Gray After Dark

Bezlitosna dzicz.

Brutalny atak.

Miley to młoda dziewczyna, która po tragicznej kontuzji, przekreślającej jej olimpijskie marzenia, decyduje się na wyjazd do górskiego pensjonatu. Wydaje się, że to idealne miejsce na regenerację, ale szybko okazuje się, że to miejsce skrywa mroczne tajemnice.

Podczas jednego z porannych treningów Miley zostaje brutalnie uprowadzona i uwięziona w chacie na głębokim odludziu. Aby przeżyć, będzie musiała wykorzystać swoje atletyczne zdolności, spryt i odwagę.

————

Noelle W. Ihli zaprasza czytelników do mrocznego, pełnego niebezpieczeństw świata, w którym przetrwanie zależy od sprytu, siły woli i zdolności fizycznych.

Od pierwszych stron, kiedy Miley zostaje uprowadzona, fabuła nabiera tempa i nie zwalnia go aż do samego końca. Czuć w niej pełne napięcia momenty, które zmuszają do wciągnięcia się w powieść i postawienia się w miejscu bohaterki.

Kiedy bohaterka zostaje uwięziona w chacie, mamy do czynienia z napiętą atmosferą niepewności, którą @noelleihliauthor świetnie buduje. Z każdą stroną rośnie poczucie niebezpieczeństwa, a decyzje Miley stają się coraz bardziej kluczowe dla jej przetrwania.

Co ciekawe, mimo mrocznego klimatu i brutalności, książka nie zatraca się w samej akcji. Autorka z powodzeniem rozwija postać głównej bohaterki, jej przemyślenia i emocje w obliczu tragicznego położenia. Miley nie jest tylko ofiarą – to także osoba, która nieustannie analizuje sytuację i stara się wyciągać wnioski, co czyni ją bardzo autentyczną postacią.

Klimat miejsca – odludne góry, schowany pośród nich pensjonat i tajemnicza historia o byłej pracownicy – dodaje całej historii dodatkowej warstwy niepokoju. Atmosfera tej książki jest gęsta, a każdy krok bohaterki zdaje się prowadzić ją w stronę nieuchronnego niebezpieczeństwa.

„Grey After Dark” to książka, która trzyma w napięciu do ostatniej strony. To pełna adrenaliny opowieść o przetrwaniu, sile ludzkiej determinacji i walce z własnymi lękami. Książka zmusza do refleksji nad tym, jak daleko jesteśmy w stanie posunąć się, by uratować własne życie.

Wiele w życiu można znieść. Przekraczanie granicy też jest gdzieś wpisane w nasze istnienie, a jednak ma one różne oblicza. Zniewolenie i agresja wymierzona w ofiarę może doprowadzić do tragedii, choć już samo to jest niewyobrażalną torturą.

"Gray after dark" to historia młodej dziewczyny, Miley, która podejmuje pracę w górskim hotelu. Znajduje się on w rezerwacie, który jest rozległy i dziki. Trenuje biathlon, dlatego też trening i utrzymywanie formy, a nawet jej dźwignięcie, to dla niej codzienność. Tak ogromny teren jest idealnym miejscem do biegania. I porwania.

Noelle W. Ihli wrzuciła na tapet temat bardzo trudny, który wywołuje silne emocje i skłania ku refleksji. Nie jestem w stanie wyobrazić sobie, co musi czuć osoba porwana. Do czego jest w stanie się posunąć, by przetrwać. Czy podda się od razu? Ile będzie miała sił walczyć? Czy jest nadzieja? Pytania te towarzyszyły mi przez większość lektury i przyznaję się bez bicia, że historia Miley podwyższała ciśnienie.

Chata na odludziu i dwóch mężczyzn, którzy nie wyglądają na zadbanych, ale mają broń i zapasy - już samo to brzmi złowieszczo, ale to, co spotyka Miley, i drugą kobietę, wywołuje ciarki na skórze. Autorka napisała powieść, której fabuła mogła mieć odzwierciedlenie w rzeczywistości - tak dobrze, tak realistycznie jest przedstawiona.

"Gray after dark" pokazuje jak ważna jest wola przetrwania, ale również jak można zniszczyć człowieka poprzez agresję i zniewolenie. Zwykły wypad do lasu czy w celach treningu, wycieczki może zamienić się w piekło. I to piekło dopadło Miley.

Nie pozostaje nic więcej jak tylko dodatkowo zachęcić Was do lektury. Dzięki emocjom, które dostarczyła mi książka wiem, że jest ona warta przeczytania, a okładka tylko podsyca głód przeczytania dobrej historii... choć trudnej, przykrej, tragicznej. Bardzo polecam!

Nowy thriller Noelle W. Ihli to porażająca i emocjonalna podróż w głąb ludzkich lęków, pragnień, utraty wolności i cierpienia. Ta historia zaczyna się bardzo niepozornie. Akcja toczy się powoli, poznajemy Miley i sytuację w jakiej się znalazła, a także jej plany i marzenia związane ze sportem. W pewnym momencie, wszystko przyspiesza, serce zaczyna mocniej bić, a zagrożenie wyczuwalnie rośnie. Akcja nabiera tempa, a to, co później spotyka tą młodą dziewczynę, mrozi krew w żyłach. „Gray after dark” jest świetnie napisaną książką, łączącą obyczajowy wątek na początku historii, z prawdziwą, namacalną i rzeczywistą grozą. Autorka pokazuje nie tylko, do czego zdolny jest człowiek, ale także jak działa syndrom sztokholmski. Bardzo dobry styl, naturalne dialogi, psychologiczne wątki i ogrom emocji. Polecam!

