Joker. Anna Maria Kier

Wiecie co oznacza negging*?

Ja pierwszy raz spotkałam się z tym określeniem i to właśnie za sprawą lektury JOKERA.

[RECENZJA]

JOKER

Autor: Dagmara Andryka

Wydawnictwo: Prószyński i Ska

Premiera: 17.10.2023

Tom 5, seria: Anna Maria Kier

Kryminalny cykl ANNA MARIA KIER pierwotnie miał być tetralogią, czyli serią składającą się z czterech tomów. Jednak Czytelnicy tak bardzo polubili główną bohaterkę, że Autorka zdecydowała się napisać jeszcze jedną część. Ja również należę do fanów tej serii i bardzo ucieszyła mnie zapowiedź JOKERA. Tym razem Dagmara Andryka postawiła nie tylko na historię rodziny Kierów, ale przybliżyła również sylwetkę Wandy Lechickiej: relacje rodzinne, trudy dorastania i zmierzenia się z odrzuceniem. Jak dzieciństwo i kontakty z rodzicami wpłynęły na dorosłe życie hakerki? Jaką sprawą zajmie się tym razem agencja detektywistyczna Kier i Wspólnicy?

Wszystko zaczęło się od KRÓLA, potem był AS, przyszedł czas na DAMĘ, a następnie WALETA. A kto jest tytułowym JOKEREM? Od samego początku bardzo polubiłam serię. Przede wszystkim ze względu na główną bohaterkę, ale również ciekawe sprawy kryminalne i rozbudowane wątki z prywatnego życia rodziny Kierów. Zakończenie WALETA zostawiło za sobą sporo pytań. Czy w piątej części znajdziemy na nie odpowiedzi. Mimo, że Tadeusza już nie ma to jednak wciąż dzieje się dużo wokół jego osoby, pracy, podejmowanych decyzji. Agencja Kier i Wspólnicy dostaje nową sprawę od Ursuli, ale fabuła toczy się przede wszystkim wokół wypadku matki Wandy i zaginionego ojca. Młoda hakerka musi zmierzyć się z przeszłością. Światło dziennie ujrzą historie, które mocną ją zaskoczą i zszokują. Życie jej matki będzie wisiało na włosku, a ojciec… ujawni fakty, które już na zawsze zmienią życie Wandy. Sporo będzie działo się również w życiu rodzinnym Anny Marii Kier. Kobieta w końcu będzie miała obok siebie najbliższe osoby. Jednak czy wraz ze śmiercią Króla zazna spokoju?

Dagmara Andryka w ciekawy i interesujący sposób połączyła wątki kryminalne z bogatym tłem obyczajowym i relacjami rodzinnymi. Autorka postawiła na intrygę, a nie przemoc i rozlew krwi. Wprowadziła również do tej historii małomiasteczkowy klimat: zamknięta społeczność, tajemnice z przeszłości, zmowa milczenia, wrogie spojrzenie na obcych. Świetnym pomysłem było umiejscowienie akcji w okolicy świąt Bożego Narodzenia. Tym fajniej książkę czyta się właśnie teraz w grudniowej atmosferze przygotowań do świąt. Wydarzenia dzieją się pod koniec roku 2019, w książce pojawiają się wzmianki o tajemniczym wirusie z Chin.

Dzięki tej historii lepiej mogliśmy poznać Wandę, zrozumieć motywy jej postępowania, trochę może też usprawiedliwić niektóre jej zachowania i z pewnością jeszcze bardziej ją polubić. Autorce udało się też pokazać piękno kobiecej przyjaźni oraz współpracy. Anna Maria Kier i Ireneusz Piasecki odłożyli wszystkie sprawy zawodowe i z życia prywatnego i zdecydowali się pomóc Wandzie. Czy JOKER zamyka serię? Teoretycznie tak, ale myślę, że Autorka sprawiłaby kolejną niespodziankę Czytelnikom gdyby zdecydowała się napisać książkę poświęconą Piachowi, a dodatkowo nowe wątki o tym co słychać u Wandy i Anny. Myślę, że dla biura Kier i Wspólnicy też znalazłaby się jakaś ciekawa sprawa.

