Kalendarium zła

Salem — to miasteczko, które ma swoją mroczną legendę.

Właśnie w nim dochodzi do porwania chłopca w spektrum autyzmu.

Tom, Peter oraz Elena zostają uwikłani w te mroczną tajemnicę, a szaleniec stojący za uprowadzeniem zostawia im cenne, choć dwuznaczne wskazówki. To właśnie oni mogą ocalić mieszkańców spowitego strachem miasteczka.

Zafascynowany śmiercią i kontrolą mężczyzna opracowuje szczegółowe kalendarium zbrodni i nie cofnie się przed niczym, by osiągnąć makabryczny cel.

Czy bohaterom uda się uchronić mieszkańców?

"Kalendarium zła" to thriller z gatunku tych, które albo się pokocha, albo nie.

Ja jednak wykraczam poza ten schemat i jestem gdzieś pośrodku.

Przyznam, że książka z początku w ogóle mnie nie wciągnęła, miałam problem się w nią wgryźć i połapać, o co chodzi.

Jednak im dalej w las, tym bardziej historia zaczynała mnie wciągać w swoje mroczne sidła, coraz bardziej byłam ciekawa czy bohaterom uda się sprostać zadaniu i co tak naprawdę działo się w miasteczku.

Autor wodzi czytelnika za nos. Wiele razy myślałam, że już rozwiązanie mam gotowe, a tu cyk zwrot akcji, emocje i już nie mam rozwiązania.

Właśnie co do emocji to choć nie jest to rollercoaster, na pewno tych tu nie zabraknie.

Sięgając po książkę, trzeba mieć na uwadze, że nie jest to łatwa lektura, a to dlatego, że zawiera trudne tematy takie jak: alkoholizm, znęcanie się nad dziećmi, przemoc oraz utrata bliskich.

"Kalendarium zła" to książka, której fabuła jest naprawdę ciekawa, jednak zabrakło jej pod szlifowania. Niektóre wątki zostały zakończone za szybko, inne moim zdaniem były za bardzo rozwleczone. Jednak przyznać trzeba, że autor ma lekkie i przyjemne pióro oraz doskonały pomysł na książkę, która gdyby trochę ją dopracować byłaby naprawdę świetną lekturą.

Czy polecam?

Jasne, że tak przecież ta książka, choć ma swoje minusy, ma też plusy, dla których warto sięgnąć po tę historię.❣️

Małe miasteczko ze swoją mroczną legendą- Salem. To właśnie w tym miejscu zostaje uprowadzony chłopiec w spektrum autyzmu. Trójka głównych bohaterów, czyli Tom, Peter oraz Elena zostają w sprawę zaangażowani, ale z różnych względów. Szaleniec przekazuje im bardzo enigmatyczne zagadki i jeśli dobrze je odczytają, mogą zostać bohaterami. Sprawca tego zamieszania ma szczegółowy plan, który konsekwentnie realizuje i nie cofnie się przed niczym. Czy bohaterom uda się zapobiec tragedii? Kto skrywa najwięcej tajemnic? Kto będzie w tym rozdaniu bohaterem, a kto złoczyńcą?

Nie ukrywam, gdy zobaczyłam zapowiedź tej powieści to bardzo mnie zaintrygowała i chciałam od razu się z nią zapoznać. I niestety, ale odbiłam się od niej totalnie. Od początku trudno było mi się w nią wciągnąć, potem nie rozróżniałam postaci, było dużo przeskoków perspektyw i finalnie zbyt wiele rozważań filozoficznych, które jakoś średnio mi pasowały do fabuły.

Bardzo mi przykro, bo widziałam potencjał w pomyśle, sam złoczyńca i jego plan był wciągający, intrygował czytelnika. Tylko albo ja byłam za mało ogarnięta lub pojawił się lekki chaos podczas wyjaśniania, bo łatwo było się w tym pogubić. Ogólnie miałam wrażenie, że w fabule jest duże zamieszanie i trudno za tym nadążyć. Choć bardzo się starałam, to gubiłam się co chwila...

Z bohaterami tak źle nie było. Elenę było łatwo polubić i myślała bardzo logicznie. To nie jest kolejna głupiutka postać, którą trzeba co chwila ratować. Bardziej zastanawiające było, dlaczego praktycznie każdy męski bohater ją podrywał. No i jeśli o panach mówimy, to miałam problem z Tomem i Peterem. Oni praktycznie byli tacy sami. Nie mieli jakiś indywidualnych i charakterystycznych cech. Myślenie mieli podobne i chcieli tego samego. Sam złoczyńca jak wspominałam wcześniej intrygował. Na początku książki poznajemy trochę jego młodość i co mogło sprawić, że w dorosłym życiu właśnie tak postępuje. On był chyba najmocniejszym elementem powieści.

Podsumowując niezwykle mi przykro, że ta powieść nie przypadła mi do gustu tak bardzo, jak na to liczyłam. Ciągle się w niej gubiłam, nie rozumiałam motywacji większości postaci, niektóre kompletnie pojawiały się znikąd. Bardzo też zdenerwowało mnie potraktowanie i przedstawienie osoby w spektrum autyzmu. Znam osoby, które mierzą się z tym na co dzień i nie ma możliwości, by zachowywały się tak jak ten chłopiec, zwłaszcza chodzi mi o jego "przemianę". Zastanawiam się czy wyjdzie tego kontynuacja, bo zakończenie tak sugerowało, ale nie jestem pewna czy po nią sięgnę.

