Diavola

Anna wraz z rodziną mają spędzić wakacje w pięknej willi w małym miasteczko Monteperso, we Włoszech. Dziewczyna jest postrzegana jako czarna owca w rodzinie, jednak obiecała sobie, że zaciśnie zęby i przetrwa ten „wspaniały” wspólny czas. Nie będzie to łatwe. Imponująca Willa Taccola skrywa swoje przerażające sekrety, które epicko zaburzą jej starania.

Zacznijmy od tego, że rodzina Anny jest skomplikowana, powiedziałabym nawet, że toksyczna. Wszystko, co złe przypisuje się Annie, a cała reszta w ich mniemaniu jest idealna. Atmosfera w Willi Taccola od początku wydaje się gęsta i złowroga, jednak tylko Anna wydaje się to zauważać. Pozostali, każde napięcie, niepokój i dziwne sytuacje przypisują dziewczynie. Byłam pełna podziwu dla jej cierpliwości, a rodzinką naprawdę miałam ochotę potrząsnąć.

Fabuła tej książki jest wyjątkowo interesująca, ale napięcie, którego oczekiwałam w tym gatunku, nie zostało odpowiednio podtrzymane. Na przemian dostajemy zastrzyk adrenaliny i wiadro zimnej wody, które znacznie studzi emocje. Ten rollercoaster utrzymuje się przez dwie trzecie powieści. Dopiero końcówka nabiera rozpędu i wynagradza rozwleczony początek i wywołuje porządne ciarki na plecach.

Oprócz nawiedzonego domu jest tutaj kilka innych wątków, które zostały potraktowane nieco po macoszemu, a szkoda, bo mogłyby nadać tej historii głębi. Odniosłam wrażenie, że plan na tę opowieść był inny, a po drodze z jakiegoś powodu został zmieniony, lub pośpieszony.

„Diavola”, choć nie do końca spełniła moje oczekiwania, to lektura intrygująca ze świetnie poprowadzonym i solidnym wątkiem paranormalnym. Wzbudziła we mnie ciekawość, pod koniec również strach.

👹👹 Diavola to opowieść, która zaczyna się jak klasyczna historia rodzinnych wakacji, by stopniowo przerodzić się w klaustrofobiczny horror. Jennifer Thorne mistrzowsko buduje napięcie, prowadząc czytelnika przez duszną atmosferę włoskiej willi i duszniejsze jeszcze relacje między bohaterami. To książka, która wciąga od pierwszej strony i nie pozwala się oderwać, aż do niepokojącego finału.

👹👹 Anna, główna bohaterka, jest postacią, z którą łatwo się utożsamić. Obserwuje swoją rodzinę z dystansu, czując, że nigdy nie pasowała do idealnego obrazu, jaki starają się kreować. Jej brat bliźniak Bennie wydaje się zbyt chętny do podporządkowania, a starsza siostra Nicole obsesyjnie pilnuje, by wszyscy zachowywali się zgodnie z niepisanymi regułami rodzinnymi. Nawet rodzice mają swoje role do odegrania – matka nieustannie rozczarowana Anną, ojciec próbujący po prostu przetrwać rodzinne spotkanie. Relacje między nimi aż iskrzą od napięcia, a atmosfera staje się coraz bardziej duszna.

👹👹 Willa, w której zatrzymuje się rodzina, to miejsce, które od początku budzi niepokój. Jest piękna, malownicza, ale jednocześnie skrywa tajemnice, których nikt nie chce wyjaśnić. Mieszkańcy pobliskiego miasteczka zachowują się dziwnie, a w nocy słychać niepokojące odgłosy. To właśnie w tym miejscu granica między rzeczywistością a koszmarem zaczyna się zacierać. Thorne znakomicie prowadzi narrację, sprawiając, że czytelnik czuje się jak część tej historii – wciągnięty w atmosferę lęku i tajemnicy.