Przepadłam, bo całkowicie pochłonęła mnie lektura. Książka tak wyjątkowa, że z trudem odkładałam ją, gdy rozsądek podpowiadał, że rano nie wstanę do pracy i będę ledwo żywa.

Ponad 500 stron rasowego thrillera, który nie pozwalał mi o sobie zapomnieć, nawet gdy odłożyłam książkę na bok. Zwłaszcza, że inspiracją do jej powstania były prawdziwe wydarzenia. Na samą myśl o tym mam ciarki na całym ciele.

Bezlitosna głucha dzicz. Ogromny rezerwat Frank Church w Idaho, gesty, mroczny las w którym podczas porannego treningu bez śladu znika Miley. W odciętym od świata miejscu dziewczyna zostaje uprowadzona i uwięziona w chacie na odludziu. Ile jest w stanie znieść, by wyrwać się z rąk brutalnych oprawców? Ile musi doświadczyć bólu i cierpienia, by stracić wolę walki o życie?

Historia opowiadana jest z dwóch perspektyw - Miley oraz szukającego jej przyjaciela Brenta, dla którego Miley jest całym światem. Poza początkiem książki, który stopniowo się rozkręca, dając nam czas na zaznajomienie się z przedstawionymi postaciami, zrozumienie ich postępowania determinowanego przez trudne życiowe doświadczenia, autorka tworzy klimat narastającego napięcia i spirali niepokoju. Od momentu uprowadzenia Miley książkę czytałam z zapartym tchem, drżąc z niepewności jak potoczy się akcja.

Styl autorki jest niezwykły, gdyż wciąga czytelnika w 100% w fabułę, pobudzając emocje i tworząc wrażenie jakbyśmy byli uczestnikami opisywanych wydarzeń.

Krótkie rozdziały, które w teorii mogłyby sprzyjać przerwaniu czytania w dowolnym momencie, nadawały wyjątkowej dynamiki i zbudowane zostały tak, aby powiedzenie "jeszcze jeden rozdział" trwało permanentnie 😀.

Jestem głęboko poruszona stworzoną historią, przy której moja adrenalina skakała, serce waliło jak szalone i która nie da o sobie zapomnieć na długo.

Mamy dopiero styczeń, a ja już mam mocnego kandydata do top książki roku. Polecam! 🔥

🖤Recenzja🖤

Premiera 29.01.2025 r.

„Gray after dark” – Noelle W. Ihli

Współpraca reklamowa z @wydawnictwootwarte

Miley po wypadku potrzebuje złapania oddechu i uspokojenia umysłu. Wyjeżdża w góry aby potrenować. Szalejące myśli próbuje uspokoić bieganiem. Jej wyprawę przerywa brutalne porwanie. Od tej pory dziewczyna będzie zdana na dwóch mężczyzn z dziwnymi poglądami. Spróbuje przetrwać dziwne zachowanie i jeszcze bardziej pokręcone poglądy. Będzie musiała wiele znieść i przetrzymać. Jej postawa jest mocno skoncentrowana na ucieczkę i walkę. Cały czas ma w głowie plan ucieczki, który skrupulatnie wykonuje. Nie poddaje się, gdy nawet mężczyźni stosują wobec niej przemoc. Miley jest niebywale spokojna w tym wszystkim, ale wiem, że tak naprawdę to tylko pozory, które bardzo dobrze maskuje. Dziewczyna odznacza się dużym sprytem i niebywałą odwagą. Myślę, że nie jedna osoba straciła by w tym momencie całą odwagę, ale chęć przetrwania była silniejsza.

Historia pokazuje jak psychiczne poglądy są w stanie zniszczyć życie zwykłego człowieka. Bo tak mówi ich ideologia. Stosują przemoc i potrzebują władzy. Myślą, że są Bogami i mogą wszystko. A tak naprawdę niszczą człowieka.

Historia pełna napięcia i dreszczy. Z jednej strony walka Miley o wolność i ukazanie jej „nowego” życia, a z drugiej uporczywe poszukiwania dziewczyny. Obie sytuacje są mocno emocjonujące. Gdy Miley była w tym domku modliłam się aby nic jej się nie stało i jakoś to przetrwała. Nie było to łatwe zadanie. Każdy dzień jest pełen wyzwań i bólu. Natomiast misja poszukiwawcza również wyzwala wiele emocji, bo każdy dzień przybliżał albo oddalała ich od Miley. Miałam nadzieję, że szybko ją znajdą, oraz aby tylko się nie poddali.

Ta historia mnie po prostu oczarowała. Od dawna nie czytałam książki z takim wielkim zapałem i ciągle moje myśli wokół niej krążyły. Te emocje i napięcie były nie do opisania. Moja ciekawość aż kipiła. A na dodatek został przedstawiony watek romantyczny, czyli coś co lubię, więc dostałam dużą dawką dreszczu z mała namiastką miłości. Właśnie w tej kwestii autorka pokazała, że jak się się kogoś prawdziwie kocha, to zrobi się dla niego wszystko, nie patrząc na konsekwencje.

No kochani jako, że zawsze czytam romanse, to ta książka była kolejną miłą odskocznią. Poczułam zimny oddech zła na karku, dreszcze niewiedzy i poczułam siłę bohaterki, która walczyła każdego dnia. Nie mogłam przestać myśleć o tym co ją spotkało i jak dzielnie pokonywała niedogodności i bóle.

Jeśli szukacie odskoczni, to gwarantuje, że ta książka wam ją zapewni.

