Druga zwrotka

Od wielu lat moim ukochanym kolorem jest fiolet- od pastelu po najbardziej głębokie tony. Można więc uznać, że w przypadku powieści Małgorzaty Włodarskiej zachowałam się jak typowa sroka i połasiłam się na okładkę. Któż z nas nigdy tak nie zrobił? Sądzę, że wśród pasjonatów słowa pisanego nie ma takiej osoby. Druga sprawa to chęć poznania nowej pisarki. Nigdy nie słyszałam o autorce „Drugiej zwrotki”, a okazuje się, że to właśnie ta powieść okazała się jej debiutem obyczajowym. Skrótowy opis fabuły umieszczony na przepięknej okładce bardzo mnie zainteresował, a na dodatek nota biograficzna pani Włodarskiej może być swego rodzaju zasianiem ziarna. Pisarka marzyła o wydaniu własnej książki i tym samym podarowała nam coś godnego uwagi. Może więc i innym czytelnikom uda się wyjść naprzeciw marzeniom i ułożyć równie porywającą historię? Życzę tego wszystkim z całego serca.

Anda Zycher to kobieta, która bardzo wiele przeszła w życiu. Mieszkanie z matką alkoholiczką nie należy do najłatwiejszych zadań. Już jako kilkulatka Anda musiała przeobrazić się w dorosłą kobietę- obowiązki takie jak pranie, sprzątanie, gotowanie czy płacenie rachunków spoczywały zawsze na barkach nastolatki. Jej matkę interesowała tylko zawartość wysokoprocentowej butelki. Całe szczęście, dziewczyna nie została ze swoim problemem sama. Wieśka- jej sąsiadka i zarazem najlepsza przyjaciółka robiła wszystko, by Anda zaznała choć chwilę szczęścia i spokoju, Na medal spisali się także rodzice Wieśki, którzy byli dla Andy niemal jak ukochani rodzice. Czy dziś znajdziemy tak mocne przyjaźnie trwające dekady? Ech, chyba ze świecą można ich szukać, prawda? A jeżeli istnieją, to mogę tylko pogratulować i kłaniać się w pas, bo sama marzę o tak silnej przyjaźni.

Anda to wystraszona emocjonalnie dziewczyna, która, dla kontrastu, marzy o czymś związanym ze sławą i atencją. Od najmłodszych lat kochała grę na gitarze, ale podcinane przez matkę skrzydła skreślały szanse na spełnienie marzeń. Czy strach, wieczne poniżanie i inne formy przemocy przeszkodzą Andzie całkowicie rozwijać talent muzyczny? Czy napisane przez dziewczynę piosenki staną się hitami, a może pozostaną schowane głęboko w szufladzie? Warto się o tym przekonać.

Retrospekcje zastosowane w powieści nie są fanaberią. Wręcz przeciwnie- historia Andy ukazana na przestrzeni lat daje nam idealny portret psychologiczny postaci. Doskonale wiemy, że przeszłość zawsze wpływa na późniejsze poczynania człowieka. Anda Zycher jest tego idealnym przykładem, a szczegóły jej mocno wzruszającego życia lepiej pozostawić czytelnikom. Można uznać, że pierwsza, młodzieńcza zwrotka życiowa Andy była dla czytelników szokująca, pełna bólu, niezrozumienia. Widzieliśmy w niej jednak elementy szczerej pomocy. Czy tytułowa druga zwrotka będzie niczym refren- powtarzalna, a zagojone blizny zabolą ponownie? Dobrze, że to sprawdziłam, innych odbiorców także do tego zachęcam. Muzyka i psychologia to świetna mieszanka.

Autorka świetnie pokazuje, że piosenka to nie tylko rytmiczne takty, ale i sensowny tekst. Jacek Cygan, nasz najlepszy polski kompozytor muzycznych tekstów, z pewnością by to potwierdził. To samo tyczy się pierwszego spotkania z instrumentem- nikt nie rodzi się natychmiast Santaną czy innym Slashem. Ech, historia Andy i jej uwielbienia do gry na gitarze jest jednak dużo bardziej skomplikowana, często bolesna i wzruszająca.

