Idealne życie Molly

Z inną pozycją autorki Valerie Keogh miałam szczęście spotkać się bodajże rok temu. Dość dobrze pamiętam, że "Fatalne kłamstwo" zrobiło na mnie duże, ale przede wszystkim pozytywne wrażenie. W końcu szczerze mówiąc, czy chociaż raz w życiu nie zdarzyło Wam się skłamać? A jeśli to zrobiliście, to myśleliście kiedykolwiek nad skutkiem tego? Bo bohaterki wcześniejszej książki Valerie znalazły się właśnie w punkcie, gdzie jedna z nich lekko nagięła prawdę, a reszta posypała się jak domek z kart. O czym postanowiła Keogh pisać w "Idealne życie Molly"? Jak sam tytuł mówi: o życiu, o tym życiu, które wydawałoby się, jest idealne, ale czy na pewno?

Molly prowadzi ułożone, wręcz idealne życie. Dwójka jej dzieci właśnie opuściła rodzinny dom, by rozpocząć studia na wymarzonych uczelniach, a ona wraz z mężem zyskali dom i czas dla siebie. Niestety wraz z wyjazdem syna i córki w rodzinie Chatwellów zaczyna się coś psuć. Jej mąż Jack ma dla niej coraz mniej czasu, który rzekomo wciąż spędza w pracy lub załatwiając coś z nią wspólnego. W tygodniu wraca późnymi wieczorami i zaczyna pracować w weekendy. Cierpiąca na syndrom pustego gniazda Molly zaczyna podejrzewać męża o romans, ale nie robi nic, by się dowiedzieć czy dobrze myśli.

Pewnego dnia jej przyjaciółka proponuje jej weekendowy wyjazd do wiejskiego kurortu. Kobieta jest pewna, że Jack będzie jej towarzyszył, ale ten wymiguje się pracą i mówi, by Molly jechała sama. To tam podczas porannego joggingu napotyka przystojnego mężczyznę, do którego poczuła nieodparty pociąg. Sama przed sobą przyznaje, że byłaby w stanie zrobić z nim wszystko, gdyby tylko jej coś zaproponował. On jednak mówi stanowcze nie, a zmieszana i zawstydzona Molly ucieka nie tylko od nieznajomego, ale i z kurortu. Na tym sprawa się nie kończy. Zaledwie kilka dni później ten obcy mężczyzna odwiedza ją w Londynie, a kobieta nie rozumie, skąd ON w ogóle wiedział, gdzie ona mieszka!

Molly nie wie, czy ma się przyznać mężowi do tej sytuacji, czy o niej zapomnieć. Jednak los sprawia, że wszystko toczy się zupełnie inaczej. Za następny dzień do drzwi domu Chatwellów puka policja, informując kobietę, że nieznajomy mężczyzna został zamordowany i to ona jest główną podejrzaną! Tyle że do czasu, bo w pewnym momencie sama staje się ofiarą niedoszłej próby morderstwa.

O co chodzi? Kto tak naprawdę zabił mężczyznę z kurortu? Skąd wiedział gdzie mieszka Molly? Kto czyha na życie zwykłej kobiety? Czy tylko ona ma cos do ukrycia, czy może jednak jej mąż traktuje pracę jako dobrą wymówkę?

Przeczytajcie, a wszystkiego się dowiecie.

Po raz drugi Valerie Keogh zaskakuje mnie w dość pozytywny sposób. I po raz drugi przedstawia nam sytuacje z pozoru codzienną. Myślę, że wielu z nas, szczególnie tych z dłuższym stażem małżeńskim, czy po prostu związkowym, może znać z autopsji takie rzeczy jak małżeńskie problemy, oddalanie się od siebie, czasami nic nieznaczące, a czasami wręcz destrukcyjne tajemnice... (mam jednak głęboką nadzieję, że dalszych przygód głównych bohaterów już nie doświadczyli i nie doświadczą). Sama nie od dziś zastanawiam się, czy w ogóle istnieje na świecie coś takiego jak ideał. Czy idealny człowiek, czy też idealne życie ma w ogóle prawo bytu? No, bo kogokolwiek by się nie spytać, to zawsze znajdzie ON powód, by narzekać, wytykać, dokuczać czy też najnormalniej w świecie smęcić, że coś lub ktoś jest nie taki/-e jak trzeba...

Idealne życie to tylko ułuda. Fantazja i złudzenie. Tak można powiedzieć o życiu Molly, bohaterki najnowszej powieści Velerie Keogh Idealne życie Molly. Bo czyż nie jest tak naprawdę? Wspaniały mąż, realizujący się zawodowo i zapewniający stabilne życie, dorosłe dzieci i piękny dom w centrum Londynu. W tym idealnym świecie Molly odczuwa pustkę. Dzieci wyfrunęły z rodzinnego gniazdka na studia i w domu zapanowała cicha. Kobieta stara się żyć pełnią życia. Jednak w jej związek wkrada się rutyna i nuda. Ponadto mąż coraz częściej późno wraca z pracy, zrobił się obcy i nieobecny. Nie tak kobieta wyobrażała sobie lata jesieni swojego życia. Czyżby miał jakieś problemy w pracy? Raczej niemożliwe.

Molly, na zaproszenie przyjaciółki Amelii, spędza weekend za miastem, w pięknym i przytulnym pensjonacie. Wyjeżdża sama, mąż nie ma czasu. Tam, w niecodziennych okolicznościach, poznaje młodego mężczyznę. Wpada jej w oko i trzeba przyznać otwarcie, że kobieta jest otwarta na chwile zapomnienia. Jednak nieznajomy ją odtrąca, co sprawia, że kobieta wzburzona opuszcza pensjonat. Ale to nie koniec przygód. Okazuje się, że nieznajomy szuka z nią kontaktu, a wkrótce zostaje znaleziony martwy. Czy Molly ma coś wspólnego z jego śmiercią? Czyżby się zemściła za to, że ją upokorzył? Ta historia będzie mieć dalszy nieoczekiwany bieg … Na kobietę spadną kłopoty nie tylko związane z podejrzeniami o udział w zabójstwie, ale również związane z kryzysem z jej małżeństwie. Czy będzie w stanie się podnieść i zamienić idealne życie na walkę o przetrwanie? Wiadomo, kobiety są silne i odporne …

Idealne życie Molly to prosty thriller psychologiczny, doskonały towarzysz do porannej kawki. Fabuła nie jest zbyt skomplikowana, jest dość przewidywalna od samego początku. Łatwo jest odszyfrować zamiar autorki. Ale pomimo tego emocje są, czyta się szybko i z zaciekawieniem. Warto mieć świadomość, że piękne i cudowne życie może runąć w jednej chwili, nie wszystko jest niezniszczalne. Niezwłocznie pojawia się refleksja, jak znamy swojego partnera i czy jesteśmy jego pewni? Czy mamy przekonanie, że jest wobec nas szczery i otwarty? Na pewno warto wcześniej zwracać uwagę na mogące się pojawiać pierwsze, niby nic nie znaczące symptomy kryzysu. Późny powrót do domu, wieczorne spotkania z kolegami, częste delegacje, notoryczne zmęczenie i rozdrażnienie, niewinne kłamstwa.