11/10

Miley jest biathlonistką, jednak wypadek wyklucza ją z walki o olimpijskie złoto. Dziewczyna podejmuje pracę w górskim hotelu. Chce się zdystansować, odpocząć i jednocześnie skorzystać z górskiej aury. Niestety w trakcie jednego z treningów zostaje brutalnie uprowadzona.

Przeraża przede wszystkim fakt, że historia jest zainspirowana przedziwnymi wydarzeniami. Akcja nie pędzi, a książka jest dość sporej objętości, mimo to nadrabia klimatem. Atmosfera jest gęsta, przepełniona strachem i oblepiona brudem niegodziwych czynów. Trwa bezwzględna walka o przetrwanie. Bohaterka musi przeciwstawić się złu poprzez przełamywanie własnych lęków i słabości. Ale ile człowiek jest w stanie wytrzymać?

Autorka nie oszczędza czytelnika. Podsuwa bardzo obrazowe i wstrząsające opisy.

Na fabułę skupiają się różne aspekty ludzkich zachowań. Zarówno ze strony oprawcy, ofiary, ale także osób zaangażowanych w poszukiwania. Każdy z nich jest mocno zdeterminowany w zakresie własnych działań.

Napięcie utrzymane jest do samego końca.

Polecam!

Uprawiacie jakiś sport ?

Ja należę do grona osób, w przypadku których jeśli widzisz, że biegnę to…też uciekaj.

A Miley, bohaterka książki “Gray after dark” to wg mnie osoba pokazująca jaki sport może być niebezpieczny ;)

Ambitna, zdolna, jednak wypadek przekreślił jej marzenia o wygranej w zawodach olimpijskich. Mimo to nie poddaje się i nawet po podjęciu pracy w górskim hotelu Hidden Springs, każdą wolną chwilę poświęca na trening. Biega po lesie nawet ze świadomością, że 4 lata wcześniej zaginęła tam inna pracownica. Znaleziono tylko jej zakrwawione ubrania. Jednak Miley nie wierzy, że grasują tam niedźwiedzie. I ma rację, jednak wcale nie znaczy to, że może czuć się bezpiecznie…

Usłyszała strzały mimo, że nie było sezonu polowań. Przerwa w trasie, którą zawsze robiła w połowie biegu by wykąpać się w jednym z licznych jezior rezerwatu, zakończyła się spotkaniem z dwójką mężczyzn - ojcem i synem. Nie mają dobrych zamiarów…

Miley zostaje uprowadzona, zniewolona i uwięziona przez dwa potwory mające swoją specyficzną ideologię. Czy jej kondycja i spryt wystarczą by uciec ?

“Poczekam na właściwy moment i zdobędę ich zaufanie. Postaram się by uwierzyli, że mój umysł i ciało zostały pokonane.”

Ta historia coś mi przypomina aczkolwiek czytałam ją z ogromnym zainteresowaniem i przejęciem. Poznajemy zarówno przeżycia Miley, które chwilami są naprawdę drastyczne. A także przebieg wydarzeń, konkretniej poszukiwań wszczętych przez jej przyjaciela - Brenta. Wraz z kolegą z którym Miley pracowała w hotelu - Wesem, mimo tego, że policja zrezygnowała z poszukiwań, konsekwentnie, dzień po dniu, tydzień za tygodniem, szukają każdego śladu, najmniejszej wskazówki pozwalającej im odnaleźć kobietę. Czy zdążą ? Mają szansę odnaleźć przez lata ukrywany domek w głębi tej dziczy ?

Autorka zapewnia ogromną dawkę emocji, strach i niepewność towarzyszy nam od chwili pojawienia się Hamisha i Freda, po ostatnie strony. Chwilami miałam nadzieję, Miley chyba też, że syn okaże się inny. Jednak nie uchroniła one jej przed obrażeniami jakich doznała by ją…okiełznać. Mamy świadomość jakie podejście do życia i świata mają sprawcy ale nie znaczy to, iż trzeba wykazać się wobec nich wyrozumiałością. Nic nie uzasadnia tego, że pozbawiają wolności inną osobę i znęcają się nad nią na tyle różnych sposobów.

Jednak mimo, iż uważają się za tych prawdziwych mężczyzn, takim wzorem mężczyzny dla mnie jest tu właśnie Brent. Nie jeden by się poddał, zrezygnował, uznał, że już i tak nie ma szans na odnalezienie jej żywej. Ale miłość potrafi dać siłę. Subtelny wątek miłosny dodał wyrazu całej tej historii.

Świetny thriller, zdecydowanie bardziej mi się podobał niż książka autorki, którą przeczytałam wcześniej. I chętnie wrócę do jej twórczości gdy nadarzy się okazja.

Polecam i dziękuję za egzemplarz do recenzji.

Ask for Andrea" Noelle W. Ihli była jedną z najlepszych książek przeczytanych przeze mnie w zeszłym roku. Nie mogłam więc nie sięgnąć po kolejną książkę autorki.Miley jest biatlonistką, marzy o medalu igrzysk olimpijskich. Tragiczny wypadek samochodowy oddala realizację tych marzeń.W oczekiwaniu na kolejny sezon zimowy Miley zatrudnia się w górskim hotelu Hidden Springs. Dziewczyna chce zarobić i przy okazji wykorzystać okoliczne szlaki do treningu.Jeden z treningów zostaje brutalnie przerwany. Miley zostaje porwana i wyprowadzona na kompletne odludzie.Musi zmierzyć się z bezwzględnymi porywaczami, bólem i przemocą. Aby przetrwać, musi wznieść się na wyżyny swojej odwagi, odporności psychicznej i fizycznej.Z drugiej strony poznajemy Brenta, przyjaciela Miley, który jak nikt inny wierzy, że ta żyje i zrobi wszystko, aby ją odnaleźć. Wraz z Westem, który Miley poznał kilka dni wcześniej w pracy, ruszają w niekończący się las Frank Church. Ich poświęcenie, determinacja i odwaga jest godna podziwu. A może porwali się na niemożliwe i sami będą potrzebować ratunku?Noelle W. Ihli tworzy historie, od których trudno się oderwać. Które pochłaniają bez reszty i o których trudno zapomnieć. Ta książka, podobnie jak poprzednia autorki, znajdzie się w topce najlepszych tego roku.Historia Miley inspirowana jest prawdziwymi wydarzeniami, które miały miejsce latem 1984 roku. Wtedy to biatloniska Kari Swenson została uprowadzona przez dwójkę mężczyzn, którzy mieszkali z dala od cywilizacji.