👹👹 Diavola nie jest typowym horrorem – to przede wszystkim dramat rodzinny osadzony w mrocznym, gotyckim klimacie. Relacje między bohaterami są tak samo przerażające, jak nadprzyrodzone zjawiska, które zaczynają ich otaczać. Autorka pokazuje, jak toksyczne więzi mogą być równie niebezpieczne co duchy i przekleństwa. To powieść o rodzinnych sekretach, niedopowiedzeniach i o tym, jak daleko można się posunąć, by zachować pozory normalności.

👹👹 Thorne doskonale rozpisuje napięcia między bohaterami, tworząc pełnowymiarowe, wiarygodne psychologicznie postaci. Każda rozmowa, każda sytuacja między członkami rodziny Pace niesie ze sobą podskórne napięcie, które z czasem eskaluje, prowadząc do szokującego finału. Niepokój narasta powoli, a kiedy w końcu dochodzi do punktu kulminacyjnego, trudno oderwać wzrok od kartek.

ㅤ

👹👹 Diavola to książka dla tych, którzy cenią subtelny, psychologiczny horror, osadzony w klimatycznej scenerii. To opowieść o duchach – zarówno tych dosłownych, jak i metaforycznych, które dręczą rodzinę od lat. Wciąga, przeraża i pozostawia po sobie niepokój, który nie mija nawet po zakończeniu lektury.

Toskania, wygodna willa z basenem położona na skraju niewielkiego miasteczka brzmi sielsko, jak wymarzone wakacje, oderwanie od codzienności. Tak też myślą bohaterowie “Diavoli” Jennifer Thorne zanim nie orientują się, że raczej trafili do klimatycznej powieści grozy… Gatunkowo książka określana jest jako horror i jako taka przyjemnie nawiązuje do klasyki swojego gatunku i motywów gotyckich - nikogo chyba nie zaskoczę, gdy powiem, że jest to opowieść o nawiedzonym domu. Jest przyjemnie klimatyczna, może nie przerażająco straszna, ale dobrze grająca tą granicą pomiędzy tym, co realne, a tym, co nie do końca. Jest jednak też w niej druga warstwa, psychologiczna, ta, która kieruje naszą uwagę ku temu, co wszyscy w jakiś sposób znamy - ku rodzinie, relacjom nią rządzącym. Relacjom bardzo często toksycznym, w których zawsze znajdzie się ktoś określany czarną owcą - zasłużenie bądź nie. Autorka bardzo dobrze posługuje się tą narracją, przedstawia nam historię z punktu widzenia właśnie takiej osoby i to tak, że sami zaczynamy mocno zastanawiać się nad swoim podejściem do innych, nad swoimi reakcjami, czasami pozornie niewinnymi, a które okazują się ostatecznie mocno krzywdzące. Co ciekawe, w historii wyraźny jest też motyw sztuki, zresztą widać go nie tylko w warstwie fabularnej, ale i samym języku - autorka ze zręcznością malarki oddaje nam gotowe do interpretacji obrazy. No i Włochy, Toskania, mała społeczność, w której nowoczesność miesza się z tradycją - doskonała scena dla takiej historii!

Anna Pace jak co roku wyjeżdża z rodziną na wakacje, tym razem padło na Włochy, piękny kraj, zdecydowanie warty odwiedzin. Udają się do zachwalanej (nie przez wszystkich, jak okazuje się na miejscu) Villi Taccola w której piętra wykonane są ze szklanych ścian a widoki są wręcz oszałamiające, czeka ich wiele atrakcji, mają mnóstwo planów, które pragną jak najszybciej zrealizować.

Anna od zawsze była taką czarną owieczką w rodzinie, rodzice jak i inni na każdym kroku mieli do niej pewne spostrzeżenia, wszystko co nie było nie tak, to ona i tylko ona zawsze wpada w kłopoty - ich zdaniem. Kobieta jednak już zdążyła się przyzwyczaić, że znacznie różni się od swoich krewnych, była niemal pewna, że tak naprawdę nikt by nie zauważył jej nieobecności. Pewna siebie kobieta, która mimo wszystko nie da wejść sobie na głowę i stara się wykorzystać ten czas jak najlepiej.

