Dalej niż sięga wzrok

Evangeline Pearson razem z bratem Hamiltonem oraz kilkudziesięcioma innymi dziećmi wraz z opiekunkami z Towarzystwa Pomocy Dzieciom przemierza koleją kolejne stany. W każdej miejscowości, w której zatrzymuje się pociąg, dzieci mają szansę na adopcję. Jednak czteroletnia Evangeline, mimo całego swojego uroku, jest odtrącana przez potencjalnych rodziców adopcyjnych, ze względu na różnokolorowe oczy, a te według nich są symbolem diabła. Hamilton, jak starszy chłopiec, ma szansę na adopcję, jednak nie chce rozstawać się z siostrą. „Dobrą” radę, jak odstraszyć potencjalnych opiekunów daje Hamiltonowi inny sierota Zach. Gdy rodzeństwo zaczyna układać plan ucieczki, aby nie zostać rozdzielonymi, dochodzi do wypadku. Zach i chorowity chłopiec Seth obiecują umierającemu Hamiltonowi, że zaopiekują się jego siostrą. Lata później Zach, Seth i Evangeline jako rodzeństwo Hamilton osiadają Pecan Gap w Teksasie. Kiedy wydaje się, że rodzeństwo będzie już mogło wieść spokojne życie, na ich drodze staje Logan Fowler, który chce się zemścić na Zachu za zniszczenie mu życia. Po spotkaniu z Evie, Logan uznaje, że zniszczenie dziewczyny będzie dobrą zemstą na Zachu. Czy plan zemsty się powiedzie?

„Dalej niż sięga wzrok” Karen Witemeyer przenosi nas do Texasu, końca XIX w. do niewielkiego miasteczka, które swój rozwój zawdzięczało linii kolejowej - Pecan Gap. Autorka odmalowuje obraz miasteczka, w którym władzę dzierżą burmistrz i pastor, a bogobojni farmerzy ciężko pracują na swoje utrzymanie. Wspólnota trzyma się razem, choć „dziwna” Evangeline jest z niej wykluczona, przez swoje niezwykłe oczy. Jedynymi, którzy akceptują dziewczynę bezwarunkowo są jej „bracia” Zach i Seth oraz rodzina pastora. „Rodzeństwo” troszczy się o siebie, dzieli obowiązki domowe, a „bracia” wręcz strzegą młodszej „siostrzyczki”. Gdy w życiu Evie, pojawia się Logan, dziewczyna początkowo ukrywa go przed braćmi, wiedząc, że ci nie będą zachwyceni, iż wokół ich siostry krąży mężczyzna o tajemniczej przeszłości. Małomówny Logan próbuje zrealizować swój plan zemsty na Zachu, jednak z każdym dniem uroda i urok Evie coraz bardziej przeszkadzają mu w tym. Gdy Evie odkrywa cel Logana, próbuje go przekonać, że „zemsta nie leczy bólu. Tylko miłość leczy ból. To dlatego Bóg mówi nam, żeby porzucić zemstę, a skupić się na kochaniu innych ludzi. Nawet naszych wrogów.”. Gdy rodzeństwo przypadkowo zapobiega próbie morderstwa na Christie, natychmiast zaczyna się nią opiekować. Evie widzi w niej przyjaciółkę i siostrę, której nigdy nie miała. Również „inność” Christie jest tym co łączy ją z Evie. Natomiast intelektualista Seth widzi w Christie pokrewną duszę, która tak jak on kocha czytać.

Autorka pokazuje jak ciężkie życie mieli „inni”, ci którzy wyróżniali się wyglądem, zachowaniem. Społeczeństwo odtrącało takie osoby, zwłaszcza jeśli „słudzy Boga” uznawali takie osoby za nasienia szatana, sąsiedzi szybko zapominali o wcześniejszych relacjach i obracali się przeciwko nim. Niedosłysząca Christie traktowana była jako niedorozwinięta, tylko dlatego, że nie mogła reagować na słowa rozmówcy, jeśli nie widziała jego ust.

Motyw niszczącej zemsty i rodzinnych tajemnic przewijał się przez kolejne strony powieści, udowadniając, że tajemnice i niedopowiedzenia mogą zniszczyć nie jedno życie. Pokazuje również, jak bardzo śmierć rodzica i jej okoliczności wpływają na rodzinę.

Mimo trudnych tematów Witemeyer stworzyła ciepłą, pełną miłości opowieść ze staromodnym wątkiem romantycznym, w którym kawaler w przypływie brawury kradnie całusa pannie.

Powieść, która pokazuje różna oblicza miłości, od miłości rodzicielskiej, przez tę pomiędzy rodzeństwem aż po romantyczną. Powieść, która pokazuje uniwersalne wartości, jak etos pracy czy wiary, szacunku i godności. Lekkie pióro Witemeyer sprawia, że książkę czyta się szybko, historia wciąga, a rodzinne tajemnice i wątki kryminalne intrygują.

Mam nadzieję, że autorka szybko napisze kontynuację, w której poznam losy najbardziej tajemniczego z braci, czyli Zacha.