To, co spotyka Miley, z jakim okrucieństwem musi się zmierzyć, nie jednego by pozbawiłoby nadziei i woli walki. Ona jednak pokazuje prawdziwy charakter sportowca, wojowniczki. Myśli o tym, jak przetrwać, jak wyrwać się z rąk oprawców. Jej wytrzymałość, spryt i cierpliwość są godne pozazdroszczenia. Autorka pokazuje, ile jest w stanie znieść człowiek, aby przetrwać.Nasz mózg również wie jak nas chronić. Ihli na przykładzie jednej z bohaterek pokazuje, jakie mechanizmy obronne tworzymy w głowie, aby przeżyć. Co się dzieje, kiedy złamie się człowieka. Ta historia jest bardzo bolesna, pełna cierpienia i straty. Powrót do normalnego życia, a nawet samo uświadomienie sobie, że gdzieś jest jeszcze normalne życie, do którego można wrócić, jest bardzo trudne i również wymaga odwagi.Jestem pod ogromnym wrażeniem pióra autorki, jej pomysłów i tego, jak tworzy historie. Jest w nich coś, co nie pozwala przestać czytać. Są to historie, które pozostają z czytelnikiem na dłużej. O tych bohaterach po prostu nie da się tak łatwo zapomnieć. Jestem ciekawa, co jeszcze szykuje autorka i czy będzie to równie dobre, jak dwie pierwsze książki. Ja z wielką przyjemnością sięgnę po kolejne książki.

"Gray after dark" Noelle W. Ihli

Kiedy sięgałam po tę książkę byłam świeżo po lekturze "Ask for Andrea" i wiedziałam, że i tu będzie dużo emocji i napięcia. Nie sądziłam jednak, że ta książka aż tak mną wstrząśnie. To thriller "survivalowy", który jest brutalny, intensywny i tak wciągający, że trudno odłożyć go choćby na chwilę.

Młoda biathlonistka, której marzenia o olimpijskim złocie legły w gruzach po tragicznym wypadku, zatrudnia się w pensjonacie położonym w odludnym miejscu otoczonym lasami. Dla regeneracji i treningów - idealne miejsce. Piękne widoki, cisza, natura. Od razu wyczuwa się jednak narastające napięcie. Wiedziałam, że coś tu nie gra. Że ta sielanka to tylko zasłona dymna dla nadchodzącego koszmaru.

Autorka doskonale budowała atmosferę zagrożenia i akcja bardzo szybko nabrała zawrotnego tempa, a ja dosłownie czułam ucisk w środku. Przemoc, samotność, desperacja - autorka oddała te emocje z dużą precyzją. Czułam każdą ranę Miley, każdy ból, każdy moment jej walki, a jej instynkt przetrwania był niemal namacalny.

Autorka zainspirowała się prawdziwymi wydarzeniami i aż nie mogę uwierzyć że coś takiego mogło się zdarzyć. To przerażające i każdej scenie dodaje realizmu. Może i dobrze że autorka nie pokazała głębszych portretów psychologicznych oprawców - brutalnych, pozbawionych sumienia drapieżników. Dzięki temu ich nie usprawiedliwiała.

Bardzo zachęcam Was do tej książki.

Dominuje tu surowy realizm. Nie ma romantyzowania przemocy czy przesadzonego dramatyzmu - jest tylko walka o przetrwanie, rozgrywana w brutalnych realiach dziczy. Podnosi ciśnienie, ale zmusza do refleksji nad granicami ludzkiej wytrzymałości.

Dla mnie świetna i widzę po innych opiniach, że nie tylko dla mnie. Autorka nie ucieka od trudnych tematów, ale robi to z wyczuciem, dzięki czemu historia nie jest epatowaniem okrucieństwem, lecz mocnym thrillerem.

Bezlitosna dzicz, brutalny atak, desperacka ucieczka. Zainteresowałam Was?

Tak zapowiada się thriller psychologiczny inspirowany prawdziwymi wydarzeniami, gdzie również znajdziemy elementy przyrody. 

"Gray After Dark" Noelle W. Ihli, wydawnictwo Otwarte.

Poznajemy tu Miley, która po wypadku decyduje się na wyjazd i pracę w górskim hotelu Hidden Springs. Jest to miejsce idealne, aby w spokoju trenować do powrotu na Olimpiadę, pomimo krążącej legendy o zmarłej pracownicy, która zmarła tam kilka lat temu. Kobieta zostaje porwana i uwięziona, w chacie w głębi dzikiego rezerwatu, zacznie się walka o przetrwanie. Czy jej się uda? Jaki związek będzie miała z wydarzeniami legenda?