Świat Molly w jednej chwili z idylli zamienił się w koszmar. I to dzięki bliskim, którzy ją oszukiwali od lat. Jej złudne wyobrażenie o życiu zasłoniło jej światłe myślenie, sprawiło, że czujność została uśpiona. A kobieta sama tłumaczyła niestosowne zachowania męża, sama się pocieszała, że wszystko jest w jak najlepszym porządku. I sama sobie zrobiła ogromną krzywdę …

Ciekawa historia, ale i ważna przestroga dla kobiet mających idealne życie. Bądźcie czujne i ostrożne, nie ignorujcie oznak kryzysu w związku. Często rozmawiajcie z partnerem i starajcie się wyjaśniać wszelkie wątpliwości. Nie pozwólcie, aby wasz związek na tym ucierpiał, nie bierzcie przykładu z Molly. Pracujcie nad tym, aby związek miał mocne i stabilne fundamenty i żadna wichura nie była w stanie go zburzyć … A życie będzie prawie idealne …

W mojej opinii to książka dla tych, którzy lubią literaturę obyczajową z bardzo DELIKATNĄ szczyptą thrillera. „Idealnego życia Molly” nie zaliczę do książek, które zostaną w mojej pamięci na długo. Nie zaliczę do książek, które mnie szczególnie zachwyciły. Nie zrozumcie mnie źle. To nie tak, że ta książka jest zła. Tylko po pierwsze zaliczona jest do nie tego gatunku, co trzeba, a po drugie czegoś mi i niej zabrakło.

Jednak ma pewną zaletę, bo czyta się ją błyskawicznie. Spędziłam z nią jedno popołudnie, bo nie mogłam się oderwać. Nie było akcji pędzącej na łeb na szyję, a toczyła się ona naprawdę wolno, a mimo wszystko nie wprawiała mnie w stan znużenia czy chęci odłożenia książki na półkę. Valerie Keogh ma lekki i przyjemny styl.

Ostatnio mam szczęście do irytujących bohaterek. Molly i jej przemyślenia doprowadzały mnie czasem do szału. Kobieta miała idealne życie – luksusowy dom, pieniądze, wszelkie wygody, świetną pracę, przystojnego męża i dwójkę cudownych dzieci. I ta PANIUSIA po wyprowadzce swoich dzieciaczków na studiach, pewnych turbulencjach, które burzą tę perfekcyjną egzystencję, sprawia wrażenie jakiejś, że tak to określę, tępej. Niezaradna, zagubiona, lekkomyślna. Taki przykład: policja każe jej zostać w domu, a ona ma to gdzieś i wyrusza się spotkać z jakimś znajomym. Co z tego, że jej życiu grozi niebezpieczeństwo.

Nie widzi rzeczy oczywistych, ślepo dąży do nie wiadomo w sumie czego. A naiwna jest taka, że głowa mała.

Całą książkę zastanawiałam się, jak to jest możliwe, że Molly i jej mąż Jack przeżyli ponad dwadzieścia lat w zgodnym związku. Ta dwójka to takie dwa przeciwieństwa, które powinny się przyciągać, ale tutaj jest to naprawdę dziwne, że tak było. Ale w sumie do czasu…

Jaka była intryga? Niby autorka myli czytelnika, podsuwa mu pod nos nowe podejrzenia, próbuje kręcić, pomieszać, wyprowadzić czasami w pole. Jednak więcej w tej historii jest obyczaju, opisów życia i przemyśleń bohaterki. Ala thrillerowe wstawki przewijają się w tle i są to momenty, które nie szokują jakoś szczególnie, nie wprawiają w stan zawieszenia czy zbierania szczęki z podłogi. Jeśli czytacie dużo thrillerów, to raczej się domyślicie, kto tu jest naprawdę tym złym. I dla mnie zaskoczenia niestety nie było na finale.

Czy polecam? Raczej tylko tym, którzy nie obcują z tym gatunkiem na co dzień, a od święta.

Książka prosta z dosyć ciekawą fabułą ,a na dodatek jest to książka kryminalna. Tak dzisiaj właśnie z taką opowieścią do Was przychodzimy. "Idealne życie Molly" to niedawna premiera od Wydawnictwa Muza oraz Valerie Keogh.

Molly to żona i matka, poukładana kobieta, czasem bardzo perfekcyjna. Jednak w jej idealne życie wkrada się trochę nuda. Po spotkaniu z przyjaciółkom postanawia wyjechać na odpoczynek do pewnego hotelu. Co stanie się podczas wyjazdu? Czy w perfekcyjnym życiu pojawi się rysa?

Kochani witamy was serdecznie i zapraszamy na kilka słów o tej książce.

Przyznamy się, że jest to pierwsze nasze z spotkanie z autorkom i powiemy, że udane. Autorka zaskakuje naturalnym, klarownym językiem, który zachęca do czytania. Lekkie opisy powodują, że historię chce się czytać.

Opowieść ta spodoba się z pewnością osobom, które uwielbiają kryminały, oraz nieskomplikowane, ale ciekawe powieści. To historia na jeden raz, jednak na sto procent zostanie w waszej pamięci. Nie trzeba się przy niej za bardzo wysilać, ale pozwala się w nią zagłebić. My kochamy tego typu książki.

Prostolinijność książki sprawia trochę wrażenie nudnej, jednak powiemy wam, że zakończenie zachwyca, więc czytajcie. Warto.

Fabuła opiera się praktycznie na jednej postaci, czyli Molly oraz jej zachowaniach. Nie jest zbytnio skomplikowana i można ją czytać dla relaksu. Akcja toczy się swoim tempem, jak dla nas mogłoby być jej więcej. Mogło się zadziałać coś co spowoduje efekt "wow". Niestety zabrakło nam tego w tej historii. Dlatego zakończenie nadrabia te braki.

Książka daje przesłanie, że nie zawsze wszystko jest takie jak się wydaje. Nie wszystko jest słodkie i perfekcyjne. Czasem nawet nie wiemy jakie na prawdę jest nasze życie i co dzieje się wokół nas. Opowieść sprawia, że widzimy, że można żyć w iluzji i nawet o tym nie wiedzieć.

Klimat książki chociaż jest to thriller nie jest wcale mroczny, język sprawia, że książka i postać nabierają barw, są naemocjonowane, co daje poczucie, że opowieść jest kolorowa.

Bohaterka wydaje się mieć klapki na oczach, dodatkowo jest lekko uparta, daje nam to postać ofiary, która Molly na pewno jest. Chociaż wydaje się, że kobiety nie da się lubić, to my ją polubiłyśmy. Takie odczucie zostało spowodowane chęcią walki i niepoddawaniem się. Chociaż wydawała się być słaba, dała radę. Typ osoby, który lubimy.

Jak dla nas książka warta przeczytania, jednak trochę za szybko się kończy. Fabuła nam się podobała, a zakończenie rozwaliło system, dlatego polecamy wam ją

Thriller, który okazał się być bardziej dramatem rodzinnym. Molly, która ślepo wierzyła w swoje idealne życie, żyła w bańce swojego samozadowolenia. Historia jakich wiele.

Główna bohaterka przez całą książkę za bardzo nie wie, co się wokół niej dzieje. Tajemnice męża, podejrzenia wobec przyjaciółki, przypadkowe spotkanie z dziwnym mężczyzną, niby to wzbudzają jej niepokój, jednak nie na tyle, żeby wyjść ze swojej strefy komfortu. I te jej codzienne zmagania, z prysznicami, kawami i wygodnymi piżamami, wypełniają nam całą powieść. Ciężko nawet powiedzieć, że czuć napięcie czy oczekiwanie na zakończenie. Już koło połowy założyłam, kto będzie winien i niestety trafiłam. Na szczęście czytało mi się to błyskawicznie, ale to po prostu łatwa historia.

Bez emocji, bez zaskoczeń - ot, przyjemny dramacik, o kobiecie ślepo wierzącej w swoje wyobrażenia. Jak szybko przeczytałam, tak szybko o niej zapomnę.