Po przeczytaniu całej powieści dochodzę do bardzo ważnych wniosków. Wiem, że na spełnianie marzeń, także zawodowych, nigdy nie jest za późno. Szansę mają nie tylko młodzi i mam nadzieję, że dla wielu liczy się prawdziwy talent, a nie koneksje i inne oszustwa. Po drugie, sama chciałabym zobaczyć studio nagraniowe i przekonać się, ile trudu wymaga stworzenie hitu- z mądrym tekstem, rzecz jasna. Co jest jednak trudniejsze- nagranie muzyki do tekstu, czy też odwrotnie? Oto jest pytanie. Muszę też pochwalić pisarkę za idealny opis depresji- choroby, która nie jest głupim wymysłem XXI wieku.

Mam nadzieję, że Małgorzata Włodarska zdecyduje się jeszcze na jakiś obyczaj, ponieważ „Druga zwrotka” świetnie jej się udała.

W książce pt. "Druga zwrotka" poznajemy Andę, która nie miała łatwego życia. W domu rodzinnym z matką alkoholiczką jej marzenia legły w gruzach. Autorka pokazuje nam życie Andy od dzieciństwa po dorosłość. Przeżywałam jej życie i rozterki oraz zmagania z przeciwnościami losu. Łezka nie raz zakręciła się w moich oczach.

Jeśli jesteście ciekawi czy Anda rozliczy się z przeszłością, zawalczy o siebie i czy będzie szczęśliwa to sięgnijcie po tę książkę.

"Druga zwrotka” Małgorzaty Włodarskiej to powieść, która łączy w sobie elementy dramatu, romansu oraz refleksji nad życiem i wyborami, które podejmujemy. Książka skupia się na losach głównej bohaterki, która staje przed trudnymi decyzjami związanymi z samotnością, miłością, przyjaźnią i pasjami. Autorka mistrzowsko buduje atmosferę, w której czytelnik może poczuć się zżyty z postaciami. Jej styl pisania jest płynny i wciągający, a dialogi naturalne, co sprawia, że historia staje się bardzo autentyczna. Autorka umiejętnie wprowadza wątki, które zmuszają do refleksji nad własnymi wyborami i ich konsekwencjami. Jednym z najważniejszych tematów poruszanych w książce jest poszukiwanie własnej tożsamości oraz odwaga w dążeniu do spełnienia marzeń. Bohaterka zmaga się z wewnętrznymi konfliktami, co czyni ją niezwykle wiarygodną i bliską wielu czytelnikom.

"Druga zwrotka” to nie tylko opowieść o miłości, ale także o przyjaźni, wsparciu i sile, jaką daje relacja z innymi ludźmi. Autorka z dużą wrażliwością przedstawia emocje, które towarzyszą bohaterom, sprawiając, że ich przeżycia stają się uniwersalne.

Książka jest idealna dla tych, którzy cenią sobie literaturę, która skłania do myślenia i emocjonalnego zaangażowania. "Druga zwrotka” to historia, która z pewnością na długo pozostanie w pamięci czytelników, pozostawiając po sobie ślad refleksji i inspiracji.

Emocje gwarantowane!

Czytajcie! Polecam!

BRUNETTE BOOKS

Zapraszam do przeczytania pięknej i wzruszającej powieści pt. "Druga zwrotka autorstwa Małgorzaty Włodarskiej

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Muza

Jak myślicie czy warto zawsze wierzyć i spełniać swoje marzenia, nawet, jeśli dawno się je porzuciło?

"Tyle lat nie mogła odnaleźć tej dziewczynki i tej dziewczyny w sobie. Zastanawiała się, gdzie się podziały, dlaczego odeszły, zostawiając jej całe ich wspólne cierpienie i ból, radości i szczęście."

Anda miała trudne dzieciństwo, matka alkoholiczka, która nie darzyła uczuciem miłości córki, za to kochała hulaszczy tryb życia, a bezpieczeństwo córki w domu miała za nic. Ojca dziewczynka nie znała. Za to miała cudowną przyjaciółkę i jej rodziców, którzy mieszkali obok i zawsze chętnie udzielali pomocy koleżance i przyjaciółce córki. Anda mino tego przejawia wyjątkowy talent muzyczny, który zauważa nauczyciel muzyki i postanawia pomóc go rozwinąć swojej uczennicy. Czy uda się jej go w pełni rozwinąć? Co stanie na drodze do spełnienia marzeń o karierze muzycznej?

