Jakob

"Jakob" to trzecia część serii kryminałów w stylu nordic noir, których akcja rozgrywa się na Islandii.

Gdy mieszkańcy Isafjordur przygotowują się do Bożego Narodzenia, ktoś inny inspirując się słowami starej świątecznej piosenki, zaczyna swoje własne porządki.

Akcja toczy się leniwie, dzięki czemu możemy naprawdę dobrze poznać wszystkie postacie, a są one bardzo barwne i intrygujące. Tym razem fabuła skupia się na przybyłym z Finlandii Jakobie, który uwielbia dziergać na drutach i prowadzi zażartą batalię z byłą żoną o opiekę nad siedmioletnim synem. Do czego jest w stanie się posunąć, by ją wygrać?

Tymczasem oficer śledcza Hildur Rúnarsdóttir zostaje sama i nie wie, w co ręce włożyć, bowiem na spokojnych dotąd Fiordach Zachodnich dochodzi do specyficznych aktów przemocy, od napaści na morderstwach skończywszy. Wszystko wskazuje na powiązania z aktywistami działającymi na rzecz praw zwierząt.

Islandia fascynuje mnie od zawsze: specyfika tej wyspy, jej mieszkańcy, ukształtowanie, położenie, przyroda, tradycje i kultura. Maleńkie wioski oddalone od siebie o setki kilometrów położone wśród potężnych lodowców. Dobrobyt, który tu panuje, spowodował wzmożoną ilość rozwodów, na czym najbardziej cierpią dzieci, również alkohol i wiążąca się z nim przemoc nie dotykają tylko jednej określonej klasy społecznej. Zakaz noszenia broni przez policję sprawia, że w sytuacjach zagrożenia życia najważniejsze stają się kompetencje społeczne i umiejętność rozmowy.

Znalazłam tu wszystko, co tak bardzo lubię w skandynawskich kryminałach: niepowtarzalny lekko mroczny klimat, intrygującą zagadkę kryminalną i nie mniej interesujące tło społeczno-obyczajowe, które prowadzą nas ku przeszłości, bowiem to w niej tkwi klucz do rozwiązania wszelkich tajemnic.

Do książek z krajów skandynawskich mam mieszane uczucia. Z jednej strony podoba mi się ich klimat, przyroda, opisy krajobrazów, a z drugiej mają tak trudne nazwy miejscowości czy nazwiska, że czuję zgrzyt, czytając i próbując to jakoś zrozumieć. Ale! Skupmy się na fabule i tu nie mogę się za wiele przyczepić, bo wątek morderstw był ciekawy (chociaż pewnie bardziej zrozumiały dla tych, którzy znają i rozumieją pewien wierszyk związany z miejscowymi tradycjami) i jego rozwiązanie bardzo mnie zaskoczyło, bo ani chwili nie typowałam w tym kierunku winnego. Do tego problemy Jakoba i kłopoty, w jakie wpadł, dodatkowo podkręciły emocje i z zaciekawieniem śledziłam jego losy. Książka to fajny kryminał z dawką miejscowych potraw, tradycji i natury owiana chłodem znad Fiordów Zachodnich.

„Jakob” to trzeci tom cyklu detektywistyczno-obyczajowego o śledczej Hildur, w którym to fińska pisarka, Satu Rämö, łączy wspomniany już styl nordic noir z islandzkim mistycyzm. Skutkuje to absolutnie obezwładniającym klimatem, jakiego nie znajdziecie nigdzie indziej. Niemal poetyckie opisy dosłownie odurzają. Dlatego też miłośnicy skandynawskiej literatury - nie możecie tej serii pominąć.

Za sprawą wątku obyczajowego, który tak ogromnie w tej serii lubię, dowiedziałam się więcej o samej Hildur, to prawda, jednak tym razem pierwsze skrzypce gra tytułowy Jakob, zawodowy partner kobiety, i jego zagadkowa przeszłość. Przy okazji muszę przyznać się do czegoś. To właśnie Jakob jest postacią, którą darzę największą sympatią.

Nie mogę jednak pominąć najważniejszego!

Wątku kryminalnego, który rozpisany jest po prostu wybornie. Dodatkowo ta nastrojowa sceneria, mroczne islandzkie otoczenie podbija efekt zbrodni (przeczytacie - zrozumiecie).

Tuż przed Bożym Narodzeniem, w sielskiej Ísafjörður, rodzinnej wiosce Hildur, dochodzi do straszliwej zbrodni: w stawie zostaje znalezione zmasakrowane ciało. Kiedy tylko rusza śledztwo w tej sprawie, w innej części kraju dochodzi do podobnej zbrodni. A potem do kolejnej…

Ależ to się czytało!

Okrucieństwa osadzone na tle islandzkiej legendy to majstersztyk - niepowtarzalny efekt. Ileż dowiedziałam się dzięki temu o tym małym, mrocznym kraju, a po części także o Finlandii, której wątek ma tu specjalnie miejsce. Dlatego znowu powtarzam: ta seria odurzy miłośników skandynawskich klimatów. Już od pierwszej strony poczujecie ten mroczny chłód znad fiordów.

Solidnie skonstruowane śledztwo, śledczy, którzy od początku zdobyli moje zaufanie, a nade wszystko cudownie klimatyczne miejsca zbrodni (tak, wiem, jak to brzmi, ale fani gatunku zrozumieją) - wszystko tu grało.

Jedyne, co nie do końca mi się spięło, to rozwiązanie kryminalnej zagadki. Po przewróceniu ostatniej strony miałam wrażenie, że autorka nie postawiła kropki nad „i”. Finał, w moim mniemaniu, został troszkę pozostawiony sam sobie, co nie zmienia faktu, że bawiłam się świetnie i wszystkim miłośnikom mrocznych historii będę „Jakoba” gorąco polecam :)

Ogromnie czekam na kolejny tom!

„Jakob” to trzecia część serii z detektywem Hildur. Klimat tej serii jest w stylu nordic noir, z domieszką islandzkiego mistycyzmu, co jest dla mnie pewną nowością.

W małej wiosce w Ísafjörður trwa spokojny przedświąteczny nastrój. Jednak nie trwa on długo ponieważ w stawie zostaje odnalezione okaleczone ciało. Sprawa zajmuje się policjantka Hildur. Jednak jeszcze dobrze nie wzięła się za tę zbro0dnie, a w innym zakątku Islandii dochodzi do kolejnego, wstrząsającego m0rderstwa. I powiem Wam, że na tym się nie skończy.

Jakob zrobi wszystko, aby wygrać trudny spór sądowy o opiekę nad synem. Jak daleko jest w stanie posunąć się? To pytanie zadaje sobie Hildur, gdy odbiera telefon w jego sprawie z komisariatu policji w Kolar w Finlandii.

Książka wciągnęła mnie bez reszty i przeczytałam ją w dwa wieczory. Była dla mnie czymś oryginalnym. Nie brakuje tutaj brutalności, zwrotów akcji i specyficznego dla tego gatunku napięcia, wynikającego z dusznego i mrocznego klimatu.

Znajdziemy tutaj również przeskoki w czasie. I chociaż je bardzo lubię, to muszę przyznać, że tym razem trochę mi przeszkadzały. Nie wpłynęły one jednak na całkowity odbiór lektury. Ogólnie książka podobała mi się i chciałabym poznać dwie poprzednie części z tej serii. Myślę, że mogłoby mi się wtedy nieco lepiej czytać ten tom.