I zbaw mnie ode złego

Wyobraź sobie, że śnisz koszmar. Wyobraź sobie to uczucie niepokoju, które mu towarzyszy.

Nie chcesz tego. Chcesz się obudzić, wyrwać z macek przerażającej wizji. Ale nie możesz. Koszmar Cię obezwładnia. Odbiera Ci możliwość podejmowania decyzji. Bo w tej marze sennej to nie Ty tę decyzję podejmujesz. Podejmuje ją za Ciebie Twój umysł, który chce, żebyś to widział. Chce, żebyś widział i czuł zapach śmierci. A ona się zbliża. Powoli, podstępnie rzuca swoje sidła, nadchodzi jej czas....

W takiej obleczonej w przeraźliwą mgłę, zatrważającej rzeczywistości żyje Rosalie. Detektywka zmaga się z demonami, które swój poczatek miały w książce „ Obudź mnie zanim umrę ”.

Tym razem wizje się nasilają. Kobieta śni koszmary. I nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że są one prorocze, a każdy z nich to sen o śmierci. Przyszłej śmierci. Dodatkowo dręczy ją śmierć męża, z którą nie potrafi się pogodzić. Jej dusza się rozpada. Umysł obezwładnia panika. A wnętrze wypełnione jest marazmem cierpienia i tęsknoty.

Kolejne brutalne morderstwo. Kto zabija? Jaki ma w tym cel? Autorka po raz kolejny stawia czytelnika przed wyzwaniem. Stworzyła historię, w której nie ma czasu na chwilę wytchnienia. Karty śledztwa się odkrywają, ale nie liczcie na jego szybkie rozwiązanie. Rasowy thriller psychologiczny. Mocna, dosadna, trzymająca w napięciu opowieść. Dla każdego fana gatunku.

"Obudź mnie zanim umrę", to książka rozpoczynająca trylogię o śledztwie prowadzonym przez chicagowską policję, dotyczącym morderstw dwóch młodych kobiet. Po jej przeczytaniu nie mogłam doczekać się części drugiej, mimo że wcześniej spotkałam się z bardzo skrajnymi opiniami odnośnie tej książki. I muszę powiedzieć, że ja nie czuje się zawiodziona. W drugim tomie poznajemy nieco lepiej komisarz Rosalie Evans i dowiadujemy się co jest przyczyną jej problemów. Rosie nadal gnębią koszmary w których jest ofiarą morderstwa, które potem rzeczywiście się zdarza. Teraz jednak nie jest już sama, bowiem postanawia zaufać swojemu partnerowi i od tej pory wspólnie prowadzą własne śledztwo oparte na wizjach Rosalie.

Tę część czytałam z jeszcze większym zainteresowaniem, wciągnęła mnie całkowicie. Dzięki dokładniej przedstawionej historii głównej bohaterki można lepiej zrozumieć jej zachowanie i tkwiące w niej demony. Mroczna, gęsta atmosfera i realistyczne opisy sprawiają że tkwi się po uszy w wydarzeniach. Z niecierpliwością czekam na ciąg dalszy i rozwiązanie tajemnicy.

W Chicago dochodzi do kolejnych morderstw a śledztwo utknęło w miejscu. Rosalie nie radzi sobie z przerażającymi wizjami, które miewa w koszmarach. Widzi mordowane osoby, miejsca i sytuacje w których się to dzieje. Jak bardzo jest powiązana z prowadzonym śledztwem? Znikają kolejni świadkowie. Rosi czuje, że dłużej nie może ignorować swoich wizji i wkrótce okaże się że będzie musiała stanąć z nimi oko w oko.

Z dużą ochota zabrałam się za drugi tom, ponieważ pierwszy pozostawił wiele pytań bez odpowiedzi. Absolutnie, żeby wgryźć się w fabule konieczne jest poznanie obu części. Tutaj nastąpiła eskalacja koszmarów Rosalie. Dostaliśmy więcej emocjonalnej huśtawki głównej bohaterki, która nie radzi sobie ze strata ukochanej osoby. Ma ataki paniki, zaniedbała siebie i własne zdrowie i żyje głównie dzięki wspomnieniom. Jej koszmary są tak przerażające, wręcz odczuwa je całą sobą. Pomocną dłoń wyciąga niezawodny przyjaciel, który w pewnym momencie ratuje jej życie.

