Gniazdo. Nina Warwiłow. Tom 5

„Ta rodzina była jak amerykański pączek. Ten lukrowany, przesadnie słodki. Z pustką pośrodku. Nie, nie z pustką. Z zakamarkiem pełnym chorób i zła, od którego wszyscy uciekają”.

Stało się. Komisarz Nina Warwiłow wybrała Beskid Niski na miejsce, w którym wiele rzeczy chciałaby zacząć od nowa. Plany swoją drogą a rzeczywistość wciąż boleśnie dawała jej odczuć, że nie jest stąd. Zawodowo też nie było kolorowo – układy, znajomości czy też zwykła zazdrość o dotychczasowe dokonania, łatka spadochroniarza i fakt, że była kobietą, komplikowały najprostsze czynności służbowe.

Na fali irytacji postanawia się zająć dość specyficzną sprawą - w środku nocy turyści zostali wyrzuceni z ośrodka, wybudowanego przez Gabriela Koniarskiego, lokalnego magnata i wizjonera. Tuż przed Bożym Narodzeniem komisarz Warwiłow udaje się do Gniazda – ośrodka położonego z dala od cywilizacji. Pogarszająca się pogoda, brak zasięgu, towarzystwo rodziny Koniarskich i tymczasowy brak możliwości powrotu to nie jedyne jej zmartwienia. Gdy dochodzi do zbrodni, zostaje sama z podejrzanymi, z których ktoś ma krew na rękach. Nina nie może liczyć na żadne wsparcie a uciekający czas działa na korzyść mordercy. Czy spomiędzy rodzinnych tajemnic w porę wyłowi motyw i zdąży ująć winnego zanim nastąpi odwilż?

„Gniazdo” to piąte spotkanie z Niną Warwiłow i chyba jednocześnie najsłabsza część cyklu. Długo się zastanawiałam, czy sama postać pani komisarz jest w stanie uratować tę historię kryminalną. I dalej nie wiem. W „Gnieździe” Nina Warwiłow ma w sobie sporo wątpliwości – czy dobrze zrobiła, rzucając pracę w Warszawie, czy jej praca już zawsze będzie oceniana przez pryzmat płci, czy jest dobrą matką, jak ułożą się jej relacje z lokalnym rzeźbiarzem… W śledztwie z Koniarskimi w roli głównej popełnia kilka błędów i tylko czasami przypomina dawną Ninę, która patrzy nieszablonowo na morderstwo i dociera do z pozoru nieistotnych rzeczy. Zdarzają się jej przestoje – przy zamkniętym gronie podejrzanych powinna naciskać i drążyć bardziej w historiach rodzinnych a nie odpuszczać i zadowalać się strzępkami informacji, które można różnie interpretować. I pewnie dlatego tak trudno powiązać jej niektóre nitki śledztwa. Chociaż… komisarz Warwiłow ma swoje metody działań i intuicję, która jeszcze jej nie zawiodła, więc…?

Jak na kryminał, to w „Gnieździe” dość późno pojawia się trup, anonsowany w blurbie, bo dopiero… w połowie książki. Poprzedzają go rozterki zawodowe Niny oraz wstęp do skomplikowanej historii rodu Koniarskich. Poszczególni członkowie tej rodziny zdają sobie sprawę z własnych tajemnic, niedomówień i żalów, ale jednocześnie nie robią nic, by wyprostować lub naprawić sytuację. Gdy ktoś zaczyna dociekać, słyszy li i jedynie – nie wtrącaj się/nie drąż/brudy pierze się w rodzinie/dzieci trzeba chronić. Gdy Gabriel Koniarski organizuje wspólne święta, nikomu nie przyjdzie do głowy, że nadchodzi czas sądu, wylewania żalów i uwalniania się spod ciężaru tajemnic. Nazwa miejsca też ma wymiar symboliczny – Gniazdo to miejsce, gdzie wszystko się zaczęło, skąd Koniarscy się rozpierzchli, ale i gdzie mieli wrócić po katharsis. Ale czy ktoś zakładał, że Gniazdo zostanie splamione krwią? Komisarz Warwiłow tak ciężko o postępy w śledztwie, bo jest sama przeciwko całej rodzinie. Próby rozmów, usiłowanie czytania między wierszami i wyłowienie tego, co chcą przed nią ukryć i tworzenie genogramu rodziny to doprawdy syzyfowa praca. Informacji jest naprawdę sporo – zarówno tych współczesnych, jak i odnoszących się do przeszłości rodziny. Łatwo się w nich pogubić, coś pomylić albo wysnuć niewłaściwe wnioski. I czy aby na pewno są solidną podstawą do wysnucia takiego zakończenia?

Cieszyłam się na kolejny tom beskidzkiej Niny Warwiłow. Ale dość wysokie oczekiwania, będące efektem poprzednich książek, nie zostały spełnione. Urokliwy, zimowy Beskid Niski czaruje niepowtarzalną, zimową aurą, nieco senną atmosferą i historiami ludzi, którym życie poukładało się inaczej aniżeli oczekiwali. „Gniazdo” jest kryminałem z mocno rozbudowanym wątkiem obyczajowym i bardziej trafi w gusta wytrwałych czytelników, bo długo przyszło czekać na zawiązanie właściwej historii kryminalnej. Nina może liczyć tylko na siebie i pomimo kilku potknięć, zdaje test. Tylko jakim kosztem?

