Jej imię Greta

„Jej imię Greta” Izabela Zamelska - Pawłowska.

Powieść „Jej imię Greta” Izabeli Zamelskiej – Pawłowskiej, to debiutancki kryminał, z elementami thrillera, w którym wiodącą rolę odgrywa Greta Zakrzewska, policjantka z okolic Wrocławia.

Greta Zakrzewska obecnie jest zdegradowana ze stopnia detektywa, ale nadal chętnie wykorzystuje swoje umiejętności współpracując ze swoim partnerem, Karolem. W mieście portowym, gdzie pracują policjanci działa grupa przestępcza, na której czele stoi Filip Kasabian, bezczelny i nieprzejednany gangster z poparciem władz miasta, którego przestępstwa są szybko utajniane, a śledztwa często niezwłocznie umarzane. Dlatego dla Grety Zakrzewskiej wszelkie niewyjaśnione zbrodnie wiążą się z działalnością Filipa Kasabiana. Przemyt broni jest jednym z problemów lokalnej policji. Ale Greta najbardziej martwi się grasującym mordercą, który zabija młode kobiety i pozbawia swoje ofiary niektórych części ciała. O wszystkie te przestępstwa Greta Zakrzewska podejrzewa swojego głównego adwersarza, Filipa Kasabiana.

Greta Zakrzewska ma również swoje tajemnice, które w skorumpowanym światku urzędniczym mają za zadanie ją chronić przed bezprawnym wykorzystaniem, ale jednocześnie mogą ją pogrążyć i zniszczyć jej życie oraz karierę w policji. Niestety Filip Kasabian poznaje jej sekret i zastawia na Gretę pułapkę. Czy uda się Grecie wykaraskać z kłopotów i utrzymać swoją pracę w policji?

Ten krótki, choć prezentujący wiele wątków opis fabuły, to tylko niewielki ułamek treści tej niewielkiej objętościowo książki. Z pewnością rozbudowanie wszystkich wątków, często jakby niedokończonych, z wieloma niedomówieniami nadałoby tej powieści większej mocy i nie sprawiałaby ona wrażenia, że jest szkicem lub streszczeniem pełnowartościowej powieści. Momentami miałam nawet wrażenie, że książka „Jej imię Greta” jest częścią dłuższej serii, której wcześniejsze tomy są mi nieznane.

Główna bohaterka jest świetnie scharakteryzowaną postacią, osobą z krwi i kości o silnym charakterze i dominującej postawie. Greta Zakrzewska jest bardzo intrygująca, posiada bogatą osobowość, barwną przeszłość i jest niezwykle skuteczną policjantką. Nawet w chwilach zagrożenia potrafi zachować zimną krew, nie podlega emocjom, które skutecznie maskuje. Ale ma jedną „piętę Achillesową” – swoją rodzinę, a szczególnie swoją siostrę, Klarę, której bezpieczeństwo jest dla niej najważniejsze. I wszystko jest w stanie poświęcić dla jej bezpieczeństwa, chętnie odda za nią życie i duszę.

Gorzej na jej tle wypadają inne postacie, mało wyraziście, bezpłciowo. Najbardziej rzuca się to w oczy w przypadku charakterystyki Filipa Kasabiana, bezbarwnego gangstera, który jednak jest w książce ważną osobą i obok Grety pełni tu wiodącą rolę.

Walka dobra ze złem, szlachetności z bezwzględnością, to ważki problem współczesnego świata sięgający z pewnością swoimi korzeniami początków istnienia rodzaju ludzkiego. Często ta walka przenosi się również do naszego wnętrza i zmusza nas do rozstrzygania wielu dylematów natury etycznej i moralnej we własnym sumieniu. Jest to cecha charakterystyczna dla ludzi o wysokim poziomie inteligencji emocjonalnej. U Grety Zakrzewskiej jest to norma. Ale czy wysoka inteligencja emocjonalna daje komukolwiek prawo do relatywizowania moralności, czy usprawiedliwia wymierzanie sprawiedliwości na własną rękę, a zemsta jest jedynym i najbardziej skutecznym rozwiązaniem? Greta mimo tych dylematów podejmuje stanowczą decyzję i nikt nie jest w stanie przeszkodzić w jej realizacji.

Izabela Zamelska – Pawłowska, autorka książki „Jej imię Greta” daje nam poważny problem do rozstrzygnięcia i odnalezienia odpowiedzi na pytanie egzystencjalne nurtujące wielu ludzi, a mianowicie czy każde działanie można relatywizować i czy każde dobro lub zło ma zawsze charakter zero – jedynkowy? Greta Zakrzewska dokonała już wyboru, ale czy na pewno my też byśmy podobnie postąpili, a może całkowicie odmiennie? Jesteście zainteresowani?

Książkę otrzymałam z serwisu Sztukater

Greta Zakrzewska jest policjantką. Pewnego dnia dochodzi do strzelaniny, w której tylko ona nie traci życia. Na jej rękach ginie chłopak, a słowa, które wypowiedział jako ostatnie, zapadają jej w pamięci i nie dają spokoju. Po powrocie do zdrowia wraca do pracy, jedna nie jako pani detektyw, a jako zwykła policjantka, co jej nie zachwyca. Zaczynają ginąć młode dziewczyny, a zwłoki, które są znajdowane, są okaleczone. Na dodatek w życiu Grety pojawia się pewien gangster, który poznaje jej tajemnice. Jaką? Jak wiele może zmienić jej upublicznienie? Kto zabija? Na jaki trop wpadnie Greta?