Śledztwo stoi w miejscu. Mimo, że Rose podzieliła się swoim sekretem z Bruce’m wciąż nie potrafią znaleźć wspólnego mianownika pomiędzy kobietą a morderstwami. Miałam wręcz wrażenie, że fabuła kręci się wokoło własnej osi. Część sytuacji nie została odpowiednio poprowadzona do końca, wątki się rwały. Końcówka, wreszcie kiedy nabrała kryminalnego tempa znowu utarła czytelnikowi nosa i zostawiła bez odpowiedzi.

Przyznam się, że się gubiłam a jednocześnie bardzo dobrze mi się czytało tę historię. Co prawda liczyłam na więcej śledztwa. Autorka jednak skupiła się na psychologicznej stronie i problemach głównej bohaterki. Całość z pierwszym tomem tworzy jednak spójną historię, ciekawa i dość nietypową. Z pewnością sięgnę po kolejny tom.

Druga część trylogii Aleksandry Jonasz zapowiadała się dość obiecująco. Autorka pozostawiła po sobie niewyjaśnione tajemnice i intrygujące, bestialskie zbrodnie, które na długo zapadają w pamięć. Lekkie pióro na doskonałym psychologicznym tle to coś, czego każdy szanujący się mol książkowy, chciałby doświadczyć, czytając powodujący gęsią skórkę dreszczowiec. Ale czy drugi, tytułowy tom jest lepszy niż jego poprzednik? Czy autorka ponownie wykazała się swoimi kryminalnymi umiejętnościami, zabierając nas do swojego wyimaginowanego świata? Tego dowiecie się z poniższej, konstruktywnej recenzji, ale muszę przyznać – musimy bardziej doceniać naszych polskich pisarzy.

Czas płynie coraz szybciej, a w Chicago dochodzi o kolejnych brutalnych oraz niewyjaśnionych morderstw. Zabójca wciąż jest na wolności, ale uwaga – każdy może być w kręgu podejrzanych. Śledztwo stoi w miejscu, a Rosalie zmaga się z męczącymi demonami we własnym umyśle. Jej niepokojąco realistyczne wizje i sny na jawie doprowadzają ją niemalże do obłędu. Co jest prawdziwe, a co jest tylko odbiciem w lustrze iluzji? Więcej jest pytań niż odpowiedzi. Czy młoda pani detektyw zawiera w sobie klucz do wyjaśnienia zagadki? Wkrótce sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej: znika dyrektor liceum, w którym uczyła się zamordowana nastolatka, a na policję zgłasza się nieoczekiwany świadek. Czasu jest coraz mniej, a Rosalie jest na skraju załamania nerwowego. Kim tak naprawdę jest morderca? Skąd biorą się niepokojące wizje? Tego na pewno nie dowiecie się w tym tomie.

Czytając parę nocy tę książkę przy słabym świetle lampki nocnej, czułam się, jakbym oglądała dobry, kryminalny serial, który ma za mało odcinków. Nienawidzę autorki za to, że powieść tak szybko się skończyła, a trzecia część trylogii jeszcze nie została wydana. Pozostaje mi więc tylko czekać, a nie jestem cierpliwa, więc wspaniale by było, gdybym zobaczyła w cotygodniowych nowościach od Novae Res ostatnią część trylogii. Czuję niedosyt, zwłaszcza po przeczytaniu końcowego zdania i tylko wyobrażam sobie, jak dalej mogą potoczyć się sprawy. Autorka celowo wodzi za nos przez całe dwie części, by nasze umysły samodzielnie ułożyły rozsypaną układankę. Tylko że brakuje puzzli. Pozostaje nam więc, ostatkiem sił domyślać się jak wygląda końcowy obrazek.

Druga, owa część znacząco przewyższyła pierwszą. Ponownie mamy niesamowitą, oryginalną fabułę na przemyślanym tle. Akcja nie zwalnia, ale również za bardzo nie przyśpiesza. Wątek romantyczny, który dodała Aleksandra Jonasz, był najlepszym pomysłem, na jaki mogła wpaść. Od niespodziewanych wydarzeń bez happy endu bije realność. Nic się ze sobą nie klei, dlatego strasznie jestem ciekawa, jak to się skończy. Pochwalam jeszcze raz oryginalność i staranne zaplanowanie przebiegu powieści. Autorka nie odpuściła sobie dosłownie ani jednego fragmentu – wszystko jest solidnie dopracowane. Bardzo ubóstwiałam również opisy ataków paniki głównej bohaterki, czy też stany jej słabości. Nie sądzę, by lepiej dałoby się to opisać, przedstawić. Nie ma tej sztuczności, jak gdyby sama autorka przeszła to na własnej skórze lub była świadkiem takich zachowań. Bohaterowie są realni, uczucia też. Naprawdę się do nich przywiązałam i nie żartuję – moje serce będzie usychać z tęsknoty za ich dalszymi losami.