Większości z nas nazwa Salem kojarzyć się może z czarownicami i magią. Salem z powieści Ogórkiewicza to miasteczko w którym czarownic co prawda nie spotkamy, ale pasjonatów okultyzmu i makabrycznej zbrodni już tak. Jest ich tu zapewne co niemiara, ale tym razem poznamy tylko jednego z nich. Kim jest ów morderca, dlaczego zabija i co lub kto kieruje jego postępowaniem? Zapraszam do lektury debiutanckiej powieści Łukasza Ogórkiewicza wydanej nakładem niepowiem_wydawnictwo . I choć okładka i tytuł sugerować mogą horror, to raczej nie nazwałabym tej książki horrorem, a raczej thrillerem psychologicznym.

.

Mnóstwo bohaterów i wątków splata się z sobą, przez co ten główny niejako schodzi na dalszy plan. Bardzo mi się podobało nawiązanie do przeszłości głównego bohatera i pokazanie, jak w dowolny sposób można ukształtować charakter człowieka. Uczynić z niego dobrego i przykładnego obywatela lub wręcz przeciwnie – psychopatę bez skrupułów. Były fragmenty, w których szczerze angażowałam się w lekturę, ale były też takie, które nieco mnie nużyły i moje zaangażowanie wtedy spadało.

.

Czego mi zabrakło? Tego, co jest najważniejsze w każdej książce, czyli emocji. Pojawiły się one co prawda na początku lektury, ale w miarę czytania było ich coraz mniej. Wielokrotnie odkładałam i wracałam do tej książkę i pewnie, gdybym nie zgłosiła się do jej zrecenzowania, to zakończyłabym jej czytanie gdzieś w połowie. Oczekiwałam od niej czegoś więcej, niżeli ostatecznie dostałam. Liczyłam na historię i bohaterów, które zrzucą mnie z krzesła, zjeżą włos na głowie. Co dostałam? Powieść, jaką już czytałam niejednokrotnie i bohaterów, których los był mi obojętny. W tym przypadku zgubił mnie „sroczyzm okładkowy”, a ostatecznie zmęczyła całość. Za dużo tu było wszystkiego, wątków, bohaterów, odniesień do różnych wierzeń i religii. Widać, że autor chciał coś przekazać poprzez tę książki, choć może nie do końca w taki sposób, w jaki ja lubię.

.

Podsumowując - przyjemnie spędziłam czas z tą lekturą i choć nie mogę jej nazwać rewelacyjną, to na pewno będę śledzić dalsze poczytania jej autora. A nuż w przyszłości czymś pozytywnym mnie jeszcze zaskoczy.

.

Za możliwość przeczytania i zrecenzowania książki dziękuję niepowiem_wydawnictwo

"Zafascynowany śmiercią i kontrolą mężczyzna opracowuje szczegółowe kalendarium zbrodni i nie cofnie się przed niczym, by osiągnąć makabryczny cel.

Poznaj emocjonującą historię mordercy, która wciąga bez reszty…"

Po takim opisie musiałam poznać tą historię.

I dzięki wydawnictwu Nie powiem miałam taką możliwość, za co dziękuję ❤️

Cała historia rozgrywa się w miasteczku Salem.

Książkę zaczynamy od poznania historii 11-letniego Samuela, który nie miał łatwego dzieciństwa. Dalej poznajemy trójkę przyjaciół, którzy w dzieciństwie mieszkali na tej samej ulicy co Samuel. Pierwsza z tej trójki jest Elena, która specjalizuje się w psychologii kryminalnej. Druga jest Peter, policjant, zakochany w Elenie. Trzecim z tej trójki przyjaciół jest Tom, który razem z Elena uczęszcza na wykłady u światowej klasy profesora. Jak również jest zakochany w Elenie.

W międzyczasie zostaje porwany chłopczyk chorujący na autyzm. Jego poszukiwania odkrywają ciekawe znalezisko.

Co to za znalezisko? Czy uda im się odnaleźć chłopca? O tym przekonajcie się sami 😉

Okej to co się dzieje w tej książce to prawdziwy rollercoaster zdarzeń. Dzieje się wiele, chaos to się dobrze,na kartkach tej powieści, bawi. Ale jest to świetne. Trzeba się skupić, aby ogarnąć całą historię. Wszystko pojawia się tu w jakimś celu, tylko trzeba poznać ten cel.

Świetnie wykreowani bohaterowie, których albo się lubi, albo nienawidzi. Do tego nie mogę nie wspomnieć o kreacji psychopaty. No genialnie stworzony. Aż czuć było to jego mniemanie o sobie.

Zakończenie wiele wyjaśnia i jednocześnie zaskakuje. Bo jak postać psychopaty była dla mnie jasna kto nim jest, tak jego motywy były nie do końca jasne. Ale tu przychodzi na pomoc główna bohaterką, która wiele wyjaśnia.

Po zakończeniu mam wrażenie, że autor nie postawił ostatecznej kropki dla tej historii.

Czy mam oczekiwać ciągu dalszego?

Mam jeden minus czytając tą historii miałam wrażenie, że czegoś tu brakuje. Niektóre rzeczy dzieją się za szybko. Jakby autor miał jakieś ograniczenia, a chciał wszystko wyjaśnić więc pewne rzeczy potraktował po macoszemu.

Pomimo tego minusa jestem kupiona tą historią. Nie żałuję poświęconego czasu, dobrze go przy niej spędziłam.

Polecam poznać tą historię 😉

A mi nie pozostaje nic innego jak oczekiwać innych książek autora ;)