Wiem, że zarys historii jest bardzo skąpy, niestety nic więcej wam nie mogę zdradzić. Książka ma tylko 150 stron, co ma swoje zarówno plusy, jak i minusy. Zaletą jest na pewno fakt, że czyta się szybko. Jest to taka pozycja na jeden wieczór, jedno popołudnie. Jednak ze względu, że tych stron nie jest zbyt dużo, a dzieje się w książce wiele, moim zdaniem niektóre wątki są zbyt słabo rozbudowane. Akcja szybka, ze zwrotami, które mnie zaskoczyły.

Główną bohaterką jest Greta, z zawodu policjantka. Jest osobą odważną, uparcie dążącą do celu, konsekwentną. Osobiście ją polubiłam.

„Jej imię Greta” to książka, która jest debiutem literackim. Może nie jest idealna, jednak mnie na tyle się spodobała, że ze swojej strony polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Kolejny debiut w moich rękach. Uwielbiam kryminały, sensacje czy thrillery psychologiczne, więc z dużym zainteresowaniem sięgnąłem po powieść pani Izabeli Zamelskiej-Pawłowskiej. Na początku zmartwiła mnie bardzo objętość woluminu. Króciutko — pomyślałem. Na podróż do pracy i ewentualnie na część powrotu. I nie pomyliłem się, ponieważ 147 stron nie dało się rozłożyć na dłużej. Chyba więcej czasu straciłem na szukanie informacji o autorce. Oczywiście żartuję, ale faktycznie w Internecie nie znalazłem nic innego, co na stronach dotyczących książek. Czyli nic. Tak więc od razu przejdziemy do okładki, która, jak to się czasem mówi, nie wyróżnia z tłumu. Oczywiście, wiedząc, że to książka o tematyce sensacyjnej (takie informacje znajdziemy na czwartej stronie okładki), to na pewno możemy poczuć atmosferę powieści. Kobieta na okładce z latarką w ręku zagłębia się w ciemność, co daje poczucie mroczności. Od razu można zadać sobie pytanie, czy na pewno dobrze robi? Czy to jest bezpieczne?

Przenieśmy się w czasy współczesne. Jak wynika z opisu książki... będzie się działo. I taki jest właśnie początek tej mini-powieści. Greta Zakrzewska to główna bohaterka powieści. Jest policjantką i od razu staje się ofiarą napadu na miejscowy posterunek. Zostaje poważnie ranna, a sprawca nie zostaje ujęty. Za to pozostaje pobojowisko z czteroma trupami. Policjantka dochodzi do siebie i wraca szybko do swojej, jakże niebezpiecznej pracy. W jej mieście dzieją się niepokojące wydarzenia. Przemyt broni i innych nielegalnych materiałów, zatargi w świecie gangsterskim są na porządku dziennym. Służby mundurowe są bezradne, a jak to się wkrótce okaże, to wierzchołek góry lodowej. W portowym mieście dochodzi do makabrycznych zbrodni. Brutalnie mordowane są młode kobiety. Miejscowa ludność jest przerażona, a Zakrzewska musi wykazać się sporą odwagą, by stawić czoła sprawom i... ludźmi, którzy za tym stoją. Szczególnie za pewnym gangsterem, który stanie na jej drodze. Czy starczy jej zapału, czy jej umysł dokładnie przeanalizuje, kto może stać za tym?

Zapewne ocena byłaby wyższa, gdyby niektóre wątki były bardziej rozwinięte. Na pewno zaskakujące jest zakończenie powieści i mnie trochę rozczarowało. Nie jest to oczywiście zła powieść, ale... no właśnie. Czegoś mi tu zabrakło.

"Drzwi budynku gwałtownie się otworzyły, roztrzaskując niebiesko-czerwone witraże. Twarz zakryta kominiarką wpatrywała się w chłopaka i policjantkę trzymającą półżywe ciało.

Jeden strzał.

Drugi strzał.

Trzeci strzał".

Greta pracuje w policji. Nielegalne przemyty broni czy nawet zatargi z półświatkiem, to jest na porządku dziennym. Jakby tego było mało, dochodzą problemy z seryjnym mordercą, który morduje młode kobiety. Detektyw Greta będzie musiała wykazać się swoją dociekliwością i czujnością. Musi się spiąć i jak najszybciej złapać zwyrodnialca. To nie jest wcale takie łatwe zadanie. Na domiar złego na jej drodze staje Filip Kasabian, gangster wprost z piekła. Kobieta podejrzewa, że mężczyzna może być zamieszany w te zbrodnie. Czy słusznie?

Opis bardzo mnie zaciekawił, chciałam przeczytać tę historię. Jak już dostałam ją w swoje ręce to, czytałam, czytałam i nie potrafiłam się oderwać. Mimo iż jest to bardzo cieniutka książka, która ma około stu pięćdziesięciu stron, to mówię wam, dużo się dzieje, aż chciałoby się więcej. Kobieta docieka sprawiedliwości i pragnie zemsty. Najgorsze jest to, że nic nie idzie po jej myśli. Na domiar złego gdy w grę wchodzi ochrona najbliższej osoby, dla której zrobi się wszystko. Nawet zawrze się pakt z diabłem. Czy igranie z ogniem popłaca?

Historia jest dopracowana, przemyślana. To bardzo zawiły i trzymający w niepewności thriller kryminalny, nic nie jest tu takie jakie mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Morderstwa, przemoc, porwanie, zemsta to tylko przedsmak tego co was czeka. Nie raz zostaniecie zaskoczeni, będziecie trzymani w niepewności, aż do ostatniej strony.