Uwielbiam książki wydawane w wydawnictwie Dreams- za przepiękne i przyciągające wzrok zjawiskowe okładki, pełne ciepła opowieści i historie, które mogą przydarzyć się każdemu- i dlatego współpraca przy kolejnym tytule jest dla mnie olbrzymią radością.

Dziś pora opowiedzieć o romansie historycznym osadzonym w XIX wieku gdzieś w środkowym Teksasie. Chciałabym jednak zaznaczyć, że nie jest to jednak byle jaki romans gdzie wszystko toczy się według ściśle określonego, znanego wszystkim schematu. Jest to opowieść niezwykle porywająca i wzruszająca. Opowieść o tym, że prawdziwa rodzina to nie zawsze więzy krwi, a bezgraniczne zaufanie, lojalność i oddanie, gdzie pokrewieństwo schodzi na dalszy plan. Jest to opowieść o trudnej sztuce wybaczenia i otwarciu serca na Boga...

Okryta tajemnicą i niejedną intrygą historia trójki rodzeństwa porywa czytelnika w szalony okres minionego wieku, i świat, który znamy ze starych telewizyjnych westernów, świat gdzie honor jest ważniejszy niż życie, gdzie zemsta jest najwyższym zadośćuczynieniem straty.

Autorka genialnie oddaje klimat tego okresu, zaczynając od trudnego tematu, gdzie dzieci były adoptowane tylko po to, by móc je bezkarnie wykorzystywać przy najtrudniejszych pracach w polu i gospodarce.

Tak właśnie poznajemy trójkę głównych bohaterów. Powoli poznajemy ich los, szczególnie małej Evangeliny, szybko dowiadujemy się, że ta młoda dziewczyna jest przyczyną sensacyjnych plotek, ale wzbudza także niechęć, a nawet postrach swoimi wyjątkowymi oczyma (Heterochromia).

Akcja przeskakuje o kilka lat, gdy rodzeństwo jest już dorosłe, a tuż obok zamieszkuje sąsiad, który nosi w sobie niejedną bolesną tajemnicę...

Bohaterowie są niezwykle autentyczni, obdarzeni mnóstwem sprzecznych uczuć i emocji. Ich charaktery odzwierciedlają lata doświadczeń, zarówno tych dobrych jak i tych złych. Są twardzi, ale gdzieś głęboko, skrywa się jednak dobre serce. Łatwo wywołują w czytelniku sympatię i poczucie więzi.

Fabułę odkrywa się powoli, ale systematycznie. Nie chciałabym jej zdradzić- wiele wątków od początkowych stron jest osnutych tajemnicą i niedopowiedzeniem- dlatego nie będę zdradzać więcej szczegółów. Powiem tylko, że jest ona przemyślana w najdrobniejszym szczególe i genialnie poprowadzona, a mocny wątek kryminalny tylko tę wartość podbija i nadaje dodatkowego smaku. Nie ma tu urwanych wątków, wszystko jest wyjaśnione, wszystko współgra, tworząc piękną i emocjonalną całość. Wzruszenie, nie raz odbiera zdolność widzenia słów...

Na uwagę zasługuje w całej tej historii poczucie wiary, autorka w piękny sposób pokazuje, jak prowadzi ona ku prawdzie i wybaczeniu. Jestem zauroczona tą historią, zdecydowanie skradła ona moje serce.

Czy polecam?

Zdecydowanie tak. Karen Witemeyer opowiada poruszającą rodzinną historię, w której jest wszystko: zaskakujące tajemnice, nieplanowane miłości, wybaczenie i trwała pamięć. Każdy odnajdzie w tej historii coś innego, i dla każdego to będzie wyjątkowa przygoda.

„Dalej, niż sięga wzrok” to coś więcej niż romans historyczny. To książka pełna przygód, tych pozytywnych (główna bohaterka oswoiła dzika i jest jej pupilem!), negatywnych (przez swoje różnokolorowe tęczówki jest piętnowana przez ludzi), smutnych (utraciła nie tylko rodziców, ale i jedynego rodzonego brata). To pełna wartości historia o tym, jaką wagę ma dana obietnica, jak wiele człowiek jest w stanie poświecić dla dobra rodziny, nierzadko porzucając moralność. Los uśmiechnie się do piętnowanej Evangeline Hamilton. To, że w końcu ktoś obcy zauważył ją, a nie jej różnokolorowe oczy napełniło mnie radością. Postać Logana, z początku nie budziła we sympatii: w końcu kierowała nim chęć zemsty na trzyosobowej rodzinie Hamiltonów, a szczególnie na najstarszym z nich. Nowo poznana kobieta miała być tylko i wyłącznie środkiem do celu, ale na szczęście zdołała krok po kroku przebić się przez mury wybudowane wokół mężczyzny. Z biegiem stron postać sąsiada zaczynała coraz bardziej zyskiwać. Dowiadujemy się, że nie miał łatwego życia, poznajemy bliżej jego motywy, a on sam otwiera się coraz bardziej na radość i dobro, które niesie ze sobą Evangeline. „Dalej niż sięga wzrok” kupiła mnie tym, że pomimo dominującego motywu wiary w Boga bohaterowie nie byli wyidealizowani, ich życie było dalekie od bezproblemowego jestestwa. Mieli swoje liczne wady, dorobili się na hazardzie, odczuwali nienawiść, kiedy trzeba sięgali po broń (klimat Teksasu był tutaj bardzo mocno wyczuwalny!), ale piękne w tej powieści jest to, ze każdy z nich odnajduje swoją własną drogę, swoje szczęście. Na uwagę zasługuje też watek kryminalny. Jestem bardzo na tak! Polecam Wam tą historie. Czyta się błyskawicznie, ma niepowtarzalny klimat XIX wieku (ale współczesny język) i niesie ważne przesłanie.

