Miss Bee. Miss Bee i duch ambasady

Czy stary, pełen historii budynek może naprawdę skrywać ducha, czy też za tajemniczymi zjawiskami zawsze stoi człowiek?

Z takim dylematem przyszło zmierzyć się Beatrice Bernabò, bohaterce książki „Miss Bee i duch ambasady” autorstwa Alessia Gazzola. To już trzeci tom serii o sympatycznej i niezwykle bystrej Miss Bee, jednak warto od razu zaznaczyć, że ja nie czytałam dwóch wcześniejszych części i w żaden sposób nie przeszkodziło mi to w odbiorze tej historii. Autorka bardzo umiejętnie wprowadza czytelnika w relacje między bohaterami i wydarzenia, dzięki czemu bez problemu można rozpocząć swoją przygodę właśnie od tego tomu.

Już sama okładka przyciąga wzrok i doskonale oddaje klimat opowieści, jej elegancję, szyk oraz nutę tajemnicy. Równie zachęcający okazał się opis, obiecujący zagadkę osadzoną w świecie londyńskiej socjety i włoskiej dyplomacji. Przyznam, że połączenie kryminału historycznego z lekkim wątkiem obyczajowym i odrobiną niepokoju od razu wzbudziło moją ciekawość.

Akcja przenosi do Londynu roku 1925. Beatrice rozpoczyna pracę jako sekretarka we włoskiej ambasadzie. Wydawałoby się, że czekają ją głównie eleganckie przyjęcia, spotkania ważnych osobistości i poznawanie zasad dyplomatycznego świata. Tymczasem w murach ambasady zaczynają dziać się rzeczy, których trudno racjonalnie wyjaśnić. Nocne hałasy, szepty dobiegające z ciemności i nieodparte wrażenie czyjejś obecności sprawiają, że atmosfera z każdym rozdziałem staje się coraz bardziej intrygująca. Czy rzeczywiście w budynku ukrywa się duch? A może ktoś bardzo chce, by wszyscy właśnie w to uwierzyli?

Ogromnie spodobała mi się kreacja głównej bohaterki. Miss Bee jest inteligentna, ciekawa świata, odważna i ma w sobie naturalny urok, któremu trudno się oprzeć. Nie potrafi przejść obojętnie obok zagadki i właśnie ta jej dociekliwość sprawia, że z zainteresowaniem śledziłam każdy kolejny trop. Dodatkowych emocji dostarcza również wątek Juliana Lennoxa. Spotkanie mężczyzny, do którego nadal żywi uczucia, nie należy do łatwych, zwłaszcza gdy pojawia się on u boku swojej przyszłej żony. Jak poradzi sobie z tym Beatrice? Czy serce pozwoli jej zachować rozsądek?

Szczególnie urzekł mnie klimat tej powieści. Alessia Gazzola w piękny sposób odtworzyła Londyn lat dwudziestych. Eleganckie bale, wystawne przyjęcia, zasady etykiety i dyplomatyczne kulisy tworzą niezwykle malownicze tło dla kryminalnej intrygi. Czułam się tak, jakbym oglądała doskonały serial kostiumowy, w którym przepych i wyrafinowanie przeplatają się z tajemnicą oraz niepewnością. Nie znajdziemy tu brutalności czy mrocznych scen, za to otrzymujemy pełną uroku zagadkę typu cozy mystery, która wciąga spokojnie, ale skutecznie.

Dużą przyjemność sprawiło mi także to, że autorka przez długi czas nie odkrywa wszystkich kart. Pojawiające się wskazówki, sekrety bohaterów i kolejne niepokojące wydarzenia sprawiają, że nieustannie próbuje się odgadnąć prawdę. A kiedy wydaje się, że wszystko zaczyna układać się w logiczną całość, pojawiają się kolejne pytania i wątpliwości.

To, co szczególnie zapadło mi w pamięć, to połączenie lekkości, humoru, subtelnego romansu i intrygującej zagadki. Autorka stworzyła historię, która pozwala na chwilę przenieść się do zupełnie innego świata. Świata pełnego elegancji, sekretów i bohaterów, których losy śledzi się z prawdziwą przyjemnością.

„Miss Bee i duch ambasady” to świetna propozycja dla miłośników kryminałów historycznych, klimatycznych powieści obyczajowych oraz wszystkich, którzy lubią zagadki bez nadmiaru przemocy. Ja spędziłam z tą książką bardzo przyjemny czas i z pewnością chętnie sięgnełabym po kolejne spotkanie z Miss Bee, temu koniecznie muszę sięgnąć po dwie pierwsze części.

Jeśli lubicie tajemnice owiane aurą dawnych lat, błyskotliwe bohaterki i historie, które potrafią zaciekawić od pierwszych stron, koniecznie zwróćcie uwagę na tę powieść.

Angielskie maniery i klimat arystokratycznych salonów - na tej bazie swoją serię powieści buduje włoska pisarka Alessia Gazzola. “Miss Bee i duch ambasady” to jej tom trzeci, jednak dzięki niewielkiego wątkowi kryminalnemu, który jest bazą tej opowieści, może być równie dobrze traktowany jako powieść oddzielna. A kryminał choć pojawia się dość późno i prowadzony jest subtelnie, to jednak dobrze zarysowuje niepokojący klimat, w którym granica pomiędzy realnym a nadprzyrodzonym przez sporą część fabuły wydaje się bardzo cienka. Co więcej, ten wątek dobrze osadzony jest w problemach społecznych czasów międzywojennych, które cierpiały mocno na wszelkiego typu dyskryminacje: ze względu na płeć, narodowość czy status społeczny. Na tym też opiera się bardzo wyraźny wątek obyczajowy, który sprawnie przeplata się z romansem, w którym tęsknoty i ukradkowe spojrzenia mówią więcej niż faktyczna bliskość fizyczna. Mnie jednak, poza wątkiem kryminalnym, najmocniej do gustu przypadło tło historyczne, w którym coraz lepiej wyczuwalny jest niepokój polityczny, który w roku 1925 ogarnia Włochy. A choć historia toczy się w Anglii, to jednak rodzina Miss Bee to Włosi oddelegowani z kraju do londyńskiej uczelni, zatem ich status zdaje się bardzo niepewny. Autorka bardzo sprawnie łączy wszystkie te wątki z takim wyczuciem, że cała historia daje wrażenie lekkiej, niezobowiązującej, ot, takiej historyjki dobrej na relaks, a mimo to w tle przemyca ważną charakterystykę dawnych lat.

// współpraca reklamowa//

To już moje trzecie spotkanie z szaloną w Włoszką oraz jej zmaganiami z londyńską arystokracją. Muszę Wam szczerze przyznać, że to mój ulubiony tom przygód Miss Bee. Nie jest może idealny, ale wybitnie dobrze się na nim bawiłam i teraz z niecierpliwą czekam jakie będą dalsze losy Beatrice.

Tak jak przy poprzednich książkach z tej serii mówiłam, ta również przypomina trochę swoim klimatem książki Agathy Christie, jednak mam wrażenie, że w tej części tempo zdarzeń oraz niepokój towarzyszący przy czytaniu był trochę wyższy niż zazwyczaj. Sprawiło to, że pochłonęłam tę książkę w niecałe dwa wieczory, bo nie chciałam nawet na chwilę przerywać czytania! Dopiero sen mnie do tego zmuszał🤭

Naszą cudowną Miss Bee uwielbiam! I mimo że niektórych jej zachowań nie popieram, a wręcz mnie drażnią, to nadal jest bohaterka której kibicuję z całego serca💜 Jej po prostu nie da się nie lubić 🤭💜