Fortel. W tajnej służbie II Rzeczypospolitej. Tom 4

Lektura czwartego tomu powieści pana Krzysztofa Gołucha pt.: W tajnej służbie II Rzeczypospolitej była dla mnie czymś wyjątkowym. Wydawać się mogło, że w czasie urlopu powinienem czytać lektury łatwe, lekkie i przyjemne. Zapewne książka o tematyce historycznej, o czasach gdy powstawaliśmy z kolan po 123-letniej niewoli zaborczej, nie powinna być wymarzoną na wakacje. Jednak siedząc na plaży 3 km od ukraińskiej i białoruskiej granicy, pochłonęła mnie bez reszty. Tak jak cały cykl. I:

...Nie wiem, czy uda mi się zrealizować te śmiałe plany. Dokończyć historie Saszkina, Wolfa i Wiktora. Wszystko zależy od Waszych opinii.

Panie Krzysztofie! To nie apel, to nie prośba. Ja już nie mogę doczekać się kolejnych tomów i proszę mi tu nie pisać w posłowiu, że to zależy od nas, czytelników. Proszę się nie zastanawiać i pisać!

Wróćmy do powieści, której bohaterowie to nie tylko postaci historyczne, ale też osoby, dzięki którym możemy poznać, jak żyło się w tych ciężkich czasach nie tylko na ziemiach polskich, ale też po wschodniej granicy w Rosji, jak i zachodniej, w Niemczech i dalej na zachód, gdzie w Wersalu możni tego świata decydowali o granicach współczesnej Europy. Europy, która była rozbita, rozdarta, gdzie rodziły się nowe państwa i na mapy powracały stare tak jak Polska. Tam mieliśmy swoich reprezentantów Romana Dmowskiego i Ignacego Paderewskiego, których podpisy pod dokumentem wersalskim urzeczywistniły powrót naszej Ojczyzny na mapę Europy i Świata.

Ważnym elementem powieści jest tzw. gra wywiadów. Zarówno Niemcy, Rosjanie jak, i nasi przenikają się wzajemnie. Którzy z wywiadowców okaże się bardziej przebiegły od ich rywala. Każdy rozważa, jak mogło dojść to tego, że przeciwnicy odkryli prawdę o ich planach na przyszłość. To jeden z najważniejszych wątków powieści.

Nie sposób nie wspomnieć o najważniejszym (dla mnie) bohaterze cyklu, jakim był Bolesław Ignacy Wieniawa-Długoszowski, osobisty adiutant samego wodza, marszałka Józefa Piłsudskiego. Ten człowiek, barwna postać II Rzeczypospolitej, trwale zapisał się na kartach polskiej historii i, panie Krzysztofie, jak pan wspomniał pod moją recenzją poprzedniego tomu, zasługuje na osobną powieść.

Jak potoczą się losy Wiktora Adamczewskiego (w tym tomie mniej o nim), czy Tomasz Grobel wygrzebie się z więziennych czeluści i kto mu w tym pomoże? Wiele jeszcze się wydarzy, oj wiele. Mam nadzieję, że losy bohaterów poznamy do końca, a może i autor zaskoczy nas i jeszcze będziemy pasjonować się jego lekturą po... II wojnie światowej?

RECENZJA PATRONACKA/ PATRONAT MEDIALNY cała opinia na E[Adres usunięty]pot com.

Dziś przyszła pora na czwarty i (chwilowo!) ostatni tom fenomenalnego thrillera historycznego autorstwa Krzysztofa Golucha. Cokolwiek bym chciała napisać o tej serii lub chociażby o tomie IV... będę się z każdym słowem powtarzać. Jest to jedna z lepszych historii, jakie miałam okazję poznać i jestem niesamowicie dumna z faktu, że mogłam jej patronować.

Tom IV nie odbiega jakościowo od swych poprzedników, choć zbliżony jest bardziej do trzeciego. Nadal na pierwszy plan wysuwają się bardziej wątki obyczajowe, a wielkie wydarzenia historyczne są mocno zarysowanym, ale jednak nadal tłem.

Autor ponownie doskonale oddaje ducha narodu, podkreśla, jak ważna jest miłość do ojczyzny, szacunek do samego siebie i innych, opisuje emocjonalny stan zarówno najważniejszych przywódców jak i "zwykłego" obywatela. Pokazuje, czym się smucili, z czego radowali, czego się bali, a co niosło nadzieję.

Obserwujemy, jak toczyło się życie na politycznych salonach, zdradza kulisy historycznych narad, które wpłynęły na kształt naszego państwa. Nie brakuje tu również wątków miłosnych.

Bohaterowie zarówno Ci autentyczni jak Ci fikcyjni- wymyśleni na potrzeby powieści, to ludzie z krwi i kości. Przepełnieni emocjami, popełniający błędy, kochający i nienawidzący- są genialnie wykreowani i poprowadzeni. Postacie autentyczne nabrały "normalności", przestają się kojarzyć tylko z postaciami z kart z podręczników do historii- autor "ubrał" je w ludzkie zachowania, obdarzyła wadami i zaletami. Dzięki temu możemy zmienić o nich zdanie, które wyrobiliśmy sobie o nich w szkolnej ławce.

Dokładne i wyczerpujące opisy miejsc, postaci, wydarzeń, pozwalają poczuć się "uczestnikiem" danego wydarzenia, pozwala to zrozumieć zaistniałą sytuację, zrozumieć motywy, którymi kierują się bohaterowie, ale i dać chwilę oddechu pomiędzy poszczególnymi scenami i ważnymi wydarzeniami.

Cała seria, choć czyta się ją fenomenalnie, wymaga jednak od czytelnika sporej dawki skupienia. Wielowątkowość całego cyklu może zaskakiwać i początkowo wprowadzać poczucie chaosu, jednak są one (te wątki) poprowadzone w taki sposób, że finalnie stają się one spójną i klarowną całością. Potrzebna jest więc znajomość poprzednich tomów.

W tomie IV kilka wątków z poprzednich części zostało zamkniętych i dokładnie wyjaśnionych, jednak teraz pojawia się kilka kolejnych, a jeszcze inne urywają się w trakcie lektury, co daje nadzieję na kontynuację i tego autorowi życzę z całego serca (Sam autor wspomina również o tym w posłowiu).

Krzysztof Goluch ponownie stanął na wysokości zadania i po serii "Czerwonej zemsty" stworzył kolejną fascynującą opowieść o... życiu. Z wielką niecierpliwością czekam na kolejne tomy tej serii!

Czy polecam?

Zdecydowanie tak. Nie dlatego że to mój patronat, ale dlatego, że to kawał naszej narodowej historii podanej w bardzo mądry, ale i przystępny sposób.

POLECAM...