Czternaście nocy

Bardzo ciekawa i przede wszystkim bardzo dobra książka. Jako ciekawostka to, że w projekcie tej książki brało udział 36 pisarzy i scenarzystów w tym wielu bardzo popularnych. Skoordynowanie tak różnych stylów i gatunków literackich, w jakich specjalizują się autorzy niniejszej pozycji, było nie lada zadaniem. Celem projektu było uzyskanie efektu nieśmiertelnego Dekamerona — Boccaccia. Muszę przyznać, że z próby tej mistrzom udało się świetnie wywiązać. Zamiast dekady opowieści mamy dwa tygodnie, bo w odróżnieniu od XIV wiecznej ucieczki z Florencji, w czasie lockdownu covidowego na tak czas nas zamykano. Bohaterowie uciekający z Florencji przed dżumą, zastąpieni zostali mieszkańcami NY, którzy nie mieli możliwości uciec. W ciągu czternastu dni spotykają się na dachu wieżowca, w którym przyszło im przebywać w czasie izolacji i podobnie jak u Boccaccia opowiadają sobie różne historie, aby w jakiś sposób umilić sobie czas zamknięcia. Opowiadania są różne tak jak opowiadania różnych przypadkowych osób, których zamknięto by w odizolowanym pomieszczeniu. Opowieści są wesołe i smutne, dramatyczne i frywolne. Do ciekawszych należało opowiadanie jednej z osób właśnie o Dekameronie. Czytałem z zaciekawieniem, a ostatni rozdział wręcz wgniótł mnie w fotel. Bardzo polecam, można przy książce podbawić się w poszukiwanie fragmentów, które były napisane np. przez Margaret Atwood, Johna Grishama, Celeste Ng i wielu innych, tak różnorodnych, że chyba każdy znajdzie tu swojego autora.

Polecam

Jaka jest Wasza ulubiona bajka?

Szkatułkowa powieść napisana wspólnie przez gwiazdy i mistrzów literatury pod przewodnictwem Margaret Atwood i Douglasa Prestona. Olśniewająca opowieść o sile łączących nas więzi. Co wieczór na dachu zaniedbanego budynku na nowojorskiej Lower East Side grupa sąsiadów zbiera się przy drinkach, by w świetle księżyca snuć niespieszne opowieści. Na zewnątrz szaleje pandemia, a lokatorzy kamienicy nie mogą czmychnąć do domów na wsi czy letnich rezydencji, jak od wieków w obliczu katastrofy czynią uprzywilejowani. Zamiast tego pozostaje im trzymać się razem, rozmawiać i spierać, ale przede wszystkim – dzielić się opowieściami.

Zamknięcie, odosobnienie. Samotność. Pandemia. Nieznajomi, którzy stają się dla siebie oparciem w czasie lockdownu. Opowieści na dachu, które rozbudzają wyobraźnie. Trudne chwile, które łatwiej znosić w obecności innych.

Historia, która rozgrywa się na dachu zaniedbanego budynku. Każdego wieczoru sąsiedzi spotykają się wspólnie i milczą. Kiedy wspólna obecność łączy, zaczynają snuć niespieszne opowieści. Dozorczyni, która otrzymała „pamiętnik” po poprzedniku, zaczyna zapisywać na kartkach dalszą historię mieszkańców. Początkowo same liczby, ale nawet w nich zawarta jest historia osób, których dotknęła pandemia.

Każda opowieść jest w różnym tonie i stylu. Tworzy spójny, wielowymiarowy portret ludzkich relacji w czasie pandemii. Opowieści, które pokazują, że to co nas łączy jest silniejsze, niż to co nas dzieli. Każda z nich przypomina, że historie mogą dawać nadzieje, przynosić ukojenie. Możemy odnaleźć w nich odpowiedzi na własne pytania. Czasem obca osoba może wysłuchać naszych problemów i spojrzeć oczami bezstronnej osoby.