Jednak, już kilka dni pobytu sprawiły, że rodzina Pace'ów poczuła ogromny lęk, wydarzenia, które niespodziewanie nadeszły wyprowadziły ich z równowagi.

Zaczęło się od podejrzanych dźwięków, chłodu panującego w Villi Taccola, sama Anna niejednokrotnie wyczuwała tutaj czyjąś obecność, pomimo, że jej rodzina akurat była poza budynkiem. Ale to nie koniec wrażeń, okazuje się, że ten wyjazd stanie się dla nich najprawdziwszym koszmarem.

"Diavola" to naprawdę dobry thriller z elementami horroru moim zdaniem, gdyż powieść ta jest oznaczona jako horror, jednak tej grozy tutaj nie otrzymałam w tym stopniu by nazwać ją horrorem.

Niemal od pierwszych stron zostałam wciągnięta w wir wydarzeń, wydarzeń, które niejednokrotnie przyspieszyły bicie serca - niemal od pierwszych, gdyż akcja rozgrywa się dość powoli, więc pomimo owego początku później wkręciłam się w tę historię na maksa. Oczywiście to jest na plus, gdyż uwielbiam, gdy napięcie podczas lektury budowane jest stopniowo.

Główną rolę odgrywa tutaj dramat rodzinny, który został naprawdę świetnie przedstawiony, toksyczne relacje między bliskimi, to wzbudziło we mnie ogrom emocji.

Pomysł na fabułę znakomity, wymarzone wakacje, które stały się tymi o których człowiek chciałby jak najszybciej zapomnieć.

Nawiedzony dom, mnóstwo tajemnic, intryg, historia, która budzi lęk i przerażenie, historia w której tak naprawdę nic nie jest oczywiste, historia, która skłania do refleksji.

Czytajcie! 🖤

Spędzilibyście noc w nawiedzonym domu?

Anna ma tylko dwie zasady dotyczące corocznych rodzinnych wakacji rodziny Pace: postępować ostrożnie i przetrwać. Nie jest to łatwe, gdy jest jedyną osobą w rodzinie, która wydaje się nie pasować do reszty. Wspaniała willa w maleńkim, odległym włoskim miasteczku wydaje się idealnym miejscem do spędzania czasu z rodziną. Okazuje się, że willa ma mroczną i brutalną przeszłość, a to sprawia, że rodzinny wyjazd zmienia się w wakacje z piekła rodem.

Głęboko w sercu toskańskich wzgórz, stoi willa, która zapiera dech w piersi. Przestronna, nowoczesna. Basen o szafirowej wodzie. Spacerując po korytarzach, może usłyszeć ciche szepty zza zamkniętych drzwi. Budynek, który tworzy własną rzeczywistość. Willa, która jest piękna. Jest luksusowa. Jest śmiertelna.

Wybierzmy się w podróż do Toskanii, która oczaruje nas słoneczną pogodą, zapachem unoszącym się w każdym miejscu. Życzliwi ludzie, smaczne potrawy. Zamieszkajmy w willi, która budzi jednocześnie zachwyt i przerażenie. Nie jesteś sama, otacza cię rodzina i coś jeszcze. Ktoś spogląda na ciebie w nocy. Czujesz zimno, choć temperatura jest wysoka. Strach muska twoją skórę jak kaszmirowy szal. Zło czai się w każdym zakamarku i czeka aż pozwolisz mu być obok ciebie.

Historia, która nie pozwoli ci przejść obok niej obojętnie. Od pierwszej strony będziesz błądził po korytarzach willi. Autorka sprawi, że będziesz się czuł jak jeden z bohaterów. Balansujesz między rzeczywistością a szaleństwem. To, co widzisz może być sennym koszmarem lub rzeczywistością. Rodzina, która na każdym kroku przypomina ci o swoim niezadowoleniu. Bezsilność, bezradność. Autorka stworzyła charakterną postać, która pomimo skomplikowanej sytuacji nie poddała się. Wyszła z mroku, który nie był złem. Był jej siłą. Gorąco polecam!