Delirium

„Delirium” to krótka, lecz niezwykle intensywna powieść psychologiczna, której akcja rozgrywa się w Gdyni w niecałą dobę zimowej nocy. Głównym bohaterem jest Krzysztof – wierny mąż i troskliwy ojciec, który na chwilę oddala się z domu, by spotkać przyjaciela, pozostawiając żonę i dzieci. Wtedy też dostrzega przez okno cień obcego mężczyzny u boku żony. To jednorazowe spojrzenie wywołuje lawinę wątpliwości, napięcia i emocjonalnego chaosu, kompletnie zmieniając jego życie. Narracja prowadzona jest w formie ciągu myśli – bez rozdziałów, bez przerw – co buduje intensywną atmosferę klaustrofobii i wewnętrznego napięcia. Czytelnik zostaje wrzucony w wir świadomości bohatera: irracjonalne obawy, domysły, wspomnienia, rozmowy z sąsiadami, które tylko podsycają i tak napiętą już atmosferę. Każda strona jest jak zgiełk w głowie Krzysztofa, który drży, walczy, zawaha się – i przekracza linię, za którą trudno wrócić do normalności.

Choć akcja nie jest dynamiczna jak w thrillerze, to emocjonalne napięcie rośnie z każdą chwilą. Brutalna zima, ukryty lęk przed zdradą, walka o wiarę we własny spokój – to mieszanka, która trzyma w napięciu do ostatniego zdania. Relacje z sąsiadami pojawiają się jako miniaturowe historie, które rezonują z historią Krzysztofa, pogłębiając wątek wyborów i ich konsekwencji.

Język Kapuścińskiego jest poetycki, gęsty i oszczędny zarazem – nie gra na emocjach, lecz precyzyjnie je wyławia. To lektura wymagająca, nie zawiera dialogów, czy rozdziałów, ale ci, którzy są skłonni wsłuchać się w monolog ludzkiej świadomości, będą zachwyceni.

Polecam „Delirium” tym, którzy cenią głębokie studium psychologiczne bohatera i nie boją się zanurzyć w chaos ludzkiego umysłu. To lektura idealna dla osób lubiących introspekcję, wnikanie w stan emocjonalnego zawieszenia i refleksję nad naturą decyzji i zdrady.

To książka, która zostaje w pamięci – nie z powodu efektownej akcji, ale dzięki emocjom, które pokazuje z niezwykłą precyzją.

Nie jestem fanem książek, gdzie muszę zagłębić się w psychologię, jakieś rozkminy itp. Jednak spróbowałem wejść w świat przedstawiony w powieści Delirium Macieja Kapuścińskiego i powiem szczerze, bardzo dobrze mi się to czytało! Na okładce mamy kwalifikację książki, że jest ona obyczajowa. Ja bym dał psychologiczna, ale z elementami obyczaju, a nawet lekkiej powieści grozy i sensacji. Tu coś się dzieje i jest mroczne, mroczne jak dusza głównego bohatera.

Najpierw jednak o autorze. Maciej Kapuściński. Od razu w oczy rzuca się nazwisko... Jednak raczej nie ma tutaj powiązań, nie umniejszając panu Maciejowi, z tym sławniejszym Ryszardem. Debiutował na rynku wydawniczym książką Szpetnicy, której premiera przypadła na rok 2021. Jak sam autor stwierdził, debiutanckie rozdziały powstawały już w latach 2009-2010. Pan Maciej jest absolwentem Administracji i Prawa Uniwersytetu Gdańskiego. O sobie mówi, że literatura to pasja, której zaprzedał duszę.

Co dzieje się w głowie człowieka, który stoi nad przepaścią?

No właśnie. Czy wyobrażacie sobie taką sytuację? Czy może staliście już nad przysłowiową przepaścią? W sytuacji, która nie dawała nadziei i żadnych rozwiązań? Takie słowa znajdziemy na czwartej stronie okładki. Zanim jednak odwrócicie książkę, bo nie wierzę, że nie oglądacie ich z każdej strony, gdy zamierzacie przeczytać lekturę, to rzuci Wam się bardzo sugestywna okładka. Widzimy na niej wielopiętrowy blok, zaś na dachu budynku stoi człowiek. W jego głowie kłębią się zapewne jakieś myśli i na pewno nie są one pozytywne. Kto bowiem staje na dachu wieżowca, bloku, na dachu blisko jego krawędzi?