Dobrze, że autorka wszystkiego tak nie wyidealizowała i nie zrobiła z Rose jakiegoś wszechmocnego medium. Początkowo myślałam i zaznaczyłam to w recenzji pierwszego tomu, że to będzie kolejna przereklamowana, nudna powieść od polskiego autora, ale całkowicie się myliłam. Główna bohaterka ma swoje własne problemy, nie radzi sobie z traumą, a jej życie nie jest usłane różami.

Z książki na pewno wyciągnięcie dużo wartości i będziecie się nieźle przy niej bawić. Pokochacie bohaterów, przywiążecie się do nich i będziecie cierpieć tak jak ja teraz. Trzeba koniecznie nagłośnić twórczość autorki, bo w całej swojej czytelniczej karierze nie przeczytałam równie dobrego thrilleru.

Minusów się nie doszukałam. Liczy się to, że po raz tysięczny wspomnę, iż nie ma następnej części?

Po więcej recenzji zapraszam na bloga czytelnika!

Autor: Aleksandra Jonasz

Tytuł: I zbaw mnie ode złego

Wydawnictwo: Novae Res

Premiera: 2021-06-03

W Chicago dochodzi do kolejnych brutalnych morderstw, a zabójca wciąż przebywa na wolności. Mijają kolejne miesiące, śledztwo stoi w miejscu, pytania pozostają bez odpowiedzi. Tymczasem niepokojąco realistyczne wizje niemal doprowadzają do obłędu młodą detektyw, Rosalie Evans. Czy to możliwe, że właśnie w nich kryje się klucz do wytropienia zwyrodnialca? Wkrótce sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej: znika dyrektor liceum, w którym uczyła się zamordowana nastolatka, a na policję zgłasza się nieoczekiwany świadek. Czasu jest coraz mniej, a

Rosalie wie, że lada chwila będzie musiała zmierzyć się z prześladującymi ją demonami…

Po poprzedniej części nie mogłam doczekać się aż będę mogła przeczytać tę pozycję. Książka napisana jest przyjemnym i prostym językiem, dlatego czyta się ją płynnie. Fabuła prowadzona jest bardzo dobrze, nie ma mowy o pogubieniu się w niej. Autorka idealnie oddała emocje, które ciągle były ze mną. Już od pierwszej strony wcieliłam się w rolę bohaterów i śledziłam ich losy. Wiedziałam, że czeka mnie dobra przygoda. Wychodzące na światło dzienne fakty wprawiały mnie w osłupienie. Nie do końca rozumiałam co działo się z bohaterką na samym początku, lecz wyjaśniło mi się to. Muszę przyznać, że podczas czytania miałam gęsią skórkę spowodowaną tymi wszystkimi opisami o które autorka zadbała. Muszę przyznać, że nie do końca przepadam za dłuższym rozwlekaniem jakichś rzeczy. Tutaj aż tak bardzo tego nie odczułam, jednak miałam takie wrażenie. Jedna osoba działała mi na nerwach swoim zachowaniem. Odczuwałam od niej taką fałszywą troskę. Współczułam

Rosalie tego, że ciągle mierzy się ze swoją przeszłością, a dodatkowo nie może normalnie funkcjonować. Byłam zdeterminowana do poznania prawdy. Zakończenie było dla mnie dobre, chociaż czuje niedosyt. Chciałabym już teraz przeczytać kolejną cześć. Ocena 9/10

Z niecierpliwością oczekiwałam na kontynuację losów Rosalie Evans. W drugim tomie dowiadujemy się więcej o samej detektyw, ale też o jej kolegach z pracy. Dzięki temu dostaliśmy bardzo ciekawy wątek obyczajowy, który mam nadzieję Aleksandra Jonasz jeszcze rozwinie. Każda z przedstawionych postaci intryguje, wydaje się, że ma jakieś tajemnice. To bohaterowie przedstawieni realistycznie, ze swoimi wadami, z przeszłością, która wywiera na nich wpływ.