"Dalej niż sięga wzrok" to opowieść o młodej dziewczynie, która prócz rodziców traci też swojego jedynego rodzonego brata a jej niespotykane różnego koloru tęczówki przysparzają wielu cierpień. Na szczęście na swojej drodze spotyka Setha i Zacha, którzy również są sierotami i traktują ją jak siostrę.

Mamy też Logana, który przybywa z rządzą zemsty. Jednak kiedy poznaje Evangeline, sprawy się komplikują i nie idą drogą którą zamierzał iść Logan. Bowiem tych dwoje zaczyna coś łączyć...

Czy zdołają zapomnieć o przeszłości i poddać się potędze uczucia?

Dawno nie czytałam romansu historycznego dlatego biorąc się za czytanie tej właśnie książki, po samym opisie nie do końca wiedziałam czego się spodziewać. Jednakże od pierwszych stron opowiedziana historia przyciągnęła moją uwagę.

Książka bardzo wciąga i ma magiczny klimat jest przepełniona emocjami, chwytająca za serce i wprost nieodkładalna!

Poza wątkiem miłosnym można znaleźć też dawkę o silnych rodzinnych więzach, lojalności i marzeniach, które można spełnić jak i wiele innych ciekawostek co jest dodatkowym plusem powieści. Do tego historyczne tło XIX wieku, które czytając przenosi Nas w czasie, dzięki czemu doznania są jeszcze większe.

Zdecydowanie jest to przyjemna lektura na popołudnie.

Nie każdemu pisane jest szczęście od urodzenia o czym przekonała się główna bohaterka powieści Karen Witemeyer. Wzloty i upadki towarzyszyły jej na każdym kroku, ale jak później się okazało właśnie te czynniki najmocniej ukształtowały jej charakter a także wpłynęły na wolę walki.

Miałam okazję poznać twórczość autorki przy lekturze jej wcześniejszej serii i już wtedy dostrzegłam dobrą rękę do kreacji wielowymiarowych postaci. To niewątpliwy talent Witemeyer, ale muszę przyznać, że równie umiejętnie nakreśla tło wydarzeń, aby każdy detal był wiarygodny a wybory postaci odpowiednio poparte dowodami. Tym sposobem otrzymujemy intrygującą treść, co prawda niespieszną, bardziej nastrojową, klimatyczną, ale dynamicznie zmieniającą się zarówno pod wpływem kreacji bohaterki jak i intensywności akcji, więc niemal czterysta stron przemija szybciej niż można przypuszczać.

Evangeline Hamilton zawsze różniła się od swoich rówieśników, nie tylko przez hetreochromię. Osierocona już w dzieciństwie znalazła oparcie w ramionach przyszywanych braci. Seth i Zach również nie mieli rodzin, więc łączyły ich trudy samotnego dorastania. Razem zbudowali swoje małe miejsce w świecie, aby mogli być szczęśliwi. Nie spodziewali się, że pewnego dnia ktoś spróbuje to zburzyć, ponieważ pojawi się Logan Fowler z nadzieją na wyrównanie rachunków. Tylko czy warto mścić się za krzywdy wyrządzone lata temu?

To opowieść o dorastaniu, szukaniu własnego miejsca w świecie, o miłości silnej i pojawiającej się niespodziewanie a także o smutku, który wydaje się być częścią każdego z nas. Nie skupia się na licznych wątkach a po prostu prowadzi nas przez codzienne obowiązki bohaterów i to jest naprawdę intrygujące, ponieważ towarzyszymy im na każdym kroku, zaglądamy w troski, lęki i nadzieje a także trzymamy kciuki za wyjaśnienie spraw sprzed lat, które są - jak się wydaje - niepotrzebną kością niezgody.

"Dalej, niż sięga wzrok" to idealna propozycja na leniwe popołudnie, która ładnie pobudza wyobraźnię, pozwala popuścić wodze fantazji i zbliża nas do postaci u których doszukujemy się cech wspólnych. Napisana ze swobodą, nostalgiczna i wprowadzająca odpowiedni klimat porywa nas w sam środek wydarzeń, które jednocześnie niosą ze sobą życiowe lekcje. Karen Witemeyer nie umoralnia, ale też nie pozostawia nas obojętnymi i choćby dlatego warto dać jej książce szansę.