Histeryczki

Zbiór opowiadań o kobietach doświadczonych przez los. Zachowują się dziwnie, ale kiedy wychodzi na jaw przez co musiały przejść w swoim życiu, budzą współczucie i zrozumienie. Nie są to lekkie opowiadania, jest przemoc, gwałt, raniąca miłość, trudne relacje. Każde opowiadanie porusza do głębi i zostaje w pamięci. Każde jest pełne goryczy, żalu i bólu. Tego nie da się opowiedzieć, to trzeba przeczytać.

"Histeryczki" to zbiór opowiadań. Opowiadań dotyczących spraw dość zwyczajnych i wstrząsających; realistycznych i tych z wątkami fantastycznymi; takich, które można odczytywać dosłownie... i tych, nad którymi należy się pochylić trochę dłużej, by je zrozumieć. Łączy je jedno: ich bohaterki.

Histeryczki.

Różnią się prawie pod każdym względem. Każda z nich jest jednak kobietą, "histeryczką", którą niejedno w życiu spotkało. To "te wariatki, które wydzwaniają", te "bezwstydnice", te, o których świat chciałby zapomnieć. A jednak są silne - i to je łączy.

Gdybym miała wybrać najlepsze opowiadanie, to chyba nie potrafiłabym. Potrafię wskazać to najpiękniejsze, najbardziej wstrząsające, najciekawsze... i to najsłabsze. Ale najlepszego - nie. Może dlatego, że zbyt różną tematykę mają te wszystkie opowiadania, by można je było tak po prostu ze sobą zestawić i porównać?

O kim dokładanie są te historie?

O żonie bliźniaka. O kochance księdza. O matce. O martwych dziewczynach. O ofiarach przemocy. O kobiecie, która straciła dziecko i nie potrafi sobie tego wybaczyć. O dziewczynie, która jest gruba. O wielu, wielu kobietach - a każda jest warta naszej uwagi.

Łącznie znajdziemy tu ponad dwadzieścia opowiadań. Każde jest pisane trochę innym stylem, dopasowanym do danej bohaterki i opowiadanej właśnie przez Roxane Gay historii. Bywają takie, które mieszczą się na przestrzeni wielu stron, a są i takie, które zostały przedstawione w zaledwie paru słowach. Nie oznacza to jednak, że takie opowiadania są gorsze bądź mniej istotne - ba, czasem odnosiłam wrażenie, że właśnie te krótkie formy zawierają najwięcej treści. Choć... nie zawsze.

Zdecydowanie najbardziej szokują dwa opowiadania: pierwsze i ostanie. Natomiast najpiękniejszym jest chyba "Requiem dla kryształowego serca". Jest przejmująco smutne i takie... prawdziwe - nawet pomimo fantastycznej otoczki i metafor. A może to właśnie dzięki nim tak bardzo chwyta za serce?

Opowiadaniami, które też zasługują na szczególne wyróżnienie, są: "Ofiara ciemności", "Rzeczy szlachetne" oraz - według mnie - najciekawsze, czyli: "Histeryczki" i "Związek otwarty". To drugie opowiadanie liczy sobie zaledwie dwie strony, a mimo to przykuwa uwagę - swoim klimatem, ciekawą, intrygującą bohaterką i poruszanym tematem.

Natomiast nie przypadło mi do gustu opowiadanie "Jestem nożem". Wydaje mi się, że było trochę naciągane. W dodatku irytowała mnie w nim dwójka głównych bohaterów - głównie swoim irracjonalnym zachowaniem. Na szczęście jednak to opowiadanie to tylko kropla w morzu innych - spuśćmy więc na tę wpadkę zasłonę milczenia.

"Powodzenia, tylko (...) nie złam mi serca, skarbie. Nie złam mi serca".

Choć "Histeryczki" nie są zbyt obszerne, to nie czyta się ich w zawrotnym tempie. Każde z opowiadań niesie z sobą ogromny ładunek emocjonalny - za każdym razem innego rodzaju. Dlatego czytelnikowi potrzeba czasu, by zapoznać się z treścią każdej historii, by każdą z nich przyswoić. Możecie mi jednak wierzyć - ta niespełna trzystustronicowa powieść jest warta poświęconego jej czasu!

"Pan Peter zamierzał ubiegać się o przedterminowe zwolnienie. Pan Peter był innym człowiekiem. Pan Peter musiał dowieść, że jest innym człowiekiem, a żeby tego dowieść, pan Peter potrzebował naszej pomocy. Pan Peter odnalazł Boga. Pan Peter prosił nas o wybaczenie. Panu Peterowi potrzebne było nasze wybaczenie, aby uzyskać przedterminowe zwolnienie. Pan Peter przepraszał nas za wszystkie koszmarne rzeczy, które nam zrobił. (...) Pan Peter jest już starym człowiekiem i nigdy nie skrzywdzi żadnej małej dziewczynki. Pan Peter błaga nas o wybaczenie".

