Potem

Kiedy tracisz najbliższą osobę, masz prawo do przeżycia żałoby w taki sposób jak uważasz za słuszny, w taki sposób, który jest dla ciebie najlepszy i absolutnie nikt nie może oceniać tego jak pokonujesz poszczególne etapy żałoby.

Kristin Harmel opisała historię nastolatki, która traci ojca, staje się automatycznie w społeczności szkolnej outsiderem, kimś kto nie mieści się w ramach "zwykłej nastolatki". Nie znajduje wystarczającej empatii nawet u najlepszej przyjaciółki, odrzuca też chęć pomocy od nowego kolegi, który twierdzi, że wie co czuje Layce.

Dziewczyna zamyka się coraz bardziej, aż do momentu, kiedy dyrektor szkoły prosi ją by pomogła przejść przez żałobę jednej z uczennic, która właśnie straciła matkę. Dopiero wtedy zauważa, że wokół jest garstka ludzi, którzy tak jak ona stracili rodzica, Layce postanawia skupić te osoby w jednej grupie by mogły swoją żałobę przeżyć właśnie w tutaj.

Ta grupa daje początek przyjaźniom ludzi, których połączyła tragedia, ta grupa sprawiła, że ci młodzi ludzie przestali się wstydzić swojej odmienności, a samej Layce stoczenie grupy otworzyło drzwi na wymarzony uniwersytet.

Ta książka to opowieść o tym jak tragedię przekuć w coś dobrego, jak mimo nieszczęścia dostrzec pozytywne aspekty, bo choć jest to bardzo trudne nie oznacza, że jest niemożliwe.

Książka dla każdej osoby, która w życiu straciła bliską osobę.

Piękna, wzruszająca ale też budująca i dająca nadzieję.

Kristin Harmel napisała kolejną książkę o tym, jak zmieniało się życie rodziny po tym, jak umarł ojciec trójki dzieci. Moim zdaniem książka, mimo że jest młodzieżówką porusza ważne i dojrzałe tematy. Autorka rysuje w niej świat pełen rozmyślań, dotyczących straty i tego, jak wpływa ona na perspektywę rzeczywistości. Książka w tym wszystkim nie jest jednoznacznie smutna, tylko ma też sporo radosnych, wręcz zabawnych scen.

"Potem" to historia dziewczyny, której życie kompletnie się zmieniło po tym, jak straciła ojca. Nastolatka musi bardzo szybko dorosnąć- zająć się młodszym bratem i zaopiekować się domem. Jej mama zatraciła się zupełnie w pracy i nie miała wpływu na to, jak jej córka się rozwija. A Lacey wkracza powoli w świat problemów okresu dojrzewania i pierwszych miłości. Wartka akcja i bardzo dużo emocji- tak bym określiła tę książkę.

Książka zmieniła mój sposób myślenia o stracie i o tym, jak wielkim przeżyciem może być jej doświadczenie. Moim zdaniem książka zasługuje na uwagę. Ta historia bardzo mocno zapada w pamięć i sprawia, że człowiek wciąga się od pierwszych stron w bieg akcji. Powieść skupia się przede wszystkim na postaci młodej dziewczyny- Lacey, która straciła ojca. Kiedy spotyka Sama jej zaczyna kiełkować w niej nieznane dotąd uczucie. Książka skupia się też na problemach nastolatki, z którymi mierzy się Lacey i jej koleżanki.

Większość ludzi przeżyła stratę bliskiej osoby. "Potem" Kristin Harmel to książka pokazująca życie rodziny, po tym jak w wypadku ginie ojciec Lacey. Każdy z członków rodziny reaguje na to wydarzenie inaczej, większość z nich zmienia swoje podejście- matka staje się kłębkiem nerwów i nieustannie potrzebuje zajęcia swojej uwagi pracą, główna bohaterka- Lacey wyrzuca sobie, że śmierć ojca jest jej winą, natomiast jeden z jej braci zaczyna pić.

Moim zdaniem książka zapada na długo w pamięć. To taka historia, która zmienia sposób patrzenia na temat okresu dorastania i trudności, z którymi mierzą się młode osoby. Moim zdaniem książka jest bardzo wartościowa i pokazuje ważne aspekty emocji z którymi się mierzymy i tego, jak nasze decyzje wpływają na nasze dalsze życie. Porusza też temat straty i tego, jak bardzo różnie może wyglądać żałoba po stracie ojca.

Odkładamy coś na później mając w głowie plany i zawsze następuje jakieś potem, bo czas nie stoi w miejscu. Tylko to nie zawsze jest to potem, którego oczekiwaliśmy. A co robić w momencie, gdy potem z konkretną osobą już nie nadejdzie...