„Idealne życie to iluzja, fantazja, kłamstwa, którymi się karmimy, dopóki ktoś nie rzuci na nie światła. Wtedy widzimy, że ten wymyślony przez nas świat jest pełen rys, pęknięć i dziur…”

Molly wydaje się, że jest kobietą spełnioną i szczęśliwą. Praca daje jej satysfakcję, ma piękny dom w Londynie, kochającego męża, dwoje dorosłych dzieci. Kiedy dzieci wyjeżdżają na studia, w jej życiu zaczyna się coś zmieniać – na gorsze. Zaczynają oddalać się od siebie z mężem, ten ciągle nieobecny, tłumaczy się nawałem pracy, zbywa ją na każdym kroku. Przyjaciółka zaprasza ją razem z mężem do siebie na wspólny weekend, ten odmawia, powód jak zwykle ten sam – nawał pracy. Molly postanawia pojechać sama. Podczas porannego joggingu spotyka pewnego mężczyznę, który budzi w niej ogromne zainteresowanie. Zauroczona Molly jest gotowa na wszystko. Jednak ten ją zbywa, upokorzona wraca do domu. Pewnego dnia mężczyzna zjawia się u niej w domu, zostawia w drzwiach kartkę z numerem telefonu i prośbą o kontakt. Kolejnego dna policja znajduje jego zwłoki, a Molly staje się główna podejrzaną…

Idealne życie Molly legło w gruzach. Jak mogła dopuścić do takiej sytuacji? Bezgranicznie zaufała i teraz zaczyna ponosić konsekwencje. Ludzkie słabości, niedociągnięcia, błędy. Codzienność niesie niespodzianki, a nasze życie często bardzo odbiega od tego idealnego. Pod pozorami, sztucznymi uśmiechami umiejętnie ukryte kłamstwa i sekrety.

Thriller wzbudzający dreszczyk emocji, czyta się go szybko i przyjemnie. Ukazuje jak niewiele potrzeba, aby nasze uporządkowane życie zaczęło się sypać. Zakończenie było dla mnie dość przewidywalne. Polecam, Tatiasza i jej książki :)

Molly Chatwell ma poukładane życie, wręcz idealne. Oboje z męże dobrze zarabiają, a ich dzieci dostały się na wymarzone studia. Czego chcieć więcej? Niestety w jej perfekcyjnym życiu pojawiają się drobne rysy, których już nie może bagatelizować. Mąż coraz bardziej ją zaniedbuje i poświęca się pracy. Molly czuje się samotna. Czy krótki urlop i rozłąka z mężem pomoże na nowo skleić ich małżeństwo? Czy jednak zatraci się w chwili i ulegnie przystojnemu nieznajomemu?

IDEALNE ŻYCIE MOLLY to bardzo spokojna powieść, przesiąknięta emocjami głównej bohaterki. Lecz wydaje mi się, że szumnie została nazwana thrillerem. Skłaniałabym się raczej do dramatu z morderstwem w tle.

Autorka długo kazała czekać na jakąkolwiek akcję w fabule. Przez pierwsze 150 stron poznajemy Molly i jej życie, co mogło nużyć czytelnika. Bynajmniej u mnie tak się stało. Dopiero po przekroczeniu połowy książki, coś się dzieje. Powieść opiera się głównie na emocjach i paranojach Molly, więc nie uświadczymy tu zwrotów i wartkiej akcji.

Postać Molly bardzo mnie zadziwiała, w niektórych momentach jej postępowanie i przemyślenia, jakby oderwane od rzeczywistości. Wiecznie patrząca na wszystko przez różowe okulary. Miałam czasem ochotę ją potrząsnąć i obudzić z tego letargu. Dobrze, że Jack dodawała trochę animuszu tej historii.

Finał powieści również nie zrobił dużego wrażenia. Gdzieś w połowie domyśliłam się jego rozwiązania. Może zadziało się tak za sprawa oklepanego schematu?

To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i nie zaiskrzyło między nami. Może kiedyś sięgnę po jej inne książki, ale na razie odpuszczam.

Niewinna przygoda przyniosła przykre konsekwencje, przewracając życie Molly do góry nogami. Coś, co wydawało się chwilą słabości, przerodziło się w prawdziwy koszmar. Niedoszły kochanek stał się bowiem ofiarą morderstwa, a ona główną podejrzaną.

Bardzo dobrze pamiętam emocje, jakie towarzyszyły mi podczas lektury poprzedniej książki autorki. „Fatalne kłamstwo” utrzymywało moje zainteresowanie i podsycało napięcie, prowadząc do fantastycznego finału, który wciąż przyprawia mnie o dreszcze. Wielkie emocje przerodziły się w duże oczekiwania i olbrzymie nadzieje pokładane w nowej powieści Keogh.

„Idealne życie Molly” czyta się… idealnie. Przyjemnie, szybko, lekko. Autorka ma bardzo przyjazny styl, kobieca narracja przekłada się na możliwość czytania jednym tchem. Kolejne rozdziały i upływające strony wciąż zaskakują, sprawiając wrażenie, że lektura czyta się sama. Tak dobry styl jest w stanie wynagrodzić czytelnikowi wszystko i sprawić, że zapomni ON o drobnych niedociągnięciach i wybaczy wszelkie potknięcia. Czy Keogh pozwoliła sobie na takie słabości?

Myślę, że to kwestia tego, w jaki sposób podejdziemy do tej lektury. Przyznam szczerze, że nie wzbudziła ona we mnie takiego napięcia, jak jej poprzedniczka. Nie czułam takiego niepokoju, całość wydała mi się łagodniejsza i skupiona na bardziej obyczajowych kwestiach. Nie mam o to do autorki żalu czy pretensji, bo zaoferowała mi dobrze przemyślaną i zgrabnie napisaną historię kobiecego życia, które mogłoby przypaść w udziale każdej z nas.

Czy wiesz wszystko o swoim partnerze? Czy znasz jego sekrety? Czy możesz pokładać w nim nadzieję? A może problem leży w tobie? To ty jesteś zdolna do podejmowania złych decyzji, kierujesz się instynktami, masz chwile słabości? Te pytania towarzyszyły mi podczas lektury książki. Uwielbiam, kiedy czytana historia stanowi dla mnie bazę do snucia refleksji i tło do poważnych przemyśleń. Życie Molly nie było idealne, ale czyje jest? Kim jesteśmy? Kto nas otacza? Co może nam się przydarzyć zupełnie nieoczekiwanie?

Podoba mi się, w jaki sposób Keogh poprowadziła tę historię. Kolejne strony przedstawiają bowiem całkiem autentyczną opowieść, która naprawdę mnie przekonała. Zwroty akcji, reakcje głównej bohaterki, mnożące się sekrety- te elementy sprawiły, że całość wydała mi się realistyczna i podziałała na moją wyobraźnię. Mimo że zabrakło tej nutki napięcia, to nie mogę powiedzieć, bym straciła przy tej książce czas. Autorka sensownie połączyła w całość cechy charakterystyczne dla powieści obyczajowej i subtelnego kobiecego thrillera, wyciągając na wierzch to, co najlepsze w tych gatunkach.

„Idealne życie Molly” to powieść, w której łatwo znaleźć coś dla siebie. Przyjemna w odbiorze, dająca do myślenia, stanowiąca świetną rozrywkę. Naprawdę ciężko się przyczepić. To znakomita propozycja na chłodne, zimowe wieczory z kubkiem aromatycznej herbaty i ciepłym kocem.