Nigdy wcześniej nie było mi dane poznać Jędrzeja Pasierskiego i przyznaje się, że dzięki tej książce, polubiłam tego autora. Świetnie skonstruowany kryminał, który sprawia, że do samego końca nie można domyślić się, jakie jest też rozwiązanie zagadki. Widać, że autor doskonale czuje się z tym gatunkiem literackim, konstruując misterną intrygę. Powieść oceniam bardzo pozytywnie i przyznaje się, że na pewno sięgnę po inne książki tego autora. W szczególności po te, które opowiadają o pani Ninie Wawrwiłow.

Nina Warwiłow jest postacią, którą podziwiam od pierwszej wspólnie poprowadzonej sprawy. Począwszy od „Domu bez klamek” i kolejnych kryminałów z jej udziałem – zawsze brałem udział w śledztwie, które wymagało skupienia oraz analizowania zbieranych faktów. Nie inaczej było podczas rozwiązywaniu kryminalnej zagadki zapisanej w najnowszej książce Jędrzeja Pasierskiego pt. „Gniazdo”.

Autor ponownie zaintrygował mnie misternie poprowadzona fabułą, imponując pomysłowością w stworzeniu zagadki zamkniętego pokoju. Autor zaprasza nas na Wigilię, do ośrodka usytuowanego w rejony dalekie od cywilizacji. A dokładnie zaprasza Gabriel Koniarski.

Jednak jak się okazuje nie będzie świątecznie, lecz „morderczo” i zagadkowo. Świętowanie bowiem przerwane zostaje morderstwem, którego zagadkę rozwiązywać będziemy wraz z Niną Warwiłow. Niestety będzie mogła ona liczyć tylko na nasze wsparcie, gdyż okoliczna społeczność nabiera wody w usta, a krąg podejrzanych jest zamknięty.

Wyjątkowa i mroczna atmosfera to mocne i charakterystyczne znaki rozpoznawcze w twórczości Jędrzeja Pasierskiego. Postać Niny Warwiłow, to kolejny element sprawiający, że tak chętnie sięgam po książki autora. To już nasze piąte spotkanie. A każde z nich daje wiele wyjątkowych emocji oraz wrażeń z doskonałej lektury.

Kryminał to bez wątpienia miejsce, w którym Jędrzej Pasierski literacko czuje się bardzo dobrze. I niech to uczucie towarzyszy mu nadal w tworzeniu kolejnych kryminalnych historii i zagadek, których rozwiązywanie jest dla czytelnika prawdziwą ucztą.

„Gniazdo” to książka, którą pisarz potwierdza nieprzypadkowość w zaistnieniu na polskim kryminalnym podwórku. A Nina Warwiłow jest bohaterką, która jest również rozpoznawalną twarzą tego środowiska. Chętnie będę uczestniczył w kolejnej sprawie, której się podejmie.

Książka „Gniazdo” ukazała się nakładem Wydawnictwa Czarnego

Gorlice. Święta Bożego Narodzenia.

Ekscentryczny potomek starej rodziny nafciarskiej Gabriel Koniarski zaprasza bliskich na Wigilię do nowo wybudowanego ośrodka, które znajduje się z dala od cywilizacji, na szczycie góry. Szybko jednak okazuje się, że zaproszenie nie było wcale takie bezinteresowne.

Dlaczego Gabriel wyrzuca w środku nocy gości hotelowych?

Dlaczego zadaje rodzinie niewygodne pytania?

Sprawę chce rozwiązać komisarz Nina Warwiłow, która ma za nic rodzime układy i układziki. Wkrótce świąteczne obchody przerywa zbrodnia, krąg podejrzanych jest zamknięty, a Nina szybko musi wytypować sprawcę, bo pojawiają się kolejne ofiary.

Czy to jej się uda?

Zobaczycie.

Poprzednia książka z tej serii bardzo mi się podobała, dlatego z ogromną ciekawością sięgnęłam po ,,Gniazdo".

I nie zawiodłam się!

Autor szczegółowo opisuje w nim Gorlice i okolice, dzięki czemu od razu miałam przed oczami obraz miasta i łatwiej było mi się po nich poruszać. Malowniczo opisane krajobrazy sprawiły też, że nabrałam ochoty na własną wycieczkę w Beskid Niski.

Poza tym lubię główną bohaterkę. Podejmuje ona szybkie decyzje, jest odważna i nie boi się ryzyka, ale z drugiej strony jest też kobietą pełną życiowych dylematów.

Jędrzej postawił na mocno intrygujący prolog.

I chociaż początek tego nie zapowiada, razem z Niną wyruszymy na sam wierzchołek góry, gdzie czeka nas śnieg i mnóstwo rodzinnych sekretów, które jak ptaki w przyciasnym gnieździe boją się wyfrunąć. Atmosfera z kartki na kartkę coraz bardziej się zagęszcza i gdzie nie spojrzymy- tam będzie stał morderca.

Udało się autorowi mną zakręcić!

Bardzo byłam zaskoczona końcówką, bo obstawiałam kogoś innego.

A czy Ninie uda się odkryć wszystkie tajemnice tej rodziny?

Przekonacie się podczas czytania.

Ja polecam!!!