W moje ręce trafiła kolejna ciekawa historia, która nie należy do łatwych. Znajdziemy tu walkę o życie, przetrwanie, brutalną przemoc, gwałt. Wskazanie w jaki sposób długotrwała przemoc, strach, tortury  potrafią wpłynąć na psychikę człowieka. I jaki ma wpływ silna wola i chęć przetrwania jeśli ją posiadamy. Myślę, że najważniejsze to mieć nadzieję, że ten horror się skończy i umożliwi powrót do normalnego życia pełnego spełnienia, miłości oraz szczęścia. Książka inspirowana jest prawdziwymi wydarzeniami i o tej historii nigdy nie czytałam, więc było to dla mnie nowa historia. 

Fabuła dość ciekawa, jednak zbyt długie i dokładne opisy przyrody powodowały, że momentami się mi dłużyło, a akcja wytrącała na prędkości. Zdziwiło mnie tu podejście służb   ratunkowych, które bardzo szybko odpuściły, a w samotną i zbyt długą drogę na pomoc wyrusza Wes i Brent. A tu postawa mężczyzn była dla mnie jak najbardziej na tak i godna naśladowania. 

Zakończenie mnie bardzo rozczarowało, zostałam z wieloma pytaniami, na które nie otrzymałam pytań i wydaje mi się zbyt mocno przekoloryzowane. 

Przeczytanie dwóch książek Noelle W. Ihli pod rząd było ekstremalnym przeżyciem i to stwierdzenie nie jest użyte nad wyraz (jak przeczytacie to się przekonacie). Kolejnym skutkiem jest też teraz nerwowe obserwowanie daty premiery jej kolejnej książki w Polsce.

Poznanie „Gray after dark” zaraz po „Ask for Andrea” ma swoje plusy i minusy. Przeogromnym plusem, na który przede wszystkim zwracam uwagę jest fakt, że po raz drugi nie mogłam się oderwać od historii spisanej przez autorkę, a moje tętno galopowało z każdą przeczytaną stroną. Tym razem nie ma tu żadnych wątków paranormalnych, ale przedstawione okoliczności porwania i torturowania głównej bohaterki są tym straszniejsze, gdy z tyłu głowy dochodzi szept, że autorka oparła pomysł powieści na prawdziwym wydarzeniu. Myślę, że już w „Ask for Andrea”, a tym bardziej teraz przy „Gray after dark” granica między thrillerem, a horrorem jest tu bardzo cienka...

Sceny w książce są bezkompromisowe, chociaż nie odczuwałam przegięcia w epatowaniu złem. Duże poczucie niepokoju występuje przez cały czas, sceny są brutalne, ale jak dla mnie po raz kolejny autorka wykazała się uchwyceniem środka przekazu.

Ciekawą perspektywą było uchwycenie sportowego ducha Miley, która trenuje biathlon i jak od lat wypracowana dyscyplina pomaga jej w momencie bycia przetrzymywaną w chacie w środku lasu. Ważnym elementem jest ukazanie siły, która tkwi w osobach, którym zależy na Miley. Ich poszukiwania wykraczają za skalę tego czego można się spodziewać i sprawiają, że naszła mnie refleksja czy ja byłabym gotowa na takie poświęcenie.

Napisałam, że przeczytanie tych książek pod rząd ma swoje plusy i minusy, i jak widzicie fabularnie to praktycznie same plusy i tak samo było z odczuciami, a minusem jest ich nieuchronne porównanie, tym bardziej, że wyszły spod ręki tej samej autorki i przy ocenie daję gwiazdkę mniej, bo chociaż jestem bardzo zadowolona to jednak „Andrea” dotknęła mnie mocniej pomysłem na mniej spotykaną fabułę.

Lubisz historie oparte na faktach? 💬

Ja bardzo! Zwłaszcza gdy mamy do czynienia z historią kryminalną i osobą psychicznie zaburzoną. Taką właśnie historię ukazała w swojej książce „Gray After Dark” Noelle West Ihli, opierając jej fabułę na losach Kari Swenson.

Fabuła „Gray After Dark” przenosi nas w górską scenerię, gdzie Miley, po tragicznym wypadku, szuka miejsca odosobnienia, a jednocześnie idealnych warunków do treningów i regeneracji. Niestety, podczas jednego z porannych treningów zostaje brutalnie uprowadzona i uwięziona w chacie na głębokim odludziu… To właśnie w tym momencie następuje przełom w powieści, a akcja nabiera tempa.

Autorka, bazując na prawdziwych wydarzeniach, stworzyła nieszablonową historię, od której nie mogłam się oderwać. Noelle doskonale buduje mroczny klimat, a ukazanie dwóch perspektyw jest tutaj strzałem w dziesiątkę. Strona za stroną czytelnik zostaje otoczony coraz gęstszą aurą mroku i tajemnicy. Napięcie rośnie stopniowo, a niepokój zdaje się emanować z każdej strony.

Po raz kolejny Ihli udowadnia, że ma prawdziwy dar do ukazywania warstw psychologicznych swoich bohaterów i przemycania trudnych społecznie tematów. Pisze o traumach, granicach ludzkiej wytrzymałości psychicznej, woli walki o własne życie, adaptacji do ekstremalnych warunków, a także o przebudzeniu najbardziej pierwotnych instynktów w imię przetrwania. To tematy, o których warto mówić i pisać, by przypominać, że każdy z nas ma swoje granice – i że w kryzysowych sytuacjach możemy okazać się silniejsi, niż nam się wydaje.

„Gray After Dark” to książka ze świetną, dynamiczną fabułą, ale również z wieloma momentami refleksyjnymi. Ihli, opierając się na prawdziwych wydarzeniach, w doskonały sposób pokazuje, że zawsze istnieje nadzieja na wyjście z najtrudniejszych sytuacji. Nie pozostaje mi nic innego, jak napisać – serdecznie polecam! Osobiście nie mogę się doczekać kolejnej książki autorki.