ANNA MARIA KIER to seria dla wszystkich: miłośników kryminału, ale i literatury obyczajowej. Osób, które cenią dobrą lekturę, stawiają na kobiety i lubią wartościowe historie. Ja jestem zachwycona. Seria była moim odkryciem 2023 roku, cieszę się ogromnie z dodatkowego tomu. Miło było ponownie spędzić czas z bohaterami.

*NEGGING jest aktem manipulacji emocjonalnej, w ramach którego osoba celowo komplementuje drugą osobę lub w inny sposób zalotnie zwraca uwagę, aby podważyć jej pewność siebie i spróbować wzbudzić w niej potrzebę aprobaty manipulatora.

Joker w rozgrywce może wiele namieszać. Porozmawiajmy.

[Współpraca reklamowa z @proszynski_wydawnictwo @[Adres usunięty]]

Nie należę do fanek kryminałów (trochę ze mnie miękka kluska), ale to było bardzo dobre! Angażujące, niezwykle ciekawe i świetnie opracowane.

Wanda okazała się ciekawą osobą. Hakerka, którą nękają demony przeszłości, próbuje poznać prawdę o sobie. Podobała mi się jej siła i upór.

Zresztą nie była jedyna, bo znajdujemy tu jeden moich ulubionych motywów – silne, niezależne kobiety.

Klimat małej wsi zbudował jedyną w swoim rodzaju atmosferę. Był taką wisienką na torcie całej książki. Każdy znał każdego, ale nikt nie chciał odpowiadać na pytania. Zasiał nowe wątpliwości i znaki zapytania, a finał do którego doprowadził bardzo mnie zaskoczył.

Opracowanie historii, sieci powiązań i rozwiązań tajemnic to majstersztyk. Dopracowanie wszystkich elementów zasługuje na gromkie brawa.

„Joker” przywrócił moje zainteresowanie kryminałami!

𝗞iedy myślałam, że gra autorki z czytelnikami jest już zakończona to Dagmara Andryka wyciągnęła asa z rękawa, a właściwie jokera. Byłam tym tak zaskoczona, że oniemiałam, co mi się niezwykle rzadko zdarza. Zastanawiałam się kogo w tej grze, może oznaczać najbardziej pożądana karta w grze? I najbardziej tajemnicza. Jaką kartę ma za zadanie zastąpić?

Kolejna część cyklu „Anna Maria Kier” była wielkim zaskoczeniem i prawdziwą niespodzianką, która sprawiła mi nieopisaną radość, gdyż z bohaterami tej serii mogłabym spotykać się bez końca. Muszę jednak uszanować wolę autorki, bo „Joker” definitywnie kończy spotkania z niezwykłą ekipą detektywistyczną Kier i Wspólnicy. Ta część to spin- off cyklu, w którym Dagmara Andryka powierzyła głos Wandzie Lechickiej. Czy było mniej ciekawie, mniej ekscytująco? Ależ skąd, było to niesamowite, mroczne i intrygujące przeżycie. „Joker” to historia, która trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Autorka zagrała z czytelnikami va banque. Miała w ręku mocne karty, więc nie było szans, by tę partię przegrała. Wygrała i to w wielkim stylu jak zawsze. Jestem zachwycona tą serią, ponieważ Dagmara Andryka wybornie pisze, wszystkie części „Anny Marii Kier” czytałam z ogromną przyjemnością.

Znalazłam w nich wszystko, co lubię w kryminałach, intrygującą zagadkę, pogłębienie psychologiczne bohaterów, logiczne, spójne śledztwo i wspaniałe tło obyczajowe.

