Infantka

Nutka tajemniczości, wciągająca fabuła, świetnie zarysowane postacie - polecam

To moje pierwsze spotkanie z prozą Wojciecha Nerkowskiego i jestem bardzo pozytywnie zaskoczona. Szybka i zaskakująca akcja, ciekawy pomysł na fabułę, tajemnice z przeszłości, sympatyczni bohaterowie. Jednym słowem: fajna książka na miły relaks.

Polecam!

Szukając swojej tożsamości, można stracić wszystko inne…

Hania jest jedną z tych osób, które wychowywały się w domu dziecka i nie miały okazji poznać swoich biologicznych rodziców. Jednak gdy pewnego dnia zwiedza ze swoim chłopakiem pałacyk w Wojdanach, uwagę większości przykuwa obraz przedstawiający szlachcica rodu oraz niezwykle podobieństwo łączące Hanię z osobą z portretu. Hania zaczyna podejrzewać, że być może jej korzenie sięgają szlatenego rodu. Z pomocą Jakuba rozpoczyna śledztwo chcąc poznać prawdę o swoim pochodzeniu.

Ależ to była świetna książka. Przyznaję szczerze, że nie spodziewałam się, że historia Hani mnie tak wciągnie. Baaa, tak naprawdę myślałam, że to będzie zwyczajna obyczajówka, w której z główną bohaterką będziemy szukać przodków. Oj jak bardzo się myliłam. "Infantka" to intrygująca historia rodzinnego śledztwa, to niezwykle wciągająca i fascynująca powieść, w której napięcie rośnie z każdą kolejną stroną. Autor zaserwował nam wielowątkową powieść obyczajową, w której zawiła akcja nie pozwala choćby na odrobinę nudy, a emocje towarzyszące podczas czytania sprawiają, że książki nie da się odłożyć nawet na moment. Intryga, zagadka kryminalna i mroczne tajemnice rodzinne, to wszystko składa się na świetną, momentami dramatyczną powieść. Na dodatek mamy tu wiele ciekawych informacji o pracy stewardessy, którą wykonuje główna bohaterka.

Powieść Wojciecha Nerkowskiego to książka, z którą spędziłam miło czas i Wam również polecam po nią sięgnąć. Jestem totalnie zauroczona tym, jak zgrabnie autor połączył wiele wątków w jedną, jakże intrygującą całość. Wyszło znakomicie. Dla mnie to była prawdziwa uczta czytelnicza. Jeżeli lubicie powieści obyczajowe z wątkiem kryminalnym, gdzie pierwsze skrzypce grają rodzinne tajemnice, to ta książka będzie dla Was lekturą idealną.

Hanna Wysocka, mimo że boi się latać pracuje właśnie jako stewardessa tanich linii lotniczych. I choć pracę dostała przypadkiem, to znakomicie się złożyło, bo bardzo spodobał mi się ten zabieg narracyjny, który zastosował autor. Otrzymujemy bowiem relacje bezpośrednie z bieżących wydarzeń, przeplatane opowieściami Hani, którymi raczy swoich przyjaciół podczas lotów. A dzieje się naprawdę dużo.

Życie Hani, które dotychczas biegło spokojnie zostaje zaburzone poprzez podejrzenie, że jej przodkiem jest bogaty ordynat Woydański. Dziewczyna jest sierotą, nie zna swoich przodków, więc początkowo z ociąganiem, ale pod wpływem chłopaka coraz bardziej angażuje się w próbę odkrycia swoich korzeni.

Rodzina zmarłego ordynata z olbrzymią niechęcią przygląda się działaniom dziewczyny i za wszelką cenę próbuje ją zniechęcić do drążenia tematu. Do czego będą zdolni, by nie utracić majątku?

Autor z dużą wnikliwością pokazał emocje młodej kobiety próbującej odnaleźć swoje korzenie, wypełnić tę drążącą pustkę, która zawsze przypominała jej, że jest sama na świecie. Przede wszystkim jednak wykreował skomplikowaną intrygę, w której nie wiemy kto jest dobry, a kto zły, kto kim manipuluje i dlaczego. Kilkukrotnie podsuwa tropy, które nie pozostając bez znaczenia dla fabuły, kierują nasze domysły w zupełnie inną stronę. Czasem pozwala nam się wznieść ku niebu w przeświadczeniu, że rozwikłaliśmy zagadkę, by za chwilę rzucić nas osłupiałych na ziemię. A towarzysząca nam od początku świadomość, że cokolwiek się wydarzy i tak doprowadzi do tragedii nie pozwala oderwać się od książki do samego końca.

Dodatkowym atutem jest umiejętne wplecenie w fabułę wielu bardzo ciekawych informacji dotyczących specyfiki pracy stewardessy. Można wyczuć, że autor korzystał z bezpośredniego, dobrze doinformowanego źródła.

Praca Hani jest wymagająca, pełna surowych zasad, ale ogromnie ciekawa - jest stewardessą. Jest też kobietą, która nie zna swoich korzeni i niespodziewany zbieg okoliczności sprawi, że będzie podążać w kierunku odkrycia prawdy...

*

Wszystko, co dzieje się w Hani życiu wydaje się być pogwamtwane, niestabilne, niezaplanowane, oprócz związku, który szczęśliwie tworzy i który pomaga jej w najtrudniejszych momentach. Jej partner staje również na wysokości zadania, kiedy przez przypadek kobieta dowiaduje się, że może być związaną ze szlacheckim rodem. Jej przeprawa do prawdy stanie się wręcz niebezpieczna, szokująca i przede wszystkim nie będzie ani trochę łatwa. Czy trop, którym Hania podąża jest prawidłowy? Czy nie warto odpuścić i pozostawić życie mniej skomplikowane? Tego dowiecie się w "Infantce" Wojciecha Nerkowskiego, książki, która przez wzgląd na dwutorowość od początku stała się dla mnie niesamowitą rozrywką. Z jednej strony mamy zawód głównej bohaterki, która pracuje w liniach lotniczych jako stewardessa. Mamy więc cały wachlarz ciekawostek o tym, jak taka praca wygląda od zaplecza. Czy latanie w pięknych, eleganckich strojach z szerokim, uprzejmym uśmiechem na twarzy, to wszystko? Autor świetnie pokazał, z jakim stresem wiąże się ten zawód. Druga strona medalu, to poszukiwanie swoich krewnych przez Hanię, jest zwodniczo, ale przyciągająco. Wydawało mi się, że wiem, chociaż w jakimś stopniu, jak sprawy się potoczą, ale nic z tych rzeczy! Pazury, jakie wyciągają osoby zamknięte w swoim kręgu, były zbyt długie, by ktoś inny mógł dowiedzieć się prawdy. Pokochałam książkę za humor między Hani a jej partnerem, ich dialogi były świetne, bez nich książka straciłaby wiele na uroku. Powiedziałabym, że mamy mieszankę zarówno thrillera jak i obyczaju i to połączenie wyszło obłędnie. Mam nadzieję, że uda mi się zachęcić Was do niej!