Czasy współczesne. W nadmorskim mieście, które każdy zna, w Gdyni poznajemy Krzysztofa, głównego bohatera powieści. Mamy wrażenie, że jego historia, którą poznajemy na kartach książki, wyrwana jest z czegoś zdecydowanie większego. Jakby coś było przed i tego się już nie dowiemy, jedynie możemy "to wcześniejsze" sobie wyobrazić. Wydaje się, że będzie to zwyczajny dzień, ale mroczność, jakiej doświadczamy od pierwszych stron, podpowiada, że będzie zupełnie inaczej. A przecież miał tylko spędzić wieczór i przenocować u swojej siostry, ponieważ jego żona umówiła się na babski wieczór w ich mieszkaniu i Krzysztof postanowił nie przeszkadzać ukochanej. Pech chciał, że zanim udał się we wspomniane miejsce, spotkał się w okolicach bloku, gdzie mieszkał, ze swoim kolegą. W oknie swojego mieszkania nie zauważył jednak koleżanek, a podejrzany cień mężczyzny.

Powieść na pewno wywarła na mnie duże wrażenie, choć nie jestem fanem tego typu książek. Z każdą kartką zastanawiałem się, jak poradzi sobie człowiek, któremu w jednej chwili wali się świat na głowę. A może nie jest to jedna chwila? Może coś już wcześniej się wydarzyło w życiu Krzysztofa?

„Delirium” to historia jednej nocy. Opowieść o tym co dzieje się w głowie człowieka, gdy zobaczy coś czego się nie spodziewał. Coś co zachwieje jego poczuciem bezpieczeństwa i wzbudzi ogromne wątpliwości. Krzysztof – mąż i ojciec ustala z żoną, że spędzi noc poza domem, aby jego druga połówka mogła spotkać się z koleżankami w ich mieszkaniu. Niby nic, ale przypadek sprawia, że Krzysztof chcąc odwiedzić swojego przyjaciela dostrzega w oknie swojego domu cień żony i … jakiegoś mężczyzny. I wtedy jego wyobraźnia zaczyna swoje 5 minut. Pomyślcie ile obrazów i sprzecznych myśli może się pojawić w jednej chwili. Jak wielkie wątpliwości nim targają. Ile emocji pojawia się jedna po drugiej: niedowierzanie, złość, żal, zwątpienie. Noc zmienia się w koszmar udręczonego umysłu, a więc takiego, który nie myśli logicznie. Największym dylematem bohatera jest wybór pomiędzy powrotem do mieszkania i konfrontacją ( może to zwykła pomyłka, może umysł płata mu figle) a odpuszczeniem tematu i udawaniem, że nic się nie stało. Jaka decyzję podejmie? Czy w ogóle będzie w stanie to zrobić? W ciągu tej jednej nocy wydarzy się naprawdę dużo, a jaki będzie finał. Tego wam nie zdradzę.

Jedna rzecz w tej książce zwróciła moja szczególną uwagę. Mam na myśli opowieść p. Kierzkowskiej, która ma wiele wspólnego z historią opisaną w książce „Sprawa Hoffmanowej” Katarzyny Zyskowskiej Historią inspirowaną prawdziwymi i tragicznymi wydarzeniami z roku 1925, gdy rodzina Kaszniców wybrała się w góry a z wyprawy wróciła jedynie Waleria. Czy to zbieg okoliczności czy autor inspirował się również tą historią?

Psychologiczne studium człowieka, pełne mądrych przemyśleń i skrajnych emocji. Gorąco polecam

Jak zachowuje się człowiek, który czuje się oszukiwany i zdradzany? Do jakich sytuacji mogą prowadzić nas nasze myśli? Ten I wiele innych tematów poruszonych zostaje w książce pt. “Delirium” Macieja Kapuścińskiego.