Dzisiaj Anda jest dorosłą kobietą, ma dorosłą i kochaną córkę Maję. Anda próbuje zmagać się z przerastającą ją rzeczywistością.Gdy traci pracę, całkowicie traci chęci do życia. Jakie będą tego konsekwencje? Czy córka i jej przyjaciółka z dzieciństwa zdążą w porę z pomocą? Po tym wydarzeniu Anda musi znaleźć na nowo sens życia. Postanawia wrócić do swojej pasji z młodości, którą kochała, czyli do muzyki. Wraz z powrotem do muzyki, Anda musi pokonać wyzwania, które stawia jej los, stawić czoła przeszłości, czy jej się to uda?

"Dobrych ludzi spotyka się na tyle rzadko, grzech takiego potem porzucić w zakamarkach niepamięci."

Autorka Małgorzata Włodarska stworzyła przepiękną i niezwykle emocjonalną podróż literacką dla swoich czytelników. Czytając tę powieść przelała się przeze mnie cała tafla różnych emocji, nawet po łzy w oczach. Lektura jest napisana w trzech ramach czasowych. Autorka Małgorzata Włodarska doskonale ukazała nam trudne tematy takie jak: dramat dziecka zmagania się z alkoholizmem matki, DDA, czyli dorosłe dziecko alkoholika, depresja. Przecudownie ukazuje nam też ból, cierpienie, pomoc, pasję i miłość. A także niezwykłą siłę przyjaźni. Autorka Małgorzata Włodarska mówi każdemu czytelnikowi, że każdy zasługuje na to, by dać sobie szansę. Zakończenie jest przepiękne i chwytające za serce. Książka na pewno skłoni wszystkich do refleksji. Polecam tę powieść każdemu kto szuka dużej dawki emocji i chce się otulić ciepłem bijącym od tej książki niczym ciepły kocyk.

Anda zniszczyła życie swojej matce, a przynajmniej tak się jej długo wydawało. Towarzyszyło jej poczucie, że jest dla niej nieznośnym ciężarem, przez który ta nie może bez reszty oddać się swojemu nałogowi. Dla wieczorów i weekendów spędzonych z alkoholem matka Andy była w stanie poświęcić spokój i szczęście własnego dziecka. To na barkach młodej dziewczyny spoczywał ciężar utrzymania domu w czystości, pilnowania terminu opłat za czynsz i media, prowadzenia domostwa na akceptowalnym społecznie poziomie. Dziewczyna szybko dorasta, zdając sobie sprawę, że im mniej będzie sprawiać problemów, stanie się przezroczysta, tym lepiej dla niej.

Alkoholizm matki przez kolejne lata coraz mocniej odbija się jednak na dziewczynie. Chłód i agresja ze strony rodzicielki nabierają nowych rozmiarów wraz z dorastaniem Andy i jej próbami przeciwstawiania się destrukcyjnym zachowaniom matki. Mimo to dziewczyna próbuje żyć normalnie, a przynajmniej na tyle, na ile może sobie pozwolić dziecko alkoholiczki. W trudnych chwilach Anda zawsze mogła liczyć na przyjaciółkę i zarazem sąsiadkę, Wieśkę. To ona jako pierwsza dowiaduje się, że marzeniem dziewczyny jest muzyka i gra na gitarze, a nauczyciel w szkole dostrzega u niej talent w tym kierunku. Bohaterka wie jednak, że matka wpadnie w szał, gdy tylko usłyszy o tym, że jej córka wybiła się ponad przeciętność i ktokolwiek zwrócił na nią uwagę. Anda pragnie jednak po raz pierwszy zawalczyć o swoje marzenia.

Małgorzata Włodarska zdecydowała się na bardzo ciekawy zabieg, i historię Andy obserwujemy z perspektywy trzech etapów życia bohaterki. Przyznam, że fragmenty poświęcone życiu w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych to kawał świetnej literatury. Autorka genialnie oddaje klimat i realia tamtych lat, gdzie problemy rodzinne, alkoholizm, znieczulica na krzywdę dzieci wśród najbliższego otoczenia były niestety czymś powszechnym i normalnym. Pisarka stworzyła bardzo brutalny obraz odtrącenia dziecka przez matkę alkoholiczkę, niektóre fragmenty w książce naprawdę mnie elektryzowały, czułam niemal namacalnie ból Andy. Wynoszenie z domu cennych rzeczy i sprzedawanie ich za bezcen, obawa o zwracanie na siebie uwagi w szkole, jednoczesna próba normalnego życia, zastyganie, gdy rodzic szuka pretekstu do kłótni, i ta nieznośna niemoc uwolnienia się z patologicznego położenia w środowisku domowym. Nie pamiętam, kiedy tak pochłonęła mnie książka, kiedy tak mocno współczułam i współodczuwałam emocje bohaterki.