Ojciec szesnastoletniej Lacey ginie w wypadku samochodowym. Od tamtego tragicznego poranka mija rok, a Lacey musi się nauczyć żyć w nowej rzeczywistości. Mierzy się z poczuciem winy i stara się posklejać rodzinę, która przez to wydarzenie się rozpada. Starszy brat nadużywa alkoholu, mama spędza większość czasu w pracy i jest kłębkiem nerwów, a młodszy brat całe dnie spędza w swoim pokoju. Swoją potrzebę przeżycia żałoby Lacey spycha na drugi plan. Do tego dochodzi szkolna codzienność i zalążek pierwszej miłości. Już to jest sporym obciążeniem dla nastolatki, która jeszcze dokłada sobie pomaganie innym osobom w podobnej sytuacji.

Czytałam książkę autorki „Jeszcze jeden dzień”, która zaskoczyła mnie i pochłonęła wątkiem realizmu magicznego. Tutaj go nie ma, ale najważniejsze uczucie, które mi wtedy towarzyszyło i tutaj było. Poczucie takiego spokoju mimo tragedii dotykających bohaterów. Nie mam pojęcia czy w każdej książce Kristin Harmel tak jest, ale w tych dwóch tak było i bardzo odpowiada mi ta narracja. Czuję się ukojona, chociaż sama tematyka straty jest poruszająca. Doceniam tę książkę za to, że nie bagatelizuje tematu, ale pokazuje to dobre wyjście. Jeżeli szukacie książki, która pokaże wam, że po każdej burzy wychodzi słońce to jak najbardziej polecam wam „Potem”.

Ilekroć w naszym życiu stanie się coś złego to zastanawiamy się co by było gdyby. Bo przecież gdybyśmy postąpili inaczej, to może by do tego nie doszło. Zadręczanie się gdybaniem na niewiele się zda. Życie to nie film, czasu nie cofniemy.

"Każdy robi tyle, ile daje radę. I można albo zamartwiać się przeszłością, albo postanowić, że w przyszłości postąpi się inaczej".

Każdej soboty ojciec Lacey zabiera ją i dwóch braci na śniadanie. To taki ich poranny, sobotni rytuał, "czas dla ojca". Tym razem miało być tak samo. Tylko że rodzina Lacey na śniadanie do lokalu nigdy nie dotarła. Po zderzeniu z innym samochodem ojciec zginął na miejscu, a dzieci zostały ranne.

"A więc w sobotni poranek jedziesz sobie z trójką dzieci samochodem, śpiewasz i żartujesz, a za moment nie istniejesz".

Każdy z członków rodziny Mann na swój sposób przeżywa żałobę. Lacey się obwinia, że to przez nią zginął jej ojciec. Tego dnia za długo się guzdrała i być może gdyby wcześniej wyszła z domu... Tanner najmłodszy z rodzeństwa zamyka się w sobie, Logan ucieka w alkohol, a matka całymi dniami przesiaduje w pracy. Każde z nich żyje w swoim własnym, małym wszechświecie. Lacey ma już dość współczujących spojrzeń kolegów i koleżanek. Do jej klasy dołącza nowy uczeń Sam. To dzięki Samowi Lacey się zmienia. Spędzają ze sobą sporo czasu. Sam rozumie ją jak nikt inny. Jaki będzie finał tej znajomości?

"Potem" to obyczajowa powieść dla młodzieży i nie tylko. Autorka pokazała historię rodziny, jakich wiele. Przedstawiła nam, jak wyglądało życie tej rodziny przed wypadkiem i potem. Wypadek wywrócił ich życie do góry nogami. Przeżywanie żałoby podzieliło tę rodzinę, zamiast ją zjednoczyć. Żal po stracie najbliższej osoby był niewyobrażalny. To właśnie dzięki przyjaźni i miłości rodzina Mann przetrwała ten trudny czas.

Polecam!

Książkę przeczytałam dzięki akcji recenzenckiej zorganizowanej przez Wydawnictwo Świat Książki na portalu Lubimy czytać. A Was zachęcam do dzielenia się opiniami o książkach na tym portalu.

Główną bohaterką powieści i jej narratorką jest nastoletnia dziewczyna imieniem Lacey. Mimo młodego wieku jest wyjątkowo odpowiedzialną i dojrzałą osobą. Na jej usposobienie bez wątpienia miała wpływ tragedia, która spotkała jej rodzinę.

