Dzień na Miodowej 5

🌸 Zdarzają się takie książki, które wchodzą do serca – cicho, bez zapowiedzi – i zostają. Tak właśnie było z serią o mieszkańcach Miodowej. Przeczytałam kilka stron pierwszego tomu… i przepadłam. Dlatego z nieskrywaną radością powróciłam na tę niezwykłą ulicę wraz z długo wyczekiwanym piątym tomem. Tym, który wcale nie musiał się pojawić.

🌸 To nie jest tylko opowieść o kobietach. To opowieść o nas – z naszymi ranami, zagubieniem, miłością, której tak bardzo pragniemy, i siłą, której nie podejrzewamy, że w nas drzemie. Każda z nich ma lepsze i gorsze momenty. Spokój i sielanka przeplata się z problemami, rozterkami, obawami i...trudnymi decyzjami, które mącą niekiedy poukładaną codzienność.

A jednak te cztery kobiety, tak różne, mimo to, złączone jedną nicią – tą, która prowadziła przez próby, upadki, a w końcu ku sobie nawzajem. Każda z nich niesie swój bagaż: samotność, poczucie winy, lęk przed tym, co przyniesie jutro. Kobiety, które stały się dla siebie azylem, miejscem, gdzie można wreszcie odetchnąć i być sobą.

Nic jednak nie umknie czujnemu spojrzeniu Barbary– kobiety jak z bajki, ale z krwi i kości. Nieidealnej, ale silnej. Z sercem otwartym jak drzwi jej piekarni. To pod jej skrzydłami te cztery dusze mogły się spotkać, przytulić do życia na nowo.

Joanna Szarańska pisze o emocjach tak prawdziwie, że chwilami musiałam odkładać książkę, żeby po prostu... poczuć. Ten ból, tę nadzieję, tę ulotną radość. A potem wracałam – bo chciałam być z nimi, kibicować im, wierzyć, że każda z nas może znaleźć swoją Miodową.

To nie była tylko lektura. To było spotkanie. Z bohaterkami. Z samą sobą. Z emocjami, które zbyt często chowamy głęboko. Przeżycia dwóch bohaterek bardzo mocno dotknęły mojej osobistej historii, co dodatkowo wzmocniło poczucie katharsis.

📚 Jeśli szukasz książki, która Cię poruszy, otuli i przypomni, że kobieca solidarność potrafi zdziałać cuda – „Dzień na Miodowej 5” jest właśnie dla Ciebie. 💕

Jak cztery pory dnia, jak i cztery poprzednie części poznajemy po kolei dalsze losy bohaterek Na Miodowej. Widzimy co się zmieniło od ostatniego spotkania, z czym się borykają i jakie decyzje właśnie podjęły. Jest też piąta część powieści, to opowieść samej ulicy, która otwiera przed nami drzwi domów pozostałych mieszkańców. Nie zdradzę Wam więcej z fabuły, bo nie byłoby to fair wobec tych którzy zaczną czytać tę serię od początku, do czego gorąco zachęcam.

Jakże miło było wrócić na tę uroczą uliczkę, do bohaterek, które wiele w życiu już przeszły.

Asia w niesamowicie ciepły, piękny, i plastyczny sposób utkała cudowne, można rzec, zwieńczenie całej serii, chociaż kto wie, może jeszcze kiedyś tu powrócimy. Pokazała życie, takie jakie jest, z chwilami upadków, z momentami szczęścia, z podejmowaniem trudnych decyzji i zmianami na jakie trzeba się choć trochę przygotować.

To powieść o codzienności, ludziach takich jak my, żyjącymi w swoich czterech ścianach, walczącymi z własnymi demonami, traumami. Potrzebującymi innych, chodźby po to aby z nami pomilczeć, ale aby ten ktoś był.

Bardzo spodobał się mi też zabieg "uczłowieczenia" samej ulicy i ta snuta przez nią historia.

Cóż mogę jeszcze dodać, Miodowa pozostanie zawsze gdzieś tam w moich myślach, a taką Basię ogromnie chciałabym mieć gdzieś obok siebie.

Czytajcie, gorąco do tego zachęcam.

W poszukiwaniu serdecznych momentów, z pełnymi empatii bohaterami na pierwszym planie, warto przyjrzeć się bliżej prozie Joanny Szarańskiej. Jej książki są nastrojowe, prawdziwe i wielowymiarowe a seria Na Miodowej idealnie to potwierdza.

Zacznijmy od chronologii, która jest tutaj istotna. Seria łączy detalami wszystkie tomy, buduje konkretną całość i pokazuje jak z biegiem czasu, pod wpływem nabytych doświadczeń zmieniają się bohaterowie. Jeśli jednak jesteście fanami prozy obyczajowej, nie pożałujecie swojego wyboru, ponieważ autorka pisze plastycznie, powołuje do życia barwne postacie i zupełnie nienachalnie przemyca na drugim planie wiele ważnych, życiowych lekcji. W dodatku wszystkie części trzymają wysoki poziom, pozostawiają wspaniały apetyt na więcej oraz otulają nas swoimi ramionami niczym dobrzy przyjaciele.

Przyjaciółki z ulicy Miodowej ponownie pojawiają się na scenie, by dzielić z nami swoje troski i małe marzenia. Nie zawsze będzie dobrze, ale szybko przekonamy się, że po każdej burzy wychodzi słońce. Pojawią się łzy wzruszenia, ciężkie momenty, trudne wybory. Pojawią się także chwile niewymuszonego śmiechu, nadziei, poczucia równowagi. Wraz z kobietami snuć będziemy opowieść dnia codziennego, doświadczając tego co one, trzymając za nie kciuki.

Wydaje się, że to prosta fabuła a jednak pisana silnymi emocjami bardzo szybko odnajduje miejsce w sercu czytelnika. Szczera, świadoma, poruszająca ważne, współczesne kwestie, prowadzi nas do wielu odpowiedzi na pytania, których nigdy się nie spodziewaliśmy. Kameralna, zamknięta na trzystu stronach fabuła bogata jest w codzienność, w chwile nostalgii, zatrzymania się, zrozumienia tego co liczy się najbardziej, bowiem twórczość Joanny Szarańskiej zawsze opierała się na dużej wiarygodności czy inspiracji z otaczających nas dni. Niewiele zdradzając z nowej historii zapewnię jedynie, że tym razem również nie zawodzi, pozwala wczytać się w to co ukryte pomiędzy wierszami oraz trzymać kciuki za lepsze jutro.

"Dzień na Miodowej 5" to idealna propozycja po ciężkim dniu, która w pełni angażuje wyobraźnię i pozwala na moment oderwać się od codziennych obowiązków. Szczera, nostalgiczna, pisana tym co otacza nas na co dzień, bardzo szybko zjednuje pełną uwagę czytelnika. Cała seria Na Miodowej zasługuje na słowa uznania, ponieważ porywa do świata kobiet takich jak my - szukających własnego miejsca w świecie. Jeśli więc z jakiegoś powodu wciąż zastanawiacie się nad lekturą - zdecydowanie warto dać jej szansę.