Świeża, niezwykle aktualna i dowcipna komedia romantyczna o wrażliwej młodej kobiecie w stabilnym heteroseksualnym związku, która zdaje sobie sprawę, że... podobają jej się kobiety.
Gina planuje wkrótce wyjść za mąż.
George zamierza grać w kultowej lesbijskiej grupie popowej.
Gina i George to ta sama osoba.
Bez wątpienia Georgina ma więcej niż jedno oblicze.
Georgina jest wrażliwą dwudziestosześciolatką przywiązaną do stałego harmonogramu: starannie zaplanowanych randek ze swoim chłopakiem, którego wkrótce poślubi, i prywatnych lekcji muzyki, których regularnie udziela niezbyt utalentowanym dzieciom. Codzienne funkcjonowanie według precyzyjnego rytmu sprawdza się doskonale, czemu więc miałaby z niego rezygnować?
Kiedy jednak raz w życiu postępuje wbrew rutynie i trafia na koncert lesbijskiego pop bandu, nagle nachodzą ją wątpliwości... Zaskoczona zdaje sobie sprawę, że chciałaby znów sama grać, może nawet być gwiazdą muzyki i rozpalać tłumy jak dziewczyny z Phase - dlaczego nie? Poza tym perkusistka występującej na scenie grupy jest naprawdę bardzo, bardzo... pociągająca.
Rozdarta pomiędzy obawą, że straci poukładane życie w bezpiecznym związku z mężczyzną, a ekscytacją płynącą z bycia o krok od nowej muzycznej - i miłosnej - przygody, Georgina robi to, co zrobiłby każdy rozsądny człowiek: podwaja swoją osobowość. Za dnia jest nudną starą Giną, w nocy nowym talentem na queerowej scenie muzycznej, znanym jako George.
Czy Georginie uda się pogodzić te z pozoru wykluczające się światy?
Ciepła i zabawna opowieść o poszukiwaniu siebie i o tym, że nigdy nie jest za późno na spełnianie marzeń.
Opinie o książce
Świetnie napisane dialogi i najlepszy angielski humor to przepis na idealną lekturę, która spodoba się fanom „Współlokatorów“ Beth O`Leary oraz „Red, White & Royal Blue“
Casey McQuiston
Rzadko zdarza się znaleźć komedię romantyczną, która nie tylko jest niezwykle zabawna, lecz także przesuwa granice gatunku na zupełnie nowe terytoria. Przeczytałam „Grę na dwa fronty“ za jednym posiedzeniem, co chwila wybuchając śmiechem.
Laura Palmer, dyrektorka wydawnicza Head of Zeus
Jaką atmosferę i styl humoru prezentuje powieść "Gra na dwa fronty"?
"Gra na dwa fronty" to lekka i dowcipna komedia romantyczna utrzymana w duchu najlepszego brytyjskiego humoru. Autorka sprawnie łączy zabawne dialogi z poruszającym tematem odkrywania własnej tożsamości przez dorosłą kobietę. Lektura ma wyjątkowo optymistyczny wydźwięk i skupia się na emocjonalnej przemianie głównej bohaterki. To idealna propozycja dla osób szukających historii o życiowych zmianach podanych w przystępny i radosny sposób.
Do jakich popularnych autorek można porównać styl pisarski Lily Lindon?
Twórczość Lily Lindon wykazuje silne podobieństwo do prozy Beth O'Leary oraz Casey McQuiston. Podobnie jak w znanych hitach tych autorek, znajdziemy tu ciepło, urokliwe sytuacje oraz bohaterów, z którymi łatwo się utożsamić. Książka wpisuje się w nurt nowoczesnych romansów, które kładą duży nacisk na rozwój wewnętrzny postaci i autentyczność przeżyć. Jest to doskonały wybór dla czytelników ceniących literaturę typu feel-good z mądrym przesłaniem.
Czy wątek muzyczny odgrywa istotną rolę w przebiegu fabuły tej książki?
Muzyka stanowi fundament historii i jest głównym motorem napędowym działań głównej bohaterki. Georgina wchodzi w świat londyńskiej sceny queer pop, co pozwala jej na nowo zdefiniować swoje pasje oraz ukryte marzenia. Sceny związane z koncertami i próbami zespołu nadają opowieści dynamiczne tempo oraz unikalny, nowoczesny klimat. Pasja do grania staje się dla protagonistki kluczowym narzędziem do wyrażania emocji, których nie potrafi nazwać w codziennym życiu.
Dla jakiej grupy odbiorców ta powieść może nie być odpowiednim wyborem?
Książka nie jest skierowana do osób szukających tradycyjnego, konserwatywnego romansu opartego wyłącznie na relacji heteroseksualnej. Głównym motywem jest kwestionowanie dotychczasowego życia i odkrywanie pociągu do osób tej samej płci, co jest kluczowe dla fabuły. Czytelnicy oczekujący szybkiej akcji sensacyjnej mogą uznać tempo za zbyt refleksyjne, gdyż autorka skupia się na psychologii postaci. Jest to literatura obyczajowa z silnym akcentem na tematykę LGBTQ+, a nie typowy romans gatunkowy.
Jakie dylematy porusza historia Georginy w kontekście wchodzenia w dorosłość?
Opowieść analizuje konflikt między bezpieczną stabilizacją a odwagą do bycia sobą w dorosłym życiu. Bohaterka mierzy się z presją społeczną dotyczącą małżeństwa i oczekiwań otoczenia, które kolidują z jej nowo odkrytą naturą. Autorka pokazuje, że moment na przedefiniowanie swojej ścieżki życiowej nigdy nie jest za późny, nawet gdy życie wydaje się już zaplanowane. To inspirująca historia o godzeniu różnych aspektów osobowości i szukaniu autentyczności w relacjach z bliskimi.