W wypadku samochodowym śmierć na miejscu ponosi tato Lacey. W zdarzeniu tym uczestniczyli także dwaj bracia dziewczyny i ona sama. Im udało się ocalić życie, ale od chwili śmierci taty, czyli potem, nic w ich ocalonym życiu nie jest już takie samo... Lacey obarcza się za wypadek, w którym zginął ukochany tata, to przez nią z opóźnieniem wyjechali z domu. Może gdyby ruszyli o ustalonym czasie nie wjechał by w nich samochód prowadzony przez kierowcę, który był pod wpływem narkotyków?... Z sytuacją potem nie radzą sobie również jej bracia. Rozpacz mamy rodzeństwa jest równie ogromna, przez to zaniedbuje rodzinę, od codzienności odgradza się praca zawodową. Sytuację rodzinną poznajemy z relacji Lacey, ona przeżywa najbardziej jej emocjonalny rozpad. I to ona bierze na siebie większość rodzicielskich zadań, przy tym nie zaniedbuje szkolnych obowiązków. Mimo tęsknoty za tatą i obarczaniu się winą za wypadek, Lacey wydaje się najbardziej racjonalnie i dojrzale podchodzić do nowej rzeczywistości. Siłę i oparcie daje jej miłość, jej chłopiec doskonale rozumie jej sytuację rodzinną, razem tworzą wspaniałą parę.

Rodzinie Leacy udało się małymi krokami otrząsnąć z najtrudniejszych, świeżych jeszcze dla nich traumatycznych przeżyć. Pomogło im w tym, paradoksalnie, kolejne tragiczne wydarzenie w ich rodzinie...

Kristin Harmel w swojej powieści doskonale oddała klimat małego, angielskiego miasteczka. Znakomicie ukazała również atmosferę tamtejszej szkoły i życia pozaszkolnego młodzieży - widzimy tu grupy plotkujących przyjaciółek, pierwsze zauroczenia i nastoletnie miłości, rozmowy znajomych w stołówce, spotkania przy szkolnych szafkach. Poznajemy też zachowania nastolatków na imprezach i ich spotkania towarzyskie w pubach. Przez tę szkolno – rozrywkową otoczkę głównego wątku powieści, książka mimo trudnej tematyki nabiera lekkości i świeżości.

Warto przeczytać!

"Potem" to książka, która jest pełną emocji historią, o dziewczynie- Lacey, która w niedawnym czasie straciła ojca. Moim zdaniem książka świetnie odwzorowuje to, jakie emocje przeżywa osoba, która straciła kogoś bliskiego. Książka zmienia sposób postrzegania sytuacji, w której odchodzi bliska nam osoba. "Potem" to historia, skupiająca się na tym, jak zmieniało się życie Lacey- jak przejmuje obowiązki ojca i w jaki sposób opiekuje się rodziną.

Książkę określiłabym jako bardzo realistyczną. Autorka pokazuje w niej rzeczywistość, która zgodnie z tytułem rozgrywa się "Potem"- czyli już po śmierci ojca Lacey. Kristin Harmel w bardzo ciekawy i dogłębny sposób analizuje zachowania poszczególnych członków rodziny, prezentując w ten sposób poszczególne etapy żałoby. Książka bardzo wartościowa- można się z utożsamić z tą historią.

Już od pierwszych stron wiedziałam, że książka mnie pochłonie, że nie będę chciała wypuścić jej z rąk. Styl pisania autorki bardzo mi pasuje, szybko się czyta, dialogi ciekawe, naturalne, fabuła toczy się płynnie.

„Potem” to doskonały tytuł, bo słowo żałoba, które się nasuwa, nie bardzo mi tu pasuje. Świat kreci się dalej, mimo że dla jednych on się zupełnie zatrzymał. Już nigdy nie będzie tak samo, każdy poranek i wieczór i wspólne rodzinne weekendy. Gdy zabraknie jednej osoby, to wszystko się zmienia. Jak żyć, jak funkcjonować, jak znaleźć sens, by wstać rano, co potem….

Ogromna moc żalu tląca się w bohaterach, pretensji o niesprawiedliwość losu i moment, w którym trzeba zrobić krok do przodu i zaakceptować nową sytuację. Każdy na swój sposób radzi sobie ze stratą, nieważne czy dorosły, czy dziecko, każdy cierpi. Dziwne, bo mimo smutku, który czułam przy czytaniu, po skończonej lekturze przytuliłam książkę do siebie. Ciepło, które dostałam, nadzieję, wsparcie od bohaterów i poczucie, że ta sytuacja dotknęła wiele osób i nie jesteśmy z tym sami, rozlała się pod moim sercem.