Dla mnie to była naprawdę niesamowita książka. Napisana bardzo mądrze, z pewnością postacie należą do osób o wysokim potencjale psychicznym, choć nie wszyscy. Ludzie wyglądający na zarośniętych w myślach i wyglądzie, mieli dziwnie zaburzoną psychikę, więc postępowali z dziewczyną niczym dziką zwierzyną, chcąc ją ujarzmić do złych celów. Ona sama jest pewną siebie kobietą, która potrafi uspokoić nawet lęki i bóle fantomowe, podczas gdy zwykły człowiek nic by o nich nie wiedział. Pomimo tego, że jej ciało potrafiło znieść bardzo dużo bólu i obciążenia, to jednak znając jej myśli widzimy, że inne osoby nawet nie chcą dawać jej jakiejkolwiek otuchy. Znając jej przeszłość oceniają na podstawie ograniczeń, które według nich powinna posiadać. Nie wiedzą tego, kim się stała i jak bardzo pragnie wygrać. Jest na tyle zanurzona we własnym wewnętrznym świecie, że nie słucha plotek ani tajemniczych historii o miejscu w którym się zatrudniła. Ludzie, którzy próbują coś jej o tym powiedzieć są mało przekonujący, lecz z perspektywy czasu ujrzymy, że byli wystraszeni. Opowieść przechodzi do grającej na naszych emocjach w momencie, kiedy młoda kobieta zostaje porwana. Idealnie został tutaj ukazany klimat w którym do tego doszło. Opisy lasu, roślinności i odgłosów leśnych stworzeń sprawia, że ciarki występują nam na plecach. Tu ewidentnie chodziło o to, aby czytelnik był bardzo wystraszony, by wszędzie widział zagrożenie i czuł na sobie krople zimnego potu. Niekiedy ta duszność przytłacza, bo wydaje się bardzo prawdziwa. Każda z postaci sprawdziła się jako osobowość, która wniosła coś do fabuły. Będą tak zwane osoby z za i przeciw, które raz podniosą na duchu swoją obecnością, a innym razem sprowadzą do ciemnej dziury z której kobieta sama będzie musiała się podźwignąć. Dokładnie jak w prawdziwym życiu, gdzie na swojej drodze nie spotykamy tylko zwolenników. Sama książka jest bardzo wyraziście wydana, rozdziały są krótkie, a dialogów spora ilość. Według mnie ma bardzo duży odzew psychologiczny oparty na strachu, przetrwaniu i umiejętności postępowania z własnym ciałem podczas niebezpieczeństwa. Bardzo ją polecam.

Ile człowiek może znieść aby przeżyć ? Co jest w stanie zrobić, aby się uwolnić?

Moje kolejne spotkanie z autorką Noelle W. Ihill w thrillerze „Gray After Dark” który jest zainspirowany prawdziwymi wydarzeniami.

To historia o sile przetrwania, krzywdzie i bólu ale też o nadziei.

Miley marzy o olimpijskim złocie jednak tragiczny wypadek samochodowy krzyżuje jej wszystkie plany. Wie, że musi bardzo dużo ćwiczyć, mimo bólu, żeby osiągnąć swój wymarzony cel. Podejmuje pracę w górskim pensjonacie „Frank Church Wilderness” aby trochę nabrać dystansu, przemyśleć pewne dręczące ją sprawy, zregenerować się, ale przede wszystkim aby trenować.

Podczas porannego biegania Miley zostaje brutalnie uprowadzona przez dwóch mężczyzn– Freda i Hamisha. Zostaje uwięziona w chacie na głębokim odludziu i przytwierdzona łańcuchami do ściany.

Musi nauczyć się wykorzystać swoje zdolności, aby przetrwać a jednocześnie szukać szansy na ucieczkę z tego miejsca. Zdaje sobie też sprawę, że nieudana próba ucieczki może kosztować ją bardzo wiele, łącznie z utratą życia.

Czy uda się jej przechytrzyć oprawców i przetrwać w tej dziczy ?

„Gray After Dark" to rewelacyjny thriller, który wciągnął mnie bez reszty i nie pozwolił odłożyć książki na półkę. Opowiada o granicach ludzkiej wytrzymałości i sile walki o przetrwanie. Chwyta i pozostawia głęboki ślad w sercu.

Z każdą czytaną stroną coś we mnie krzyczało, a mój umysł nie obejmował tego okrucieństwa, które się tam wydarzyło. Zadawałam sobie pytanie jak człowiek może tak krzywdzić drugiego człowieka i w imię czego? Towarzyszyły mi różne emocje od przerażenia, strachu, niemocy, po wściekłość i bezsilność.

Byłam tam razem z nią. Bita, upokarzana i skrępowana łańcuchami. Tak mocno wniknęłam w książkę że aż odczuwałam zapach krwi, brudu i bezsilności.

To mocna historia mrożąca krew w żyłach.

Widać tu duży potencjał autorki i będę oczywiście wyczekiwać kolejnych publikacji, gdyż na długo zapadają w pamięci. Polecam!

„Gray After Dark” to powieść pełna mroku, niepokojącej atmosfery, granicach wytrzymałości ludzkiej psychiki i brutalności drugiego człowieka.

Początek książki nie porywa, zaczyna się dość obyczajowo, spokojnie. Obserwujemy codzienność Miley, jej plan zajęć i treningi. W między czasie są retrospekcje o jej przeszłości, poznajemy ją bardziej, co ją trapi, martwi, o karierze sportowej i okropnym wypadku, który był traumatyczny i z jego skutkami zmaga się cały czas. Miley jest osobą dość zamkniętą i unika bliższych kontaktów, trzyma ludzi na dystans, ale też jest silną i waleczną osobą. Widać to choćby jak zmaga się ze skutkami wypadku i jak znalazła się w sytuacji zagrożenia życia.