Wcześniej miałam okazję zapoznać się z "Fatalnym kłamstwem" tej samej autorki, ale nie zrobiło ono na mnie takiego wrażenia jak właśnie "Idealne życie...". Porównując te dwie powieści, mam wrażenie, że styl w jakim zostały napisane trochę się różni. Historia o Molly jest zdecydowanie bardziej dynamiczna, wciągająca i skupiająca się na konkretach. Gdy przebrnęłam przez pierwsze pięćdziesiąt stron, tak wkręciłam się w fabułę, że pochłonęłam lekturę właściwie w jeden dzień.

Znajdziemy tu motywy takie jak tajemnice, niedopowiedzenia, czy też zagadkowa śmierć, stanowiące idealne połączenie, z którym autorka zdecydowanie bardzo dobrze sobie poradziła.

Bardzo podobali mi się bohaterowie, którzy byli nieźle wykreowani i intrygujący, a także powiązania pomiędzy nimi, które z czasem okazywały się coraz ciekawsze i mroczniejsze.

Podsumowując, jest to szybki i lekko napisany thriller, z kilkoma pełnymi napięcia momentami, który z pewnością ma szansę spodobać się zarówno fanom gatunku jak i osobom, które nie miały jeszcze okazji go dobrze poznać. Naprawdę dobrze bawiłam się podczas czytania i myślę, że z chęcią jeszcze kiedyś sięgnę po kolejne książki Valerie Keogh 😊.

Co to znaczy mieć wszystko? Wydaje się, że odpowiedź jest bardzo prosta: uroda, sukces zawodowy, szczęśliwa rodzina, przyjaciele, pieniądze na koncie. Lista może być długa i bardzo subiektywna, każdy ma swoje „wszystko”. Co jeszcze może kryć się za tym pytaniem? Kolejne: a jeśli to była iluzja? Taka, w którą nie mogliśmy nie uwierzyć i uważaliśmy za rzeczywistość?

To miał być wypad w przyjacielskim gronie, niestety mąż Molly zrezygnował z wyjazdu. Może gdyby ON był inaczej ten weekend wyglądałby inaczej i nic potem nie wydarzyło się? Chwila słabości i kobieta wyrzuca sobie, że źle postąpiła, chociaż tak naprawdę do nic nie zdarzyło się, pozostało tylko poczucie upokorzenia i szok. Jednak skutki dają się odczuć bardzo szybko i to zupełnie inaczej niż mogła to sobie, główna zainteresowana, wyobrazić. Dlaczego została podejrzaną w sprawie śmierci mężczyzna, jakiego spotkała da razy i to przelotnie? Nie zdradziła męża, nic nie wydarzyło się poza incydentalnym kontaktem i pozostawioną przez niego wiadomością. Teraz ON nie żyje, a policja bacznie przygląda się Molly. Czy w takich okolicznościach powinno się wątpić w jej niewinność? Śledztwo toczy się, a ona zaczyna się zastanawiać, równocześnie perfekcyjny świat wokół niej rozpada się. Czego jeszcze nie spostrzegła lub raczej zbagatelizowała? Do tej pory byłą pewna tak wiele ludzi i rzeczy, komu zaufać, a kogo nie wpuszczać do domu, do tej pory będącego dumą i bezpieczną oazą. Czasami zagrożenie wcale nie jest aż tak dalekie i niezauważalne jak wydawało się, zło dzieje się na naszych oczach …

Jak można poznać, że właśnie ideał sięgnął bruku? A może powinno się postawić pytanie dlaczego wierzymy w ideały lub idealizujemy rzeczy, sprawy, ludzi zamiast po prostu dostrzegać ich takimi jakimi są w rzeczywistości? Główną bohaterką najnowszej książki poznajemy w momencie gdy wydaje się, że właśnie ma przed sobą kolejny etap w doskonałej egzystencji, dzieci właśnie wyfrunęły z rodzinnego gniazda na studia, jest szczęśliwa w małżeństwie, od lat odnosi sukcesy zawodowe i ma grono zaufanych przyjaciół. Czyż nie brzmi to idyllicznie? Małe ryski, bo w żadnym razie rysy, da się dostrzec w detalach, lecz na pierwszy rzut oka da się ocenić w kategorii „oby każdy miał takie zmartwienia” albo „zawsze znajdzie się jakiś powód do narzekania”. Nic nie zapowiada, że cokolwiek komukolwiek grozi, ale Valerie Keogh już wcześniejszym tytule pokazała, że potrafi uśpić czujność czytelnika, chociaż ten wie, że coś się wydarzy. Kiedy? Komu? Dlaczego? No właśnie odpowiedzi nie pojawią się od razu, za to w ich miejsce dostrzegamy rysujące się kolejne znaki zapytania. Akcja przyśpiesza, nie nagle, lecz zauważalnie by potem widocznie podkręcić tempo oraz zaskakiwać co i rusz. Podejrzana? Ofiara? Jak jeden weekend mógł wprowadzić taki chaos w codzienność postaci, przecież do tej pory mogli być wzorami, zresztą sami są zdumienie tym, co wokół niech się dzieje. Komu mogą zaufać, kto jest wrogiem i przede wszystkim z jakiego powodu właśnie teraz i ich to spotyka? „Idealne życie Molly” to wciągający thriller, mający całkiem niewinny początek daleki od sensacji czy też kryminalnych motywów, lecz taki zabieg sprawia, że niecierpliwie wypatrujemy szczegóły, które wskażą, że właśnie oto jesteśmy świadkami tego, jak pojawia się suspens. Dopiero po czasie zdajemy sobie sprawę, że tak naprawdę pojawił się na długo przed tym niż dał się zauważyć. Pozostaje jeszcze finał, w jakim każdy z elementów układanki wskakuje na swoje miejsce, oczywiście nie od razu i jeszcze jednym, zaskakującym, akcentem.

„JESZCZE DO NIEDAWNA WSZYTSKO BYŁO TAK, JAK SOBIE WYMARZYŁA – IDEALNE W KAŻDYM CALU. A PRZYNAJMNIEJ TAK JEJ SIĘ ZDAWAŁO.”

Po wyprowadzce dzieci w życie Chatwellów wkrada się rutyna. Jack coraz więcej czasu spędza w pracy, a Molly czuje się samotna. Kiedy przyjaciółka proponuje jej wyjazd, Molly pomimo niechęci męża postanawia skorzystać z zaproszenia. Ten wyjazd zmienia jej życie.

Przypadkowo poznany mężczyzna, nagle pojawia się pod jej domem. Zostawia w skrzynce liścik z prośbę o kontakt. Dzień później ten sam mężczyzna zostaje zamordowany, a główną podejrzaną zostaje Molly…

„Idealne życie Molly” to książka, którą czyta się w jeden wieczór. Zdecydowanym plusem tej książki jest tempo akcji. Czytelnik nie zdąży się znudzić, ponieważ dzieje się tu całkiem sporo. Autorka co raz podrzuca nam nowe smaczki, które wprowadzają czytelnika w nowe otchłanie ludzkiego życia, w którym dominują tajemnice.

W tej książce brakowało mi zagłębienia się w psychologię postaci. Bohaterowie pomimo swojej obecności, są dla czytelnika zupełnie oby, przez co obawiam się, że szybko o nich zapomnę.

Zakończenie było dynamiczne. Miałam swoje małe podejrzenia, jednak muszę przyznać, że autorka naprawdę mnie zaskoczyła. Za to należy się duży plus!

Molly ma wszystko.

Idealną pracę, piękny dom, przystojnego męża i dwoje cudownych dzieci, które wyjeżdżają na studia na jedne z najlepszych uczelni na świecie. Czegóż więc chcieć więcej?

Ale nasza Molly nie jest zadowolona.

Dopada ją smutek, nuda i rutyna oraz samotność, bo jej mąż spędza coraz więcej czasu poza domem.