Niesamowite, jak autorka buduje napięcie i niepokój. Senne wizje Rosalie zostały opisane bardzo realnie, sposób, w jaki została opisana każdą śmierć przyprawia o gęsią skórkę. Dokładnie oddała emocje i rozterki bohaterki, która przechodziła załamanie nerwowe. Zagubiona kobieta, która już sama nie wie, komu może zaufać. Dodatkowo czytelnik cały czas się zastanawia, czy wydarzenia dzieją się naprawdę, czy są tylko elementem kolejnej wizji detektyw. Uwielbiam takie zagmatwane historie, w której w żaden sposób nie można domyśleć się zakończenia. Autorka kilkukrotnie podsuwała pod nos fałszywe tropy, by zakończeniem wywrócić całe śledztwo do góry nogami.

I zbaw mnie ode złego to doskonała kontynuacja świetnie zapowiadającego się debiutu Aleksandry Jonasz. Zakończenie ponownie pozostawia wiele pytań bez odpowiedzi, więc mam nadzieję, że nie będziemy musieli długo czekać na kolejny tom. Z ogromnym zainteresowaniem będę śledzić, jak rozwija się talent Pani Aleksandry.

I zbaw mnie ode złego" to świeżutka propozycja od autorki Aleksandry Jonasz. Dla przypomnienia dodam, że jest to drugi tom z serii z Rosalie Evans.

.

Mijają miesiące, a morderca z Chicago nadal zostaje nieuchwytny. Pojawiają się kolejne ofiary, lecz sprawca nie pozostawia po sobie żadnego śladu, więc policji trudno wytypować winnego. Na dodatek wizje Rosalie są coraz częstsze i bardziej realistyczne przez, co kobieta powoli traci zmysły. Detektyw ma świadomość, że dopóki nie dopadnie mordercy jej męki szybko się nie skończą. Co więcej zdaje sobie sprawę, że morderca nie powiedział jeszcze ostatniego słowa...

.

"I zbaw mnie ode złego" to nic innego jak kontynuacja debiutanckiego kryminału "Obudź mnie zanim umrę", który utrzymany w podobnych klimatach, co pierwsza część z tym, że na światło dzienne wychodzi coraz więcej poszlak, choć nadal brakuje dowodów, aby zdemaskować zabójcę. Warto nadmienić, że wszystkie osoby, które mają lub mogły mieć związek ze sprawą w dziwnych okolicznościach umierają. Nadal nie wiemy kim jest morderca i co ma wspólnego z naszą bohaterką. Oczywiście mamy już naszkicowany obraz jego osoby, ale wciąż zostaje nam dużo kart do odkrycia. Na dodatek w końcu dowiadujemy się, jaką traumę przeżyła Rosalie, skąd się wzięły jej problemy psychiczne, ale... czy ma to coś wspólnego z wizjami? Tego jeszcze nie wiemy. A na koniec prawdziwa bomba (bez spoilerowania). Jaką rolę w tym wszystkim odgrywa Montgomery? Po której barykady stoi? Czy można mu zaufać? Z tym trudnym orzechem do zgryzienia będzie musiała się zmierzyć nasza bohaterka, Rosalie. Wiecie co? Mam coraz więcej wątpliwości co do Bruce'a. Coś w tym kolesiu mi się nie podoba i do końca nie jestem przekonana jego intencji, choć oczywiście mogę się mylić. Jednak coś czuję, że jego postać może jeszcze namieszać. Na wszystkie pytanie musimy szukać odpowiedzi w następnym tomie. Podtrzymuję to wszystko, co napisałam przy pierwszej części - jestem zachwycona tą historią, a w autorce widzę wielki potencjał i z niecierpliwością czekam na więcej.🔪✌

Właśnie skończyłam czytać książkę i jestem tak pobudzona, aż nie wierzę. No jak można skończyć powieść w ten sposób? Wiem, że będzie część trzecia, jednak moje napięcie wciąż nie chce przeminąć. Jakbym te wszystkie strony czytała na jednym wdechu i na końcu zamiast zrobić wydech, z przerażenia zaczerpnęłam więcej powietrza. Aż mam dreszcze na ciele i nie potrafię ich opanować. To była tak dobra, wciągająca i nieprzewidywalna pozycja jakich niewiele. Można by rzec, że mamy w nich miliony pytań i na koniec tylko jedną odpowiedź. Z kolei ta odpowiedź rodzi nam kolejne pytania, które mogą się rozwiązać tylko w części trzeciej. Nawet nie macie pojęcia jak ja bardzo żałuję, że nie przeczytałam części pierwszej. Wiedziałabym może jak to się wszystko zaczęło z tymi proroczymi snami. Nie wiem od kiedy zaczęły się pojawiać, wiem natomiast, że zaczęły się nasilać.