Druga część książki jest bardziej ciekawsza, kiedy to Miley wpada w sidła dwóch bestii, napięcie nie opuszcza czytelnika już do samego końca. Wraz z bohaterką przeżywamy jej strach, determinację, wolę walki o własną wolność. Mimo że, nie jest jakoś specjalnie brutalnie, to jest kilka fragmentów wstrząsających. Widmo przemocy fizycznej i psychicznej cały czas wisi nad kobietą, nigdy nie wiadomo jak oprawcy zareagują, czego od niej oczekują. Zawsze mnie zadziwia jak można wyrządzić tyle złego drugiemu człowiekowi i to tylko dla własnej chorej wizji świata. Do samego końca mroczna atmosfera i napięcie jest utrzymywane, przez co chce się jak najszybciej poznać zakończenie tej historii. Końcówka jest bardzo emocjonalna i dramatyczna. Dodatkowo historia jest inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, przez co jeszcze bardziej wybrzmiewa. Czytając powieść cały czas ma się świadomość, że ktoś przeżył podobne piekło. W powieści są poruszane ważne tematy społeczne między innymi przemoc domowa, poronienie czy syndrom sztokholmski.

To już druga książka autorki, która skłania do refleksji i zwraca uwagę na bezpieczeństwo kobiet, powinna stanowić inspirację do działania i zadbania o własne bezpieczeństwo. Bohaterka dość lekko podchodziła do samotnego biegania po lesie i myślała, że jej jedynym zagrożeniem jest niedźwiedź, jak bardzo się pomyliła.. Polecam!

"Otworzyć przed kimś swoje serce to trudna i ryzykowna sprawa. Ale pozostawić je niedostępnym to też ryzyko".

Marzenia Miley o olimpijskim złocie przekreśla tragiczny wypadek. Zamyka on również dziewczynę na odczuwanie przyjemności. A poczucie winy jak wiadomo ma moc niebywałą.

Miley uciekając od przeszłości podejmuje pracę w hotelu górskim. Jest to też doskonałe miejsce do treningów i regeneracji. Dziewczyny nie jest w stanie przerazić historia dziewczyny, która zaginęła w rezerwacie kilka lat wcześniej. Ma ona cel i nic nie jest w stanie jej zatrzymać. A może powinno...

Po jednym z treningów Miley nie wraca do ośrodka. Zostaje brutalnie uprowadzona i uwięziona. I najgorsze co może zrobić, to się poddać. Rozpoczyna się walka z czasem, słabościami. Ale także pora na wykorzystanie siły i sprytu. Czy Miley będzie dane spełnić marzenia?....

Kiedy na okładce książki widzę, że jest inspirowana historią prawdziwą, od razu mam dreszcze. Bo choć zdaję sobie sprawę, że to fantazja literacka, to jednak są elementy prawdy. To znaczy, że kogoś to spotkało.... A jeśli chodzi o tą historię, to chylę czoła przed kobietą, która przeszła przez takie piekło....

Miley w jednym momencie traci wszystko i uważa, że na nic więcej nie zasługuje. Stara się jednak podnieść i stanąć na nogi. I nagle traci grunt pod nogami kompletnie. Ktoś sobie wymyślił, że będzie jego własnością. Że ma być mu za to wdzięczna. Że nie ma prawa myśleć, ani mówić.

Prawdę mówiąc, nie jestem w stanie wyobrazić sobie siebie w takiej sytuacji.

Kiedy na szali człowiek musi postawić swoje życie, zmienia się sposób myślenia i działania. Przekracza się granice o których się nie wiedziało. Toczy się morderczą walkę ze swoimi słabościami a granice wytrzymałości nie istnieją. Czy to wystarczy, żeby wygrać? Żeby odzyskać życie a nie je stracić?

Kolejna książka autorki, którą pochłonęłam. Z każdym krokiem Miley, szłam razem z nią. Z przerażeniem i niemocą. Mrok lasu, chaty, mężczyzn. Siła walki i siła myśli.

Byłam przerażona i pochłonięta. I ogromnie kibicowałam dziewczynie.

Przyznam, że po "Ask for Andrea" a

teraz "Gray after dark" po prostu czekam na więcej. Pióro Autorki bardzo mi odpowiada. Bo choć to mroczne historie, to mam wrażenie, że czytają się same.

Polecam!

Lubicie historie oparte na prawdziwych wydarzeniach?

Gdy tragiczny wypadek przekreśla marzenia Miley o olimpijskim złocie, dziewczyna podejmuje pracę w górskim pensjonacie „Frank Church Wilderness”. To miejsce odosobnione, ale idealne do treningu i regeneracji. Miley nie przeraża nawet lokalna legenda o pracownicy, która zmarła tam kilka lat temu. Podczas jednego z porannych treningów Miley zostaje brutalnie uprowadzona i uwięziona w chacie na głębokim odludziu. Aby przeżyć, będzie musiała wykorzystać swoje atletyczne zdolności, spryt i odwagę.

Przenieśmy się do dziczy, gdzie znajduje się domek. Ludzie żyjący w całkowitym odcięciu od świata. Snujący ponure opowieści o dalszych losach ludzkości. Mężczyźni, którzy traktują kobiety jak przedmioty. Nic nieznaczący element w ich idealnym obrazku.