Podsumowanie: "Histeryczki" to książka o kobietach. Ale czy... tylko dla kobiet? Nie sądzę. Porusza ona ważny temat postrzegania kobiet w społeczeństwie, więc wydaje mi się, że powinien przeczytać ją każdy - powtarzam: KAŻDY - kto uważa się za osobę szanującą innych ludzi. To zbiór dość trudnych opowiadań, ale każde jest warte naszej uwagi. Czytajcie, bo to jedna z tych wartościowych książek, po które każdy powinien sięgnąć. Polecam!

Moja ocena: 8/10

Poradnia K Wydawnictwo

Przyznam szczerze, że nieczęsto sięgam po opowiadania. Te jednak przyciągnęły mnie do siebie i postanowiłam dać im szansę. Czy została ona wykorzystana?

'- Czemu on?

- Nie byłabym dobra dla człowieka naprawdę dobrego.'

Sięgając po tę pozycję otrzymujemy kilkanaście opowiadań. Jedne z nich są krótsze, inne dłuższe, jednak wszystkie opowiadają losy różnych kobiet. Nie byle jakich, bo takich, których życie nie do końca jest usłane różami. Mają swoje problemy i na swój sposób starają się je rozwiązywać. Jak zachowuje się matka, której dziecko nie żyje? A jakie życie prowadzi nastolatka, która jako dziecko została porwana i wykorzystywana przez dorosłego mężczyznę? Na te i inne pytania znajdziemy odpowiedź podczas lektury kolejnych opowiadań.

'Boję się dnia, w którym zostawi mnie na naszym łóżku, rozdartą w oczekiwaniu, aż mnie z powrotem poskłada.'

Szczerze mówiąc, sama nie wiem co sądzić o tej pozycji. Chyba przede wszystkim utwierdziłam się w przekonaniu, że wolę czytać dłuższe powieści. Czytając opowiadania nie ma możliwości, aby zżyć się z bohaterami. Jak tylko zacznę ich poznawać, opowieść właściwie już się kończy. Nie ma takiej bliskości jak w przypadku jedno- lub kilkutomowej powieści. I chyba właśnie to jest minusem.

'Ten, który rzuca kamieniem, nie kocha swojej kochanki, ale potrzebuje tych spotkań, podczas których nie musi widzieć za dużo i kochać za ostrożnie.'

Jeśli lubicie sięgać po opowiadania to ta pozycja z pewnością przypadnie wam do gustu. Same historie były na swój sposób wciągające i interesujące. Zdaję sobie sprawę, że opowiadania mają swoje grono odbiorców, także zachęcam do poznania tej książki.

'Słowo ładne nie musi opisywać wyglądu. Czasem ładne jest to, co się czuje.'

Któraś z Was jest histeryczką? Ja czasami bywam, a właściwie myślę, że każda z nas ma momenty histerii. Ta książka jednak nie jest tą z typu "lekkich". Histeryczki to opowieść o kobietach dla kobiet. Roxane Czy porusza ciężkie tematy takie jak przemoc, gwałt, samotność, a nawet śmierć.

FABUŁA:

Książka, która opowiada ciężkie historie. Historie kilku kobiet, które poruszą nasze serca bezpowrotnie. Poznamy bogate, ale i biedne dziewczyny. Poznamy te, które są szczęśliwe, ale również te które pozostają w wielkim smutku. Striptizerka, która mierzy się z nachalnym klientem, czarnoskóra dziewczyna, która ciągnie za sobą przeszłość, porwane siostry czy żona, która przechodzi o wiele za dużo. Każda z tych historii przypisuje wiele bólu, tragedii i nieszczęść. Każda z nich pozostawia w nas pewną dozę odrazy do świata, do tego jak traktuje kruche istoty jakimi są kobiety. Autorka przeprowadzi nas nie tylko przez losy tych dziewczyn, ale też przez brudne ulice Ameryki i współczesny świat. Nie chciałabym w rubryce fabuła zdradzać Wam za wiele o tych historiach. Streszczanie ich czy głębsza dywagacja na ich temat zepsułaby całą radość z przeczytania tej książki, także pozwólcie, że więcej opowiem Wam o moich odczuciach i wrażeniach...