🌌 „ℂ𝕫𝕥𝕖𝕣𝕟𝕒𝕤́𝕔𝕚𝕖 𝕟𝕠𝕔𝕪” 𝕄𝕒𝕣𝕘𝕒𝕣𝕖𝕥 𝔸𝕥𝕨𝕠𝕠𝕕 & 𝕁𝕠𝕤𝕖𝕡𝕙 ℂ𝕒𝕤𝕒𝕣𝕣𝕒 𝕚 𝕚𝕟𝕟𝕚 🌌

 Szkatułkowa powieść napisana wspólnie przez gwiazdy i mistrzów literatury pod przewodnictwem Margaret Atwood i Douglasa Prestona. 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

⭐ Olśniewająca opowieść o sile łączących nas więzi. ⭐

Kto jeszcze pamięta czasy pandemii? Chyba ciężko zapomnieć o czasie, gdy każdy został uwięziony w domu i codziennie sprawdziano liczby zgonów czy zachorowań. Ludzie opętani szaleństwem zarażenia się wirusem zamykali się w domu, by być bezpiecznym. Właśnie książka „Czternaście nocy” opiera się na tym okresie.

⭐Na dachu starego apartamentowca na Lower East Side co wieczór spotykają się mieszkańcy, by snuć najróżniejsze opowieści. Czternaście długich nocy i niezwykle opowieści, którymi żyją mieszkańcy. Czternaście nocy to hołd oddany sztuce opowiadania. Opowieści pokazują nam, gdzie byliśmy i dokąd zmierzamy. Nadają sens bezsensownemu i przywracają porządek w chaosie.⭐

Książka została podzielona na tytułowe 14 nocy - niezwykłych historii i niezwykłych ludziach. Książka naprawdę bardzo przypadła mi do gustu. Czytając każde opowiadanie czytelnik nie wie, którego autora tekst czyta. Dopiero na samym końcu poznajemy odpowiedz od autorów.

Już od pierwszych stron, styl pisania różnych autorów spodobał mi się i dalsze czytanie tej historii, to była całkowita przyjemność. Fajnie, że możemy poznać tu pióro kilku z nich, bo zawsze otwiera to nowe horyzonty, by poznać ich twórczość. Ta jakże klimatyczna książka bawi i uczy. Autorzy otulają słowem i sprawiają, że każdy chciałby mieć w swoim życiu takich przyjaciół, z którymi można snuć różnorakie opowieści, które nadają życiu sens. Te lekkie tematy przeplata z tymi bardziej poważnymi, co sprawia, że ta książka wydaje się być tak wartościowa.

„Czternaście nocy” bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła, jak się okazuje książka, która zawiera przeróżne historie może tworzyć kawał dobrej lektury. Refleksyjna książka, która umili niejeden wieczór. Szanuje, że autorom udało się zachować idealną spójność wśród tylu historii, sprawiając, że całościowo książka fabularnie wypada dobrze. I samo zakończenie nieco szokuje, ale zarazem nadaje harmonijny wydźwięk całej historii.

Sięgnijcie po te 14 opowiadań!

Zanurzcie się w słowie.

Dajcie się otulić tym historiom.

I pozwólcie poddać się chwili na refleksje. ❤

Polecam ❤

Pamiętacie czasy pandemii? Kiedy zostaliśmy uwięzieni w domach? Umierało mnóstwo ludzi, a my byliśmy bombardowani z każdej strony informacjami o tym wirusie. Ta pozycja przypomina nam ten ciężki czas. Miałam okazję czytać już pozycje, które opowiadały o koronce, ale chyba nie w tak wielkim stopniu.

Co wieczór na dachu zaniedbanego budynku na nowojorskiej Lower East Side grupa sąsiadów zbiera się przy drinkach, by w świetle księżyca snuć niespieszne opowieści. Na zewnątrz szaleje pandemia, a lokatorzy kamienicy nie mogą czmychnąć do domów na wsi czy letnich rezydencji, jak od wieków w obliczu katastrofy czynią uprzywilejowani.