Bohaterka przeżywa śmierć każdej ofiary z reguły będąc w momencie, kiedy to się rozgrywa. One ukazują jej co oprawca im robi i proszą o pomoc. Nadal nie wiemy ilu jest morderców, bo ich liczna się zmienia. Od samego początku denerwuje mnie postać szefa Rosalie, który mieszał wszystko bardziej i częściej, niż ja kiedy gotuję bigos. Podawał lewe tropy, a nikt mu tego nie wytykał. Nikt nie jest z nikim szczery, a ofiar przybywa. Wciąż nie daje mi spokoju jedna sprawa, choć podkreślam, że na dziesięć tajemnic, które mnie zainteresowały, tylko jedna się wyjaśniła. Najwyraźniej trzecia część będzie tu prawdziwą wisienką na torcie.

Mam jedną uwagę, ale nie do autorki, a do do czytających. Nie zagłębiajcie się w tą powieść w nocy, bo możecie postradać rozum. Usłyszycie dziwne dźwięki i ujrzycie pojawiające się znienacka postacie, które mogą przyprowadzić za sobą ostry zapach damskich perfum. Nawet nie pytajcie dlaczego o tym piszę. Drzwi do mojego pokoju przed snem zamykałam trzy razy i wciąż miałam wrażenie, że ktoś je otwiera, choć wszyscy już spali...

Najlepiej zacząć od części pierwszej i tylko wtedy, kiedy będziecie mieli dwie następne, inaczej ciężko będzie wam wytrzymać z rozwiązaniem zagadki.

Jestem zachwycona książką i całą historią, którą przeczytałam z ogromną przyjemnością. Thriller od pierwszej do ostatniej stronicy trzyma w napięciu, zmusza do zadawania wielu pytań i wzbudza chęć by pomóc w odnalezieniu sprawców brutalnych mordów.

Autorka umiejętnie podsyca ciekawość, myli i miesza poszlaki, mąci w głowie, ale robi to tak by nie zniechęcić nas od poznania zakończenia i prawdy. Jej styl jest lekki, poprawny, przyjemnie i szybko się czyta. Powiedziałabym nawet, że ekspresowo. Opisy są takie realistyczne, nieraz przerażające, że miałam gęsią skórkę na rękach ze strachu. Zakończenie zaskakuje, wręcz szokuje a moje dochodzenie pokazało tylko, że byłam w błędzie a rozwikłanie sprawy pewnie poznamy w kolejnym tomie.

O czym jest ta książka? Policjantka Rosalie przechodzi trudne chwile. Jest wycieńczona psychicznie i fizycznie, przypomina wrak człowieka o czym mówi jej stale, partner z pracy oraz najlepszy przyjaciel Bruce. Kobieta ma realistyczne wizje, w których widzi i czuje co przeżywają ofiary morderstw, które mają się zdarzyć. Te koszmary potwornie ją wykańczają, nawet zagrażają jej życiu, że zaczyna się obawiać, iż popadła w obłęd. Jednak detektyw Evans wewnątrz jest silna, zdeterminowana i nie poddaje się zbyt łatwo, gdyż pragnie przede wszystkim pomóc ludziom i schwytać zwyrodnialców grasujących po mieście. Intuicja podpowiada jej, że niektóre osoby coś ukrywają.

Czy Rosie uda się to zamierzenie? Czy jej wizje naprawdę są realne a może to tylko jej chora wyobraźnia. Co ma na sumieniu przełożony policjantki?

Jeśli jesteście ciekawi tej powieści to zapraszam do lektury. Zapewniam, że na nudę nie będziecie narzekać a książka was pochłonie, zaintryguje i nie pozwoli się od niej oderwać. Zaznaczę, że niektóre sceny są bardzo brutalne, wręcz namacalnie żywe, ociekające bólem, niewyobrażalnym cierpieniem i mogą wywołać przerażenie a nawet lęk przebywania samemu w domu. Wstrząśnie wami na pewno tak jak i mną.

