Dziewczynka z poziomkami

"Dziewczynka z poziomkami" @wydawnictwo_letra to wciągająca opowieść o miłości, sztuce i miłości do sztuki.

Opowieść umieszczona została w 1893 roku, w norweskiej wiosce rybackiej.

Urokliwa miejscowość przygotowuje się na przybycie bogatych letników, uzdolnionych malarzy i norweskiej śmietanki towarzyskiej.

Johanne poznajemy kiedy zbiera owoce dla owych artystów. Matka załatwia jej pracę w domu Ihlenów. Od tego czasu życie Johanne zmienia się, zaprzyjaźnia się z córką gospodarzy Tullik, która zafascynowana jest miejscowym malarzem.

Kontrowersyjne dzieła artysty pociągają za sobą naganną opinię, do tego stopnia, że młodym dziewczynom zakazano nawet spoglądać w stronę ogrodu malarza, kiedy ten suszył swoje dzieła na powietrzu.

Owym artystą okazuje się być Edvard Munch, którego urokowi nie może się oprzeć Tullik.

I tu zaczyna się przygoda.

Wraz z bohaterami możemy poczuć fascynację, proces twórczy.

Brawa dla autorki, która poprowadziła historię w lekki, nienachalny sposób.

Oprócz oczywistego tematu powieści, doceniłam także normalność ujętą w codzienności bohaterów.

Z całą pewnością można poczuć się jak obserwator wydarzeń stojący w pobliżu.

Książka spodoba Wam się jeśli fascynuje Was sztuka, jej powstawanie, opisy pięknej przyrody i wątek miłosny.

Polecam-z pewnością czas poświęcony na jej przeczytanie będzie wartościowy.

I…zdecydowanie inaczej będziecie patrzeć na słynny obraz „Krzyk”.

"Dziewczynka z poziomkami" to niezwykle fascynująca, poruszająca i pobudzająca wszystkie zmysły powieść, prowadzona z perspektywy skromnej i cichej dziewczyny z klasy pracującej, będącej nie tylko świadkiem, ale także uczestnikiem burzliwego związku między dwojgiem młodych ludzi. Mimo dzielących ich różnic społecznych i majątkowych, zakochują się w sobie lecz na drodze ich miłości stają radykalne konwenanse obyczajowe.

Autorka opierając się na życiu Edwarda Muncha i wiedzy o jego dorobku malarskim, stworzyła niezwykle barwną i porywającą od pierwszych stron historię obyczajową, w której uczucie rodzące się między dziewczyną z admiralskiej rodziny i ekscentrycznym, acz wybitnie utalentowanym malarzem z fatalną reputacją, stanowi źródło radości, ale także cierpienia.

Lisa Stromme, słowami niczym pędzlem, namalowała ekspresjonistyczny obraz głębokiej relacji między dwojgiem zakochanych ludzi, zbudowany na niebezpiecznej grze światła i cienia.

Autorka Doskonale oddała emocje targające bohaterami, tworząc fascynujące charaktery do bólu przepełnione skrajnymi emocjami, namiętnością, udręką, miłosną obsesją, niemal uzależnione o siebie nawzajem, fenomenalnie balansując między gwałtownymi, radosnymi chwilami uniesień , a momentami zwątpienia, smutku i melancholii, które nieco spowalniały akcję, pozwalając czytelnikowi na oddech.

W tej książce słowa przekształcają się w języki ognia, palące, żywe, elektryzujące, a jednocześnie otulacjące, kojące, sprawiające niewytłumaczalną przyjemność.

Roztaczając niemal na oczach czytelnika zachwycające obrazy, autorka doskonale oddała klimat życia codziennego toczącego się w Norwegii, u schyłku XIXw, dzięki czemu czytelnik mógł przenieść się do tamtych lat i na moment stać się bezpośrednim uczestnikiem opisywanych wydarzeń.

"Dziewczynka z poziomkami" to z jednej strony napisana ze smakiem i ogromną wrażliwością, delikatna, subtelna po prostu piękna opowieść, z drugiej zaś obezwładniająca, rozdzierająca serce, nasycona całą paletą emocji historia dwojga kochanków, w której jedno zdaje sobie sprawę, że ma w życiu miejsce jedynie "na swoją sztukę i na nic innego".

Zmagają się z tym, pokonując przestrzeń i czas, choć doskonale wiedzą, że ten związek niszczy ich oboje.

Ta książka, jak mało która, bezbłędnie trafiła w moje poczucie estetyki i poruszyła odpowiednie struny mojej wrażliwości.