Ojciec Anny były prokurator z czasów PRL, Tadeusz Księżopolski nie ustawał w staraniach, by z syna Anny uczynić swojego następcę, ale zanim mu się to udało, ktoś postrzelił go na polowaniu- Król nie żyje. Przypadek? Morderstwo? Wszelkie hipotezy są możliwe, bo ten człowiek miał tak wielu wrogów, więc każdy z nich mógł przyczynić się do jego śmierci. Pozornie rodzinna gehenna Anny się skończyła, lecz chociaż Król nie żyje, to jego duch wciąż unosi się nad jej rodziną. Anna cieszy się, że nareszcie ona i jej rodzina będą mogli wspólnie zasiąść do wigilijnego stołu. Zaprasza do tego grona swoich przyjaciół Wandę i Piacha, lecz oboje zdecydowanie odmawiają. Zżyły się z Anną, wiele razem przeszły, ale ten dzień, gdy wszyscy siadają przy wigilijnym stole, Wanda chce spędzić po swojemu, jak zawsze sama, a zamiast kolacji wigilijnej zajadać się pizzą. Nie było jednak jej dane spędzić tego czasu w spokoju. W Wigilię wcześnie rano dzwoni policja z informacją, że jej matka miała wypadek i w ciężkim stanie znajduje się w szpitalu.

Matka jechała sama i nic nie wskazuje, żeby ktokolwiek z nią był. Wandy ta odpowiedź nie satysfakcjonuje, bo przecież rodzice razem mieli wracać z Niemiec. Co w takim razie stało się z jej ojcem i dlaczego zaginął ? Pomagała innym, a swojej sprawie jest całkowicie bezradna. Wanda nie była u rodziców od ośmiu długich lat, więc nie wie, co naprawdę działo się w jej domu. Im więcej śniegu za oknem, tym więcej tajemnic.

Wanda ze swoim ojcem nie miała specjalnych więzi, a zwłaszcza po tym, jak wyrzucił ją z domu. Czuje jednak, że musi go szukać, bo musiało stać się coś złego, gdyż ludzie ot, tak nie znikają. Gdy inni siadają do wieczerzy wigilijnej Wanda i Piachu próbują odnaleźć zaginionego mężczyznę. Nie chcą psuć świąt Annie, ale czują, że bez niej nie dadzą rady, więc kiedy po świętach Anna do nich dołącza, oddychają z ulgą. Gdy grupa detektywów odkryje szokującą prawdę o rodzinie Wandy, już nigdy nic nie będzie takie samo.

Autorka jak zawsze porusza ważne problemy społeczne. Skupia uwagę czytelnika nie tylko na śledztwie, ale przede wszystkim na relacjach międzyludzkich, manipulacji, sile nienawiści trwającej latami, tkwieniu w kłamstwie i obłudzie, krzywdzeniu innych dla chorej przyjemności, potrzebie akceptacji i życiowych priorytetach, ale jest to także opowieść o sile przyjaźni, która podtrzymuje na duchu w trudnych momentach życia.

Dagmara Andryka dowodzi, że toksyczni rodzice to nie tylko tacy, którzy piją alkohol i stosują przemoc fizyczną, to również tacy, którzy nie potrafią zaakceptować faktu, że ich dziecko jest inne, chociaż wcale tego nie chce. Nie potrafią stanąć za nim murem, próbować zrozumieć, wolą wyrzucić z domu, jak psa, co nie jest normalne. Krzywdzą takim zachowaniem nie tylko swoje dziecko, ale także siebie samych pozbawiając się często kontaktu z nim na długo lub niejednokrotnie na całe życie.

Autorka bierze też na tapet rolę youtuberów, różnej maści influencerów . Ludzi, którzy z dnia na dzień stają się dla innych opiniotwórczy. Nikt nie zastanawia się jaką moc rażenia mają słowa z ekranu komputera, czy telefonu. Nikt nie pokusi się o chwilę refleksji nad tym, czy prawdą jest, to co zobaczyli, jakby tej prawdy nie chcieli znać. "Internet to teraz jak arena albo ring.

