczere? Czy ukochane osoby zwierzają się ze wszystkich problemów i bieżących spraw? A może, by chronić drugą osobę, pomijają niektóre sprawy? Zamiatają pod dywan, lecz i ON ma jednak swoje dno i niestety często bywa tak, że to, co staramy się ukryć i tak wyjdzie na powierzchnię, powodując o wiele większe szkody. A wtedy kryzys małżeński może być już na tyle poważny, że rozstanie to jedyna opcja. Jak będzie w przypadku Daisy i Simona? Po tytule książki Adele Parks „Kłamstwa, wszędzie kłamstwa” można się spodziewać, że będzie to przejmująca historia rodziny, która jest idealna tylko na pozór.

Nasza szczęśliwa rodzina to nauczycielka Daisy, architekt Simon i ich sześcioletnia córeczka Millie. Bohaterowie przez wiele lat walczyli z niepłodnością, pojawienie się na świecie ich pociechy to prawdziwy cud. Mąż czuje, że jednak w tej rodzinie brakuje jeszcze drugiego dziecka, lecz czy to możliwe, żeby żona zaszła w kolejną ciążę? To wydarzenie będzie tylko wstępem do poznania świata bohaterów, w których nie brakuje zgranych przyjaciół. Każde z nich, tak jak i Daisy przymyka oko na to, że coraz częściej od Simona czuć woń alkoholu. Żadne z nich nie dopuszcza myśli, że może to już czas coś z tym zrobić i szczerze porozmawiać o piciu. Niestety wszyscy się niedługo przekonają, że na taki krok już jest za późno. Wypadek zmieni życie Daisy i Simona i sprawi, że ich idealna rodzina się rozpadnie.

„Kłamstwa, wszędzie kłamstwa” to bardzo ciekawa książka opowiadająca historię końca wzorowej rodziny, mam jednak wrażenie, że momentami fabuła była zbyt przegadana. Nie nazwałabym tej powieści typowym thrillerem, bardziej książką z pogranicza obyczajówki i thrillera psychologicznego, zbyt mało było tutaj napięcia i zaskakujących wątków. Jednak ta opowieść ma też i plusy, więc finalnie wypada jako całość bardzo dobrze. Autorka zastosowała narrację naprzemienną, także poznamy tutaj przeszłość – rok 2016 opowiadający o wieloletnich staraniach o dziecko i zdradzających bagatelizowany problem z alkoholem. Teraźniejszość to przeskok o trzy lata i napisze jedynie, że w wyniku wypadku i Daisy i Simon są już na innym etapie życia i przynajmniej ona nie wyobraża sobie już życia u boku męża. Dlaczego i co takiego się wydarzyło? To odkrycie to taka wisienka na torcie, oczywiście czytelnik pozna jej rozwiązanie, więc po prostu przeczytajcie! To, co napędza tę historię to wszelkie kłamstwa, ich odkrywanie było niesamowicie ciekawe. U Simona w większości są one związane z alkoholem i ten wątek został przez autorkę opisany bardzo drobiazgowo, zachowanie człowieka, który wpadł w nałóg i nieustannie narusza bezpieczeństwo rodziny -te fragmenty były przejmujące. A co takiego ukrywa Daisy? Myślę, że rozwiązanie może Was nieźle zaskoczyć, zwłaszcza ostatnia scena powieści. Nie mogę napisać, że rozumiem zachowanie tej bohaterki, ale na pewno jej niektóre decyzje powodowały to, że w książce się działo! Pojawi się też tutaj bohater z jej przeszłości, który mocno namiesza i spowoduje, że nad przyszłością Daisy i jej córki zawisną czarne chmury. Jesteście ciekawi, kto to może być? Wprowadzi ON napięcie i sceny pełne emocji, więc moim zdaniem warto zaryzykować i przeczytać!

"Kłamstwa, wszędzie kłamstwa" to książka, którą gatunkowo przypisałabym do powieści obyczajowej i thrillera domestic noir. Powieść podzielona jest na dwie części, które opisują wydarzenia sprzed tragedii i trzy lata po niej. Samą historię poznajemy z perspektywy głównych bohaterów.

Akcja od początku rozwija się bardzo powoli. Autorka skupiła się na tym, żeby dokładnie zarysować sytuację głównych bohaterów – ich przeszłość, aktualne problemy i życie w kłamstwie. Z czasem Adele Parks udowadnia, że było to konieczne, żeby czytelnik zrozumiał, że właśnie sytuacja życiowa – poczynając od dzieciństwa – ostatecznie doprowadziła do tragedii. Tragedia z kolei – do okoliczności, z jakimi ostatecznie mierzy się Daisy.

Odbiorca zrozumie, że wszystkie te zdarzenia są konsekwencją narastającej piramidy kłamstw, braku szczerości i rozmów. Prawdę zaś pozna dopiero wtedy, kiedy sami bohaterowie na to pozwolą.

Niewątpliwym atutem powieści są problemy społeczne, jakie podjęła Adele Parks. Bezpłodność czy alkoholizm wysokofunkcjonujący to tylko jedne z licznych. Książka nie jest krótka, więc Autorka sumiennie pokazuje, z czym one się wiążą i do jakich konsekwencji w ostateczności mogą doprowadzić.

Powieść ma też istotną wadę – jest nią zakończenie. Taki plot twist może robi wrażenie, ale jest dla mnie niewiarygodny. W kontekście całości powieści, która była mocno osadzona w realiach, psuje to ostateczny odbiór.

"Kłamstwa, wszędzie kłamstwa" to powieść, którą czytałam z dużym zaangażowaniem. Autorka zadbała o to, żeby była wiarygodna i odnosiła się do realnych społecznych problemów. Z pewnością spodoba się tym czytelnikom, którzy cenią w thrillerach warstwę obyczajową.