Dała mi to, czego od niej oczekiwałam, moment oddechu, porywając do zupełnie innego świata. Świata, który zapamiętam na zawsze.

"- Do następnego razu Munch (...) - Będę szukać światła"

Z całego serca dziękuję wydawnictwu LeTra za możliwość poznania tej wspaniałej historii. Gratuluję i czekam na więcej takich pozycji ❣️

Historia miłości ze sztuką w tle. Tak można podsumować tę książkę. To fascynująca opowieść o Johanne, która zbiera owoce dla turystów i pozuje malarzom jako Dziewczynka z poziomkami. Pewnego dnia zostaje odesłana przez matkę na służbę do pobliskiego domu. Między nią a panienką, której ma służyć, Tulik, rodzi się przyjaźń. Młodą damę coraz częściej ciągnie w kierunku domu Edvarda Muncha - ekscentrycznego malarza, uchodzącego za dziwaka, od którego lepiej trzymać się z daleka. Tulik i Munch zaczynają romansować i rodzi się między nimi uczucie trudne do zdefiniowania. Uczucie, które jest wzniosłe, oparte na artystycznych ideach. Johanne stoi w poczuciu obowiązku, aby chronić Tulik. Jednocześnie ukrywa przed rodziną panienki jej codzienne eskapady do domu Muncha. Ta książka pokazuje, jak uzależniająca potrafi być miłość, ile umie wybaczyć i jak różna potrafi być. Napisana pięknym językiem, pełna cudownych opisów opowieść o przyjaźni, przywiązaniu, poświęceniu, miłości i sztuce.

"Dziewczynka z poziomkami" to podróż w czasie do roku 1983. Mała norweska miejscowość przygotowuje się na przybycie zamożnych letników. Tam mieszka Johanne szesnastoletnia panienka. Zarabia zbieraniem poziomek oraz pozuje malarzom boso.

Autorka stworzyła powieść historyczno - obyczajową, opowieść miłosną z wplecioną sztuką w tle.

Sztuką przez wielu niezrozumiałą.

Sztuką tworzoną przez szaleńca, który przemienił malowanie w doznanie emocjonalne.

Historia opowiada o artyście, który tworzy sztukę kontrowersyjną nie akceptowalną przez miejscowe społeczeństwo. Johanne pragnie malować, poczuć się wolna. Od czasu do czasu zagląda do Edvarda Muncha, malarza szaleńca. Jednak matka ma wobec niej inne plany. Zostaje służącą w domu bogatego małżeństwa. Tam poznaje niesforną córkę państwa, Tullik. Od tego momentu dziewczyna zostaje wciągnięta w wir kłamstw, sekretów oraz w sekretny związek Tullik i Muncha.

Książka bardzo lekka w odbiorze. Napisana ze smakiem i ogromną wrażliwością. Autorka przenosi nas do lat gdzie rodzic powie jedno słowo i tak ma być. Gdzie świat postrzegany był inaczej. Gdzie kobieta z wyższych sfer nie może spotykać się z byle malarzem. Romanse są zabronione, wytykane palcami przez społeczeństwo.

Cała historia jest inspirowana życiem malarza Edvarda Muncha, jego burzliwym romansem, który zainspirował go do namalowania obrazu "Krzyk".

„Dziewczynka z poziomkami” to książka autorstwa Lisy Stromme, wydana przez Wydawnictwo LeTra. LeTra to nowy imprint Wydawnictwa ARKADY.

Ze względu na to, że jest to pierwsza książka w takim klimacie, którą recenzuję, a LeTra zasługuje na uwagę i przybliżenie swojej tematyki, to poniżej znajdziecie cytat ze strony Wydawnictwa, opisujący to, jakie książki bierze pod skrzydła Letra:

„Fabuła tych intrygujących i trzymających w napięciu powieści w większości przypadków dotyczyć będzie zaginionych, fałszowanych, czasami na zawsze utraconych dzieł malarskich, rzeźbiarskich czy architektonicznych - bezcennych skarbów kultury materialnej. Historia sztuki będzie pełnoprawną bohaterką książek, dotyczących nieraz opowieści o znanych obrazach albo odsłaniających nieodkryte dotychczas strony biografii wybitnych twórców.”

W imprincie LeTra pojawiają się zatem książki o tematyce z szeroko rozumianego pogranicza sztuki, ale nie tylko.