Pewnego razu jej przyjaciółka Amelia zaprasza ją na wspólny weekend za miastem i to właśnie tam Molly spotyka mężczyznę z którym gotowa jest ,,na wszystko". Ten jednak ją odtrąca, by po jakimś czasie pojawić się pod jej domem zostawiając karteczkę z prośbą o kontakt. Dzień później zostaje znaleziony martwy, a nasza bohaterka zostaje główną podejrzaną.

Od tego momentu #idealneżyciemolly rozpada się jak domek z kart.

Wiecie co..

Ja chyba czytam już za dużo tego typu książek, bo od razu zaczęłam podejrzewać kto za tym wszystkim stoi.

Nie powiem, bo był moment, kiedy autorka trochę mną zakręciła i zaczęłam mieć wątpliwości co do swojej teorii, ale potem wszystko wskoczyło na znajomy tor, dlatego zakończenie kompletnie mnie nie zaskoczyło.

Nie czułam tutaj żadnego napięcia ani strachu, dlatego ciężko mi nazwać tę książkę thrillerem.

Dla mnie był to obyczaj z wątkiem kryminalnym gdzieś tam w tle, do tego klasy średniej, który szybko się czyta i jeszcze szybciej zapomina.

Jeśli czytasz takie pozycje sporadycznie- będziesz zadowolony.

Jeśli zaś jesteś thrillerowym maniakiem- może być różnie.

Już sam tytuł i okładka książki Valerie Keogh "Idealne życie Molly" jasno wskazują, że będzie się sporo działo. Zanim rozpoczęłam czytanie, miałam nieodparte wrażenie, że to "idealne życie" wcale takie idealne nie jest, że to tylko psikus, przykrywka, pstryczek w nos, zaczepka dla Czytelnika. Czy miałam rację? Zapraszam na recenzję.

Historia opowiedziana w ksiżżce rozgrywa się w Londynie, gdzie mieszka Molly Chatwel, kobieta dojrzała, której dzieci wyjechały już na studia. Ma w końcu czas, aby zająć się sobą, swoim życiem i relacjami z mężem. Molly ma satysfakcjonującą pracę, dzieci dostarczają radości, dzięki sukcesom jakie osiągają, piękny dom, który może budzić zazdrość. Wszystko z zewnątrz wygląda bardzo imponująco. W tym domu jednak zaczyna wiać nudą i obojętnością. Mąż sypia na kanapie coraz częściej. Do tego Molly nie potrafi uporać się z ogarnięciem domu, ponieważ zwolniła pomoc. Czuje, że wszystko zmierza w złym kierunku. Kiedy więc otrzymuje zaproszenie na wyjazd z przyjaciółmi, kobieta postanawia skorzystać z zaproszenia, pomimo że mąż Jack nie chce jechać. Ostatecznie Molly wybiera się sama.

W czasie weekendu podczas joggingu Molly "wpada" w oko młody mężczyzna, który jednak nie wykazuje zbytniego zainteresowania kobietą. Dochodzi do nieporozumienia i kobieta czuje zażenowanie. Stara się zapomnieć o incydencie, ale do jej drzwi puka policja z informacją, że chłopak który tak jej się podobał, nie żyje, a ona jest główną podejrzaną. Od tego momentu, życie Molly jeszcze bardziej się komplikuje, ktoś zaczyna jej grozić, a zachowanie męża jest bardzo podejrzane. Kto jest wrogiem, a kto przyjacielem? Jak potoczą się losy Molly?

Książkę czyta się szybko i dobrze, idealna na jedno lub dwa popołudnia. Napięcie budowane powoli, gęsta atmosfera, zaskakujące fakty i ciekawe zakończenie to zdecydowanie plusy książki. Warto wejść w ten na pozór idealny świat Molly, by się przekonać co było nie tak!

"𝑷𝒐𝒕𝒓𝒛𝒆𝒃𝒐𝒘𝒂𝒍𝒂 𝒌𝒐𝒈𝒐𝒔, 𝒌𝒐𝒎𝒖 𝒏𝒊𝒈𝒅𝒚 𝒏𝒊𝒆 𝒑𝒐𝒘𝒊𝒏𝒏𝒂 𝒃𝒚𝒍𝒂 𝒑𝒐𝒛𝒘𝒐𝒍𝒊𝒄 𝒐𝒅𝒆𝒋𝒔𝒄"

Jedno spojrzenie. Nagłe fatalne zauroczenie. I uczucie wstydu, które towarzyszyło jej od momentu, gdy tylko uświadomiła sobie, że błędnie odebrała jego intencje. Jak się okazało to jednak nic w porównaniu z tym, z czym przyjdzie jej się wkrótce zmierzyć. Z oskarżeniem o morderstwo człowieka, który był jedynie krótkim epizodem w jej życiu.

Keogh chyba już zawsze będzie kojarzyć się głównie z "Fatalnym kłamstwem", które swego czasu dość mocno podzieliło bookstagramową społeczność. Przyznaję bez bicia, że sama nie miałam jeszcze okazji sięgnąć po tę pozycję, ale po przeczytaniu najnowszej historii autorki od razu dodałam ją na swoją półkę Legimi, a to chyba już mówi samo za siebie - styl i lekkość pióra Valerie mnie zachwyciły!

"Idealne życie Molly" ukazuje, że czasami nawet nie zdajemy sobie sprawy z tego, że żyjemy pod szczelnym kloszem. Schowani w komfortowej bańce, która choć utkana z licznych kłamstw, daje nam pozory złudnego bezpieczeństwa. Cóż, to właśnie spotkało tytułową Molly. Wydawać by się mogło, że wiedzie idealne życie wśród cudownych ludzi... Tymczasem prawdziwy dramat rozgrywał się na jej oczach, a ona nie była w stanie go dostrzec.

To bezsprzecznie jedna z tych książek, która intryguje już od pierwszej strony. Natomiast gdy jesteśmy już pewni, że doskonale wiemy, jak ta historia się zakończy... tak naprawdę nie wiemy nic. Thriller zdecydowanie wart uwagi, polecam!

Zaczyna się niewinnie, a akcja nabiera tempa powoli, ale gdy osiągnie już zawrotną szybkość, nie da się jej zatrzymać. I od razu zaczyna pędzić też czytelnik po kolejnych rozdziałach, by szybko poznać zakończenie i rozwiązanie tajemniczej zagadki. „Idealnego życia Molly” nie można wrzucić do jednego worka z innymi thrillerami, gatunek tego tytułu nie jest do końca oczywisty. Bliżej fabule do dramatu obyczajowego ze skrupulatnie podkreśloną warstwą psychologiczną, która obnaża ludzkie słabości i żądze przysłaniające pozostałe aspekty życia, niż do rasowego thrillera. Autorka buduje napięcie stopniowo, pozostawiając na drodze drobne „smaczki”, które intrygują i zapalają w głowie czytelnika czerwoną lampkę podejrzeń. Poprzednia książka spod pióra Valerie Keogh mnie znużyła. Zakończenie stanowiło istną fabularną bombę, ale jednak to za mało bym była w pełni ukontentowana historią. „Idealne życie Molly” także nie odznacza się wartką akcją czy nagłymi elementami zaskoczenia, ale można odnaleźć w treści subtelne niuanse, które pochłaniają uwagę czytelnika. Utrata poczucia bezpieczeństwa, bezradność, piętrzące się jednocześnie tajemnice? Nie ma nic gorszego. Pytania bez odpowiedzi się nawarstwiają w konsekwencji jednego nieprzemyślanego działania, a relacje między bohaterami komplikują ze względu na liczne niedopowiedzenia i rzucane podejrzenia. Historia składa się z kilku pozornie niepasujących do siebie wątków, ale kiedy klocki układanki w końcu wskoczą na swoje właściwe miejsce, przeciera się oczy ze zdumienia, do czego zdolny jest człowiek opętany pragnieniami. I może fabuła jest odrobinę przerysowana i nieprawdopodobna, a zachowanie bohaterów nie do końca naznaczone jest rozsądkiem, ale życie pisze różne scenariusze – nawet te najbardziej niemożliwe do zaistnienia. Zakończenie sprowadza się do natłoku wydarzeń, podczas których autorka nie daje nam nabrać głębszego oddechu, co rozdział zaskakując nas na nowo. Sama poznałam rozwiązanie zagadki w jeden, dłuższy wieczór – jak już wkroczycie w pozornie idealne z zewnątrz życie Molly, nie będziecie chcieli się z tego tajemniczego wnętrza, pełnego skrzętnie ukrywanych sekretów, wydostać.