Po raz kolejny @sztukater zaskoczył mnie książką. Tym razem mowa o "I zbaw mnie ode złego" Aleksandry Jonasz. W czym rzecz? Otóż zamawiając książkę do recenzji nie wiedziałam kompletnie, że zamawiam drugi tom, że autorka już wcześniej napisała "Obudź mnie zanim umrę" której nie czytałam. No cóż mówi się trudno. Zapraszam więc na recenzję przygód pani detektyw Rosalie. Kobieta boryka się z pewnego rodzaju przekleństwem jak nazwałam jej "dar" Chyba nikt z nas nie chciałby żeby jego senne koszmary miały swoje urzeczywistnienie w życiu realnym. A może by tak ten swój przeklęty dar przekuć na największą swoją zaletę w pracy zawodowej? Takie niekonwencjonalne metody mogą pomóc Rosalie w pracy detektywa. Nie byłam i nie jestem fanką kryminałów jednak coś w opisie tej książki mnie do niej przyciągnęło. Ciężko mi oceniać tę powieść pod kątem wytycznych dobrego kryminału. Więc po prostu powiem co mnie się w niej podobało a co nie. A bardziej szczegółową analizę pozostawię fanom gatunku którzy dostrzegą więcej niż ja.Czy książka była dla mnie ciekawa? Owszem była. Czy była zaskakująca? Jak najbardziej były momenty zaskoczenia. Czy można o niej powiedzieć, że była przewidywalna? Dla mnie nie, ale być może ktoś ma kompletnie odmienne zdanie. Jak już wspomniałam nie czytuję kryminałów. Ale uwielbiam seriale kryminalne, tą atmosferę przy rozwiązywaniu zagadek, momenty znajdowania nowych śladów i to uczucie deptania po piętach złoczyńcy. To napięcie znane z seriali towarzyszyło mi również podczas lektury. Nie powiem jest to przyjemne uczucie gdy przewracasz stronę a tam nagły zwrot o 180 stopni jakiego się nie spodziewałeś.

Byłam pełna podziwu dla postaci pani detektyw, dla jej samozaparcia i siły jaką się odznaczała pomimo tych męczących ją zarówno psychicznie jak i fizycznie wizji. Nie potrafiłam sobie wyobrazić jak musiała nauczyć się z nimi żyć. Mimo swoich własnych słabości wciąż była gotowa nieść pomoc potrzebującym. Co mnie jeszcze zaskoczyło w tej historii? Nie wiem czy ktoś miał podobnie jak ja ale w momentach kiedy główną bohaterkę nawiedzały wizje, kiedy autorka opisywała co im towarzyszy, współodczuwałam na swój sposób te same dolegliwości. Ta niepokojąca aura towarzyszyła mi do końca książki.

Debiutująca autorka, a zaskoczyła mnie pomysłem na fabułę. Zaskoczyła dość pozytywnie. A co za tym idzie mam przeczucie, że nie będzie to moje ostatnie spotkanie z jej twórczością. Co mnie irytowało? momentami zbyt szczegółowe opisy. O ile byłyby one atutem przy opisach miejsc zbrodni. O tyle bardziej codzienne, prywatne sprawy niczego wielkiego nie wnoszące do sprawy mogły zostać moim zdaniem pominięte.

Brutalne morderstwa a w samym środku tego wszystkiego nasza Rosalie. Fantastyczny sposób nakreślenia rysów postaci oraz odczuć jakie im towarzyszą. Czytasz z wypiekami na twarzy wchodząc coraz głębiej w fabułę. Wkręcasz się coraz mocniej w rozwikłanie zagadki licząc, że zakończenie historii jest już blisko. Jakże się mylisz, myliłam się i ja. Bo im bliżej końca byłam tym miałam wrażenie, że się od finału sprawy oddalam. Podobno to jeszcze nie koniec i ma pojawić się trzecia część. A do tego czasu pozostanę wraz z innymi czytelnikami w zawieszeniu. Na zakończenie dziękuję @sztukater za możliwość poznania naprawdę świetnej historii.

"Przeżyj ze mną moją śmierć."

Młoda detektyw Rosalie Evans wciąż walczy z realistycznymi wizjami, które doprowadzają ją niemal do obłędu. Wie, że musi się pospieszyć, by ochronić kolejne osoby. Tymczasem w Chicago dochodzi do kolejnych morderstw a śledczy nie mają żadnych podejrzeń kim jest morderca. Wszystko zaczyna się komplikować gdy znika dyrektor liceum, w którym uczyła się zamordowana nastolatka a na policję zgłasza się nieoczekiwany świadek...