„Joker” to powieść wyśmienita absolutnie perfekcyjna, w której wątki obyczajowe idealnie przeplatają się z kryminalnymi. To wspaniała historia, napisana w lekkim stylu przyciągająca uwagę znakomicie wykreowanymi postaciami i przemyślaną fabułą. Mogłabym czytać kolejne tomy serii bez końca, jednak muszę uszanować wolę autorki i pożegnać się z ekipą Anny, chociaż nie jest mi łatwo. Robię to z ogromnym żalem, gdyż bardzo zżyłam się z głównymi bohaterami serii. Niestety wszystko, co ma swój początek, musi mieć też kiedyś koniec.

Na początku miała być tetralogia, ale nam czytelnikom ciężko było się rozstać z losami Anny Marii Kier, więc autorka napisała dla na Jokera.🤡

Tym razem główny wątek dotyczy wspólniczki, a zarazem przyjaciółki Anny.

To Wanda Lechicka zabiera głos w piątej części.

Mamy okres przedświąteczny, do Polski przyjeżdżają rodzice Wandy, z czego ona nie jest zbytnio zadowolona. Jej relacja szczególnie z ojcem jest bardzo napięta.

Podczas ich powrotu dochodzi do wypadku samochodowego. Matka trafia do szpitala, a ojciec...

No właśnie, a gdzie jest ojciec?

Jak możecie się już domyślać akcja zaczyna nabierać tępa. Wanda wraz ze wspólnikami odkrywa mroczne sekrety jej ojca. Brzmi znajomo prawda?

A co słychać u Anki?

Tym razem autorka poświęciła Ance znacznie mniej czasu, przez co czuję niedosyt gdyż bardzo polubiłam tę bohaterkę.

Jest to już finał karcianej serii, ale Pani Dagmaro, przypominam, że karty mają jeszcze cyferki. 😉😁

Podsumowując, cała seria jest naprawdę przyjemna w odbiorze, jeśli nie lubicie ociekających krwią kryminałów a wolicie śledztwa połączone z zawiłymi, rodzinnymi tajemnicami to śmiało możecie po nią sięgnąć.

Na koniec dodam, że można przeczytać Jokera nie znając poprzednich części, gdyż Autorka wiele tłumaczy czytelnikowi, tylko po co psuć sobie całą zabawę?

Zaczynając czytać „Jokera”, czułam się jakbym spotkała z dawno nie widzianymi przyjaciółmi. Byłam ciekawa co u nich słychać, a przyznam szczerze, że dzieje się, oj dzieje!

Pierwsze skrzypce w tej części zdecydowanie grała Wanda, w końcu przyszedł czas na poznanie jej historii i przeszłości. Odrzucona przez rodziców z powodu swojej orientacji, otrzymuje w Wigilię telefon, że mama znajduje się w ciężkim stanie w szpitalu po wypadku samochodowym, a ojciec przepadł bez wieści. Anna, po śmierci władczego ojca, może w końcu odpocząć psychicznie i organizuje rodzinne święta wraz z wyjazdem. Jednak kiedy przyjaciele jej potrzebują bez wahania dołącza do poszukiwań ojca Wandy. Niestety dochodzenie w sprawie wypadku zmienia się w skomplikowane śledztwo. Odkrywają szokującą prawdę o rodzinie Wandy.

„Joker” jest powieścią o skomplikowanych relacjach i zawiłościach rodzinnych, ale też o sile przyjaźni. W tym tomie także dostajemy intrygującą i zajmującą zagadkę kryminalną, która prowadzi do zaskakującego finału, a atmosfera gęstnieje wraz z odkrywanymi tropami. Pióro autorki jest bardzo przyjemne, lekkie i niewątpliwie można się zrelaksować podczas czytania. W każdym tomie są poruszane ważne tematy społeczne i w tym tomie także ich nie zabrakło. Narracja jest prowadzona z wyczuciem, idealnie przeplatają się wątki obyczajowe z kryminalnymi. Kolejnym atutem są realnie wykreowane postacie, wzbudzające sympatię. Polecam czytać w kolejności chronologicznej.

Cała seria jest świetna i na pewno będę do niej wracać myślami. Jest mi niezmiernie przykro, że to już ostatni tom.💔