Autor, w swoim dziele opowiada historię człowieka, który po wyjściu z domu zauważa niepokojące rzeczy, które odbywają się “za jego plecami”. Mimo swoich wątpliwości nie jest w stanie skonfrontować się z rzeczywistością, uciekając w różne obszary życia. Jego ucieczka staje się nie tylko fizyczną przeprawą, ale I psychiczną męczarnią.

“Delirium” to opowieść, w której bardziej niż na fabule skupiamy się na stanie psychologicznym głównego bohater, Krzysztofa. Postać ta zmaga się z nurtującymi, wręcz męczącymi go pytaniami, co się dzieje za drzwiami jego mieszkania. Po zauważeniu postaci kobiety i mężczyzny nie jest w stanie poradzić sobie z wątpliwościami. Złe myśli pchają go w skrajne granice, skłaniając do robienia różnych rzeczy. Rozmowy z innymi nie pomagają, wręcz coraz bardziej pogarszają jego stan. Do całości dochodzi alkohol, który niestety również nie przywraca trzeźwości umysłu.

Maciej Kapuściński stworzył historię, która jest podróżą po skrajnych emocjach i myślach głównego bohatera. W swojej książce pokazuje ogromną nostalgię, zagubienie i strach. Strach przed tym, co może nas spotkać. W bardzo ciekawy sposób przedstawia tę podróż, ukazując nie tylko myśli, ale i nieprzewidziane zachowania. Pokazuje przy tym, jak niewiele trzeba, by wpaść w obłęd własnych myśli.

Historia ta, jest pozycją bardzo ciekawą, wyróżniającą się na rynku wydawniczym. Jest to propozycja nie dla każdego. Jako powieść psychologiczna stawia przed czytelnikiem liczne refleksje i myśli. Pozwala zajrzeć w głąb siebie, zobaczyć to, co niewidoczne na pierwszy rzut oka. Książka warta poznania.

Chcecie przekonać się, co dzieje się w głowie człowieka, który stoi nad przepaścią?

Gdańsk w zimowej scenerii. Poznajemy Krzysztofa, który czekając na sąsiada widzi swoją żonę, która go okłamała. Mężczyzna nie wie, co ma zrobić. Chaos jaki go ogarnia doprowadza do tragedii. Czy uda mu się pozbierać?

"Delirium” Macieja Kapuścińskiego to powieść, która wciąga czytelnika w wir emocji i refleksji na temat kondycji współczesnego człowieka. Autor w tej książce eksploruje temat obsesji, miłości i utraty. Fabuła koncentruje się wokół głównego bohatera, który zmaga się z wewnętrznymi demonami i poczuciem zagubienia w świecie, gdzie granice między rzeczywistością a iluzją zaczynają się zacierać. Kapuściński posługuje się bogatym językiem i plastycznymi opisami, co sprawia, że czytelnik niemal odczuwa napięcie i niepokój bohatera. Jednym z najmocniejszych elementów "Delirium” jest psychologiczna głębia postaci. Autor umiejętnie kreśli ich portrety, ukazując złożoność emocji i motywacji. To sprawia, że nawet w momentach chaosu i szaleństwa, bohaterowie pozostają wiarygodni i bliscy czytelnikowi. Książka porusza także szersze tematy społeczne i kulturowe, zmuszając do zastanowienia się nad miejscem jednostki w szybko zmieniającym się świecie. Kapuściński nie boi się poruszać trudnych tematów, co czyni tę powieść nie tylko literackim doświadczeniem, ale także istotnym komentarzem na temat współczesności.

"Delirium” to intrygująca lektura, pełna emocji i głębokich przemyśleń. Maciej Kapuściński udowadnia, że jest pisarzem, który potrafi zaskoczyć i zafascynować, a jego książka pozostaje w pamięci na długo po jej przeczytaniu. To pozycja, która na pewno znajdzie swoje miejsce w sercach czytelników poszukujących literackich wyzwań.

Emocje gwarantowane.

Czytajcie! Polecam!

BRUNETTE BOOKS