Jeżeli mieliście już okazję przeczytać pierwszy tom "Obudź mnie zanim umrę", który jest naprawdę świetny to gwarantuję Wam, że kontynuację niemal pochłoniecie. Tak było w moim przypadku. Przy pierwszym tomie nie mogłam uwierzyć, że jest to debiut Oli. Autorka w doskonały sposób buduje napięcie, manewruje uczuciami i emocjami czytelnika. Bardzo podoba mi się to, jak autorka nakreśliła portret psychologiczny postaci, ich tęsknota, strach, nadzieja. Książkę czytałam z zapartym tchem, nie mogłam doczekać się rozwiązania zagadki ale Ola znowu pozostawiła nam pytania bez odpowiedzi. Pozostaje czekać na kontynuację tylko pytanie jak długo autorka pozostawi nas w niepewności. Polecam Wam z całego serca, Ola to swietnie zapowiadająca się autorka powieści kryminalnych. Nie zawiedziecie się sięgając po jej książki. Życzę samych sukcesów literackich🖤

Dziękuję @wydawnictwo_novaeres za możliwość przeczytania książki 🖤

RECENZJA PATRONACKA

Rosalie Evans walczy z realistycznymi wizjami i wie, że musi się pośpieszyć by ochronić kolejne osoby. W między czasie znika dyrektor liceum, w którym uczyła się zamordowana nastolatka oraz na policję zgłasza się nieoczekiwany świadek..

Widać, że autorka ma pomysł na całą trylogię i doskonale wie jak go zrealizować, a jednocześnie zaintrygować swoich czytelników. "I zbaw mnie ode złego" jest świetną kontynuacją "Obudź mnie zanim umrę"! W tej części po kolei odkrywamy kolejne przerażające karty i niby dowiadujemy się więcej, a tak naprawdę Aleksandra pozostawia nas w osłupieniu i pragnie, żebyśmy z wielką niecierpliwością oczekiwali już na zakończenie tej trylogii, gdzie wszystko stanie się dla nas jasne.

Rosalie ma coraz okrutniejsze sny, których opisy sprawiły, że poczułam dreszczę na całym ciele i modliłam się tylko, żeby młoda Pani detektyw wyszła z tego cało i zdążyła uratować kolejne ofiary.

Rosalie Evans w tej części pozwala poznać nam siebie ciutkę bardziej i wiem, że nie jest to osoba z którą chciałabym się zaprzyjaźnić, co jednak nie oznacza, że nie lubię tej bohaterki. Zdecydowanie jest to kobieta z jajami, która nie pozwoli sobie dmuchać w kaszę, jednak w środku.. jest krucha i przerażona swoimi wizjami, z resztą kto by nie był?

Bardzo spodobały mi się relacje głównej bohaterki z Bruce, który wspiera oraz troszczy się o młodą detektyw i pomaga jej w śledztwie. Jestem ogromnie ciekawa, czy coś z tego wyjdzie? Bo ja tej dwójce kibicuje!

Historię czyta się z zapartym tchem, szybko bijącym sercem i nawet nie ma co próbować zgadywać jak się skończy, ponieważ Ola akcje prowadzi w taki sposób, że prędzej czy później wszystko szlag trafi.

ZDECYDOWANIE POLECAM!

Jeśli ktoś miał przyjemność przeczytać „Obudź mnie zanim umrę”, kolejny tom serii dosłownie pożre z nieziemskim apetytem.. a potem będzie miał jeszcze większą ochotę na ciąg dalszy.

Gdy wpadła wczoraj w moje ręce, wiedziałam, że nasza jest noc!

„I zbaw mnie ode złego” to kontynuacja nieszablonowego śledztwa prowadzonego przez detektyw w Wydziale Zabójstw Policji w Chicago – Rosalie Evans i jej towarzyszy.

Zagadka tajemniczych rytualnych morderstw staje się coraz bardziej skomplikowana. Chory psychopata zabija swoje ofiary i bezcześci ich ciała w okrutny sposób. Ofiary są w różnym wieku, różnej płci, zajmują się czym innym w życiu. Zostały też w odmienny sposób zamordowane. Pozornie nic nie łączy tych zbrodni, a jednak..

Łącznikiem jest pani detektyw i jej sny, które przypominają krwawe wizje i jak się okazuje stają się rzeczywistością. Jawa zaczyna przeplatać się ze snem.