MOIM ZDANIEM:

Nigdy nie interesowałam się feminizmem, nigdy za feministkę się nie uznawałam. Podchodzę do tego z pewną rezerwą i dystansem. Zanim zaczęłam czytać "Histeryczki" pobuszowałam w Internecie na temat Roxane Gay. To niezwykle silna i przezabawna kobieta. Jeśli znajdziecie chwilę polecam Wam jej przemówienie na TED'zie. Genialne! Uznałam, że przeczytanie paru informacji o autorce, zapoznanie się z nią pozwoli mi bardziej przeniknąć w lekturę. Zdawałam sobie sprawę, że książka nie należy do lekkich, więc postanowiłam podejść do niej z dużą wyrozumiałością. Ja zaprzyjaźniłam się z każdą z tych kobiet. Przeżywałam razem z nimi ich rozterki, radości, smutki i płacze. Ani razu nie czułam się znudzona. Pochłonęłam ją w dwa dni. Nie spodziewajcie się, że obok tej książki przejdziecie obojętnie. My kobiety powinnyśmy wspierać inne kobiety. Ta książka nada Wam więcej odwagi, empatii i wrażliwości. Po tą pozycję powinny sięgać dziewczyny świadome siebie i swojej cielesności, nie bojące się wyrażać swojego gniewu, nienawiści, bezradności czy miłości. Przygotujcie się na dużą dawkę seksualności, ale spokojnie, nie koli w oczy. Czujemy każdą emocję jaką włożyła w tą książkę autorka. Wyczuwalne jest to, że Roxane przeżyła wiele z tych uczuć, którymi nacechowała bohaterki swojej książki. Nie jest im obojętna, utożsamia się z nimi i trwa z nimi w ich doli. Histeryczki to kobiety które, traktowane są z góry, niesprawiedliwie i krzywdząco. Ich histeria polega na bezsilności, bezradności i krzyku o pomoc. Przepiękne było to, że opowiadanie kończące książkę daje nadzieje, nie pozostawia nas w tej pełnej emocji chwili. Pozwala pomyśleć nad tym, że jest duża szansa na lepsze jutro...

DLA KOGO:

Książka budzi wielkie emocje i jeśli nie jesteście na to przygotowani to nie sięgajcie po nią. Jeśli czujecie, że temat dyskryminacji oraz złego traktowania kobiet z ich punktu widzenia Was interesuje to śmiało kupujcie. Poruszy wasze serca na długo.

[Adres usunięty]

Nie bez powodu ktoś kiedyś powiedział, że kobiety są istotami o wielu twarzach. Nikt lepiej nie zrozumie płci pięknej niż jej przedstawicielki. Roxane Gay, niezbyt znana w Polsce pisarka, zrobiła oszałamiającą karierę w Stanach Zjednoczonych. W swoich opowiadaniach zajmuje się analizą zagadnień feministycznych i rasowych poprzez pryzmat jej osobistych doświadczeń. Jest osobą niezwykle inteligentną, otwartą i tolerancyjną. Nie boi się głośno wyrażać swojego zdania i szczyci się swoją biseksualnością. "Histeryczki" przedstawiają sylwetkę kobiety, jako istoty pełnej pasji i desperacji. To wspaniały kolaż historii, których wspólnym mianownikiem jest miłość, nienawiść, sex, poczucie winy, macierzyństwo, rasa, związki i nadużycia. Choć nie są to typowe opowiadania o "miłości", to uczucie to jest tutaj zdecydowanie obecne i przybiera najróżniejsze formy.

Kobiety z opowiadań Gay wywodzą się z różnych środowisk. Jedne żyły w ubóstwie, inne pławiły się w luksusie, jeszcze inne były jak ja czy Ty, zwykłymi szarymi obywatelkami z przeszłością, teraźniejszością i nadziejami na przyszłość. Poznajemy kobiety żyjące w szczęśliwych związkach, jak i te poddawane emocjonalnemu szantażowi. Wzruszyła mnie historia sióstr, które jeszcze będąc dziećmi, zostały porwane. To tragiczne doświadczenie z dzieciństwa sprawiło, że stały się praktycznie nierozłączne. Teraz nadszedł czas by się rozstać. Inne opowiadanie nakreśla historię kobiety, poślubionej mężczyźnie posiadającego brata bliźniaka. Bohaterka ta udaje, że nie wie kiedy bracia zamieniają się rolami. Mamy tutaj również do czynienia z asertywną stripteaserką, która musi odpierać ataki nachalnego klienta oraz czarnoskórą panią inżynier, która w nowym miejscu pracy i zamieszkania, nadal nie może pozostawić za sobą ponurej przeszłości. Wraz z autorką podróżujemy od klubów, gdzie organizowane są walki kobiet do bogatych, florydzkich dzielnic, gdzie jedynym zajęciem ich mieszkańców jest ciągła rywalizacja i wzajemne szpiegowanie. "Histeryczki" to nie tylko powieść o kobietach, to również doskonała wizja współczesnej Ameryki.

