Grzesznik ze Strehlen

Już jakiś czas temu zabierałam się za czytanie najnowszej książki Tomasz Duszyński „Grzesznik ze Strehlen” i wtedy nieopatrznie przeczytałam jedną z recenzji. Staram się tego nie robić przed czytaniem, żeby na spokojnie wyrobić sobie swoje zadanie. Na całe szczęście nie było zakończenia.

Musiałam jednak zrobić kliniczną przerwę, żeby to, co przeczytałam, nie zepsuło mi przyjemności.

A ta była ogromna. Ja jednak lubię takie powieści z tajemnicą i takie typy niedostosowane, jako bohaterów. Inteligencją przewyższają pozostałych, potrafią sobie radzić w każdych okolicznościach, choć muszą się mierzyć z tragediami w swoim życiu. Zaczęłam czytać i przepadłam. Wilhelm Klein mnie zauroczył. Żelazny facet z sercem.

Akcja dzieje się w Strzelinie w 1925 roku, ale też przenosimy się do lat wcześniejszych. Poznajemy miasto. Dokładne opisy pozwalają czytelnikowi przemieszać się po nim wraz z bohaterami, poczuć klimat tamtych lat i tego miejsca. Bardzo ciekawy jest też wątek mniejszości czeskiej, mieszkającej pod Strzelinem, niewielkiej, odrębnej, zamkniętej, a jednak podejmującej próby zasymilowania się.

Morderstwa, porwania, tortury i tajemnice, które powoli zaczynają się rozwiewać. Okazuje się, jak bardzo cienka granica jest między dobrem a złem, a czasem nie ma jej wcale. Każda z postaci w książce zrobiła kiedyś coś bardzo złego. Teraz to wraca, a urazy sprzed lat powodują chęć zemsty i to zemsty w sposób okrutny.

Kapitana Wilhelma Kleina i Franza Koschella znamy już z serii Glantz. Teraz mają jeszcze młodego pomocnika wachmistrza Hulka. Świetne trio i wcale nie zaszkodziło przeniesienie akcji z Kłodzka do Strzelina.

Tomasz Duszyński dołączył do grona autorów, po których książki sięgam w ciemno, bo mu ufam i wiem, że nie obniży poziomu. Czekam na kolejne części retro kryminału.

Elżbieta Podolska

Kryminał retro? Co Ty na to? 😉

Przyznaję, że ja dopiero zapoznaję się z tym gatunkiem, powoli, niespiesznie, podążam śladami dawnych zbrodni. Wracam do miast, które kiedyś nazywały się inaczej… Breslau, Glatz, Strehlen… no właśnie.. czy wiesz jak obecnie nazywa się Strehlen? To… Strzelin 🙂 A więc wyruszyłam w podróż po Dolnym Śląsku. Jest rok 1925, zostaje porwana młoda dziewczyna, jak się okazuje ta sprawa może być powiązana z tymi sprzed wielu lat, kiedy to zaginęło kilka młodych Czeszek i nigdy nie zostały odnalezione. Zaczyna się walka z czasem i z przeszłością. Co więcej całe śledztwo przybiera prywatny wydźwięk.

Choć nie czytałam wcześniejszych tomów tej serii to odnalazłam się w całej tej historii.

Wilhelm Klein to postać bardzo enigmatyczna, skrywająca w sobie wiele niewiadomych, pewnego rodzaju mrok, ale jednocześnie bardzo skrupulatna i spostrzegawcza. Bacznie obserwuje każdy szczegół, który przez innych jest niedostrzegany.

Przez całą historię czytelnik wyczuwa posępną, gęstą aurę, pełną niedopowiedzeń, szarości, tajemniczości i strachu, a potęgują to wszystko opisy. Masz wrażenie, że faktycznie przeniosłaś się w czasie, że kroczysz ulicami Strzelina, które nie są bezpieczne. Nie znajdziesz tu bieli i czerni, dobra i zła, bo wszystko jest ze sobą pomieszane, nawet policjanci nie są nieskazitelni.

W takich książkach bardzo lubię takie smaczki, jak chociażby używanie słów, których nikt już nie wypowiada. Właśnie z tego powodu uśmiechnęłam się kilkukrotnie do siebie, ale to był jeden jedyny powód, bo tu nie ma nic do śmiechu.

Ta historia wymagała mojego skupienia. Miałam wrażenie, jakbym cała czas stała gdzieś z boku… jakbym bała podejść się bliżej. Nie żałuję tej wyprawy, ale mam poczucie, że coś mi umknęło.

Tomasz Duszyński stał się dla mnie autorem, po którego książki sięgam w ciemno. Efektem tego muszę zacząć od przyznania się do mojej pomyłki względem zrozumienia kolejności serii „Glatz”. 😅

Widząc odbiegającą wyglądowo okładkę od poprzednich czterech części i źle interpretując zdanie w opisie o treści: „...zupełnie nowa historia z bohaterami nagradzanej i uwielbianej przez czytelników serii Glatz”, pomyślałam o tym, że jest to swojego rodzaju spin-off do serii. Po przeczytaniu i zobaczeniu klasyfikacji na Lubimy Czytać widzę, że książka jest numerowana jako piąta w serii.

I chociaż nie mam problemu z czytaniem nie po kolei kryminałów, to akurat tutaj z założenia tego nie chciałam i też wiedząc teraz jaka była fabuła, będę mało pomocna w określeniu czy wątki przedstawione jako przeszłość, a szczególnie główny antagonista przewijał się już przez poprzednie tomy, czy zostały wykreowane tylko dla tej książki? Wszystko wskazuje na to, że pojawiły się wcześniej, ale na ile to prawda to nie wiem, bo czytając opisy poprzednich części nie zobaczyłam nigdzie nazwiska zbrodniarza, z którym mierzą się Klein, Koschella i młody wachmistrz Hulka.

Nakreślając moją pomyłkę chciałam ukazać fakt, że wiedzą na temat ciągłości fabularnej i do tego jak główna sprawa przekłada się na to co było, nie mogę się odnieść, ale za to ogólne wrażenia są już jak najbardziej do opisania, bo po raz kolejny twórczość Tomasza Duszyńskiego mnie nie zawiodła.

Fabularnie akcja książki dzieje się w okresie dwudziestolecia międzywojennego i bardzo cenię sobie książki współczesnych autorów i autorek, u których czuć klimat opisywanych zdarzeń i wyobraźnia podsuwa mi tylko obrazy z tamtych czasów. Jest jeden wątek w związku z ucieczką głównego antagonisty, który mimo późniejszego wyjaśnienia jakoś nadal gryzie mi się z jego rzeczywistą możliwością.

Dodatkowo zazwyczaj przy książkach autora piszę, że chłonę fabułę bez zastanowienia, a tym razem poszlaki pozwalały mi przewidzieć pewne wydarzenia, które skutkowały lekko zmniejszonym napięciem z mojej strony. Autor nieraz mi udowodnił, że potrafi stworzyć emocjonujące zakończenia i tutaj też tak było. Pojawiły się też ciekawe wątki do rozpatrzenia pod względem moralnym, na temat granicy pomiędzy dobrem, a złem.