Molly ma świetną pracę, piękny dom, kochającego męża i dwoje już dorosłych dzieci, które wyjechały na studia.

Jej na pozór idealne życie zaczyna się walić po weekendowym wyjeździe z przyjaciółką. Mężczyzna, którego przypadkowo poznała zjawia się pod jej domem, a dzień później zostaje zamordowany. Molly staje się podejrzaną. Kolejne zdarzenia powodują, że jej życie zaczyna się sypać, a ona nie może ufać nikomu.

"Idealne życie Molly" to dla mnie pierwsze spotkanie z piórem autorki, Valerie Keogh. Niestety nie miałam okazji poznać wcześniejszych jej książek.

Fabuła książki jest ciekawa, ale rozkręca się dopiero po ponad 100 stronach. Początek wydawał się nudny, bez emocji i ciężko było przez niego przebrnąć. Później akcja się toczy się bardzo szybko i ciężko się od niej oderwać. Jednak dosyć szybko domyśliłam się o co chodzi w tej intrydze.

Główna bohaterka wzbudziła we mnie skrajne emocje. Trochę mnie irytowała jej naiwność i ślepota, a trochę jej współczułam. Jej idealne życie, wcale nie był takie idealne. Dom po wyjeździe dzieci opustoszał, mąż jej unika, nie radzi sobie z prowadzeniem domu, po zwolnieniu gosposi. Tytuł, więc trochę nie pasuje mi do tego obrazu.

Podsumowując, dla mnie to taki średniaczek. Bez fajerwerków.

Jak dobrze nasz drugą osobę? Czy fakt, że mieszkasz albo przyjaźnisz się z kimś przez większość swojego życia jest gwarancją tego, że nigdy cię nie zawiedzie? Czy jesteś w stanie rozpoznać, kiedy kłamie? Albo – to nawet ważniejsze – rozpoznać pierwsze oznaki tego, że coś jest nie tak, że się od siebie oddalacie?

Życie pokazuje, że choć w większości przypadków jesteśmy pewni drugiej osoby, że jesteśmy gotowi za nią zaręczyć, to tak naprawdę często takie podejście wydaje się być zgubne. Gorzkiego rozczarowania doświadczają żony po wielu latach małżeństwa, a także zdradzeni przyjaciele. Tego rodzaju rozczarowania są najgorsze, zwykle bowiem kojarzą się z nożem wbitym w plecy, cios pochodzi bowiem zwykle ze strony tych osób, na których polegamy najbardziej.

Czy tak właśnie jest w przypadku Molly Chatwell, kobiety, która wiedzie idealne życie – a przynajmniej tak mogłoby się wydawać, patrząc na piękny, wiktoriański dom w Londynie, czy dwójkę dzieci na prestiżowych uczelniach poza granicami kraju. Ona sama ma dobrze płatną pracę w marketingu i to w firmie, w której pracuje od ukończenia studiów, a Jej mąż Jack – intratną posadę w finansach. Ten idealny obrazek wali się jednak niczym domek z kart i to niemal w jednej chwili, a wydarzenia postępują w bardzo szybkim tempie, niszcząc wszystko, na co Molly pracowała całe życie.

Propozycja wyjazdu do małej, urokliwej wsi Semington w hrabstwie Wiltshire od starej przyjaciółki Molly, Amelii, wydaje się tym, czego ona z mężem potrzebują. Od czasu wyjazdu dzieci nie mogą się porozumieć, narastają pomiędzy nimi konflikty, a Jack zrobił się nagle bardzo oszczędny, Zmusił Molly do pozbycia się gosposi wiedząc, że żona nie przepada za pracami domowymi, sam zresztą nie angażując się w pomoc. Coraz częściej siedzi do późna w firmie, wraca nierzadko po kilku drinkach. Molly nie chce przyjąć do wiadomości, że wyolbrzymia sytuację, że tak naprawdę to ona cierpi na syndrom pustego gniazda. Dlatego pobyt na łonie natury może jej pomóc ratować związek, tyle tylko, że Jack od razu odmawia, tłumacząc się spiętrzeniem pracy.

Molly decyduje się jechać sama nie będąc nawet świadomą, jak daleko idące będą konsekwencje tego pobytu. Podczas porannego joggingu napotyka bowiem przystojnego mężczyznę o turkusowych oczach, a ten wciąga ją w rozmowę o ptakach. Tak naprawdę zimorodki wydają się być jedynie pretekstem, bowiem od razu pomiędzy nimi zaczyna iskrzyć. Kolejne spotkanie kończy się jednak upokorzeniem – Molly próbuje uwieść dużo młodszego od niej nieznajomego, choć najwyraźniej źle odczytuje jego intencje. Kobieta szybko opuszcza hotel, nękana wyrzutami sumienia i pragnie o wszystkim zapomnieć. Tyle tylko, że kilka dni później ów nieznajomy staje pod jej drzwiami, a kiedy orientuje się, że nie zostanie wpuszczony, pozostawia kartkę z prośbą o kontakt. Molly wysyła wiadomość tekstową zdecydowanie urywając kontakt i … sprowadzając na swoją głowę policję. Okazuje się bowiem, że prawdopodobnie była ostatnią osobą, która widziała niejakiego Olivera żywego…

To dopiero początek problemów Molly, bohaterki znakomitej powieści autorstwa Valerie Keogh, pt. „Idealne życie Molly”. Opublikowana nakładem Wydawnictwa MUZA SA książka, to trzymający w napięciu kryminał, w którym nic nie jest pewne, któremu wielokrotnie damy się zaskoczyć. To prawdziwa gratka dla osób, które lubią skomplikowane historie, a także dla wielbicieli gatunku. Wątki, które w historii splatają się ze sobą dezorientują, nie pozwalając przewidzieć kolejnych wydarzeń, dzięki czemu od książki nie można się oderwać. Mimo iż fabuła jest dość schematyczna, to sposób prowadzenia akcji, wprowadzenie kilku podejrzanych, atmosfera niepokoju i przeczucia, że Molly znalazła się w prawdziwych tarapatach, towarzyszy nam nieustająco. Podobnie jak myśl, kto skorzystałby najbardziej, na jej śmierci. Tym samym mamy do czynienia ze znakomitą lekturą, która prowokuje nas do pytania, jak dobrze znamy osobę, z którą mieszkamy od lat? Odpowiedź może niekiedy przerazić…

Po lekturze "Fatalnego kłamstwa" wiedziałam, że nie przejdę obojętnie obok żadnej książki Valerie Keogh. Autorka idealnie trafiła w mój gust, wciągnęła mnie w swój misternie zaplanowany spisek i zaimponowała mi talentem. Bardzo zżyłam się z losami wykreowanych przez nią bohaterów, więc wobec najnowszej powieści Keogh miałam ogromne oczekiwania. Czy zatem "Idealne życie Molly" spełniło swoje zadanie?