Współczesne życie Andy, pokazanie tego, jak przeszłość ją ukształtowała, wywarło we mnie już bardziej mieszane uczucia. Z jednej strony cieszyłam się, że autorka nie wyprasowała postaci. Na początku dostajemy wręcz mocne uderzenie, jeśli chodzi o losy kobiety, jednak z czasem wszystko zaczyna układać się, jak dla mnie, troszkę zbyt gładko. Zakończenie, muszę to przyznać, po prostu mnie wzruszyło. Dlatego uważam, że Włodarska bardzo sprawnie i z wyczuciem domknęła historię Andy, unikając tak częstego, niestety, zbyt cukierkowatego zakończenia. Dzięki temu cała powieść jeszcze bardziej zyskała w moich oczach.

Wykorzystanie wątku muzycznego przez całą książkę bardzo mi się podobało i uważam, że było to świetne spoiwo fabularne. Widać, że autorka naprawdę dobrze przemyślała całą konstrukcję powieści, jej doświadczenie jako copywriterki dało o sobie znać. Nie mam wątpliwości, że Małgorzata Włodarska zostawiła w tej książce sporo serca, emocji; miałam wrażenie, że i własnych przeżyć. To wszystko przełożyło się na autentyczność przeżyć jej bohaterów. Nie tylko bowiem Anda jest tutaj interesującą postacią – zwłaszcza opis jej matki, myślę, że dla wielu czytelników będzie bardzo ciekawym doświadczeniem.

Bardzo możliwe, że przy lekturze „Drugiej zwrotki” poczujecie złość, przygnębienie, bezradność, smutek, uronicie łzę, a może nawet kilka. Ja po ostatnim zdaniu powieści wzięłam głębszy oddech i pomyślałam sobie: „O kurczę, dawno nie czytałam czegoś tak dobrego”. Historia Andy jeszcze długo po odłożeniu jej na półkę wracała do mnie w myślach. To na pewno nie będzie dobry wybór czytelniczy, jeżeli szukacie obyczajówki na przewietrzenie głowy, zrelaksowanie się. „Druga zwrotka”, choć ma niepozorną okładkę i uroczy tytuł, to jeden z tych tytułów, który najpierw czytelnika pokroi emocjonalnie na kawałki, a potem poskleja, utuli i pokaże, że warto wierzyć w siebie, w lepsze jutro. Jak dla mnie Małgorzata Włodarska jest tegorocznym odkryciem, będę twórczość tej autorki na pewno bacznie obserwować, a Wam książkę gorąco polecam.

Współpraca barterowa Wydawnictwo Muza

Ada urodziła się w bardzo trudnych warunkach społecznych. W domu bez miłości, bezpieczeństwa, za to z paskudnym problemem alkoholowym. Z pasją do muzyki ogromnym talentem, nie miała możliwości i pozwolenia na jego rozwój. Jako dorosła kobieta, matka, postanawia zawalczyć o siebie.

To opowieść poruszająca tematykę niewykorzystanych szans. Często wynika to z samego zapracowania, skupienie na innych aspektach życia, lub jak w przypadku młodziutkiej Ady, na braku akceptacji i wsparcia. Dzięki tej historii dowiadujemy się jednak, że wystarczy uwierzyć w siebie, trafić na dobrych ludzi i dać sobie szansę, by spełnić marzenie. Ada musiała stawić czoła swoim lękom, ale dzięki miłości bliskich miała wiarę, która nie pozwoliłaś się poddać.

Mnóstwo muzyki, którą wyczuwamy na każdej stronie książki, to cudowna pasja, której warto było dać drugą szansę. Bardzo doceniam, że autorka przedstawiła losy bohaterki w dwóch płaszczyznach czasowych, co pozwoliło na zrozumienie emocji dziewczyny.

Lekka historia z przesłaniem.