Nie myślałam, że ta książka będzie taka ciekawa. Kiedy słyszę, się pozycje pisze wielu autorów, to podchodzę do niej sceptycznie i zwykle omijam szerokim łukiem. Tak samo jest z książkami o Covidzie. Wolę, kiedy pisze jeden autor, mamy jeden styl i wszystko jest spójne, jednak tutaj się zaskoczyłam. Mamy wielu pisarzy, wcześniej chyba nie spotkałam się z aż taką ilością osób. Niektórzy są dla mnie znani, o innych słyszę pierwszy raz. Historie spaja w całość nowa dozorczyni budynku, to od niej wszystko się zaczyna, to ona wprowadza nas w swój świat.

Poznajemy wiele historii. Jedne są lepsze, inne gorsze, jednak jedno jest pewne. Tę lekturę ciężko odłożyć na bok, przed poznaniem zakończenia, a musicie wiedzieć, że warto je poznać. Z drugiej strony warto też ją sobie dawkować, opowieści jest sporo i zmuszają one czytelnika do refleksji. Bardzo lubię takie pozycje, kiedy mogę usiąść i pomyśleć, dlatego chętnie zagłębiałam się w dzieło.

Książka podzielona jest na tytułowe 14 nocy. Początkowo nie mamy pojęcia kto pisze jaki rozdział, która noc jest kogo. Możemy się domyślać, jednak ja nawet nie próbowałam, w końcu znam zaledwie garstkę tych autorów. Na końcu dostajemy odpowiedź, notę o autorach, którą zalecam poznać.

Czy polecam? Oczywiście! Chociaż doskonale zdaję sobie sprawę, że wiele osób przejdzie obok niej obojętnie tylko dlatego, że jest tu sporo informacji o koronawirusie. Dajcie jej mimo to szansę, warto ją poznać :)

Początek pandemii COVID-19.

14 dni kwarantanny.

Lower East Side.

Dzielnica, w której co wieczór na dachu budynku zbierają się jej mieszkańcy, gdyż owa sytuacja jest dla nich udręką, z czasem postanowili podzielić się swoimi opowieściami. Wyjątkowymi opowieściami, gdzie każde z nich się różni, tak samo jak ci ludzie, którym nie pozostało nic innego jak trzymać się razem i wspierać.

Wyznają sobie nawzajem to co jest dla nich ważne a zarazem nurtujące. Poruszane przez nich tematy są trudne a przede wszystkim skłaniające do refleksji, tematy, które sprawią, że zakręci się w oku łza, a momentami pojawi się uśmiech na twarzy.

✨

"Czternaście nocy" to opowieść napisana przez trzydziestu sześciu autorów, tak właśnie, a za to jaka opowieść!

Dokładną rozpiskę twórców znajdziemy na samym końcu książki, w gronie tych zacnych ludzi znajduje się jedna z moich ulubionych pisarek Tess Gerritsen. Historia sama w sobie jest nietuzinkowa, gdy tylko ją zobaczyłam, wiedziałam, że muszę ją mieć, tak ogromnie byłam jej ciekawa. Podzielona została na 14 rozdziałów, a zarazem na 14 nocy, jest opowiedziana przez naszych autorów ale składająca się w całość, nie jest to antologia, to świetna powieść zespołowa.

Początkowo miałam pewne obawy co do tej książki, jednak zupełnie nie potrzebnie, została dobrze napisana, dosłownie się przez nią płynie ale były i momenty, gdzie i chwila wytchnienia była potrzebna.

Tak jak wspomniałam wyżej, powieść niejednokrotnie wzruszy ale i rozbawi, powieść, która zdecydowanie jest warta uwagi, inna niż czytam na co dzień, ale taka odskocznia to super sprawa, gwarantuję, zwłaszcza, że być może i wasz ulubiony autor się tutaj pojawi a dodatkowo odkryjecie nowych.

Sama okładka już prosi by sięgnąć po nią, nie wiem jak wy uważacie, ale została naprawdę ciekawie zaprojektowana, ukazuje nam co nie co, jeżeli chodzi o noce pełne wrażeń na dachu w dzielnicy Lower East Side. Chciałabym też się tam znaleźć i posłuchać opowieści. ☺️