„Dziewczynka z poziomkami” to intrygująca opowieść miłosna z historią sztuki w tle. Opowiada o nieśmiałej dziewczynie z klasy pracującej, która trafia w sam środek związku między „dziewczyną z admiralskiej rodziny a tajemniczym, wybitnie utalentowanym malarzem z nienajlepszą reputacją, którym okazuje się sam Edvard Munch”.

Główną bohaterką książki jest Johanne Lien. Mieszka ona w norweskiej wiosce rybackiej i jest ona „dziewczynką z poziomkami” – zbiera owoce dla turystów i pozuje malarzom. Johanne, ze względu na swoją klasę, nie powinna interesować się sztuką. Dziewczynka ma ogromne predyspozycje, zupełnie inaczej postrzega świat, bardziej malowniczo, twórczo. Niestety czasy, w których żyje, nie pozwalają jej na rozwój w tym kierunku. Do tego Johanne jest zmuszona pracować u ludzi z wyższych sfer – zatrudnia się jako służąca w domu bogatego małżeństwa Ihlenów. I właśnie przez to, a w zasadzie dzięki temu, dzięki przyjaźni z najmłodszą, niesforną córką Ihlenów – Reginą „Tullik”, wkracza na fascynującą i niebezpieczną ścieżkę. Dziewczyny darzą miłością naturę i sztukę, a także dzieła Edvarda Muncha, który jest nierozumiany przez społeczeństwo. Relacja dziewczyn to odkrywanie nieznanego, ale także próba poradzenia sobie z świadomością sekretów, które nie mogą ujrzeć światła dziennego – Tullik powierza Johanne rolę posłańca, próbując nawiązać romans z artystą.

W „Dziewczynce z poziomkami” główny wątek to romans norweskiego artysty Edvarda Muncha z młodą Tullik, relacja z Johanne i różnice między tym, jak można pokierować znajomością, bazując na różnych oczekiwaniach. Munch i jego dzieła nie są społecznie akceptowane. Malarz, pokazując zbyt dużo wnętrza, przenosząc cierpienie na płótno, tworzy obrazy „brzydkie” i ciężkie do zinterpretowania zgodnie z przyjętymi normami. Społeczeństwo uważa je za „grzeszne”, za „plugastwo”. Sama matka Johanne mówi, że Edvard Munch (choć wymawiać jego nazwiska też nie można!) jest chory na umyśle i zabrania dziewczynie nawet przechodzenia koło domu malarza i patrzenia do ogrodu, gdzie mężczyzna wystawia swoje prace, gdy te schną. Artysta jako osoba również wpływa destrukcyjnie na otoczenie, przyciąga kobiety i doprowadza je do szaleństwa. Jest osobą kontrowersyjną, ale i piekielnie uzdolnioną. Tullik pragnie Edvarda jako mężczyzny, Johanne zaś widzi w nim przede wszystkim artystę, malarza. Te różnice mają wpływ na rozwój relacji, jej charakter. Jednak mimo wszystko, Munch nie jest w stanie dać komukolwiek zbyt wiele od siebie. To sztuka jest najważniejsza. Artysta nie jest w stanie nawet pozwolić sobie na szczęście, bo wiadomo, ten stan nie sprzyja twórczości.

Przede wszystkim, pierwsze, co rzuca się w oczy, to styl pisania autorki i umiejętność pokazywania słowem. Krajobrazy, które opisuje, sprawiają, że czujemy się tak, jakbyśmy byli w opisywanym miejscu, a nie czytali książkę, leżąc w łóżku i pijąc kawę. Również sam opis tworzenia, malowania i związane z tym emocje, są oddane w bardzo ciekawy sposób.

Bardzo ciekawym wątkiem jest ulokowanie swoich uczuć w nic innego jak w proces tworzenia. Równie dobrze opisany został proces wpływania sztuki na człowieka i człowieka na sztukę. Jest to pewnego rodzaju współtworzenie, współpraca, zżycie, związanie nierozłączne.

Książka to połączenie niewyobrażalnej pasji, malowniczych opisów, historii Edvarda Muncha, ludzkiego cierpienia, prawdziwego szaleństwa, kruchości psychiki, zakazanych romansów, nieodwzajemnionej miłości i ciężkich chorób. Jest to powieść, której nie brakuje niczego. Jest subtelna, poruszająca, malownicza.

„Dziewczynka z poziomkami”, porusza wszystkie możliwe zmysły. Sprawia, że przestajemy być tu i teraz, a przenosimy się gdzieś indziej, wsiąkamy w książkę, która dostarczy nam skrajnych emocji.

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu LeTra.