Wiecie dlaczego :Histeryczki" są książką dla każdego? Ponieważ autorka zdaje sobie sprawę z różnorodności gustów czytelniczych i stworzyła zbiór opowiadań, w którym każdy znajdzie coś dla siebie. W cudowny sposób poprzeplatała ze sobą historie obyczajowe, dramaty, thrillery, alegorie oraz opowiadania z pogranicza scence-fiction. Oczywiście nie każde z nich musi przypaść nam do gustu jednak jedno jest pewne : w większości z nich spotkamy bohaterki, z którymi uda nam się nawiązać więź, pokochać je, przeżywać ich życie i dać się ponieść współczuciu, żalowi a czasem i zazdrości. Jest to jedna z tych książek, które wzbudzają w nas uczucia, często w bardzo niekontrolowany sposób. Z pozoru niewinne historie w jednej sekundzie mogą przerodzić się w horror. Jest to zdecydowanie lektura dla dorosłych, gdyż autorka nie boi się poruszać tematów, które nadal są kontrowersyjne. W jednej z przeczytanych przeze mnie recenzji, bloger pisze, że są to opowiadania o kobietach uprawiających sex lub go unikających. Nie ważne jest którą opcję wybiorą i tak nie będą szczęśliwe. Muszę przyznać, że autor tej opinii poniekąd ma rację. Cielesność i zmysłowość pełnią bardzo dużą rolę w tej książce, jednak nie jest to opisane w sposób nachalny. Sex jest ważnym elementem naszego życia, czynnikiem spajającym związek lub powodem traum. Ważne jest by o tym mówić. Autorka, jako 12-letnia dziewczynka, stała się ofiarą napaści seksualnej. Doświadczenie to miało wpływ na jej późniejsze życie i twórczość. Jedno z opowiadań jest poniekąd autobiograficzne i właśnie to wywołało we mnie największą falę doznań.

Książka składa się z 21 różnej długości opowiadań i jest skierowana do czytelników, którzy nie boją się mocnego języka i ciężkich opisów, gdzie króluje przemoc domowa i seksualna. Praktycznie każda historia nacechowana jest brutalnością, gwałtem i wulgaryzmem. Tytułowe histeryczki traktowane są przedmiotowo, sprowadzane do parteru stają się ofiarami prześladowań ze względu na płeć, rasę oraz wiele innych czynników. Doświadczają przemocy fizycznej, werbalnej a często i psychicznej. Wypisuję to wszystko ku przestrodze, gdyż nie każdy z czytelników jest przygotowany na taką dawkę negatywnych emocji. Czytając te historie zaczynamy współodczuwać, współcierpieć, pomagamy dźwigać bagaż traumatycznych doświadczeń. Borykamy się z bólem i rozpaczą, i ciągle gdzieś z tyłu głowy, kołacze się myśl, że to wszystko jest czymś więcej niż fikcją literacką. Proza Roxane Gay emanuje siłą i przyciąga jak magnes. Jak tylko zaczniecie czytać to przepadniecie z kretesem. Jednak przestrzegam: nie jest to lektura lekka, łatwa i przyjemna.

Jako młoda matka, miałam problemy z przetrawieniem niektórych opowiadań. Te, które dotyczyły śmierci dzieci, były dla mnie najtrudniejsze. Zresztą śmierć, strata, choroba, ból i cierpienie jest tematem, który przewija się w wielu utworach. Musze przyznać, że wydawnictwo Poradnia K odwaliło kawał dobrej roboty w projektowaniu okładki. Doskonale oddaje ona klimat książki. Jest czarno, jest biało, i kolorowo, jest groteska i kolaż emocji. I wszystko to doskonale wyważone i trzymające mistrzowskie proporcje. Ostatnie opowiadania ze zbioru dają nam nadzieję na lepsze jutro, na koniec przemocy i szansę na stworzenie nowego, lepszego świata. Szkoda, że to właśnie one są tymi z pogranicza fantastyki i dystopii. Ale może faktycznie następi druga wojna secesyjna czy trzecia światowa w wyniku której dostąpimy katharsis?

Roxane Gay umie pisać w sposób, który porywa czytelników. Po tej solidnej dawce przemocy, brutalności, sexu, namiętności, gwałtów i brudów czuję się wymęczona, przeżuta lecz jednocześnie pełniejsza . "Histeryczki" to niezwykle trudna lektura, która pokazuje, że przemoc wobec kobiet jest nadal chlebem powszednim. Często nawet nie zdajemy sobie sprawy z tego, że padamy jej ofiarą. Jest to książka, która nie tylko otwiera nasze oczy lecz również serca. Autorka opisała coś o czym kobiety milczą często dając tym samym nieme przyzwolenie. Jest to rzecz, którą musi przeczytać każdy mężczyzna, który pragnie zrozumieć nas-kobiety, nasze uczucia i naszą płeć. Polecam.