Książka porusza, a refleksja zawita wraz z zamknięciem ostatniej strony na dużej. Moc przyjaźni mocno zarysowana, bohaterowie młodzi, ale już z bagażem smutnych przeżyć. Czasem obcy ludzie, a ich wsparcie pomaga bardziej niż obecność najbliższych, łatwiej się z nimi rozmawia, powierza troski. Ta symboliczna wyciągnięta dłoń może tak wiele. Polecam wszystkim tę opowieść, którzy stracili bliską osobę, bo ukoi ich ból, pomoże przetrwać i rozpocząć nowy dzień.

Piękna, smutna historia, ale z nadzieją na przyszłość, wynosząca na wyżyny przyjaźń, która może tak wiele. Mamy poczucie, że nie jesteśmy sami, a mur bezradności, marazm, brak chęci do życia, pomału pęka, robiąc szczelinę, by promień nadziei przedostał się przez z tą twardą skałę smutku i żalu. Ta historii może spotkać każdego z nas i może dlatego, jej prawdziwość tak trafia do czytelników, bo ze zrozumieniem wsłuchujemy się w uczucia bohaterów i pragniemy, by im się udało, by było im lżej.

Moim zdaniem książka świetnie nadaje się dla osób, które przechodzą przez trudniejszy moment w życiu, bo będzie im się łatwiej utożsamić z główną bohaterką książki. Lacey straciła bowiem niedawno swojego ojca. To taka historia, która zapada na długo w pamięć- moim zdaniem książka jest świetnie napisana i porusza ważne tematy- straty, żałoby, dorastania. Książka bardzo wpływa na emocje- jest pod tym kątem świetnie napisana.

„Potem” to historia mocno poruszająca i jednocześnie dość silnie utkana z emocji. Emocji oscylujących wokół straty, smutku i poczucia winy. Autorka porusza problematykę żałoby po śmierci jednego z rodziców, utarty rodzica w wyniku nagłej choroby czy doświadczenia spowodowanego rozwodem rodziców. W każdej z nich to młodzi ludzie próbują się odnaleźć, łącząc doskwierającą im rozpacz z problemami życia. Z niezwykłą świadomością i ogromnym wyczuciem Kristin Harmel ukazała etapy żałoby, rozpoczynając od zaprzeczenia, poprzez gniew, targowanie się, depresję, kończąc na akceptacji. I choć opisane przez nią wydarzenia niejednokrotnie rozdzierały czytelnicze serce to napiszę to z pełną odpowiedzialnością – przeczytajcie, nawet jeśli tak jak ja macie już etap bycia nastolatkiem za sobą…

To pozycja choć dość mocno nasączona smutkiem ukazuje też pewnego rodzaju mądrość. Mądrość, którą mimo młodego wieku mają główni bohaterowie: ich postrzeganie świata, ich postawy wobec misternie kreowanej reputacji innych czy uczynności względem przyjaźni. To historia ewidentnie skupiona na czymś więcej niż szybkiej akcji. To powieść zbudowana na fundamencie straty i tęsknoty, obnażająca uczucia na tle rozpaczliwych prób obwiniania się i życia w ciągłym poczuciu przewinienia. To w końcu szarość z której powoli wyłaniają się kolory życia.

Kristin Harmel kreśli nam historię obnażającą prawdy życiowe, dostrzegając emocje towarzyszące trudnym, życiowym zdarzeniom, co więcej – zwraca uwagę na różne sposoby radzenia sobie ze nimi, szukając korelacji pomiędzy absolucją a pulsującym pod skórą żalem..

Niewątpliwie polecam i przyznam się, że muszę nadrobić pozostałe książki autorki.

To jedna z tych historii, które wciągają niemal od pierwszych stron. Lacey traci ojca i od początku obserwujemy jej zmagania i próby radzenia sobie z żałobą. Jej matka ucieka w nadmiar obowiązków w pracy i dziewczyna w dużej mierze zostaje że swoimi problemami sama. Mimo, że ma przyjaciół, wie że nie będą w stanie jej zrozumieć w pełni, w końcu większość z nich ma oboje rodziców... Piękna, poruszająca historia.

"Potem" to książka skupia się przede wszystkim na dziewczynce, która straciła ojca w wyniku wypadku samochodowego. W sumie można nawet stwierdzić, że utraciła wtedy dwoje rodziców, bo jej matka po śmierci swojego męża pogrąża się w żałobie, którą stara się zbyć pracą- przez długie godziny, które dodatkowo wypracowuje córka praktycznie jej nie widuje. Oprócz tego główna bohaterka zmaga się ze zwyczajnymi problemami okresu dojrzewania. To jedna z lepszych historii o nastolatkach, które czytałam.