Z pozoru ta młoda kobieta to twarda sztuka. Odważna, zadziorna, zdeterminowana na osiągnięcie celu policjantka. A w środku jednak mała, krucha i bezbronna dziewczyna, która przeszłą w życiu traumę. Przyjmuje silne leki łagodzące napady lęku, wspomagające stabilizację nastroju i umożliwiające normalne funkcjonowanie. Nie gardzi przy tym alkoholem i niezdrowym stylem życia. Traf chciał, ze będzie musiała zmierzyć się ze swoimi największymi lękami.

Śledztwo w którym uczestniczy to mało śmieszna zabawa w łączenie poszlak. Jest tu kilka punktów zaczepienia: słowa – klucze, które nie wiadomo co oznaczają, plan działania czy zapowiedź kolejnych ofiar.

Czy jest możliwość, by zapobiec kolejnym tragicznym zdarzeniom?

Czy proroczy sen to dar czy przekleństwo?

Jak to jest przeżyć własną śmierć?

Jakie tajemnice skrywa Wietrzne Miasto?

Więcej jest tu pytań, niż odpowiedzi. Nerwowy i duszny klimat stworzony przez autorkę sprawia, że czytelnik chłonie każdy wątek w poszukiwaniu prawdy, która, gdy już się wydaje że jest blisko, staje się ślepą uliczką. Emocje sięgają zenitu.

Czas oczekiwania na kolejną część serii na pewno będzie koszmarem na jawie..

Polecam.

" I zbaw mnie ode złego" jest drugim tomem trylogii. Zarówno pierwsza " Obudź mnie, zanim umrę ", jak i druga część bezpośrednio się łączą, dlatego, żeby cokolwiek pojąć i mieć lepszy obraz wszystkiego, co się dzieje w drugim tomie,trzeba przeczytać pierwszy.

Detektyw Rosalie wraz z Bruce'm, swoim kolegą z pracy nadal poszukują sprawcy brutalnych morderstw w Chicago. Niestety nic nie przychodzi lekko, mijają miesiące, a detektywi utknęli w martwym punkcie. Nie mają nic, a czas pędzi nieubłaganie. Sprawę komplikują sny, a raczej wizję, które zaczynają się pojawiać coraz częściej, są bardziej brutalne. Nadmiar złego, ona sama w nich uczestniczy. Po czasie następuje pewien przełom, jednak czy uda się detektywom dorwać zabójcę i uratować kolejną ofiarę? Kim jest morderca z Chicago?

Jak już wspominałam niejednokrotnie, Aleksandra ma naprawdę bardzo dobry "warsztat", a czytając pierwszy tom, nie mogłam wyjść z podziwu, że to wtedy był debiut. Potrafi pięknie manewrować nie tylko piórem, ale emocjami i odczuciami czytelnika. Książka w swój świat wciąga niemalże od razu. Cały czas z zapartym tchem śledzimy poczynania detektywów oraz życie Rosalie. Widzimy jak,oddziałują na nią sny, jaki wpływ mają na jej zachowanie i psychikę, na jej partnera z pracy- Bruce'a, który zdaje się czuć coś więcej. Tu muszę zaznaczyć, że bardzo podobał mi się ten wątek, w którym ich znajomość wkracza na wyższy poziom, jednak w dalszym ciągu wszystko jest jeszcze niestabilne. Podobała mi się również otoczka tajemniczości i niepewności, którą autorka buduje przez całą książkę, by na końcu dobić czytelnika takim zakończeniem (sory Ola, ale książka przeleciała przez pół pokoju i z hukiem wylądowała na podłodze ! No bo jak, skąd? I dlaczego? Byłam zła zdenerwowana, bo mój plan, moje wyobrażenie wszystkiego poszło w dal i stało się tylko marną spekulacją. Takiego zwrotu akcji to ja się nie spodziewałam! Przez całą książkę byłam spięta. Momentami łapałam się na tym, że wstrzymywałam oddech. Dodatkowo czytając, miałam wrażenie, że oglądam naprawdę dobry serial kryminalny. Wszystko było bardzo realne. Dialogi bardzo fajnie napisane, przede wszystkim poprawnie. Wypadły bardzo naturalnie, momentami dodawały dramatyzmu. I muszę zgodzić się z @sylwia_books - Bruce zyskuje w oczach w tej części.

Ja jestem bardzo zadowolona z tej lektury. I z niecierpliwością czekam na kolejny tom!