Zdecydowanie. Powiem, więcej. Druga książka autorki okazała się nawet lepsza. To utrzymany na wysokim poziomie thriller psychologiczny, który już od pierwszych stron ciasno oplata czytelnika niesłychanie dobrze wykreowanym klimatem, duszną atmosferą i rosnącym napięciem. Litery pędzą przed oczami w zawrotnym tempie, ponieważ czytelnik już, teraz, zaraz, natychmiast musi wiedzieć co wydarzy się dalej. Znacie ten stan? Ja uwielbiam to poczucie rosnącej niepewności, szczególnie w thrillerach takich jak ten, gdzie fabuła prowadzi nas jak po sznurku do szokującego finału.

Warto bliżej przyjrzeć się tytułowej Molly Chatwel. To kobieta, która pozornie ma wszystko a jej idealne życie budzi zazdrość u wszystkich przyjaciół oraz sąsiadów. Jednak wraz z upływem czasu wszystko zaczyna się psuć. Córki wyjeżdżają na studia, mąż pracuje do późna a ona sama czuje się pusta i niespełniona. Nie spodziewa się, że jeden wyjazd na wieś oraz chwila słabości skierowana w stronę nieznajomego okażą się w rezultacie prawdziwym przekleństwem.

Molly to postać nie tylko bardzo dobrze wykreowana, ale przede wszystkim mocno skomplikowana. Trudno zrozumieć na początku co siedzi w jej głowie, bo ona sama wydaje się niezdecydowana i niepewna tego co chce. Z jednej strony kocha męża, z drugiej kusi ją skok w bok, ale odtrącona kuli ogon i ucieka do rodziny. To wręcz historia rodem jak z niespełnionego romansu, jednak wszystko nabiera tempa, gdy nieznajomy ginie a Molly zostaje wciągnięta w wir budzących grozę wydarzeń. Fabuła pędzi jak szalona, wprowadza na scenę nowe fakty a emocje wydają się nie mieć końca w rozgrywce między tym co podsuwa nam rozum a tym co dzieje się naprawdę.

"Idealne życie Molly" to jedna z tych lektur, obok których nie można przejść obojętnie w zimowe czy jesienne wieczory, gdy ponury klimat za oknem potęguje gęstą atmosferę w książce. Jednak niezależnie od dnia czy godziny powieść Valerie Keogh wciągnie Was bez reszty. Gwarantuję, że zupełnie nie spodziewacie się tego jak potoczą się wydarzenia i jak dramatyczny przebieg osiągną - na zgubę głównej bohaterki i zachwyt czytelnika. Oto kolejna historia spod pióra Keogh, która przypomina misterną przepychankę między ściganym i mordercą. Jestem zachwycona!

Już za tydzień premiera świetnego thrillera psychologicznego autorki "Fatalnego kłamstwa". O ile poprzednia książka była całkiem niezła i dobrze ją wspominam, to ta jest jeszcze lepsza. 🤩

Jak dobrze wiemy, nie istnieje coś takiego jak "idealne życie" i jeśli ktoś próbuje nam wmówić, że ON takowe prowadzi, podejrzewam, że ma sporo do ukrycia. 😉

•

Molly jest szczęśliwą matką dwójki dzieci, ma przystojnego męża, pracę którą lubi, cudowny dom w centrum Londynu i gosposię, która się nim zajmuje. Jest perfekcjonistką w każdym calu i uwielbia, gdy wszystko układa się tak, jak zaplanowała. Znajomi podziwiają jej nienaganny styl, piękne wnętrza i idealną rodzinę. Wszystko jednak zmienia się, gdy dzieci dorastają i wyjeżdżają na studia. Molly słabo sobie radzi z syndromem opuszczonego gniazda. A jej plany, by na nowo odkryć przyjemność w spędzaniu czasu z mężem i cieszeniu się sobą, legły w gruzach. Jack poświęca całe dnie pracy, a czasem nawet w weekendy wykręca się od jej towarzystwa. Kobieta obawia się, że powodem są problemy zawodowe jej męża. Gdy ten proponuje rezygnację z usług pomocy domowej i podzieleniu się obowiązkami, zgadza się, choć w głębi czuje, że wszystko spadnie na nią. Utwierdza się jednak w przekonaniu, że Jack ma kłopoty. Mąż staje się zamknięty w sobie i oddala się coraz bardziej. Rezygnuje nawet ze wspólnego wyjazdu weekendowego. Sfrustrowana Molly postanawia pojechać z przyjaciółmi. Niestety, ten wyjazd jest początkiem lawiny okropnych wydarzeń w życiu kobiety i jej bliskich.

•

Bardzo dobra pozycja. Jestem pozytywnie zaskoczona. 😃 Czytało się gładko i przyjemnie. 😊 Autorka świetnie buduje napięcie i wprowadza w fabułę dreszczyk emocji. Jak najbardziej polecam! 🥰

„To dziwne, jak wszystko zaczyna się układać w spójną całość w samym środku nocy, kiedy wszystko inne milknie i nic nie rozprasza uwagi. „

Molly ma idealne życie- kochającego męża, piękny dom, dwoje dorosłych dzieci i pracę, którą lubi. Jednak jak to bywa jak jest za dobrze to wcale tak nie jest, gdy dzieci wyjeżdżają na studia Molly zaczyna się czuć samotna, Jack zaczyna się od niej oddalać, coraz więcej pracuje. Kobieta postanawia zrobić coś dla siebie i wyjechać na weekend do spa. Poznaje tam mężczyznę, tak przystojnego, że miękną jej kolana, chciałaby posunąć się dalej jednak ON sie odsuwa. Zawstydzona ucieka i chce zapomnieć o całej sprawie, nie jest to jednak takie proste bo niespodziewanie mężczyzna pojawia się pod jej domem w Londynie, a co gorsza dwa dni później do jej drzwi puka policja.

Takie książki lubię! Czytała się jak złoto! To jedna z tych pozycji, do których siadacie i które odkładacie dopiero po przeczytaniu ostatniej strony. Byłam naprawdę ciekawa czy moje przewidywania co do rozwiązania zagadki się sprawdzą i… nie, nie no bez spojlerów, tego nie robimy!

Chociaż główna bohaterka jest irytująca a „syndrom pustego gniazda” jest użyty między zylionem a pierdyliardem razy to nie zakłóciło mi to frajdy. „Idealne życie Molly” to thriller, który może nie przyprawi was o szybsze bicie serca czy hiperwentylację, ale to idealna książka na wieczór, dobrze skrojona historia i wiarygodne zwroty akcji. Jestem na tak po stokroć na tak. Mam szczęście do styczniowych książek, a tę wkładam na półkę z tymi, które zdecydowanie mi się podobały.

„Idealne życie Molly” to jeden z lepszych thrillerów psychologicznych jakie dano było mi czytać w ostatnim czasie.

Początkowo historia może wydawać się dość spokojna. Jej akcja płynie powoli, aby później podkręcić tempo i kompletnie zaskoczyć czytelnika. Klimat i napięcie jakie udało się zbudować autorce są niesamowite. Coraz większa ilość tajemnic wychodzi na światło dzienne, a ich zakończenie przybiera dość ciekawy finał. Może nie taki nieoczywisty, bo w pewnym momencie autorce nie udało się mnie zmylić. Jednak wcale mi to nie przeszkadzało.

Postacie są zagadkowe. Chociaż niektóre zachowania i przemyślenia Molly były nazwijmy to oderwane od rzeczywistości. Denerwowało mnie jej dążenie do perfekcyjności w każdym calu i ta uporczywa naiwność. Jednak nie wpłynęło to na całokształt odbioru lektury.