Autorka stworzyła nieszablonową historię opartą na prawdziwej historii Kari Swenson. Thriller, który wciągnął mnie bez reszty. Dwie perspektywy, które budują mroczny klimat historii. Miley, która walczy o przetrwanie. Brent pragnący za wszelką cenę odnaleźć przyjaciółkę. Opis poszukiwań był dla mnie momentami za długi, ale dodawało to aury tajemniczości. Im dalej zagłębiamy się w historię, tym więcej mroku się pojawia. Autorka zgrabnie balansuje między dynamiką książki, a momentami refleksji.

Książka, która pokazuje, że człowiek w najgorszym momencie swojego życia potrafi walczyć o wolność. Adaptuje się do panującej rzeczywistości i próbuje przeżyć. Dzicz, która nie zna litości. Miejsce zapomniane przez innych. Autorka zadbała o warstwę psychologiczną. Do historii przemyciła trudne tematy związane z naszym społeczeństwem. Nie mówimy głośno o tym, jak trauma wpływa na nasze życia. Granice, które są przekraczane i przemilczane. Człowiek, który musi obudzić swoje instynkty, aby przetrwać.

Moje drugie spotkanie z twórczością Noelle West Ihli i mój najważniejszy wniosek to - autorka świetnie kreuje warstwy psychologiczne swoich powieści.
W najnowszych historii pisarka zaserwowała mi prawdziwy miks gatunkowy, ponieważ było samo mięso, czyli thriller i survival horror, no i wcześniej wspomniana psychologiczna wiwisekcja.

Główna bohaterka Miley po odarciu przez los ze swoich marzeń zmuszona zostaje do przemodelowania swojego życia. Bohaterka próbuje na nowo zdefiniować swoje życie i cele, jednak kolejny raz życia postanowiła jej bezwzględnie doświadczyć.


Porwanie Miley jest punktem zwrotnym dla całej opowieści i właśnie to jest moment, gdy fabule zostają odpięte wrotki i zaczyna się bardzo intensywna „jazda”. Autorka z niemal chirurgiczną precyzją buduje napięcie. Nigdy nie byłam i nie będę fanką opisów, jednak Ihli robi to w sposób tak plastyczny, tak barwny, że budził we mnie niepokój i czytając w nocy, parę razy oglądałam się za siebie.

Bardzo ucieszyło mnie, że pomimo wartkiej akcji i survivalowego klimatu autorka tak bardzo zadbała o warstwę psychologiczną i kolejny już raz przemyciła do swojej historii trudne społecznie tematy, ponieważ moim zdaniem o tematach takich jak traumy, granice ludzkiej odporności psychicznej i potrzeby walki o własne życie zawsze warto pisać i rozmawiać, bo każdy z nas ma swoje granice.

Najnowsza powieść Ihli w pełni mnie usatysfakcjonowała. Ta historia włożyła moją emocjonalność i wrażliwość w prasę hydrauliczną i miażdżyło centymetr po centymetrze. Jestem pełna uznania dla autorki jak zręcznie balansuje między momentami nadającymi dynamiki powieści, a momentami na zadumę czy analizę. Bardzo spodobało mi się, że cała historia pokazuje, że nawet w krytycznych sytuacjach jest jakieś światełko w tunelu.

Recenzja w ramach współpracy z Wydawnictwem Otwarte

*współpraca reklamowa*

Kolejne spotkanie z twórczością autorki, podchodziłam do lektury zarówno ze sporymi oczekiwaniami, jak i z dozą niepokoju, bo na wstępie wiadomo, że fabuła inspirowana jest prawdziwymi wydarzeniami. To połączenie kryminału/thrillera z powieścią przygodową/survivalową.

Miley jest sportsmenką, która na wskutek wypadku traci szanse na olimpijskie złoto, jednak nie zamierza się poddawać. Żeby się zregenerować i krok po kroku wrócić do treningów, kobieta podejmuje pracę w górskim hotelu. Obecni przestrzegają ją przed samotnymi wyprawami, sugerując niebezpieczeństwo. Zdeterminowana Miley jednak nie słucha porad i wciąż oddaje się treningom, przez co zostaje uprowadzona i uwięziona w chacie na głębokim odludziu. Kobieta musi wykorzystać swoje zdolności, żeby przetrwać i wypatrywać szansy na ucieczkę.

Książka ma bardzo dużo cech thrillera, poznajemy psychopatycznych oprawców - kawał dobrej roboty przy kreacji postaci. Mamy tutaj brutalne opisy przemocy i traktowania kobiet. Z drugiej strony możemy obserwować zachowanie uprowadzonych kobiet, które muszą dostosować się do nowej sytuacji, autorka ze szczegółami opisuje co muszą znosić i jaki wpływ bestialskie traktowanie ma na ich psychikę. Mamy także opisy determinacji osób wyruszających na poszukiwanie zaginionej Miley. Dlatego muszę przyznać, że książka jest napisana w wyśmienitym stylu, pokazującym wielowymiarowość jednego wydarzenia.

Mam wrażenie, że wszytko jest za bardzo rozwleczone, w przypadku tej książki mam przesyt informacji. Autorka wiele razy nawiązuje do biatlonu, do atletycznych zdolności sportowców, survivalu, a to tematy które mnie średnio interesują, przez co nie mogłam się wczuć w opowieść. Pomimo szczegółowej fabuły, zakończenie wydaje mi się zbyt ogólne.

Bardzo fajnie, że autorka wyjaśniła, na czyjej historii się inspirowała przy pisaniu książki, ja nie znałam tej historii, więc bardzo się cieszę, ze mogła dowiedzieć się czegoś nowego. To naprawdę niezwykła lecz bardzo trudna powieść o zagrożeniu, determinacji, woli życie i sile przetrwania.