„Idealne życie Molly” spodoba się wszystkim fanom thrillerów psychologicznych. Czytało mi się ją lekko i płynie. Historia udowadnia, że życie na pozór idealne wcale takie nie musi być, a każdy z nas ma swoje sekrety. Ludzie, których wydaje nam się, że znamy mogą być za to kim zdecydowanie innym…

Zdecydowanie polecam! Premiera już 26 stycznia!

Hej Kochani😘

Czy dziś Wam także nic się nie chce?

Ta pogoda jest tak dobijająca, że chętnie zaszyłabym się pod kocem i przespała to popołudnie🥴

Ale niestety nie mogę 🙈

Przychodzę więc do Was z recenzją książki "Idealne życie Molly" Valerie Keogh.

Czy idealne życie to tylko pozory?

Czy pod idealym dachem, idealnej rodziny zdarzają się tragedie?

Wydawałoby się, że nie.

Molly ma wszystko. Przepiękny dom. Idealną, dobrze płatną pracę. Cudownego męża. Dzieci.

Można powiedzieć, że opływa w luksusach.

Lecz chwila nieuwagi i całe jej życie i to, na co pracowała, obraca się w pył.

A wszystko zaczęło się niewinnie...

Molly wraz z przyjaciółką Amelią i jej mężem Tristanem wyjeżdżają na weekend za miasto. Podczas porannego joggingu, Molly spotyka mężczyznę o turkusowych oczach, w których kobieta niemal się zakochuje. Jest nawet w stanie zdradzić męża. Lecz kiedy tajemniczy mężczyzna się odsuwa, Molly czuje tylko wstyd i upokorzenie.

Po pewnym czasie, mężczyzna odnajduje jej adres i zostawia jej krótką wiadomość z prośbą o kontakt. Dzień później policjanci odnajdują jego zwłoki, a Molly staje się główną podejrzaną, dopóki sama nie staje się ofiarą wypadku (jak się później okazało upozorowanego). Molly została wepchnięta pod samochód i cudem uszła z życiem.

Jej idealne życie sypie się jak domek z kart, a ona nie jest w stanie go poskładać.

Czuje się fatalnie.

I fizycznie. I psychicznie.

Boi się, lecz za wszelką cenę chce poznać prawdę, chce dowiedzieć się, kto stoi za mordertwem tajemniczego mężczyzny i kto próbował ją zabić.

Prawda jest szokująca!

Jesteście ciekawi, jak potoczą się losy Molly?

Koniecznie sięgnijcie po tę książkę, której premiera już 26 stycznia!

Polecam

Molly Chatwell to dojrzała kobieta, która prowadzi spokojne życie na dość wysokim poziomie. Mieszka w pięknej willi w Londynie. Ma kochającą rodzinę i świetną pracę. Odkąd jednak dzieci wyjeżdżają na studia za granicę, Molly zaczyna doskwierać syndrom "pustego gniazda", bardzo za nimi tęskni. Wydaje się, że poza tym wszystko jest idealne, wreszcie może zacząć spędzać więcej czasu z mężem i poświęcić wolne chwile na wspólne podróże. Niestety Jack pracuje więcej, niż wcześniej i praktycznie nie ma go w domu, przez co zaczyna im się gorzej układać. Pewnego dnia przyjaciółka namawia ją na weekendowy wyjazd, na który Molly zgadza się po wielu namowach. W pięknym otoczeniu hotelu kobieta wreszcie zaczyna myśleć pozytywnie o przyszłości. Wierzy, że wszystko się jeszcze ułoży. Kiedy jednak wychodzi na poranny jogging i natyka się na przystojnego nieznajomego, kusi ją wizja krótkiego romansu, mimo, iż nigdy nie zdradziła męża. Później gani się za takie myśli, przecież ten człowiek jest niewiele starszy od jej syna. To wpływ ciągłego słuchania o skokach w bok jej zamężnej przyjaciółki. Następnego dnia jednak znowu go spotyka i chwilę z nim rozmawia, ale źle odbiera wysyłane przez niego sygnały i próbuje go pocałować. On się odsuwa, a Molly ze wstydu ucieka i szybko opuszcza hotel. Po powrocie do domu chce zapomnieć o całej sytuacji, jednak okazuje się, iż nie będzie to takie proste. Nieznajomy czeka długo przed jej domem, po czym zostawia w skrzynce kartkę i odchodzi. Skąd ON wiedział gdzie mieszka Molly? Z treści wiadomości wynika, że chce się z nią spotkać i porozmawiać. Ona jednak nie zamierza tego zrobić i smsem informuje mężczyznę, żeby zostawił ją w spokoju. Kolejnego dnia w jej domu zjawia się policja z informacją, że człowiek ten został zamordowany. Od tej chwili życie bohaterki zamienia się w koszmar...

Bardzo spodobała mi się intryga wymyślona przez Autorkę. Lubię angielskie thrillery za ich atmosferę i mimo, iż fabuła nie jest naszpikowana zwrotami akcji, świetnie się je czyta, a wręcz pochłania. Tutaj jest tak samo. Byłam ciekawa jak zakończy się ta historia, a finał mnie bardzo zaskoczył, chociaż na rynku są podobne pozycje. Bohaterka jednak potrafi być naiwna i przez to może irytować Czytelnika, dlatego takie osoby nie będą zadowolone z lektury. Ja zawsze powtarzam, że uwielbiam kryminały, jednak nie mogłabym obejść się również bez takich lekkich thrillerów z kryminalną nutą. Książka idealna na relaks.

Życie Molly, można powiedzieć, jest idealne. Z pozoru obrazek wygląda na bajeczny. Dzieci właśnie wyjechały na studia, praca daje jej stabilizacje a mąż sprawia, że czuje się bezpiecznie. Może odkąd nie ma dzieci w domu, wkradła sie do jej serca odrobina samotności.

Żeby jakoś pozbyć się tej pustki, postanawia spędzić weekend z przyjaciółką i jej mężem. Niestety Jacka zatrzymuje praca...

I być może ten weekend nie byłby taki zły, gdyby nie pewne spotkanie.

Konsekwencje błędnego zrozumienia sytuacji dogonią ją w Londynie i przyniosą sporo kłopotów. Molly jiz nie będzie narzekać na rutynę dnia codziennego...

Książka ta to thiler psychologiczny z gatunku domestic noir.

Nie przemawiają do nie powolne historie, ale tutaj z przyjemnością zagłębiałam się w fabułę.

Molly wywołała we mnie skrajne emocje. Z jedej strony twardo stąpa po ziemi a z drugiej jest tak naiwna, że robi się jej szkoda. Momemtami jest zwyczajnie ślepa na to co się dzieje wokół niej.

Ogólnie ta powieść obfituje w bohaterów, którzy nienkoniecznie są pozytywni w odbiorze przez czytelnika.

Przykładowo dwaj policjanci prowadzący śledztwo są reprezentantami tak skrajnego braku profesjonalizmu, że czytając do głowy przychodzą mało kulturalne epitety, a idioci to najdelikatniejszy.

Autorce bardzo dobrze wychodzi wprowadzenie czytelnika w pole i rzucanie podejrzeń na bohaterów.

Zakończenie jest brawurowe. Nie mówię, że nie robi wrażenia, ale w mojej opinii jest za szybkie, pisane na kolanie, żeby już zamknąć historię.

Niemniej przez całą historię autorce udało udało świetnie zbudować napięcie, które umiejętnie stopniuje.

Nie jest świetna, ale jest dobra🙂

Za egzemplarz dziękuję @wydawnictwomuza❤